Στις γιορτές για την απελευθέρωση θυμόμαστε και τις γυναίκες. Της Τασούλας Βερβενιώτη

«Λοιπόν, μέσα στη γενική έκρηξη που έγινε, τότε η έκρηξη των γυναικών ήταν πολύ δυνατότερη. Αν -ας πούμε- της Ελλάδας η έκρηξη ήταν 10 μεγατόνων των γυναικών ήταν 100 μεγατόνων. Τέτοιο πράγμα. Τέτοια ανατροπή, πλήρης. Αδιανόητο να το πιάσει το μυαλό του σημερινού ανθρώπου τι μεγάλη αλλαγή έγινε.» 
Μαρτυρία Μαρίας Καραγιώργη, 24 Οκτωβρίου 1988.

Το  κίνημα της Αντίστασης αποτελεί το μαζικότερο πολιτικό κίνημα της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα οριακό σημείο για την κοινωνική θέση της γυναίκας. Οι γυναίκες μπόρεσαν να δράσουν στη δημόσια σφαίρα – να βγουν στους δρόμους χωρίς να   θεωρηθούν «του δρόμου» –  αρχικά ως μέλη του έθνους και της οικογένειας: ως ελληνίδες, γυναίκες, αδελφές, κόρες και μάνες αγωνιστών.

Άρχισαν τη δημόσια ζωή τους επεκτείνοντας τις δραστηριότητές τους από το σπίτι προς την κοινωνία. Θεωρήθηκε φυσικό -λόγω της κατοχής που αποτελεί ακόμα και σήμερα  συνώνυμο  της πείνας- να πρωτοστατήσουν στις  κινητοποιήσεις για την επιβίωση και τη δημιουργία συσσιτίων, αφού ως μάνες και νοικοκυρές ήταν επιφορτισμένες με τη διατροφή των μελών της οικογένειας. Η λειτουργία όμως των συσσιτίων χτύπησε το οικιακό ιδεώδες και μετατόπισε το πεδίο δράσης τους  από την ιδιωτική στη δημόσια σφαίρα. Το ίδιο συνέβη με όλες σχεδόν τις «γυναικείες» δραστηριότητες που τους ανέθεταν -γιατί  ο φυλετικός καταμερισμός εργασίας που υπήρχε στην κοινωνία αναπαραγόταν και από το κίνημα.

Οι αντιστασιακές οργανώσεις επιδίωξαν να οργανωθούν οι γυναίκες στις  γραμμές τους.  Έτσι οι γυναίκες -μαζί με τους  νέους- αναλαμβάνουν το άνοιγμα των  σχολείων και των Παιδικών  Σταθμών, την περίθαλψη των παράνομων, των καταδιωκόμενων, των φυλακισμένων, των πυροπαθών. Στην Ελεύθερη Ελλάδα  σημαντική ήταν η προσφορά τους στην ίδρυση  και τη λειτουργία  νοσοκομείων, αναρρωτηρίων, ιατρικών κέντρων, σταθμών πρώτων βοηθειών. Πολλά πρόσφεραν επίσης στον τομέα της ψυχαγωγίας και του εκπολιτισμού.

Τη μεγαλύτερη όμως  ανάγκη από την παραδοσιακή εργασία των γυναικών την είχε ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ). Οι  αντάρτες χρειάζονται καθαρά ρούχα, μάλλινες  κάλτσες,  φανέλες, πουλόβερ αλλά και ηθική  στήριξη, που οι γυναίκες πρόθυμα τους πρόσφεραν. Η προσφορά τους όμως  δε σταματά εκεί. Μετέχουν σε έργα που δε θεωρούνται ταιριαστά με τη «γυναικεία  φύση»: αναλαμβάνουν τη  φρούρηση χωριών, είναι σύνδεσμοι, κρατούν το τηλέφωνο και σε ιδιαίτερα κρίσιμες και δύσκολες στιγμές εμφανίζονται και στο πεδίο της μάχης.

Υπολογίζεται ότι στον τακτικό στρατό η αναλογία ανάμεσα στους μάχιμους και τους  στρατιώτες των υπηρεσιών ήταν ένας προς 7 και στο αντάρτικο ένας προς 13-14.  Αυτοί στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες.  Επιπλέον, την τελευταία χρονιά της κατοχής θα οργανωθούν οι Διμοιρίες ανταρτισσών στις έδρες των Μεραρχιών και ομάδες ανταρτισσών στα Συντάγματα και τα Τάγματα του ΕΛΑΣ.

Και στο πολιτικό κίνημα ξεφεύγουν από τα «γυναικεία έργα» και προχωρούν προς την αυτονόμησή τους από την οικογένεια. Αρκετές φεύγουν από το  σπίτι και  ζουν στην παρανομία ή βγαίνουν στο Βουνό.  Στις  ελεύθερες  περιοχές ως καθοδηγήτριες γυρνούν τα χωριά, κοιμούνται σε ξένα σπίτια και ταξιδεύουν μέσα από άγρια δάση. Και όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και ο θεσμός της ομηρίας και τα αντίποινα επεκτείνονται, θα οργανωθούν κινητοποιήσεις στις οποίες συμμετέχουν αποκλειστικά γυναίκες. Πρόκειται για γυναίκες της ελληνικής επαρχίας και όχι για «χειραφετημένες» γυναίκες των πόλεων.

Στην Αντίσταση συμμετέχουν επίσης πολλά κορίτσια 14-20  χρονών. Ήθελαν να πάρουν μέρος σε έναν αγώνα που τον έκριναν δίκαιο και η συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία τους παρείχε τη δυνατότητα. Η Αντίσταση μπορεί να θεωρηθεί ως ένα κίνημα νεολαίας όχι με  την έννοια ότι οι νέοι και οι νέες έπαιρναν τις  αποφάσεις  -το αντίθετο μάλιστα- αλλά με την έννοια ότι αυτοί έδωσαν τον τόνο.

Ο Β’ Παγκόσμιος  Πόλεμος συνοδευόταν από την ελπίδα των ανθρώπων για μια «καλύτερη»  κοινωνία.  Το  όραμα της Λαοκρατίας που θα  προβάλλει το ΕΑΜ/ΚΚΕ, θα το ενστερνιστεί μια μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού. Για τις  γυναίκες η συμμετοχή τους στον αγώνα εμπεριείχε και την «προσωπική» απελευθέρωση.

Χαρακτηριστική είναι η ύπαρξη -στα πλαίσια του ΕΑΜ Νέων- της μοναδικής εαμικής γυναικείας οργάνωσης, της «Λεύτερης  Νέας».  Οι λεύτερες νέες στο ύμνο τους  ζητούν «να λυτρωθούμε από την  τριπλή σκλαβιά, κατακτητή, προϊστάμενου και άντρα».  Η επιθυμία  τους ν’  αλλάξουν τη θέση τους μέσα στην κοινωνία θα τις οδηγήσει να εξαντλήσουν όλα τα κοινωνικώς επιτρεπτά όρια δράσης.

Η μαζικότερη και η δυναμικότερη εμφάνιση των γυναικών στην Αντίσταση γίνεται ακριβώς την πιο αιματηρή φάση της κατοχής.  Είναι η περίοδος που οι   οργανώσεις υιοθετούν ως μέσο πάλης κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις που γίνονται αποκλειστικά από γυναίκες. Σε αυτή τη φάση σχηματίζονται οι διμοιρίες ανταρτισσών και οι γυναίκες αναλαμβάνουν επικίνδυνα ή «αντρικά» καθήκοντα.

Κείμενα από τις αντιστασιακές εφημερίδες της εποχής, που μιλούν αντάρτισσες:

Ελληνοπούλες στ’ άρματα
«Μας θεωρούσαν κάτι το ξεχωριστό, το κατώτερο. Νόμιζαν ότι δεν έχουμε ψυχή ότι είμαστε μόνο για το σπίτι – κι ότι τέλος πάντων δεν μπορούμε να προσφέρουμε στον σημερινό αγώνα. Μα της σκλαβιάς η αθλιότητα, η πείνα, η γύμνια, η ομηρία, η εξόντωση των παιδιών μας, της γλυκειάς μας ελπίδας το αφάνισμα και πάνω απ’ όλα οι κραυγές της ατιμασμένης απ’ τον εχθρό Ελληνίδας, μας μεγάλωσαν το μίσος και τη δίψα για πάλη, για πόλεμο, για ζωή. Και στην κάθε εκδήλωση του σημερινού αγώνα νοιώσαμε τις δυνάμεις μας τόσο μεγάλες, τον εαυτό μας τόσο δυναμωμένο, που κάνοντας μια ακόμα προσπάθεια, αρπάξαμε το όπλο και σήμερα βρισκόμαστε στις γραμμές του λαικού μας Στρατού, φρουροί της λευτεριάς και της τιμής μας. Τ’ αυτόματα στα χέρια μας σκορπάνε το θάνατο στον φασίστα καταχτητή και στους προδότες. Η θέλησή μας έμαθε γρήγορα την τέχνη του πολέμου. Μέσα στη μάχη σκληραίνουμε κι ασταλώνουνμε την καρδιά και την πίστη μας. Στη φωτιά του πολέμου δίνοντας σκληρές εξετάσεις νικήσαμε.
Oι Μακεδονοπούλες αντάρτισσες τόδειξαν στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Καμμιά αντάρτισσα δεν δείλιασε. ‘Ολες στάθηκαν στη θέση τους, γενναίες, πολέμησαν κοντά στους αντάρτες με το ίδιο θάρρος, την ίδια αποφασιστικότητa. Και νίκησαν παντού. Η Μπουμπουλίνα και η Φώτω Τζαβέλα είναι για μας παράδειγμα. Στην επίθεση τραβάμε μπροστά, στου εχθρού το ψυχοράγημα θα δώσουμε και μεις τη χαριστική βολή.
Εμπρός Ελληνοπούλες! Η πάλη μας δίνει το δικαίωμα για τη συμμετοχή στη ζωή. Στη γενική έφοδο η γυναίκα να δώσει το πρώτο παρόν.
Μακεδονοπούλες στ’ άρματα.
Θάνατος στο Φασισμό!»

Ανθυπολοχαγός Λίζα
Δ/της Διμοιρίας ανταρτισσών της ΙΧ Μεραρχίας

(Εξόρμηση, ‘Οργανο της Ομάδος Μεραρχιών Μακεδονίας φ. 2,22-8-44/ Το κείμενο αναδημοσιεύεται στο Αναγνωστικό «Ελεύθερη Ελλάδα» σ. 72).

***
Χίλιες διακόσιες γυναίκες
«Χίλιες διακόσιες γυναίκες των Χασίων και της Πίνδου μπαίνουν μαχητικά στα Τρίκκαλα ζητώντας ψωμί.
Καλαμπάκα.  Αύγουστος 22. (του ανταποκριτού μας) – Οχτακόσιες γυναίκες των χωριών των Χασίων κι άλλες 400 των χωριών της Πίνδου κατέβηκαν χθες στα  Τρίκκαλα και σε μια μεγαλειώδη μαχητική διαδήλωση τους αξίωσαν να σπάσει ο αποκλεισμός και  να τις δοθούν τρόφιμα για τα χωριά τους.  Μπροστά στη Νομαρχία οι γυναίκες της Πίνδου έπιασαν σκληρή πάλη  με τα καθάρματα του  Ματζούκα, ωστόσο κατόρθωσαν να μπουν στη Νομαρχία  και ν’  αποσπάσουν την υπόσχεση του Νομάρχη για αποστολή  τροφίμων. Ο άλλος όγκος  των γυναικών ξεχύνεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Οι τριεψιλίτες πυροβολούν, δέρνουν,  βρίζουν. Ο διοικητής της Ειδικής υπόσχεται ότι  θα  δώσουν  ότι  ζητάνε.  Και  οι  γυναίκες  φωνάζουν: Ψωμί! Πεινάμε! Τα καθάρματα λυσσάνε κυριολεκτικά […] χάμω.
Η πάλη κράτησε πολλή ώρα.  Στο τέλος συλλαμβάνουν περίπου 300 γυναίκες, απ’ τις οποίες κράτησαν 84 νέες και τη νύχτα τις φυγάδευσαν στη Λάρισα.
Ο Λαός της περιφέρειάς μας πρέπει να σηκωθεί σύσσωμος στο πόδι.
Να λευτερώσουμε τις γυναίκες μας. Να τις αποσπάσουμε απ’ τα νύχια των Ούννων και των καθαρμάτων του Ματζούκα.»
M.
(Ο Ρήγας, ΕΑΜ Θεσαλίας, φ. 50, 30-8-44).

Εκδήλωση: «Στις γιορτές για την απελευθέρωση θυμόμαστε και τις γυναίκες»
Ομιλία και παρουσίαση αρχειακού υλικού: Τασούλα Βερβενιώτη, ιστορικός.
Ανάγνωση μαρτυριών: Ελένη Καλαρά, ηθοποιός.
– Τετάρτη 25 Οκτωβρίου, ώρα 19.30, στα γραφεία της Ανοιχτής Πόλης, Ξενοφώντος 7, Πλατεία Συντάγματος.

 

Ο κ. Πολυχρονόπουλος για την απορρύπανση του Σαρωνικού: Είναι και θέμα τύχης και καιρικών συνθηκών

(13/9/17 – 7μμ) Συνέντευξη από τον κ. Ιωάννη Πολυχρονόπουλο, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Polyeco, στην Κρυσταλία Πατούλη, σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων – δημοσιογράφο:

Κρ.Π.: Σε τι φάση βρίσκεται η απορρύπανση της θάλασσας αυτή τη στιγμή στη Σαλαμίνα και στο Σαρωνικό; Έχει φτάσει μέχρι τη Γλυφάδα το πετρέλαιo.

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Δεν είναι μεγάλες οι ποσότητες στη Γλυφάδα. Στον Πειραιά έχει καθαρίσει το μισό μέρος. Ένα μικρό κομματάκι δεν έχει καθαρίσει ακόμη.

Έχει γίνει τεράστια ρύπανση. Από τους 250 τόνους που πέσανε στη θάλασσα με το ναυάγιο, έχουν μαζευτεί -μέχρι το βράδυ της 13/9/17- οι 210 τόνοι. Οι υπόλοιποι 20 τόνοι ήταν ακόμα στην Σαλαμίνα, στα Σελίνια, και οι άλλοι 35 πρέπει να έχουν υποστεί ήδη βιολογική επεξεργασία, άρα μιλάμε για 4 με 5 τόνους που έχουν προχωρήσει και προσπαθούμε να τους αντιμετωπίσουμε.

Είμαστε όλες οι εταιρείες απορρύπανσης μαζί αυτή τη στιγμή και συνεργαζόμαστε γι’ αυτό το σκοπό. Το θεώρησαν μείζον γεγονός, και ήδη κατέβηκε και σκάφος Διαχείρισης Περιβαλλοντικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αναλαμβάνει κι αυτό υπηρεσία.

Κρ.Π.: Με το που συνέβη το ναυάγιο, έγιναν αμέσως οι απαραίτητες ενέργειες που έπρεπε να γίνουν; Υπήρξαν καθυστερήσεις;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Ξέρετε πόσο είναι το κόστος κάθε μετακίνησης; Το κράτος δεν έχει κάποιο τρόπο για να ευδοκιμήσουν μεγάλες εταιρείες. Εμείς π.χ. έχουμε ένα πλοίο, το καλύτερο της Μεσογείου, το οποίο νοίκιασαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να κάνουν έλεγχο στην Σαρδηνία και στην Αδριατική για το παράνομο ψάρεμα του τόνου. Αν το είχαμε εδώ αυτή τη στιγμή, θα δούλευε τώρα για την απορρύπανση. Αλλά δύο χρόνια δεν είχε κάνει ένα μεροκάματο. Αυτό το σκάφος θέλει 2 εκατομμύρια το χρόνο για συντήρηση. Πώς να το συντηρήσουμε τέτοιο σκάφος; Πώς μπορεί να κάνει κάποιος τόσο μεγάλες επενδύσεις και να μην έχει δουλειά για χρόνια;

Πάντως η απορρύπανση, αυτή τη στιγμή είναι σε καλό σημείο. Το βαπόρι έχει σφραγιστεί, και πιστεύουμε αύριο το πρωί ν’ ανοίξει η πρώτη τρύπα για ν’ αρχίσει να αδειάζει μία-μία δεξαμενή.

Και πιστεύω μέχρι το βράδυ θα έχει τραβηχτεί το πετρέλαιο από τη Γλυφάδα.

Κρ.Π.: Δηλαδή γίνεται απορρύπανση σε όλες τις περιοχές που έχει προχωρήσει το πετρέλαιο.

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Σε όλες τις περιοχές. Και θα πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι αυτός ο καθαρισμός θα κάνει τη θάλασσα και τις παραλίες καλύτερες απ’ ότι ήταν. Εγγυημένα.

Επίσης, δεν ρίχνουμε χημικά. Ο υπουργός απαγόρευσε κάθε ίχνος χημικού!

Βεβαίως είναι ένα πολύ κακό πράγμα αυτό που έχει γίνει. Έγινε ένα ατύχημα. Δύο άνθρωποι ήταν σε ένα βαπόρι και βούλιαξε! Επιτρέπεται να είναι δύο άτομα σε ένα τέτοιο βαπόρι; Δεν επιτρέπεται!

Πρέπει, εμείς, να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να θεραπεύσουμε αυτό που έγινε. Και το κράτος ας τιμωρήσει τους υπεύθυνους.

Κρ.Π.: Η πετρελαιοκηλίδα αντιμετωπίστηκε αμέσως μετά το ατύχημα;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Δύο η ώρα το βράδυ έγινε το ατύχημα. Είναι σε μια κατάσταση το κράτος, όπως σας είπα, που δεν υπάρχουνε δουλειές. Καθένας που κάθεται και δεν έχει δουλειά πώς να είναι σε ετοιμότητα; Νομίζω πρέπει το κράτος να βοηθήσει να υπάρχουν υγιείς εταιρείες για να μπορούν να αντιμετωπιστούν άμεσα αυτά τα συμβάντα. Αυτό είναι το θέμα.

Γιατί μετά τις δύο η ώρα, έπρεπε να καθίσουν να υπογράψουν συμβόλαια, και μετά να αρχίσουν μια σειρά από ενέργειες που έπρεπε να γίνουν.
Εν τω μεταξύ όπως βούλιαξε το βαπόρι, είχε πολλά σημεία ανοιχτά και πετάχτηκε το πετρέλαιο πολύ γρήγορα.

Κρ.Π.: Και εσάς, για παράδειγμα, τι ώρα σας καλέσανε από τις δύο τα μεσάνυχτα;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Εξίμησι – επτά η ώρα το πρωί.

Κρ.Π.: Άρα τι ώρα ξεκινήσατε;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Ξεκινήσαμε άμεσα, αλλά αρχικά με ένα μόνο μέρος του εξοπλισμού, λόγω όλων αυτών των δυσκολιών που ήδη εξήγησα.

Κρ.Π.: Πάντως η διαρροή από το πετρελαιοφόρο έχει σταματήσει;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Ναι, έχει σταματήσει αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Ξέρετε, υπάρχουν λίγα αντιρρυπαντικά σκάφη, που μαζεύουνε πετρέλαια. Τέσσερα αντιρρυπαντικά είναι στο σύνολο αυτή τη στιγμή που δουλεύουνε, και άλλα δύο, που όμως είναι μικρά. Είναι ένας μεγάλος εξοπλισμός. Συν το σκάφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χιλιάδες μέτρα φράγμα έχει γίνει. Η μαρίνα του Σέβας για παράδειγμα, έχει κλειστεί με φράγμα, η μαρίνα του Φλοίσβου, επίσης. Παντού υπάρχουν φράγματα. Τώρα βλέπω δύο μεγάλες λάτζες που έχουν βάλει ένα μεγάλο φράγμα, και προχωράνε σιγά σιγά για να απορρυπάνουνε ότι βρούνε μέσα σε αυτό.

Κρ.Π.: Υπάρχει περίπτωση να προχωρήσει η ρύπανση π.χ. και προς την Αίγινα;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Πήγαινε προς την Αίγινα και το αποτρέψαμε. Αλλά δεν ξέρεις τι καιροί θα πιάσουν, κι αν σπάσει μια δεξαμενή από το βαπόρι. Εμείς θα έχουμε φράγματα, αλλά ο καιρός πηδάει πάνω από τα φράγματα. Τα φράγματα δηλαδή δεν είναι πανάκεια.

Υπάρχει συνείδηση υπάρχει αγάπη υπάρχει τεχνολογία και το καταπολεμούμε. Ο υπουργός έχει δώσει λεπτομερώς εντολές, ο αρχηγός ήταν όλη τη νύχτα στο πόδι.
Ας ευχηθούμε μόνο να μη βγει άλλο πετρέλαιο.

Κρ.Π.: Οπότε είναι και θέμα τύχης το τι θα γίνει;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Ναι, είναι και θέμα τύχης, και καιρικών συνθηκών. Θέμα τύχης, να μην ανοίξει καμία άλλη τρύπα στο βαπόρι.

Κρ.Π.: Και τα φράγματα που έχουν γίνει, να μην τα υπερβεί ο καιρός;

Ιωάννης Πολυχρονόπουλος: Ναι, αν πιάσει ο καιρός, τα υπερβαίνει, δεν υπάρχει φράγμα στον κόσμο που μπορεί να αντιμετωπίσει τον καιρό.

Πάντως είμαστε ναυτικός λαός, και κατά τη γνώμη μου, σας λέω, πρέπει να αγαπάμε τη θάλασσα, να έχουμε ορθή κριτική, να βοηθάμε πρώτα τη θάλασσα, τα καράβια, και να στηλιτεύουμε όποιον κάνει το λάθος. Δεν φταίει η θάλασσά μας, δεν φταίει το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας για κάποιον που έχει 2 άτομα πλήρωμα αντί να έχει 11 μέσα, και το βράδυ βούλιαξε το πλοίο…

Ζούμε όλοι από τη θάλασσα. Η θάλασσα χρειάζεται σεβασμό και κατανόηση. Έγινε ένα γελοίο ατύχημα. Πρέπει να βάλουμε όλοι τη θετική μας ενέργεια για να το διορθώσουμε. Κατ’ αρχήν να κρίνουμε γιατί έγινε αυτό το ατύχημα, και κατά δεύτερον να σταματήσουμε αυτή τη ρύπανση.

http://tvxs.gr/news/ellada/gemisan-pissa-oi-aktes-tis-attikis-os-ti-boyla-eftase-i-petrelaiokilida

Την Πέμπτη δικάζεται ο Πέτρος που δεν κοίταξε την πάρτη του

Την Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017, στο εδώλιο του Εφετείου της Αθήνας, κάθεται η Αλληλεγγύη.

Στις 21 Ιουλίου του 2012, τα μεσάνυχτα, ο Πέτρος Καπετανόπουλος άκουσε φωνές στο πάρκο απέναντι από το σπίτι του, στον Κολωνό. Κατεβαίνοντας είδε πέντε άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ να έχουν συλλάβει με χειροπέδες έναν μετανάστη, ενώ ένας εξ αυτών τον βασάνιζε κρατώντας τον ξαπλωμένο κάτω και πατώντας τον με το πόδι στην κοιλιά του.

«Γιατί το κάνετε αυτό; Τον συλλάβατε, δεν χρειάζεται βία», τους είπε. Τότε εκείνοι του εξήγησαν ότι δεν τον πατάνε και έκαναν βίαιη επίδειξη, πατώντας με δύναμη ξανά τον μετανάστη στην κοιλιά του. «Αυτό σημαίνει τον πατάμε», του είπαν. Ο Καπετανόπουλος επανέλαβε ότι πρόκειται περί βασανισμού ήδη συλληφθέντος, κάτι το οποίο είναι παράνομο.

Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να συλληφθεί και ο ίδιος αλλά επιπλέον να του προσάψουν τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής», «προσπάθεια ελευθέρωσης κρατουμένου» και «ψευδής  ανωμοτί κατάθεση».

Διαβάστε στο tvxs.gr: Με λένε Πέτρο Καπετανόπουλο

Δεν έφτασαν όμως μόνο αυτές οι τρεις κατηγορίες. Η εισαγγελέας προσθέτει την επομένη και την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία», η οποία αργότερα κατέπεσε πριν η υπόθεση φθάσει στο ακροατήριο.

Λίγο πριν από την απαλλαγή του Πέτρου Καπετανόπουλου από την κακουργηματική κατηγορία, είχε εκδηλωθεί μεγάλο κίνημα συμπαράστασης με συλλογή χιλιάδων υπογραφών διαμαρτυρίας από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αυτή την Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017 γίνεται η δίκη ενός ανθρώπου που δεν κοίταξε την πάρτη του.

Την Πέμπτη δικάζεται ο Πέτρος που δεν κοίταξε την πάρτη του : http://tvxs.gr/news/ellada/tin-pempti-dikazetai-o-petros-poy-den-koitakse-tin-parti-toy

Νίκος Κούνδουρος: Να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή

nikos-koundouros2«Η «ευρωπαϊκή ντροπή» επέτρεψε να γιγαντωθεί μια φασιστική οργάνωση μέσα στη βουλή.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ντροπή για την Ελλάδα, είναι ντροπή για την Ευρώπη. Αυτή την ώρα το Κοινοβούλιο υφίσταται κριτική από όλες τις μεριές. Αν λοιπόν αυτό το έρμο, το ταλαιπωρημένο Κοινοβούλιο, αντέχει μέσα στους κόλπους του μία ομάδα φασιστική σαν τη Χρυσή Αυγή, αυτό είναι ντροπή! Και η ντροπή δεν είναι για τη Χρυσή Αυγή΄ αυτοί κάνουν αυτό που νομίζουν, κι αυτό που είναι ικανοί να κάνουνε. Η Βουλή όμως γιατί δεν τους πετάει έξω; Η Βουλή γιατί δεν αρνείται την είσοδό τους ακόμα και στην πόρτα; Η Βουλή γιατί δεν βγάζει π.χ. 800 ψηφίσματα; Γιατί δεν συμβουλεύεται το Σύνταγμα για να πετάξει τη Χρυσή Αυγή και τα φασιστόμουτρα έξω από το Κοινοβούλιο; Ή δεν ξέρουμε ότι το Κοινοβούλιο είναι το Άλφα και το Ωμέγα σε μια Δημοκρατία; Δεν το ξέρουμε; Ή δεν ξέρουμε ότι χρειάζεται, ίσως, ανατροπή του Συντάγματος, προκειμένου να γλυτώσουμε από αυτό το μίασμα; Να γλυτώσει η Ελλάδα, να γλυτώσει το Κοινοβούλιο, να γλυτώσουν οι βουλευτές, να γλυτώσουμε εμείς; Αυτά έχω να πω.».

*Απάντηση στην Κρυσταλία Πατούλη, στο ερώτημα αν θα πρέπει να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή.


Υπογραφές: Δημοψήφισμα τώρα: Να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή

——-
Διαβάστε επίσης:
«Σας χαιρετώ. […] Εδώ τελειώνω. Απότομα, όπως το άρχισα τούτο το συναξάρι της ζωής, μισό αληθινό και μισό ψεύτικο.
[…] Μια μυστηριακή δύναμη αποφασίζει, χωρίς να με ρωτήσει.
[…] Ζήστε για να μας θυμάστε, πάλι η κουβέντα της μάνας. Μείνε ήσυχη μάνα, σκέφτηκα τότε. Και τώρα το ίδιο σκέφτομαι. Μείνε ήσυχη μάνα.»

Πρωτοβουλία πολιτών κατά της Χρυσής Αυγής. Ζητούν δημοψήφισμα για να τεθεί εκτός νόμου

stop_facism

Καμπάνια με αίτημα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή βρίσκεται σε εξέλιξη, με πρωτοβουλία πολιτών, μετά από σχετική ανάρτηση του συγγραφέα Βαγγέλη Ραπτόπουλου στο facebook με τίτλο: «Δημοψήφισμα τώρα. Να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή».

Με τον ίδιο τίτλο η συλλογή υπογραφών γίνεται στην ψηφιακή πλατφόρμα secure.avaaz.org, στην οποία έχει αναρτηθεί κείμενο το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση δημοψήφισμα τώρα, για να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Δεν έχουμε καμία ανοχή σε κανενός είδους ναζιστή φασίστα (….) Καλούνται όλοι οι νοήμονες άνθρωποι σε αυτή τη χώρα, που τα αντανακλαστικά τους φάνηκαν στο παρελθόν να είναι έως και σε βαθμό καταστολής, να αντιδράσουν απέναντι στο ναζισμό. Έξω οι ναζί από τη βουλή».

Στόχος της καμπάνιας είναι η συλλογή όσο περισσότερων υπογραφών γίνεται, ξεκινώντας από τον αριθμό των 10 χιλιάδων.

Υπενθυμίζεται ότι, στις 13 Φεβρουαρίου είδε το φως της δημοσιότητας ακόμη ένα βίντεο από εκδήλωση της Χ.Α., που επιβεβαιώνει εκ νέου όλες τις κατηγορίες για το ναζιστικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής.

Επίσης, ακριβώς μία ημέρα μετά, χρυσαυγίτες έκαναν αρένα το Εφετείο, όπου διεξάγεται η δίκη της Χ.Α., φωνάζοντας συνθήματα όπως «αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή» και πετώντας αντικείμενα στην απέναντι πλευρά. Μάλιστα, ένας εξ αυτών επιτέθηκε φραστικά στη Μάγδα Φύσσα, μητέρα του δολοφονημένου από τον Γιώργο Ρουπακιά, Παύλο Φύσσα, κραυγάζοντας προς το μέρος της: «Πού είναι τώρα ο Παύλος;»…

Πηγή: Tvxs.gr

Ολόκληρο το κείμενο της συλλογής υπογραφών:

Προς Ελληνική Κυβέρνηση: Δημοψήφισμα τώρα: Να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή

Η Χρυσή Αυγή που κατηγορείται ως ναζιστικό μόρφωμα ‐ όπως δείχνουν τα βίντεο και η πολύχρονη εγκληματική δράση της ‐ γι’ αυτό και ως εγκληματική οργάνωση που εκτός των άλλων ευθύνεται για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δεν έχει καμία θέση σε κανένα δημοκρατικό κοινοβούλιο. Οι ναζιστές στην Ιστορία κατέστρεψαν μαζικά την ανθρώπινη διάσταση (βλ.: http://tvxs.gr/news/sinema/o-kostas-nasikas-gia-ti-maziki-katastrofi-tis-anthropinis-diastasis ) και όχι μόνο τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.
Και ο ελληνικός λαός που πολέμησε τους φασίστες δεν ανέχεται ούτε ίχνος φασισμού.
Η Χρυσή Αυγή η οποία εναντιώνεται και πολεμάει τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα που αυτή προασπίζεται, δε νοείται να τα εκμεταλλεύεται για να βολεύεται σε δημοκρατικά κοινοβούλια.
Όσο για αυτούς που στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή μέσα από την ίδια την Αστυνομία και όπου αλλού ειδικά σε δημόσιες θέσεις, νομίζοντας πως κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό που τούς πληρώνει από το υστέρημά του εν μέσω κρίσης για να τον προστατεύουν από εγκληματίες, η θέση τους είναι επίσης η ίδια με της Χρυσής Αυγής:
Εκτός κοινωνίας, εκτός συνύπαρξης, εκτός νόμου. Κι αν οι ναζιστές πρόγονοί τους δεν τιμωρήθηκαν, δεν θα μείνουν και οι ίδιοι ατιμώρητοι.
Γι’ αυτό ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση δημοψήφισμα τώρα, για να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Δεν έχουμε καμία ανοχή σε κανενός είδους ναζιστή φασίστα.
Κι αν θα υπάρχουν πάντα εγκληματίες, αυτό δεν σημαίνει ότι θα τους αφήνουμε να περιφέρονται ελεύθεροι νομότυπα.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, λοιπόν, κι ας μας γίνει μάθημα για να συνεχίσουμε επί της ουσίας ως πολίτες πια και όχι ως νοικοκύρηδες κυρ Παντελήδες που κοιτάνε μόνο το σπιτάκι τους και τη δουλίτσα τους, αδιαφορώντας για όλα τα κοινά προβλήματα. Κι ας μην ξαναξεχάσουμε ότι ο φασισμός ξεκινάει μέσα από τα σπίτια μας.
Ο Παττακός έλεγε μέσα από τη φυλακή πως όταν έγινε το πραξικόπημα δεν κουνήθηκε φύλλο. Τα ίδια θα λένε και στο μέλλον για μας. Ότι στρώσαμε χαλί να περάσουν οι ναζί μέσα στη βουλή και δεν κουνήθηκε φύλλο, και μετά αφήσαμε τη Μάγδα Φύσσα να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
Καλούνται όλοι οι πολίτες και η κυβέρνηση αυτής της χώρας, να αντιδράσουν απέναντι στο ναζισμό.

Το μήνυμα του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου:
«Η «ευρωπαϊκή ντροπή» επέτρεψε να γιγαντωθεί μια φασιστική οργάνωση μέσα στη βουλή. Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ντροπή για την Ελλάδα, είναι ντροπή για την Ευρώπη. Αυτή την ώρα το Κοινοβούλιο υφίσταται κριτική από όλες τις μεριές. Αν λοιπόν αυτό το έρμο, το ταλαιπωρημένο Κοινοβούλιο, αντέχει μέσα στους κόλπους του μία ομάδα φασιστική σαν τη Χρυσή Αυγή, αυτό είναι ντροπή! Και η ντροπή δεν είναι για τη Χρυσή Αυγή΄ αυτοί κάνουν αυτό που νομίζουν, κι αυτό που είναι ικανοί να κάνουνε. Η Βουλή όμως γιατί δεν τους πετάει έξω; Η Βουλή γιατί δεν αρνείται την είσοδό τους ακόμα και στην πόρτα;
Η Βουλή γιατί δεν βγάζει π.χ. 800 ψηφίσματα; Γιατί δεν συμβουλεύεται το Σύνταγμα για να πετάξει τη Χρυσή Αυγή και τα φασιστόμουτρα έξω από το Κοινοβούλιο; Ή δεν ξέρουμε ότι το Κοινοβούλιο είναι το Άλφα και το Ωμέγα σε μια Δημοκρατία; Δεν το ξέρουμε; Ή δεν ξέρουμε ότι χρειάζεται, ίσως, ανατροπή του Συντάγματος, προκειμένου να γλυτώσουμε από αυτό το μίασμα; Να γλυτώσει η Ελλάδα, να γλυτώσει το Κοινοβούλιο, να γλυτώσουν οι βουλευτές, να γλυτώσουμε εμείς; Αυτά έχω να πω.»: https://www.youtube.com/watch?v=R2JJx9PeHtw&feature=youtu.be

Υπογράφουμε: ΕΔΩ – Προς Ελληνική Κυβέρνηση: Δημοψήφισμα τώρα: Να βγει εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή.

https://secure.avaaz.org/el/petition/Pros_Elliniki_Kyvernisi_Dimopsifisma_tora_Na_vgei_ektos_nomoy_i_Hrysi_Aygi_2/?cxcrhbb

8 χρόνια TVXS

Στις 4 Νοεμβρίου 2008 ήταν «στον αέρα» του ελληνικού διαδικτύου το μοναδικό ενημερωτικό site της εποχής, το πρώτο web tv. Με ένα όραμα. Την χωρίς σύνορα, ανεξάρτητη ενημέρωση.
Για την ιστορία, λοιπόν, να πω και γω, πως το πρωτοπόρο στο είδος του TVXS, ήταν το μόνο ΜΜΕ που δέχτηκε (για την ακρίβεια ο Στέλιος Κούλογλου) να δημοσιεύσει τις πρώτες 18 συνεντεύξεις  του «ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;» (ενώ για 4μήνες -Σεπτ.’10-Δεκέμβρ.’10- καμία αθηναϊκή εφημερίδα ή freepress δεν δεχόταν να δημοσιεύσει), οι οποίες έγιναν με τα χρόνια πάνω από 300 άρθρα και συνεντεύξεις δημιουργώντας έναν δημόσιο διάλογο για πάνω από τέσσερα χρόνια, που απάντησαν 182 συμμετέχοντες των Γραμμάτων, των Τεχνών και των Επιστημών στο ερώτημα «Ποιές αιτίες μάς έφεραν ως εδώ, και κυρίως τι πρέπει να κάνουμε;» αλλά και σε άλλα υποερωτήματα ανάλογα την επικαιρότητα, στο πλαίσιο της ακτιβιστικής Έρευνας για την κρίση (2010-2014) που κυκλοφόρησε σε βιβλίο από τις εκδόσεις Κέδρος και τα έσοδά του θα διατεθούν στο ΚΕΘΕΑ και στη ΜΕΡΙΜΝΑ.

Για τα παραπάνω αποτελέσματα αυτής της άψογης συνεργασίας, και διότι όλα αυτά τα χρόνια βίωσα τι θα πει ανεξάρτητη -κυριολεκτικά- δημοσιογραφία, ευχαριστώ και εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά και ανεξάρτητα! στο TVXS και σε όλους τους εργαζόμενους καλή συνέχεια και καλή δύναμη…

8yearsbadge_smallv2Kαι οι 8 ήταν υπέροχες. Του Στέλιου Κούλογλου

Το Tvxs είχε την τύχη να γεννηθεί σε μια ιστορική στιγμή. Το Νοέμβριο του 2008, όταν έκανε την εμφάνιση του στο διαδίκτυο, τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης βρίσκονταν διεθνώς ήδη σε κρίση, η οποία στην… [περισσότερα]
214406-solouptvxs

Ευρώπη – Quo Vadis? Η Ευρώπη στο σταυροδρόμι κρίσιμων αποφάσεων

afisaΗμερίδα μνήμης για τον καθηγητή Ζήση Παπαδημητρίου με τίτλο «Ευρώπη – Quo Vadis?» Η Ευρώπη στο σταυροδρόμι κρίσιμων αποφάσεων, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2016, από τις 9:30πμ έως τις 9:00μμ, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης και υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

«Το θέμα για το οποίο θα μιλήσουν κορυφαίοι έλληνες και ξένοι επιστήμονες είναι άκρως επίκαιρο και απασχολεί όλους μας, μιας και έχει σχέση με τα μνημόνια, την έλευση προσφύγων, τη θεσμική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Ευρώπη – Quo Vadis?» λοιπόν. Ευρώπη πού πάς, κατά πού τραβάς; σε ελεύθερη μετάφραση. Τι μπορούμε να κάνουμε, πώς μπορούμε να αντισταθούμε σ΄ αυτή την λαίλαπα του νεοφιλευθερισμού, που σαρώνει τα πάντα;

Οι απαντήσεις, ή έστω ερεθίσματα για σκέψη και δράση, στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, ημέρα Παρασκευή και ώρα 9.30 έως 21.00, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης» Παύλος Νεράντζης

Πρόγραμμα Ημερίδας:

9.30        Προσέλευση συνέδρων

10.00-10.30

Προσφώνηση

Παύλος Νεράντζης, δημοσιογράφος, ντοκιμαντερίστας

Χαιρετισμοί

Γιάννης Μπουτάρης, δήμαρχος Θεσσαλονίκης

Νίκος Βαρσακέλης, αναπληρωτής Πρύτανης Οικονομικών ΑΠΘ

Παναγιώτης Αβραμόπουλος , πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Θεσσαλονίκης

Κώστας Κολλάτος, δήμαρχος Τεμπών

Thomas von Freyberg, κοινωνιολόγος, π. επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας της Φρανκφούρτης

Εκφωνεί ο Βασίλης Χουλιάρας, πρόεδρος της Εταιρίας Οικονομολόγων Θεσσαλονίκης

Karl Heinz Roth, γιατρός, ιστορικός και συγγραφέας, πρόεδρος του Ιδρύματος για την Κοινωνική Ιστορία του 20ου και 21ου αιώνα,

Εκφωνεί ο Δημήτρης Σκαραγκάς, ψυχίατρος

10.30-12.00 Η πολιτική κρίση στην ΕΕ

Συντονίζει ο Παντελής Σαββίδης, δημοσιογράφος

10.30-10.50

Αντώνης Μανιτάκης, ομότιμος καθηγητής Νομικής Σχολής,  ΑΠΘ

Παγκοσμιοποίηση και εθνική κυριαρχία

10.50-11.10

Ευθύμιος Παπαβλασόπουλος, λέκτορας Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση: μια εναλλακτική ανάγνωση της πολιτικής και  κοινωνικής κρίσης

11.10-11.30

Δρ. Αναστασία Δεληγκιαούρη, επιστημονική συνεργάτης ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, Καστοριά

Το «δημοκρατικό έλλειμμα» στην ΕΕ και τρόποι αντιμετώπισής του για μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη

11.30-11.50

Μιχάλης Σπουρδαλάκης, κοσμήτωρ Σχολής Οικονομικών & Πολιτικών Επιστημών, καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας , Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Σκέψεις για μια πολιτική απάντηση στην οικονομική και κοινωνική κρίση

11.50-12.10 Διάλειμμα

12.10-13.40 Η οικονομική και κοινωνική κρίση στην ΕΕ

Συντονίζει η Νικολέττα Τσιτσανούδη Μαλλίδη, επίκουρη καθηγήτρια Γλωσσολογίας Παιδαγωγικού Τμήματος, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

12.10-12.30

Γιώργος Δουράκης, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας Τμήματος Πολιτικών Επιστημών, ΑΠΘ

Ο εφιάλτης της ευρωπαϊκής αποσύνθεσης: η οικονομική διάσταση

12.30-12.50

Άρης Καζάκος, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Νομικής Σχολής, ΑΠΘ

Ανταγωνιστικότητα και προστασία των επενδύσεων ως πυλώνες της παγκοσμιοποίησης και το παράδειγμα της TTIP. Διαβουλευτική ή συγκρουσιακή υπαρκτή δημοκρατία;

12.50-13.10

Γιάννης Κουκιάδης, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Νομικής  Σχολής, ΑΠΘ

Η αμφισβήτηση των συλλογικών δικαιωμάτων από τη νεοφιλελεύθερη θεωρία

13.10-13.30

Στέργιος Μπαμπανάσης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, πρόεδρος Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών

Στρατηγικές για την έξοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την κρίση με αναφορές στο έργο του Ζήση Παπαδημητρίου

13.30-17.00 Διάλειμμα

17.00-17.15

Κώστας Λάμπος,  οικονομολόγος, συγγραφέας

Ζήσης Παπαδημητρίου. Ένας πραγματικός Πολίτης του Κόσμου, ένας πραγματικός Ουμανιστής

17.15-18.35 Η προσφυγική κρίση στην ΕΕ

Συντονίζει ο Σάββας Μαυρίδης, αναπληρωτής καθηγητής Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων, ΑΤΕΙΘ

17.15-17.35

Κώστας Χατζηκωνσταντίνου, ομότιμος καθηγητής Νομικής Σχολής, ΑΠΘ

Πρόσφυγες: Νομικά προβλήματα και πιθανές λύσεις

17.35-17.55

Δρ. Σοφία Καϊτατζή-Γουίτλοκ, καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Πολιτικής Επικοινωνίας, Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ, ΑΠΘ

Η Ευρώπη του 21ου αιώνα: Έκρηξη ανισοτήτων, Έκρηξη Ρατσισμών,  Ή We Are All Refugees

17.55-18.15

Παύλος Νεράντζης, δημοσιογράφος, ντοκιμαντερίστας

Η υποκρισία των ευρωπαϊκών ελίτ στο προσφυγικό: αίτια και αποτελέσματα

18.15-18.35

Γιώργος Τσιάκαλος , ομότιμος καθηγητής Παιδαγωγικού Τμήματος, ΑΠΘ

Κυβερνητικές πολιτικές, ο ρόλος των ΜΚΟ και των αλληλέγγυων στο προσφυγικό

18.35-18.50 Διάλειμμα

18.50-20.15 Συζήτηση στρογγυλής τράπεζας

«Ευρώπη quo vadis?» Σύγχρονες προκλήσεις και προβληματισμοί για το μέλλον της ΕΕ

Συντονίζει η Μάρνη Χατζηεμμανουήλ, δημοσιογράφος, αντιπρόεδρος του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜΘ

18.50-19.05

Μαρία Στρατηγάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο, αντιδήμαρχος Δήμου Αθηναίων

19.10-19.25

Κώστας Χρυσόγονος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νομικής Σχολής, ΑΠΘ

19.25-19.40

Σωκράτης Δεληβογιατζής, καθηγητής Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής, ΑΠΘ, εκδότης περιοδικού «Φιλοσοφείν»

19.40-19.55

Κρυσταλία Πατούλη, δημοσιογράφος, σύμβουλος ανθρωπίνων σχέσεων

19.55-20.15

Παρεμβάσεις

20.15-20.35

Κριστιάνε Παπαδημητρίου, σύζυγος του Ζήση Παπαδημητρίου

Ο δικός μου Ζήσης

Αλέξης Παπαδημητρίου, γιός του Ζήση Παπαδημητρίου

Η ομιλία του στην κηδεία του Ζήση Παπαδημητρίου στην Φρανκφούρτη

Οργανωτική επιτροπή: Παναγιώτης Αβραμόπουλος, Δρ. Αναστασία Δεληγκιαούρη, Παύλος Νεράντζης, Κριστιάνε Παπαδημητρίου

Δελτία Τύπου: Λέλα Κεσίδου, δημοσιογράφος

Τεχνική υποστήριξη, ηχοληψία: Βασίλης Παπαγεωργίου και Δημήτρης Νικολόπουλος (Δήμος Θεσσαλονίκης)

Επιμέλεια εντύπων: Θάνος Καρώνης

  • Τα βιβλία θα διατεθούν σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο IANOS

Ο Ζήσης Παπαδημητρίου κατάγεται από μια – τότε – σχετικά εύπορη αγροτική οικογένεια  στους Γόννους της Λάρισας, όπου γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1939.

Μετά τα έξι χρόνια Δημοτικού Σχολίου στο χωριό και άλλα έξι χρόνια Γυμνάσιο στη Λάρισα, μετανάστευσε το 1957 για να σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Δυτικού Βερολίνου.

Τελειώνοντας τις σπουδές του, επέστρεψε το 1962 στην Ελλάδα για την στρατιωτική του θητεία, όπου υπηρετούσε δυόμιση χρόνια μαζί με την τιμωρία ως δηλωμένος κομμουνιστής.

Το 1965, η ανήσυχη φύση του τον οδηγεί και πάλι έξω, στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου αυτή τη φορά σπουδάζει Οικονομικά και Κοινωνιολογία.

Ανάμεσα στις σπουδές του περνάει μια θυελλώδες ζωή ως επαναστάτης – ιδεολογικά και πρακτικά σε πολεμικές συγκρούσεις σε τρεις ηπείρους.

Τελειώνοντας τις σπουδές του, ξανά μεταναστεύει στη Φρανκφούρτη, όπου το 1974, καταφέρνει να γίνει δεκτός ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας, γνωστή ως «Κριτική Σχολή της Φραγκφούρτης», στην οποία βρισκόταν κορυφαίοι στοχαστές όπως ο Μαξ Χορκχάιμερ, ο Τέοντορ Αντόρνο και ο Χέρμπερτ Μαρκούζε, ο οποίος ήταν ο μέντορας  και πνευματικός πατέρας του Ζήση Παπαδημητρίου.

Εκεί έκανε το διδακτορικό του με τον Γκέρχαρντ Μπραντ ως επιβλέπον καθηγητής, ο οποίος τον ενθάρρυνε να διδάξει Βιομηχανική Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Johann Wolfgang von Goethe της Φρανκφούρτης για 10 χρόνια.

Το 1985 εκλέχτηκε καθηγητής Γενικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο ΑΠΘ, όπου – μετά από είκοσι ένα χρόνια – έκλεισε την πανεπιστημιακή του πορεία, το 2006, ανακηρυσσόμενος επίτιμος καθηγητής.

Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Tohoku της Ιαπωνίας (1992), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας (1993-1996) και στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Άφησε ένα πλούσιο συγγραφικό έργο στα Γερμανικά, Ελληνικά και Αγγλικά, ενώ μεταφράσεις εργασιών του έχουν δημοσιευτεί στα Ιταλικά και τα Ιαπωνικά.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, τον απασχόλησε πολύ η πορεία της Ευρώπης μέσα στην χρηματοοικονομική κρίση, η οποία χτύπησε όλες τις περιφερειακές χώρες της ΕΕ και έγραψε μαζί με τον παλαιό του σύντροφο, τον Καρλ Ηάϊντς Ρωτ, ένα μανιφέστο με τον τίτλο: «Να αποφύγουμε την καταστροφή: Μανιφέστο για μια Ευρώπη της ισότητας».

Επί τρία χρόνια πάλευε με την αρρώστιά του και πέθανε τελικά στη 1 Οκτωβρίου του 2015.


Δείτε επίσης στο TVXS:

[…] Αυτή η ακτιβιστική πρωτοβουλία της κ. Πατούλη, να συγκεντρώσει υπό τη μορφή συνεντεύξεων και άρθρων, τις απόψεις ανθρώπων του πνεύματος σχετικά με την κρίση και να τις εκδώσει, αποτελεί…
[περισσότερα]

Το κοινό συμφέρον των ανθρώπων στην εποχή των αδιεξόδων

[…] Μέσα από τον ελεύθερο διάλογο, τη συλλογικότητα και τον σεβασμό της προσωπικότητας του συνομιλητή, είναι δυνατό να υλοποιηθεί το κοινό συμφέρον των ανθρώπων […] Ζ. Παπαδημητρίου – Γ….

Τουρκία: Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…

Η επέμβαση των ΗΠΑ, με τις ευλογίες των συμμάχων τους, στο Ιράκ, το Μάρτιο του 2003, και η πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεϊν άνοιξε κυριολεκτικά τους Ασκούς του Αιόλου στην περιοχή της Εγγύς…

Το δράμα της Γάζας και η υποκρισία της διεθνούς κοινότητας

Όταν το 1948 τα Ηνωμένα Έθνη αποφάσισαν την ίδρυση ισραηλινού κράτους, δεν υπολόγισαν, ως φαίνεται, τις συνέπειες, γνωστού όντος ότι σχεδόν το σύνολο του εβραϊκού πληθυσμού είχε εκδιωχθεί το 70 μ.Χ….
Με έντονο κοινωνικό και πολιτικό ενδιαφέρον φέτος στους Γόννους η έκθεση εικαστικών που διοργανώνει το ζεύγος Κριστιάνε και Ζήση Παπαδημητρίου. Μετά την ίδρυση της Πινακοθήκης Σύγχρονης Τέχνης των…

Mύθος και κοινωνική πραγματικότητα

Οι καταβολές του μύθου θα πρέπει να αναζητηθούν στις προϊστορικές τροφοσυλλεκτικές-κυνηγητικές κοινωνίες και συγκεκριμένα στη σχέση του πρωτόγονου ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον.   Οι…

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α για τον εκδημοκρατισμό της Ε.Ε. Του Καρλ Χάιντς Ροτ

Eδώ και χρόνια ασχολούμαι κριτικά με την πολιτική λιτότητας που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην  ελληνική κοινωνία κατ΄ εντολή των γερμανικών κυρίαρχων ελίτ. Συντάχθηκα με εκείνους που θεωρητικά…

Εν όψει των Ευρωεκλογών

[…] Η αλλαγή στο όνομα μιας δημοκρατικής Ελλάδας και μιας Ευρώπης των λαών και των πολιτών δεν θα επέλθει, όσο οι ίδιοι οι πολίτες εκχωρούν τα αναφαίρετα δικαιώματά τους σε  πολιτικές δυνάμεις…

Ο Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια

«Μαζική ανεργία, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, κοινωνική απαλλοτρίωση και προϊούσα αποδόμηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων σκεπάζουν σαν μαύρα σύννεφα το ουρανό της Ευρώπης. Με την εμφάνιση της…

Οικονομική κρίση και ευρωπαϊκή Αριστερά

H επιδείνωση της οικονομικής κρίσης τους τελευταίους μήνες εξανάγκασε τους ιθύνοντες των μητροπολιτικών κέντρων λήψης αποφάσεων να μιλήσουν επιτέλους για «συστημική» κρίση, αποφεύγοντας ωστόσο και…

Εθνικισμός, ρατσισμός και ελληνικότητα

[…] Ο ρατσιστικός τρόπος σκέψης καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνος όταν  συναρθρώνεται με την πολιτική. Γι’ αυτό, η καταπολέμηση της ρατσιστικής φασιστικής νοοτροπίας δεν αφορά μόνον τα πιθανά…

Βία και πολιτική στη μαρξιστική θεωρία. Tου Ζήση Δ. Παπαδημητρίου

[…] Η έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής στράτευσης ειρηνικού χαρακτήρα έχει μετατρέψει τους πολίτες αναγκαστικά σε καταναλωτές πολιτικών ειδήσεων. Έτσι, η ελληνική κοινωνία π.χ. παρουσιάζει την εικόνα…

Γλωσσικός ραγιαδισμός; Του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου

Σύμφωνα με το άρθ. 6 του νόμου 2946/2001που ορίζει τις προϋποθέσεις τοποθέτησης επιγραφών, «οι επιγραφές με τις οποίες προσδιορίζεται η θέση, η διεύθυνση, η ιδιότητα ή η επαγγελματική δραστηριότητα…

Γερμανία: 23 εκ. ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Του Ζήση Παπαδημητρίου

[…] Με βάση τα σημερινά δεδομένα, κοντά 19% των Γερμανών, περίπου 23 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος των συντάξεων είναι 700 Ευρώ το…
Η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ (Αναζητώντας την ουσία πέρα από ιδεολογίες και μύθους) * Γιώργος Κολέμπας, Περικλής Κοροβέσης, Κώστας Λάμπος, Γιώργος Λιερός, Γιώργος Οικονόμου, Ζήσης…

Η κόπρος του Αυγεία…, του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου

Φαίνεται πως εμείς, ο ελληνικός λαός, είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. ‘Ισως γιατί από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, αλλά και προηγούμενα, έχουμε ενσωματωθεί πλήρως στη λογική του συστήματος των…

Στρατηγικές χειραγώγησης και ενσωμάτωσης, του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου

[…] Η επιβίωση του συστήματος δεν οφείλεται πλέον στην δήθεν ιδεολογική του υπεροχή, την εσωτερική του δυναμική και στην ικανότητά του να παράγει κοινωνικό πλούτο, αλλά στις στρατηγικές…

Μεσόγειος: Το νεκροταφείο των μεταναστών. Του Ζήση Παπαδημητρίου

Κάποτε η Μεσόγειος ήταν το επίκεντρο του μέχρι τότε γνωστού κόσμου, εμπορικό σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης, χοάνη ανάμειξης λαών και πολιτισμών αλλά και θέατρο πολεμικών συρράξεων. Συνδέθηκε…

Κοινωνία και διανόηση. Του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου

[…] Καθήκον της διανόησης είναι η υπενθύμιση και υποστήριξη «οικουμενικών αξιών», σε  μια εποχή που η εμπορευματοποίηση των πάντων, στο όνομα του χρήματος και της νομής της εξουσίας, απειλεί…
07:39 | 26 Αυγ. 2013
Μαζική ανεργία, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, κοινωνική απαλλοτρίωση και προϊούσα αποδόμηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων σκεπάζουν σαν μαύρα σύννεφα το ουρανό της Ευρώπης. Με την εμφάνιση της…

Η Άμεση Δημοκρατία στον 21ο αιώνα, του Κώστα Λάμπου

Υπάρχει στις μέρες μας, και όχι τυχαία, μεγάλη σύγχυση γύρω από τη φύση της δημοκρατίας γενικά και της άμεσης δημοκρατίας ειδικότερα, παρά το γεγονός πως η ανθρωπότητα καταθέτει με τους αγώνες της…
18:53 | 11 Δεκ. 2012
[…] Δεν πιστεύω ότι στο πλαίσιο του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της οικονομίας, είναι δυνατόν να ξεπεράσουμε αυτά τα προβλήματα. Μα, θα μου πείτε, τί εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν;  Αυτή τη…

Η προσφορά του Χομπσμπάουμ στην ιστορική επιστήμη. Του Ζήση Παπαδημητρίου

[…] Ο Χομπσμπάουμ έδωσε μια τελείως διαφορετική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων. Οι απόψεις του υπήρξαν κριτικές και συχνά προκλητικές και δεν δίσταζε να συγκρουστεί με τις απόψεις άλλων ιστορικών…

Αποχαιρετισμός στην εκδότρια Βικτώρια Τράπαλη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Έφυγε» από κοντά μας, το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου, η Βικτώρια Τράπαλη – Παπαδοπούλου, εκδότρια του Aegina Light, συγγραφέας, στιχουργός και μεταφράστρια, μετά από 42 ημέρες  νοσηλείας.

Η κηδεία* της θα γίνει στο Βόλο, όπως επέλεξαν οι συγγενείς της, την Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, στις 12.00, στο νεκροταφείο Αγριάς Βόλου.

Ένας αποχαιρετισμός από το φίλο Γιάννη Τζεβελέκο:

Έδωσες τη μάχη σου
Καβάλα στον Κένταυρο.
Μια άνιση μάχη.
Και έφυγες με τον Πήγασο των 12.30’.

Θα σε θυμόμαστε πάντα. Σ’ ένα μνημόσυνο χωρίς τέλος, για σένα, Βικτώρια.
Γιάννης   

Πεύκη, 5 Δεκέμβρη 2015

Στο καλό Βικτώρια… όμορφη μποέμισσα Βικτώρια…

Όμορφε  ασυμβίβαστε άνθρωπε που το πέρασμα σου από τούτο τον κόσμο ήταν χαρά κι ελευθερία…
Αγκάλιασες ανθρώπους και πράγματα άπιαστα… αγάπησες και αγαπήθηκες έξω από καλούπια και συμβιβασμούς,  βουτώντας το δάχτυλο και δοκιμάζοντας πλευρές και όψεις της ζωής…
Έπαιξες με αυτά για τα οποία άλλοι παλεύουν μια ζωή… γιατί είναι στόχος τους…
Εσύ όμως στόχο είχες την την ίδια την ζωή και περιφρόνησες με θάρρος όλα τα καλούπια.
Δεν μπήκες ποτέ σε κανένα απ’ αυτά…
Γύριζες σαν στρόβιλος χαράς και αισιοδοξίας , παθιασμένη ονειροπόλα δημιουργική.  Βικτωρία…
Χάιδευες με την αύρα σου τα πάντα … μόνο αυτιά δεν χάιδεψες ποτέ …
Θύελλα ήσουν κυρία μου..  Άνεμος δυνατός που τύλιγε ότι αγαπούσες..και αγαπούσες δυνατά έτοιμη πάντα να πολεμήσεις για το σωστό και το λάθος που εσύ γούσταρες…
Μια γυναίκα που έμεινε πάντα ο ορισμός του κοριτσιού….
Ένα κορίτσι έξυπνο χαρούμενο περίεργο ανήσυχο ταλαντούχο ασυμβίβαστο που έβγαζε την γλώσσα κοροϊδευτικά, χωρίς ποτέ να κοροϊδεύει κανέναν…
Η  Βικτωρία Τράπαλη… το δικό μας κορίτσι.
Άντε λοιπόν μικρή…. πήγαινε….
Πέτα στους ουρανούς, ταξίδεψε στην θάλασσα.. .πιες ρακές και τραγούδα….κάνε στέκια καινούργια…  και φίλους αδελφικούς… παθιάσου … διαφώνησε… γράφε… ζήσε ξανά…
Φόρεσε ένα απ τα υπέροχα καπέλα σου, και πήγαινε κοριτσάκι…
Επιτέλους έχεις φτερά…!!!

Κ.Γ.Α.

Ό,τι άλλο να πούμε Βικτώρια λίγο θα είναι. Μόνο ένα ευχαριστώ παραπάνω από μένα για τη γενναιόδωρη ψυχή σου. Ότι έδωσες είναι για πάντα δικό σου εκεί στο «δρόμο δίχως άκρη» που ξεκίνησες να πας. Καλό σου ταξίδι με την αγάπη και τον σεβασμό μου για το δημιουργικό έργο και τη στάση ζωής σου και καλή αντάμωση καλή μου φίλη αγαπημένη…  Κρ. Π. «Μη φοβάσαι, μη λυπάσαι, κλείσ’ τα μάτια κι είν’ αργά, ό, τι είμαι κι ό,τι είσαι, τά’ χουμε μισά μισά»:

Καληνύχτα

Μη φοβάσαι τα σκοτάδια
ίδια είναι όλα τα βράδια
μη φοβάσαι ούτε τα φώτα
σε κρατάω όπως και πρώτα.

Μη φοβάσαι, μη λυπάσαι
κλείσ’ τα μάτια κι είν’ αργά
ό, τι είμαι κι ό,τι είσαι
τά’ χουμε μισά μισά.

Μην ξοδεύεσαι στον πόνο
αφορμές γυρεύει μόνο
μη γελιέσαι από τι μοιάζει
παραμύθι είναι κι αλλάζει.

Μη φοβάσαι, μη λυπάσαι
κλείσ’ τα μάτια κι είναι αργά
ό, τι είμαι κι ό,τι είσαι
τά’ χουμε μισά μισά.

Μην το κάνεις άλλο θέμα
μια η αλήθεια κι αυτή ψέμα
όποιος λέει γι αγάπη αιώνια
αχ δε μετράει σωστά τα χρόνια.

Μη φοβάσαι, μη λυπάσαι
κλείσ’ τα μάτια κι είν’ αργά
ό, τι είμαι κι ό,τι είσαι
τά’ χουμε μισά μισά.

Βικτώρια Τράπαλη


*Γραφείο τελετών για στεφάνια: 2421020743, 6944640055.


Δημοσιεύτηκε: http://tvxs.gr/news/politismos/apoxairetismos-stin-ekdotria-biktoria-trapali

Αποχαιρετάμε την εκδότριά μας Κάτια Λεμπέση…

lempesi_kedrosΗ εκδότρια του Κέδρου, Κάτια Λεμπέση, έφυγε σήμερα το πρωί, αφού πάλεψε για χρόνια με την ασθένεια. Η Κάτια αγαπούσε με πάθος τη ζωή, τη φύση και τους ανθρώπους, και αγαπήθηκε πολύ από συγγενείς, φίλους και συνεργάτες. Όσοι ζήσαμε και εργαστήκαμε κοντά της θα ευλογούμε την τύχη μας γι’ αυτό και θα τη θυμόμαστε πάντα με αγάπη.

Καλό ταξίδι, Κάτια μας

Η Κάτια Λεμπέση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε Εκπαίδευση στο Goddard College στο Vermont της Αμερικής (ένα προοδευτικό πανεπιστήμιο με οικολογικό προσανατολισμό).
Στη μεταπολίτευση ενεργοποιήθηκε στο αυτόνομο γυναικείο κίνημα. Ίδρυσε τις Εκδόσεις Κύτταρο που εξέδωσαν τα πρώτα φεμινιστικά βιβλία στην Ελλάδα. Το 1985 απέκτησε με τον σύζυγό της, Ευάγγελο Παπαθανασόπουλο, τις Εκδόσεις Κέδρος τις οποίες διηύθυνε μέχρι πρόσφατα.

Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιήθηκε στο οικολογικό κίνημα και διετέλεσε μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων. Ήταν υποψήφια στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2012.

«Ο Κέδρος ήταν για μας λαχείο ζωής. Νέοι ορίζοντες ανοίχτηκαν μπροστά μας, που μας έφεραν μεγάλες χαρές αλλά και μεγάλες ευθύνες. Πάνω απ’ όλα όμως κρύβει μια ανυπέρβλητη μαγεία. Είναι ένας χώρος πολυδιάστατος, απρόβλεπτος και απαιτητικός, που προσφέρει μοναδικές συγκινήσεις.»

Από το κείμενό της στην επετειακή έκδοση ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΕΔΡΟΥ 1954-2004

Θα την αποχαιρετήσουμε τη Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015, στις 4 μ.μ. στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών

«Πότε θα κάνει ξαστεριά» μπροστά στη Βουλή – 5/02/2015

Αυθόρμητη συγκέντρωση μπροστά στη Βουλή…
Ο κόσμος στηρίζει την διαπραγμάτευση
(Σύνταγμα – 05/02/2015) –

Στα τσακίδια…

sta tsakidia

Εξαθλίωσαν και ατίμωσαν μια ολόκληρη χώρα. Την έβγαλαν στο σφυρί. Έστειλαν παιδάκια σε ιδρύματα. Έσπρωξαν εκατομμύρια στον ΟΑΕΔ. Κλώτσησαν χιλιάδες στα παγκάκια και στα σκουπίδια. Έσυραν χιλιάδες στον τάφο και χιλιάδες στις φυλακές και στα κρατητήρια. Τρομοκράτησαν, βασάνισαν και κακοποίησαν εκατομμύρια πολίτες και τους άφησαν να ζουν με ψίχουλα χωρίς να έχουν τα βασικά για την επιβίωσή τους και για την υγεία τους. Ανάγκασαν τους νέους -και όχι μόνο- να τραπούν σε άτακτη φυγή προς το εξωτερικό. Προκάλεσαν την κατάθλιψη και τον εκφασισμό σε ένα ολόκληρο έθνος.
Αλλά δεν υπολόγισαν ότι όλοι αυτοί ακόμα και σέρνοντας θα πάνε σύντομα να ξαναψηφίσουν…

83ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΑΛΑΝΔΡΙΝΟΥ

«Κυρια Πατουλη διαβασα το αρθρο σας σχετικα με την απεργια πεινας  http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-bathyteri-ekklisi-toy-kathe-apergoy-peinas-einai-gia-toys-nomoys και θα ηθελα να σας ενημερωσω οτι αυτη την στιγμη υπαρχει ενας κρατουμενος στις φυλακες Μαλανδρινου ο οποιος κανει απεργια πεινας απο της 3 οκτωβρη 2014. Σημερα βρισκεται στην 83η ημερα. Oνομαζεται Παππας Γερασιμος πρωην σωφρονιστικος υπαλληλος και διαμαρτυρεται για την αρνηση του συμβουλιου της φυλακης να του χορηγησει την νομιμη αδεια που δικαιουται. H οικογενεια του ειναι απελπισμενη διοτι παρολες τις προσπαθειες να σωθει η ζωη του, εκεινος επειμενει να συνεχιζει διοτι θεωρει οτι δεν εχει πια αλλο τροπο να βρει το δικιο του.»

Το παραπάνω επείγον μήνυμα το έλαβα σε ιμειλ.
Δημοσιοποιείστε το γεγονός όπου μπορείτε.

Η εποχή του θερισμού

Τώρα που οι 16χρονοι του 2008, έχουν γίνει 20χρονοι, τώρα θα θερίσετε ότι σπείρατε εκείνον τον Δεκέμβρη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Όλοι εσείς που καταδικάζατε την βία από όπου κι αν προέρχεται. Τώρα που οι 16χρονοι έχουν περάσει στα πανεπιστήμια, πήγαν στα πρώτα party στρατολόγησης των κομμάτων, για να έχουν πρόσβαση στις σημειώσεις, μπας και περάσουν εύκολα το μάθημα για ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα.

Τώρα που οι γονείς τους, ο ένας είναι άνεργος κι ο άλλος με συρρικνωμένο μισθό, τώρα που η TV σα να μη τρέχει τίποτε εξακολουθεί να πουλάει τρόπους ζωής που δεν είναι εφικτοί και το αξίωμα « καλός είναι όποιος έχει φράγκα» παραμένει αμετακίνητο σαν πρώτη μοναδική αξία στην χώρα του δίχως αύριο. Τώρα που κλείνουν τα μουσικά σχολεία και αντιμετωπίζουν τους μαθητές ως γραφικούς όταν κι αν διαμαρτυρηθούν, τώρα που η προοπτική όποιας εργασίας ανήκει στη σφαίρα του εξωπραγματικού, τώρα που πρέπει να πάρει το νέο smart phone, το αυτοκίνητο για να βγάλει γκόμενα, τα trendy ρούχα για τα trendy party γιατί μόνο αυτά προωθούνται και διαφημίζονται, τώρα αρχίζει να διαφαίνεται το μέγεθος της ευθύνης για την τερατογέννεση που κατάφερε να κάνει η γενιά των πενηντάρηδων στη νεολαία μας.

Κι αυτό κάνει όλη την κοινωνία μας το ίδιο υπεύθυνη, αν όχι περισσότερο εγκληματική, μόνο που όσοι σήμερα το πρωί δεν κυκλοφορούμε με πρησμένα από τη μπουνιά ματιά και λαιμούς με Photoshop καλυμμένους στην αγορά, δεν σημαίνει ότι είμαστε αθώοι, αλλά ότι απλά διαφεύγουμε της σύλληψης. Κι όσο αντί να νιώσουμε την ευθύνη που μας αναλογεί, ήρεμοι συνεχίζουμε την επιβίωση μας, τόσο χειρότερη κάνουμε την ώρα που θα χρειαστεί να ομολογήσουμε το πόσο και γιατί φταίμε. Κι όσο κάτι σημειώματα σαν αυτό τα αντιμετωπίζουμε ως γραφικά και μακριά από μας, τόσο η κοινωνία μας βαδίζει όλο και πιο κάτω, όλο και πιο χαμηλά, χωρίς ίχνη επανάκαψης, χωρίς ελπίδα σωτηρίας.

Ναι είναι δυσβάστακτη η εποχή του θερισμού, γιατί οι πρώτοι που θα εκπλαγούν, θα είναι οι φιλήσυχοι, οι σιωπηλοί, οι νοικοκυραίοι που ακόμη και τώρα, χωρίς ντροπή με ελαφρότητα, ομολογούν και σχολιαζουν ότι ένα παιδί 20 χρονών είναι εγκληματίας και τρομοκράτης κι αυτοί τα αθώα ανυπεράσπιστα θύματα του.

– See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/i-epohi-toy-therismoy#sthash.8c5xt4Qs.eeGPuU9U.dpuf

Διαβάστε επίσης:

Θέμα χρόνου ο θάνατος Ρωμανού αν δεν αντιδράσουμε

Σχόλιο:

Κινδυνεύει σοβαρά να πεθάνει εξαιτίας του δικαστικού συστήματος που υποστηρίζει μια κυβέρνηση που κάποιοι την στήριξαν να κυβερνάει με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου για να κάνει ότι θέλει καταπατώντας το σύνταγμα και τα κάθε λογής ανθρώπινα δικαιώματα.
Κινδυνεύει να πεθάνει μαζί με την κοινωνία που κάθεται και κοιτάει αφού πάσχει από την σοβαρή ψυχική διαταραχή που λέγεται απάθεια, και γι’ αυτό αυτοκαταργείται μέρα με τη μέρα.
Κινδυνεύει έτσι να πεθάνει κάθε έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας που έχει απομείνει σ’ αυτή τη χώρα.
Και κινδυνεύει σοβαρά να πεθάνει και την ίδια μέρα που εκτέλεσαν -όπως ακριβώς ο Ρωμανός είπε στο δικαστήριο- τον φίλο του Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. (Όποιος γνωρίζει από αναπαράσταση ζωής και γενεογράμματα που συμπεριλαμβάνονται οι άνθρωποι που σημάδεψαν τη ζωή μας με τρόπο που την άλλαξαν, καταλαβαίνουν τι λέω).

Λοιπόν, βάζουμε πάλι ένα παιδάκι να καθαρίσει για πάρτη μας με τη ζωή του http://info-war.gr/…/%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%87%CF%81…/ ; Τόσο χυδαιότητα, και εξευτελισμός; Καμία ανθρωπιά, καμία αξιοπρέπεια δεν μας έμεινε; Καμία αίσθηση δημο-κρατίας; Αλληλεγγύη; Τίποτα; Τι κοινωνία ανύπαρκτη είναι αυτή στα πάντα; Τι απάθεια; Τι φρίκη; Μ’ αυτά και μ’ αυτά θα ξαναπώ το ίδιο: Ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος σ’αυτή τη χώρα.

Έλα στη θέση μου, εκδ. Ταξισευτής – Διαγωνισμός διηγήματος για την Αλληλεγγύη

ela_sti_thesi_mou_taxodeytis_allyleggyh
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΙΣ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015

Έλα στη θέση μου

Εκδ. Ταξιδευτής

Οι άνθρωποι του Δικτύου Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής http://www.diktioagiasparaskevis.gr/ αποφάσισαν να υπερβούν την καθημερινή κοινωνική δράση τους στη γειτονιά και να απευθυνθούν στο πανελλήνιο, προκηρύσσοντας έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα -τι άλλο;- την Αλληλεγγύη : https://www.youtube.com/watch?v=IfHb3mkf4CM . Μέσα από μια γοητευτική διαδικασία που ενέπλεξε εκατοντάδες ανθρώπους, κατόρθωσαν να αναγορευθούν σε συλλογικούς εκδότες αυτού του βιβλίου, το οποίο περιλαμβάνει τις 20 ιστορίες που διακρίθηκαν στο διαγωνισμό. Το μοναδικό αυτό βιβλίο προορίζεται να γίνει εργαλείο… αλληλεγγύης, αφού η πώλησή του γίνεται κυρίως από ανέργους και άστεγους, κατά τα πρότυπα του υποδειγματικού περιοδικού «Σχεδία».

Η Αλληλεγγύη δεν είναι καθόλου εύκολο θέμα για έναν διαγωνισμό διηγήματος. Μπορεί να είναι κατάλληλο για μια σχολική έκθεση ιδεών, αλλά στο πεδίο της λογοτεχνίας ορθώνει αρκετά εμπόδια. Ο διδακτισμός, η προβολή θετικών παραδειγμάτων, η μονοσήμαντη «σύγκρουση του καλού με το κακό» δεν προσφέρονται για να γράψεις συναρπαστικές και στοχαστικές ιστορίες. Είσαι αναγκασμένος να προσπεράσεις το προφανές, να δημιουργήσεις συνθήκες αμφίβολων και ρευστών καταστάσεων όπου το καλό και το κακό δεν είναι μεταξύ τους ευδιάκριτα, όπου παρεμβάλλεται το στοιχείο μιας κάποιας ανατροπής.

Ήταν έντονη η χαρά των μελών της επιτροπής, και ολόκληρου του Δικτύου, καθώς διαπίστωναν σταδιακά ότι ο αριθμός των συμμετοχών μεγάλωνε και μεγάλωνε, φτάνοντας τελικά τα 168 διηγήματα! Ακόμα πιο καταλυτική ήταν η χαρά τους όταν διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι διαγωνιζόμενοι είχαν κατορθώσει να ξεπεράσουν με θαυμαστούς τρόπους τους σκοπέλους που έθετε το θέμα, να πιάσουν τις περιστάσεις της κρίσης απ’ τα μαλλιά, όχι για να σωθούν οι ίδιοι αλλά για να διανοηθούν μια λύτρωση συλλογική.


Η κριτική επιτροπή του διαγωνισμού:

Θεοφανοπούλου Τζένη: Εκπρόσωπος του Δικτύου Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγ. Παρασκευής
Κάσδαγλης Χριστόφορος: συγγραφέας / δημοσιογράφος
Niemands Rose: συγγραφέας
Νόλλας Δημήτρης: συγγραφέας
Παπαδόπουλος Κώστας: εκδόσεις Ταξιδευτής
Πατούλη Κρυσταλία: δημοσιογράφος, δημιουργός του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής
Στεφανέας Πέτρος: συγγραφέας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:
info@diktioagiasparaskevis.gr
diktioagiasparaskevis.gr

postera3_1Το Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής προκηρύσσει τον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό για τη συγγραφή διηγήματος με θέμα συναφές με την Αλληλεγγύη.

Ο διαγωνισμός θα παραμείνει ανοικτός από τις 9 Σεπτεμβρίου 2014 μέχρι και τις 31 Ιανουαρίου 2015.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

  1. Το θέμα πρέπει να είναι συναφές με την Αλληλεγγύη, στην ελληνική γλώσσα.
  2. Το όριο των λέξεων ορίζεται στις 2.000.
  3. Δεν υπάρχουν περιορισμοί εθνικότητας ή τόπου διαμονής του διαγωνιζόμενου
  4. Τα διηγήματα που θα αποσταλούν δεν πρέπει να έχουν βραβευτεί σε άλλο λογοτεχνικό διαγωνισμό, να έχουν εκδοθεί ή δημοσιευθεί σε βιβλίο ή άλλο μέσο, έντυπο ή ηλεκτρονικό.
  5. Κατώτερο όριο ηλικίας για συμμετοχή στο διαγωνισμό είναι η συμπλήρωση του 16ου έτους του διαγωνιζόμενου, την ημερομηνία λήξης του διαγωνισμού.
  6. Τα διηγήματα  πρέπει να υποβληθούν με ψευδώνυμο και σε 7 δακτυλογραφημένα αντίτυπα. Σε εσώκλειστο σφραγισμένο φάκελο αναγράφεται το πραγματικό όνομα, η διεύθυνση, το τηλέφωνο και το email του διαγωνιζόμενου. Οι φάκελοι αυτοί δεν θα ανοιχτούν, παρά μόνο σε περίπτωση διάκρισης του διαγωνιζόμενου, ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι.
  7. Τα διηγήματα να στέλνονται με απλό ταχυδρομείο (όχι συστημένα) στη διεύθυνση: Τζένη Θεοφανοπούλου, Υακύνθου 12 Αγία Παρασκευή, 15343.

Τα έργα που δεν θα τηρούν τους παραπάνω όρους δεν θα κριθούν.

ΒΡΑΒΕΥΣΗ

  1. Τα δέκα καλύτερα διηγήματα θα εκδοθούν σε βιβλίο από τις εκδόσεις Ταξιδευτής, το οποίο θα διακινηθεί από ανέργους και άστεγους.
  2. Τα τελικά αποτελέσματα θα ανακοινωθούν μέχρι τις 20 Απριλίου 2015, σε εκδήλωση που θα διοργανώσει το Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής.
  3. Σε όλους τους διακριθέντες θα απονεμηθεί αναμνηστικό έντυπο συμμετοχής.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Η Κριτική Επιτροπή αποτελείται από τα κάτωθι 7 μέλη, κατ’ αλφαβητική σειρά:

Θεοφανοπούλου Τζένη: Εκπρόσωπος του Δικτύου Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγ. Παρασκευής
Κάσδαγλης Χριστόφορος: συγγραφέας / δημοσιογράφος
Niemands Rose: συγγραφέας
Νόλλας Δημήτρης: συγγραφέας
Παπαδόπουλος Κώστας: εκδόσεις Ταξιδευτής
Πατούλη Κρυσταλία: δημοσιογράφος, δημιουργός του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής
Στεφανέας Πέτρος: συγγραφέας

ΕΠΑΦΗ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

info@diktioagiasparaskevis.gr

diktioagiasparaskevis.gr

Στο facebook: ΕΔΩ

Παρέμβαση Δ. Κατσικάρη στη συναυλία – σκάνδαλο του Φεστιβάλ Φιστικιού

 

 
Από την ώρα που αναδείξαμε το θέμα της σκανδαλώδους ανάθεσης της κεντρικής συναυλίας του Φεστιβάλ Φιστικιού από την Περιφέρεια στο σχήμα του κ. Κατοπόδη  δεχτήκαμε «πιέσεις» να αφήσουμε το θέμα να περάσει. Στη λογική του «ό,τι έγινε έγινε», «υπογράφτηκε από την πρώην Περιφέρεια κι όχι τη σημερινή», «του χρόνου σας υποσχόμαστε καλύτερα» και τα λοιπά. 
Φυσικά, δε μας αρκούσαν ως επιχειρήματα για την κραυγαλέα υποβάθμιση της κορυφαίας αυτής γιορτής του νησιού – γιατί θεωρούμε υποβάθμιση να είναι η συναυλιακή προσφορά της Περιφέρειας στην Αίγινα μια ανάλογη συναυλία και μάλιστα στην τιμή των 12.000 ευρώ συνολικά. 
Γι’ αυτό μέσω της  Κρυσταλίας Πατούλη ήρθαμε σε επαφή με την Νέα Περιφερειάρχη Ρένα Δούρου, περιμένοντας μια επίσημη απάντηση για το αν μπορούν να αλλάξουν αυτά τα δεδομένα, ενώ παράλληλα η Κ. Πατούλη επικοινώνησε επιπλέον και με καταξιωμένους καλλιτέχνες με σκοπό την  γνώμη τους πάνω σε μία υποθετική συμμετοχή τους στο εν λόγω φεστιβάλ, όπου όλοι απάντησαν ότι ναι μεν θα τους ενδιέφερε να λάμβαναν μέρος αλλά όχι με τόσο μεγάλη αμοιβή! 
Στη συνέχεια, αναμένοντας την απάντηση της Νέας Περιφέρειας, λάβαμε σήμερα το πρωί από τον πρώην αντιπεριφερειάρχη κ. Κατσικάρη το παρακάτω διευκρινιστικό για την υπόθεση ηλεκτρονικό μήνυμα, το οποίο με την άδειά του, δημοσιεύουμε:

Αγαπητή κυρία Τράπαλη,
 
Διάβασα το κείμενό σας για την συναυλιακή «προσφορά» της Περιφέρειας, την τελευταία μέρα της θητείας μας (!) στο Φεστιβάλ Φιστικιού της Αίγινας και… συμφωνώ μαζί σας.
Διευκρινίζω όμως, έτσι για την ιστορία,  τα εξής, για να ξέρετε όλη την αλήθεια, από πρώτο χέρι -η μόνη εσείς- αφού ποτέ δεν μίλησα σε κανέναν, ούτε με ρώτησε κανείς:
1. Μέσα σε πολύ σφιχτές προθεσμίες -και από την πλευρά μου με απόλυτο σεβασμό στη νέα Περιφερειακή αρχή- προσπάθησα να πραγματοποιήσω μερικές εκδηλώσεις, για να ανταποκριθώ στις θεσμοθετημένες συμμετοχές μας, θέτοντας κάποιους όρους ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ -κατά την άποψή μου φυσικά και σύμφωνα με τα προηγούμενα χρόνια.
2. Αυτό επετεύχθη, εν μέσω θέρους, στην Ύδρα με συναυλία του Χρήστου Νικολόπουλου, στα ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ με θεατρική παράσταση του Κώστα Βουτσά και για την ιστορική ΑΡΜΑΤΑ των Σπετσών, όπου έκλεισα τον Παντελή Θαλασσινό.
3. Δυστυχώς, στη διαδικασία για την Αίγινα (για την οποία προσπάθησα όπως και στις Σπέτσες για να παραδώσω ένα πολιτιστικό γεγονός στον φίλο μου τον Τάκη Χατζηπέρο -παρότι έφευγα και μπορούσα να μην το κάνω, αλλά το θεωρούσα χρέος μου και προς αυτόν και προς το νησί να το κάνω)- η διαδικασία δεν εξελίχθηκε σύμφωνα με τους ποιοτικούς όρους που είχα θέσει και που ταίριαζαν στο θεσμό και στις προηγούμενες πετυχημένες, πιστεύω, εκδηλώσεις μας (Μικρούτσικος – Νικολόπουλος)…
4. Σας εκμυστηρεύομαι ότι η επιλογή μου, ήταν ο Μανόλης Μητσιάς, ο οποίος τελικά, δυστυχώς, εκ λάθους, δεν κατέθεσε την προσφορά του ! Έτσι, ο διαγωνισμός κατέστη άγονος, με δική μου εντολή, γιατί, θεωρούσα ότι δεν ικανοποιούνται οι ΠΟΙΟΤΙΚΟΙ όροι που θέλαμε, για σημαντικό καλλιτεχνικό σχήμα.
5. Μετά την διαδικασία – παράδοση που έγινε τη Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου, πληροφορήθηκα έκπληκτος ότι το μεσημέρι της Παρασκευής, η συνάδελφος Λιλιίκα Βασιλάκου, Αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών….. ανακάλεσε την απόφαση, κατόπιν παρακλήσεως του κ. Χατζηπέρου για να γίνει η συναυλία με το σχήμα που εγώ είχα αποκλείσει!
Σας διαβεβαιώ ότι εγώ με αυτήν την απόφαση δεν έχω καμιά σχέση και είμαι ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ.
Και, επίσης… ΔΕΝ ΡΩΤΗΘΗΚΑ, δεν ενημερώθηκα καν και πολύ λυπάμαι, γι’ αυτό σπεύδω να το ξεκαθαρίσω για να είμαι εντάξει, τουλάχιστον με εσάς που γράψατε με ενδιαφέρον το κείμενο που διάβασα μόλις.
Δεν ήθελα να ασχοληθώ, παρέδωσα τη σκυτάλη με όλη μου την αγάπη και τις ευχές στον κ. Χατζηπέρο, αλλά οφείλω τουλάχιστον να σας ενημερώσω για την ΑΛΗΘΕΙΑ και τη δική μου θέση για όσα συνέβησαν.
 
Σας χαιρετώ,
 
με τις καλύτερες ευχές για εσάς προσωπικά και την ωραία ιστοσελίδα σας που παλεύει για μια καλύτερη Αίγινα.

 
 

Ένα περίπλοκο μήνυμα, ισχυρές αντιφάσεις και σκληρά διλήμματα

Tvxs Ανάλυση

10:30 | 19 Μάιος. 2014

Πρώτος ο Α. Μπέος; Κι όμως, συνέβη. Η ΝΔ κάνει πως δεν ξέρει τίποτα για τις αιτίες της επιτυχίας του προσφάτως αποφυλακισμένου ποδοσφαιρικού παράγοντα στο Βόλο, παρόλο που είναι γνωστό ότι στελέχη της στην περιοχή πήγαν μαζί τους και κινητοποίησαν κομμάτι της κοινωνικής της βάσης.
Γίνονται τραμπουκισμοί στον Πειραιά όπως κατήγγειλε ο Β. Μιχαλολιάκος που βρέθηκε στη δεύτερη θέση βλέποντας την πλάτη του Γ. Μώραλη; Το βέβαιο είναι ότι ο Ολυμπιακός καθαρίζει στο λιμάνι και ότι ο Β. Μαρινάκης, μετά την επιτυχία του συνδυασμού του, μπορεί να ξεδιπλώσει ακόμη μεγαλύτερες φιλοδοξίες για εμπλοκή στην πολιτική. Το ίδιο ισχύει οπωσδήποτε για τον Α. Γκλέτσο που σάρωσε στη Στυλίδα και ανακοίνωσε ότι αφού ολοκληρώσει τη θητεία του θα κάνει κόμμα, ενώ δεν αποκλείεται να εξετάσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ο Η. Ψινάκης, γιατί όχι; αφού κυριάρχησε στο δήμο Μαραθώνα.

Φυσικά δεν έχoυν την ίδια σημασία και το ίδιο περιεχόμενο ο θρίαμβος του Μπέου με τον θρίαμβο του Ψινάκη και δεν αθροίζονται, όμως σε κάθε περίπτωση προσφέρονται για αναλύσεις ως προς τα κριτήρια με τα οποία διαμορφώνεται η πρόθεση ψήφου στις αυτοδιοικητικές εκλογές – και όχι μόνο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις – πλην Γκλέτσου γιατί κρίθηκε και για το αυτοδιοικητικό του έργο- το κοινό στοιχείο είναι ότι η ψήφος δεν είναι πολιτική, είναι αντικομματική, εμπνέεται από τη δύναμη (την οικονομική/επιχειρηματική), δοξάζει την τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα και εμφανίζεται ως αντισυστημική με έναν άκρως στρεβλό τρόπο.

Εκεί που οι αναλύσεις γίνονται πολύ δύσκολες είναι όταν πρόκειται για την εντυπωσιακή επίδοση της Χ.Α, ειδικά στην Αθήνα και την Αττική, όπου πια η ψήφος είναι απολύτως συνειδητή. Οι πολίτες  γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, αφού η δικαστική έρευνα έχει φέρει στο φως τις λεπτομέρειες της δράσης αυτού του κόμματος, οι απόψεις τους έχουν πλήρως αποκαλυφθεί και αμφιβολίες δεν υπάρχουν ούτε για τα μέσα ούτε για το σκοπό.

Επομένως, μιλάμε για ένα ποσοστό – σοκ το οποίο μάλιστα έρχεται αφού ο υποψήφιος της ΝΔ υπέκυψε στον πειρασμό της ακροδεξιάς διολίσθησης (κηρύττοντας ιερό πόλεμο εναντίον του τζαμιού κοκ). Η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας, όπως αποτυπώνεται στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, είναι κυριολεκτικά φοβερή και δεν αρκεί πια η επίκληση της αγανάκτησης και της οργής εναντίον της λιτότητας για να ερμηνευτεί αυτή η μεγάλη ντροπή για τον ελληνικό πολιτισμό.

Από εκεί και πέρα, στις αυτοδιοικητικές εκλογές (α γύρος) ηττήθηκαν κατά κράτος οι δημοσκοπήσεις και αυτό δημιουργεί προβληματισμό για τη χρησιμοποίησή τους ως μηχανισμού χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Ηττήθηκε και η τακτική της ΝΔ που κακοποίησε τον Καλλικράτη για να μεταφέρει τις ευρωεκλογές στον β γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, αφού αυτό δεν της απέδωσε τα αναμενόμενα. Αλλά το μεγαλύτερο πάθημα για τον Α. Σαμαρά είναι η αποτυχία των επιλογών του στην Αθήνα, την Αττική, τη Θεσσαλονίκη και την Κεντρική Μακεδονία, αφού χρεώνεται προσωπικά το γεγονός ότι έφερε απέναντί του τον νικητή Τζιτζικώστα και άφησε στο αντάρτικο τον Ν. Κακλαμάνη στην Αθήνα.

Στο παρασκήνιο ακούγονται ήδη γκρίνιες που συγκρατούνται επειδή η ΝΔ άντεξε σε πανελλαδικό επίπεδο περνώντας στον δεύτερο γύρο σε εννιά από τις δεκατρείς περιφέρειες, έχοντας έναν περιφερειάρχη (Ήπειρος) που κέρδισε από τον πρώτο γύρο και φιλοδοξεί να επικρατήσει τελικά σε έξι έναντι πέντε το 2010. Κάτι που διευκόλυνε τη ΝΔ ήταν οι ατυχείς – σε αρκετές περιπτώσεις – επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ που κινήθηκε με όρους κόμματος του 4% και δεν έδωσε μάχη για την προσέλκυση προσωπικοτήτων που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν. Κατά τα άλλα, η ΝΔ θα δυσκολευτεί να αφομοιώσει το καθολικό «όχι» της Θεσσαλονίκης στην ιδιωτικοποίηση του νερού που αποτελεί ισχυρή αμφισβήτηση των μνημονιακών σχεδιασμών.

Ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς κατέστησε σαφές από χθες το βράδυ ότι θα παίξει με το δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτεια» και προφανώς αυτό θα κλιμακωθεί στην πορεία προς τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, την επόμενη Κυριακή. Η προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου είναι να πείσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να επικρατήσει και ότι δεν υπάρχει ηχηρό αντικυβερνητικό μήνυμα, αλλά ο δρόμος μέχρι την επόμενη Κυριακή είναι σύντομος, επομένως η κατασκευή εντυπώσεων έχει συγκεκριμένα όρια.

 

Δείτε επίσης:

Η ολοκλήρωση ενός ιστορικού αγώνα 84 χρόνια μετά

14:20 | 12 Απρ. 2014

Ογδόντα τέσσερα χρόνια μετά, στη Χίο, την Κυριακή 11 Μαϊου θα ολοκληρωθεί ένας ιστορικός αγώνας φιλίας μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, που ξεκίνησε το απόγευμα της Κυριακής 7 Δεκεμβρίου του 1930, αλλά διεκόπη στο 3ο λεπτό λόγω μιας δυνατής βροχής.

Περίπου 1.500 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί εκείνη την Κυριακή του 1930 στο γήπεδο Μεζάρια της Χίου για να παρακολουθήσουν τον φιλικό αγώνα μεταξύ της «Λαίλαπας Χίου» και της Καρσιγιακά Σπορ. Ήταν ο πρώτος αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ ομάδων της Ελλάδας και της Τουρκίας, οκτώ χρόνια μετά τα γεγονότα της Σμύρνης.

Την τουρκική ομάδα είχαν ακολουθήσει στη Χίο φίλαθλοι αλλά και παράγοντες του Δήμου Σμύρνης. Η αποστολή έφτασε στο νησί το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου. Ελληνικές και τουρκικές σημαίες στόλιζαν το λιμάνι, ενώ το πρόγραμμα περιελάμβανε και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις για την προώθηση της φιλίας των δύο λαών.

Το απόγευμα της 7ης Απριλίου είχε προγραμματιστεί ο φιλικός αγώνας. Το γήπεδο γέμισε και οι δύο ομάδες έκαναν την εμφάνισή τους στον αγωνιστικό χώρο. Ωστόσο τρία λεπτά μετά την έναρξη της αναμέτρησης ξέσπασε μια καταρρακτώδης βροχή και αγώνας διεκόπη άδοξα.

Ογδόντα τέσσερα χρόνια μετά ο αγώνας θα συνεχιστεί από εκείνο το λεπτό, στο Φαφαλίειο στάδιο Χίου. Την παραμονή του αγώνα, Σάββατο 10 Μαϊου, η ομάδα της Χίου ως οικοδεσπότης θα διοργανώσει εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, οι οποίες θα περιλαμβάνουν ξενάγηση των τούρκων επισκεπτών στα μνημεία της πόλης, εκδήλωση και διαλέξεις για το γεγονός τότε και σήμερα καθώς και συναυλία.

Εμπνευστής της ιδέας ο συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης, μιας ιδέας που γεννήθηκε κατά την έρευνα για τη συγγραφή του βιβλίου «10.516 μέρες, ιστορία της νεοελληνικής Χίου, 1912-1940». Οι λεπτομέρειες του προγράμματος θα ανακοινωθούν σε συνέντευξη τύπου που θα δοθεί σύντομα από τους διοργανωτές.

«Η ιδέα, η μεταλαμπάδευσή της, οι προσπάθειες των ανθρώπων που την προχώρησαν, η υλοποίησή της. Η συνεργασία ανθρώπων που διαθέτουν την ικανότητα να νιώσουν την ουσία της ζωής, φέρνει πολύ όμορφες και ιστορικές στιγμές. Ενάντια στον φασισμό, στον ρατσισμό, στον εθνικισμό, υπέρ των ανθρώπων, των λαών, της Ιστορίας το όραμά μας, οι δράσεις και οι προσπάθειές μας, ο αγώνας μας», αναφέρει στο blog του ο συγγραφές.

«Αποδελτιώνοντας τα σχετικά δημοσιεύματα αισθάνθηκα μια μεγάλη απογοήτευση για αυτή την άδοξη διακοπή του αγώνα και ένιωσα την εσωτερική ανάγκη να ολοκληρωθεί έστω και έπειτα από πολλά χρόνια» δήλωσε ο Γιάννης Μακριδάκης, στο Βήμα και πρόσθεσε: «Το 2006 όμως διαπίστωσα ότι ο Λαίλαπας Χίου δεν υπήρχε από τη δεκαετία του 1980. Το 2009 όμως το ποδοσφαιρικό σωματείο «επανιδρύθηκε» και έτσι επικοινώνησα με τον κ. Παναγιώτη Δημητρακόπουλο εξηγώντας του την ιδέα για την επαναδιοργάνωση εκείνου του αγώνα»/

Τελικά το καλοκαίρι του 2012, ο τότε προπονητής της ομάδας Μιχάλης Κωττάκης έμαθε για την ιστορία του αγώνα και ξεκίνησε της διαδικασίες για την υλοποίηση της ιδέας επικοινωνώντας με τη διοίκηση της Καρσίγιακα Σπορ. «Θα είναι ένας αγώνας καθαρά συμβολικός και με χαρακτήρα αντιρατσιστικό, ο οποίος θα προάγει μόνο τη φιλία και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Γιατί ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις όπως εκείνες του πολέμου οι άνθρωποι ήταν φίλοι μεταξύ τους», τονίζει ο Γιάννης Μακριδάκης.

Διαβάστε επίσης στο tvxs.gr:

via tvxs.gr

“Δημιουργώντας εν μέσω Κρίσεων” με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου

tsalikoglou-foteiniΚύκλος σεμιναρίων της Εταιρείας Συγγραφέων στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη

Τη Δευτέρα 7 Απριλίου και ώρα 19.0021.00 θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Θεοχαράκη η τέταρτη διάλεξη της σειράς Γνώση & Ανάγνωση, με τίτλο: “Δημιουργώντας εν μέσω Κρίσεων” με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου, συγγραφέα, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Δευτέρα 7 Απριλίου

Φωτεινή Τσαλίκογλου

“Δημιουργώντας εν μέσω Κρίσεων”

 

O ψυχισμός εν μέσω κρίσεων δοκιμάζεται με τα όρια, τις αντοχές, τις υπερβάσεις του. Η κρίση ως ασυνέχεια, ως μια στιγμή ρήξης ρωγμής στην πρότερη “συνέχεια”, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ενός επαναστοχασμού πάνω στα δεδομένα της ατομικής και συλλογικής μας ύπαρξης. Δημιουργώ σημαίνει δίνω μορφή στην άβυσσο εντός μου και γύρω μου. Η απώλεια ως έναυσμα δημιουργίας. Η έλλειψη, το μη δυνάμενο (ακόμα) να υπάρξει, τροφοδοτεί την έμπνευση, την επινόηση. Είναι ένας κοινός τόπoς συνάντησης ποιητών, επιστημόνων, μικρών παιδιών και ενίοτε ατόμων με ψυχικές διαταραχές.

Κόστος σεμιναρίου: 10 ευρώ και μειωμένο για φοιτητές ή ανέργους 5 ευρώ.

Θα δίδονται βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Ίδρυμα      Θεοχαράκη, Λ. Βασ. Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, στο Σύνταγμα.Τηλεφ.: 210-3611206.

Μαδρίτη: ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΩΝ ΠΟΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΩΝ ΠΟΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

«Όχι στην πληρωμή του χρέους
Ούτε μια περικοπή παραπάνω
Έξω οι κυβερνήσεις της τρόικας
Ψωμί, δουλειά και στέγη για όλους και όλες

Το 2014 βρεθήκαμε σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, μια κατάσταση οριακή, έκτακτης κοινωνικής ανάγκης, που μας υποχρεώνει να δώσουμε μια μαζική συλλογική απάντηση της εργατικής τάξης, των πολιτών και των λαών. Εκατομμύρια εργαζομένων βρίσκονται άνεργοι. Είναι ταπεινωτικό να μην βρίσκεις αξιοπρεπή εργασία όταν έχεις τα χέρια για δουλειά, όταν έχεις επαγγελματική πείρα και ικανότητα να εργαστείς χειρονακτικά ή διανοητικά. Σπαταλιέται το συλλογικό ταλέντο μιας κοινωνίας και υποθηκεύεται επ’ αόριστον το μέλλον της. Δεν αξίζει στους εργαζόμενους αυτή η προσβολή της συλλογικής μας αξιοπρέπειας.

Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες έχασαν το σπίτι τους. Δεν υπάρχει τίποτα πιο απάνθρωπο από το να γίνεται έξωση σε μια οικογένεια, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί η ακόρεστη απληστία των ασυνείδητων τραπεζιτών. Αυτών των τραπεζιτών που πλουτίζουν τα κράτη υπηρέτες της Τρόικας ενώ φτωχαίνουν όλο και πιο πολύ την εργατική τάξη και τους πιο ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Και όλα αυτά ενώ οι εργοδότες επωφελούνται από το δράμα της μαζικής ανεργίας, για να σφίξουν τη ζώνη μειώνοντας τους μισθούς και επιδεινώνοντας τις συνθήκες εργασίας εκείνων που έχουν ακόμα δουλειά, των εργαζόμενων που, μπροστά στη δύσκολη κατάσταση, δεν μπορούν ούτε καν να αμφισβητήσουν το ρόλο τους των απλών θυμάτων της εκμετάλλευσης του κεφαλαίου. Το σύστημα προσπαθεί να μας υποχρεώσει να δείχνουμε ευγνωμοσύνη στους επιχειρηματίες τους οποίους μετατρέπει σε ευεργέτες της κοινωνίας. Είναι ώρα να μοιραστούμε την εργασία και τον πλούτο, και οι εργαζόμενοι να μπορούν να αισθάνονται κύριοι του μέλλοντός τους.

Με τις σημερινές πολιτικές, η νεολαία μας δεν έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα αξιοπρεπές σχέδιο για τη ζωή της και αναγκάζεται να μεταναστεύσει στο εξωτερικό όπως παλιότερα οι γονείς και οι παππούδες μας.

Λέμε όχι στο πατριαρχικό σύστημα που μας σπρώχνει πίσω σε περασμένες εποχές, στερώντας μας το δικαίωμα να αποφασίζουμε για το σώμα μας, ενώ μας αρνείται τη δυνατότητα να αποφασίζουμε αν θέλουμε ή όχι να γίνουμε μητέρες, επιβάλλοντάς μας την επιστροφή στο σπίτι για να αφοσιωθούμε στο μωρό.

Υποφέρουμε από τις πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΡΡ (Λαϊκού Κόμματος) κατ’εντολή της Τρόικας (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και Ευρωπαϊκή Επιτροπή), και που συνίστανται στη κλοπή των δικαιωμάτων και τη γενική φτωχοποίηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Οι πολιτικές αυτές βασίζονται στην πληρωμή ενός άνομου χρέους, που δεν έχουν συνάψει οι πολίτες, αλλά είναι προϊόν της αισχροκέρδειας των τραπεζών και των υπερβάσεων των διαφόρων κυβερνήσεων.

Ιδιωτικοποιούν ότι είναι κερδοφόρο ενώ περικόπτουν τον προϋπολογισμό για την υγεία, την παιδεία, την εξάρτηση, τις δημόσιες συγκοινωνίες. το νερό, την ενέργεια, τις επικοινωνίες, τις κοινωνικές υπηρεσίες, κτλ …πράγμα που επηρεάζει αρνητικά τα πολιτικά μας δικαιώματα. Κοροϊδεύουν τους ηλικιωμένους μας που έχουν υποστεί τεράστια απώλεια της αγοραστικής τους δύναμης, ενώ βλέπουν τις οικονομίες μιας ζωής να εξαφανίζονται από την τραπεζική απάτη των προνομιούχων και άλλων ποινικά κολάσιμων χρηματοοικονομικών προϊόντων.

Η κυβέρνηση του PSOE (Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος) με τη βοήθεια του PP (Λαϊκού Κόμματος), τροποποίησε το άρθρο 135 του Συντάγματος για να δοθεί προτεραιότητα στην πληρωμή του χρέους έναντι των δικαιωμάτων και αναγκών των ανθρώπων. Το δικαιολόγησαν λέγοντας ότι είχαμε ζήσει πάνω από τις δυνατότητές μας και ότι έπρεπε να γίνουμε λιτοδίαιτοι και επομένως, ήταν επιτακτική η ανάγκη να μειώσουμε το έλλειμμα. Ωστόσο, δεν έγινε καμία περικοπή όταν ήρθε η ώρα να δοθούν δεκάδες χιλιάδες εκατομμυρίων ευρώ για να σωθούν οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι.

Εκμεταλλεύονται την κρίση για να περιορίσουν τα δικαιώματά μας. Οι πολιτικές αυτές των περικοπών προκαλούν βάσανα, φτώχεια, πείνα ακόμα και θανάτους και όλα αυτά για να συνεχίσουν οι τράπεζες και οι οικονομικές εξουσίες να έχουν μεγάλα κέρδη σε βάρος της ζωής μας. Γιατί μας έχουν κλέψει την ελευθερία. Στον καπιταλισμό περισσεύουν οι ελευθερίες και τα δικαιώματα της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Είναι ένα σύστημα που επιδιώκει αποκλειστικά και μόνο το ιδιωτικό κέρδος των λίγων και μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή ανυπολόγιστων διαστάσεων.

Για την πλειοψηφία της κοινωνίας αυτή η κρίση-απάτη σημαίνει ένα γιγαντιαίο ανθρώπινο δράμα. Ωστόσο, για μία ασήμαντη μειοψηφία αποτελεί μια μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία. Και όταν διαμαρτυρόμαστε, πάντα παίρνουμε την ίδια απάντηση: καταστολή και ποινικοποίηση του ταξικού συνδικαλισμού και των κοινωνικών κινημάτων. Είναι ένα σύστημα που για να διατηρηθεί χρειάζεται την καταστολή και που πρέπει να νικηθεί με τους αγώνες στους δρόμους.

Η αποσύνθεση του καθεστώτος που προέκυψε από το Σύνταγμα του 78 είναι φανερή εξ αιτίας των ίδιων στοιχείων που υπήρχαν στη γέννησή του, καθώς δημιουργήθηκε ενάντια στο λαό, είναι διαβρωμένο από τη διαφθορά και δεν έχει καμία νομιμότητα. Τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας τις έκλεψαν για να προωθήσουν τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας και να εξασφαλίσουν τα κέρδη της, αυτοί οι ίδιοι που μας έχουν φέρει σε αυτή τη κατάσταση έκτακτης κοινωνικής ανάγκης, μέσα από τη διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας, τη δραστική μείωση της σύνταξης των ηλικιωμένων μας, την κατάσχεση των σπιτιών μας και το κλείσιμο των επιχειρήσεων, την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων.

Οι διάφορες κυβερνήσεις βρίσκονται εκτός νομιμότητας, μετατρέπουν σε ιδιωτική επιχείρηση τα δικαιώματα που τόσο κόστισαν για να κατακτηθούν και υποστηρίζουν τη διαφθορά, φαινόμενο εκτεταμένο αλλά όχι ανεξάρτητο από το οικονομικό σύστημα, που είναι μέρος της ίδιας της δομής αυτής της κοινωνίας και είναι απαραίτητο για την ανάπτυξή της. Τόσο οι διαφθορείς όσο και οι διαφθειρόμενοι αποτελούν μέρος αυτού του άδικου συστήματος παραγωγής και καταμερισμού του πλούτου.

Καλούμε τους λαούς να ασκήσουν την κυριαρχία τους, κάνοντας να ακουστεί η φωνή τους, δημοκρατικά, για να οικοδομήσουν μια συντακτική διαδικασία που εγγυάται πραγματικά τις δημοκρατικές ελευθερίες, το δικαίωμα να αποφασίζουν και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου.

Από τον καιρό της ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ 22Μ, θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να αρθρώσουμε μια κινητοποίηση ενωτική, μαζική και αποφασιστική εναντίον των πολιτικών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Μια κινητοποίηση ενάντια στην πληρωμή του χρέους, για αξιοπρεπή εργασία, για το βασικό εισόδημα, τα κοινωνικά δικαιώματα, τις δημοκρατικές ελευθερίες, ενάντια στις περικοπές, στην καταστολή, για μια κοινωνία ελεύθερων ανδρών και γυναικών, μια κινητοποίηση ενάντια σε ένα σύστημα, ένα καθεστώς και μια κυβέρνηση που μας προσβάλλουν και δεν μας εκπροσωπούν.

Για αυτό απαιτούμε να φύγουν. Να φύγει η κυβέρνηση του ΡΡ, και επίσης, όλες οι κυβερνήσεις που περιορίζουν τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, όλες οι κυβερνήσεις που συνεργάζονται με τις πολιτικές της Τρόικας. Για αυτό καλούμε να γεμίσουμε με αξιοπρέπεια και εξέγερση τη Μαδρίτη, πρωτεύουσα του ισπανικού κράτους, στις 22 Μαρτίου. Τη μέρα αυτή, θα φτάσουμε στη Μαδρίτη, με φάλαγγες από όλα τα γεωγραφικά πλάτη της Χερσονήσου και καλούμε τους κατοίκους της Μαδρίτης να βγουν στο δρόμο και να ενωθούν με αυτή τη μεγάλη κινητοποίηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

ΨΩΜΙ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΓΗ

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!! ΗΛΘΕ Η ΩΡΑ».

Μαδρίτη: Εκατομμύρια διαδηλωτές στις Πορείες της Αξιοπρέπειας

22:01, 22 Μαρ 2014 | tvxsteam tvxs.gr/node/150881

Πόσες και πόσοι ήταν σήμερα στο κέντρο της Μαδρίτης, εκεί που συνέκλιναν οι Πορείες της Αξιοπρέπειας που ξεκίνησαν από κάθε γωνιά του Ισπανικού Κράτους; Οι οργανωτές έκαναν λόγο για «πάνω από δυόμιση εκατομμύρια»! Άλλοι μίλησαν για «τη μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της Ισπανικής Δημοκρατίας». Το σίγουρο είναι ότι αυτή η ισπανική 22η Μαρτίου έγραψε κιόλας ιστορία καθώς γίνεται πια το υποχρεωτικό σημείο αναφοράς όλων των ευρωπαϊκών αντιστάσεων στη λιτότητα, στην ανεργία, στη φτώχεια και στον αγριανθρωπισμό των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Του Γιώργου Μητραλιά

Και όλα αυτά προτάσσοντας αιτήματα και συνθήματα που κάποιοι θέλουν να τα λένε… ντεμοντέ: «Όχι στη πληρωμή του χρέους», «ούτε μια περικοπή παραπάνω», «έξω οι κυβερνήσεις της Τρόϊκα», «ψωμί, δουλειά και στέγη για όλες και όλους!». (βλ. το Μανιφέστο των Πορειών της Αξιοπρέπειας που ακολουθεί).

Φτάνοντας χτες και σήμερα στη Μαδρίτη, οι δεκάδες πορείες χιλιάδων πεζοπόρων ενώθηκαν με ακόμα περισσότερους που ήλθαν με τρένα και χίλια πούλμαν, σχηματίζοντας έξι μεγάλες φάλαγγες. Και ήταν αυτές οι έξι φάλαγγες  που πορεύτηκαν στο κέντρο της Μαδρίτης ενώ εκατοντάδες χιλιάδες Μαδριλένοι επευφημούσαν στα πεζοδρόμια…

Πέρα από το μέγα πλήθος και το μεγαλύτερο πάθος, αυτή την ιστορική διαδήλωση σημάδεψαν ορισμένα χαρακτηριστικά της που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα: Όπως για παράδειγμα, τα ταξικά συνθήματα «άλλων εποχών», που επίμονα επαναλάμβανε το πλήθος, για «εργάτες», «εργατικούς αγώνες» και «εργατική τάξη».

Ή το γεγονός ότι τα ¾ των ομιλητών από τις διάφορες περιφέρειες του Ισπανικού Κράτους ήταν …ομιλήτριες, που δεν παρέλειπαν μάλιστα να καταγγείλουν την Πατριαρχία σαν την άλλη όψη του νομίσματος του νεοφιλελευθερισμού.

Και φυσικά, η απαίτηση των πολλών να αποφασίζουν αυτοί οι ίδιοι για τη τύχη τους προτάσσοντας όχι μόνο την άρνηση πληρωμής του χρέους αλλά και τον έλεγχο της νομιμότητάς του από τους «από κάτω».

Όλα αυτά μέσα σε μια ατμόσφαιρα μεγάλης συγκίνησης που δημιουργούσε η διάχυτη αίσθηση ότι σήμερα στη Μαδρίτη ο λαός έγραφε ιστορία…

*To μανιφέστο δημοσιεύθηκε στο contra-xreos.gr

Η διαδήλωση του… καθρέφτη

Εκπληκτική διαδήλωση με καθρέφτες μπροστά στα πρόσωπα των ΜΑΤ:

Διαδηλωτές στην Ουκρανία, καθώς φωνάζουν στους άντρες των ΜΑΤ το σύνθημα «κοιτάξτε πως έχετε γίνει» κρατούν συγχρόνως καθρέφτες στο ύψος του στήθους τους ώστε να τους καθρεφτίζουν τα πρόσωπά τους…

ΦΩΤΟ-Η διαδήλωση του... καθρέφτη

ΦΩΤΟ: twitter-TheBlogPirate, OccupyLA, KcNightfir

via: enikos.gr και tvxs.gr: Mε καθρέφτες εναντίον της αστυνομίας

Οι σπόροι της Ειρήνης. Το βίντεο Ελληνίδας που βραβεύτηκε από την UNESCO

 

oisporoitiseirinis

Η Ελληνίδα μαθήτρια Έλενα Καρανταγλή με το video «Οι Σπόροι της Ειρήνης» βραβεύτηκε στο διεθνή διαγωνισμό της UNESCO «Pathways to a culture of peace» ανάμεσα σε 1.300 νέους ηλικίας από 14 έως 25 ετών από όλο τον κόσμο. Η απονομή έγινε στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας.

The last minutes of the Greek Radio: «These microphones close. Deep Soul!»

1450123_545679242178568_1449646130_n-thumb-large

The last minutes of the Greek Radio: «These microphones close. Deep Soul!»

[ …] let’s get coordinated immediately in order to make a huge demonstration! Not only for ERT. Not only for our jobs. But for Democracy itself! And the way things have now taken! For this blatant repression! For this setback of decades!

[ …] And remember: When this microphone closes, what you’ll be listening to will not be your voice! Will not be the voice of the Greek Radio! Will not be the voice of ERT! Those who will speak to you … those who will speak to you … those who will speak to you … will not be the struggling employees of ERT … will not be the struggling employees of ERT … will not be the struggling employees of ERT! [ … ]

The broadcaster Nikos Tsimpidas, when he was forced to leave the studio after police’s orders (policemen were inside the studio at that time) said:

«Now it’s the time that we stop dear listeners … The voice of the Greek Radio mutes! Good continuation … see you soon … we will meet again soon … These microphones close. Deep Soul».

» … Police forces just entered the studio of the Greek Radio.

You can hear their two-way radios, I imagine they are on air, the time is 5:32am.

Here in the studio of the Greek Radio, from the Radio Hall of Aghia Paraskevi, where you can listen to us from all over Greece, we continue this transmission under the gaze of the police, these last minutes [ …]

( – Yes the things outside are mine, the backpack and the sleeping bag … The microphone is open guys, whoever wants can talk  … )

 And a policeman in civilian clothes is recording with a camera, new customs, new methods …

 So now [ …] but also two squads of riot police, outside of the studio, waiting to prosecute us ….

Greece 2013. 21th century. Welcome 1930! Welcome Medieval period …

I hope someone documents all these. Really .

I hope that someone of you, friends, fellows, companions, has documented all these and sometime will send them to us, to remember:

How the Motorolas of the police, who raided the studio of ERT were heard on air …

You cannot hear it, because the door has closed, but two squads of riot police still remain outside. I guess our time will come in a while …

Alpha Pi, space, your message, and send it to … 160. We thank Leros … Zakynthos … From Sagiada … Oh , dear … I know Sagiada, on the borders with Albania. [ … ]

We are asked to play the song «Enemies entered the city”. Unfortunately now on our abilities are limited …

I thank the colleague […] from Mytilene. We thank everyone! Trust me it is overwhelming to be in front of the microphone with two squads of riot police guarding … well, guarding what … better to say they have surrounded the chamber of the sound recordist, who is not currently at his position  … and the booth of the live broadcasts, here, of the transmissions … Policemen in civilian clothes are recording us with cameras …

And if you’re wondering how […] all of these, do not search for legitimacy. Even the words have lost their essence, and their meaning. Oh …

We thank Amaliada, Ithaca, Orestiada, the colleague from the Musical Ensembles … (-Musical Ensembles, make tomorrow a musical protest …)

I will dare and say that beyond the requisite, of everybody coming here, now, to Aghia Paraskevi, tomorrow, a big demonstration must be organized in the centre of Athens. A grand demonstration! Or directly in Aghia Paraskevi. Maybe it’s better here in Aghia Paraskevi.

I do not want to take now, the responsibility and call for a demonstration at some place, especially since I do not know where we will be those of us who are currently in here… But it is very easy to be arranged through social media …

[…] Let’s get coordinated immediately in order to make a huge demonstration! Not only for ERT. Not only for our jobs. But for Democracy itself! And the way things have now taken! For this blatant repression! For this setback of decades! For all those that we should have defended but we couldn’t! And now it’s not the time to see why we couldn’t but it’s the time to undertake defense! For our dignity and our honor! To stand alongside each other! To take the hand of the stranger and stand by his side! Because we stood on the same street together! Because we gave the same fight together! For all these reasons, a great demonstration should take place tomorrow! But we also ask you to come to Aghia Paraskevi now, to come to the Radio Hall!

And remember: When this microphone closes, what you’ll be listening to will not be your voice! Will not be the voice of the Greek Radio! Will not be the voice of ERT! Those who will speak to you … those who will speak to you … those who will speak to you ... will not be the struggling employees of ERT … will not be the struggling employees of ERT … will not be the struggling employees of ERT!

(-I see …). We’re being vacated … I just hear that there’s an order to stop talking …

( -Alright. Is it your order? Is it after your command? Yes, of course … May I take my stuff? My personal belongings? )

Now it’s the time that we stop dear listeners … The voice of the Greek Radio mutes! Good continuation … see you soon … we will meet again soon … These microphones close. Deep Soul!*».-

ERT producer Nikos Tsimpidas

—-

– Translated in English by Renia Pournara

– Τranscript: Crystalia Patouli

*Τη φράση «ψυχή βαθιά»(«deep soul») την χρησιμοποιούσαν, όπως λέγεται, οι αντάρτες του Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (Ε.Λ.Α.Σ) επί ελληνικής Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, η έκφραση αυτή είχε γίνει το μότο μεταξύ των ανταρτών του 2ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ της δεύτερης Μεραρχίας Αττικοβοιωτίας και μάλιστα από τότε που σαν 5ο Ανεξάρτητο Τάγμα Παρνασσίδας ανέλαβε τη στρατιωτική του διοίκηση ο ταγματάρχης Μιχάλης Παπαζήσης από την Κοζάνη. Ο Παπαζήσης είναι αυτός που πρωτοείπε τη φράση «ψυχή βαθιά!», …Kαβάλα στ’ άλογό του, κραδαίνοντας στο ένα του χέρι το αχώριστο παγούρι του με το τσίπουρο κι αψηφώντας τις εχθρικές σφαίρες εμψύχωνε στις μάχες τους μαχητές του ΕΛΑΣίτες βροντοφωνάζοντας:
Εμπρός, παλικάρια μου, εμπρός παιδιά μου, ψυχή βαθιά!

Άλλη εκδοχή, από τον Marx Factor είναι πως «ήταν ενας εργάτης τροτσκιστής που είχε «ξεμείνει» στο ΚΚΕ μετά τις εκκαθαρίσεις των τροτσκιστών και σε μια απεργία τον πιάσαν τον βάλαν φυλακή και οταν βγήκε σκότωσε τον δεσμοφύλακα… τότε το κόμα τον φυγάδευσε στην Ισπανία και πηρε μέρος στον Εμφύλιο… επειδη ομως ηταν τροτσκιστης τον «φαγανε». Η επίσημη βέβαια άποψη του ΚΚΕ ειναι ότι σκοτώθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο… Ενας αγράμματος εργάτης επαναστάτης ητανε ο Μπεζεντάκος. Μετά κακώς και απο τους θολοκουλτουρέ σκηνοθέτες της αναθεωρητικης «αριστεράς» η φράση «κόλλησε» στον Ελληνικο Εμφύλιο από τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη στη γνωστή ομώνυμη ταινία. Αλλά ο Μπεζεντάκος δεν ζούσε ηδη…δ εν έζησε καν να δει την αρχη του Β’ Παγκοσμίου. Τέλος πάντως αυτό ειναι ιστορία και μάλιστα των αριστερών… εγω απλα διαβάζω …ολονών τις απόψεις και εφτιαξα τη δική μου… το «Ψυχή, Βαθιά» το πε ο Μπεζεντάκος πριν σκοτώσει τον δεσμοφύλακα που τους βασάνιζε οσο ήταν μέσα…»

Όσο για μενα, πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης, έκανε καλά που έβαλε τίτλο στην ταινία του το «Ψυχή βαθιά» κι ας μίλαγε για τον εμφύλιο. Γιατί αυτή η φράση, είναι πάνω και πέρα από γεγονότα, εκφράζει ποιητικά όσο και φιλοσοφικά, ό,τι θά πρεπε να είναι η ίδια η ζωή, ο ίδιος ο αγώνας για μια ζωή που θα την τιμούσαμε…

Τα τελευταία λεπτά της Ελληνικής Ραδιοφωνίας: “Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή Βαθιά!”

– Hear the final minutes of the Greek Radio: HERE

Τα τελευταία λεπτά της Ελληνικής Ραδιοφωνίας: «Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή Βαθιά!»

1450123_545679242178568_1449646130_n-thumb-large
Λίγο μετά τις 4:00(!) τη νύχτα 8 διμοιρίες των ΜΑΤ, εισέβαλλαν συνοδεία εισαγγελέα στο Ραδιομέγαρο και ζήτησαν την εκκένωσή του απειλώντας σε διαφορετική περίπτωση με συλλήψεις…
Αποφάσισα ότι τα τελευταία λεπτά της Ελληνικής Ραδιοφωνίας*, χρειάζονταν άμεσα απομαγνητοφώνηση λεπτό προς λεπτό, γι’ αυτό και άφησα τα πάντα για να τη γράψω ώστε να διαδώσουμε παντού την ακριβή αποτύπωση της τελευταίας(εύχομαι να την καταστήσουμε και έσχατη) από τις πολυάριθμες αντισυνταγματικές – χουντικές ενέργειες καταστολής κάθε δημοκρατικής αγωνιζόμενης φωνής, της άθλιας μνημονιακής όσο και μειοψηφικής ελληνικής κυβέρνησης – με τις γνωστές πια σε όλους παράνομες όσο και αντισυνταγματικές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου…
Και παρεμπιπτόντως, ποιό άραγε είναι όνομα εκείνου που έδωσε την εντολή να μπουν τα ματ στην Ερτ, ώστε να μαθευτεί παντού, για να ξέρουμε πλέον όλα τα ονόματα που κάνουν ότι θέλει αυτή η χούντα των ΠΝΠ.
Μάλιστα. Μάθαμε: Παναγιώτα Φάκου λέγεται και είναι προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών.
Ντροπή στην ελληνική «Δικαιοσύνη», για άλλη μια φορά…

Λεπτό προς λεπτό, τα τελευταία λεπτά της Ελληνικής Ραδιοφωνίας:

[…] άμεσα να γίνουν οι συνεννοήσεις, και να γίνει μία μεγαλειώδης διαδήλωση! Όχι μόνο για την Ερτ. Όχι μόνο για τις θέσεις εργασίας μας. Αλλά για την ίδια τη Δημοκρατία! Και την τροπή που έχουν πάρει πλέον τα πράγματα! Γι’ αυτήν την κατάφορη καταστολή! Γι’ αυτό το πισωγύρισμα δεκαετιών!
[…] Και να θυμάστε: Όταν αυτό το μικρόφωνο κλείσει, αυτό που θα ακούτε, δεν θα είναι η φωνή σας! Δεν θα είναι η φωνή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας! Δεν θα είναι η φωνή της Ερτ! Αυτοί που θα σας μιλούν… αυτοί που θα σας μιλούν… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ! […]
Ο εκφωνητής, Νίκος Τσιμπίδας, όταν αναγκάστηκε να αφήσει το στούντιο κατόπιν αστυνομικής εντολής (με τους αστυνομικούς εντός του στούντιο) είπε:
[…] Κάπου εδώ κλείνουμε αγαπητοί ακροατές… Η φωνή της ελληνικής Ραδιοφωνίας σιγεί! Καλή συνέχεια… θα τα πούμε… θα ξαναβρεθούμε… Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή Βαθιά!». 

«… Οι αστυνομικές δυνάμεις μόλις είναι στο στούντιο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Ακούτε τους ασυρμάτους, φαντάζομαι περνάνε στον αέρα, η ώρα είναι 5:32.

Εδώ στο στούντιο της ελληνικής Ραδιοφωνίας, από το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, απ’ όπου μας ακούτε σε όλη την Ελλάδα, υπό το βλέμμα των αστυνομικών συνεχίζεται αυτή η εκπομπή, αυτές τις τελευταίες ώρες […]
 
(-Ναι δικά μου είναι τα πράγματα έξω, ο σάκκος και το σλιπινγκ μπανγκ… -Το μικρόφωνο ανοιχτό είναι παιδιά, όποιος θέλει μιλάει…)
 
Και αστυνομικός με πολιτικά να καταγράφει με κάμερα, καινούργια ήθη και έθιμα…
 
Έτσι λοιπόν πλέον […] αλλά και δύο διμοιρίες ματ, έξω από το στούντιο αυτό, περιμένοντας να μας προσαγάγουνε….

Ελλάδα 2013. 21ος αιώνας. Καλωσήρθες 1930! Καλωσήρθες Μεσαίωνα…

Ελπίζω κάποιος να τα καταγράφει όλα αυτά. Πραγματικά.

Ελπίζω κάποιος από εσάς, φίλοι, συνοδοιπόροι, σύντροφοι, να έχετε καταγράψει όλα αυτά, και κάποια στιγμή να μας τα στείλει να τα ακούμε:
Πώς οι μοτορόλες των αστυνομικών, οι οποίοι εισέβαλαν στο στούντιο της Ερτ, ακούστηκαν στον αέρα…

Δεν μπορείτε να τ’ ακούσετε, γιατί απ’ έξω έχει κλείσει η πόρτα, αλλά απ’ έξω παραμένουν δύο διμοιρίες των ΜΑΤ. Φαντάζομαι σε λιγάκι θα έρθει η ώρα μας…

Άλφα, Πι, κενό, το μήνυμά σας, και αποστολή στο… 160. Ευχαριστούμε τη Λέρο… τη Ζάκυνθο… Από τη Σαγιάδα… Ά,ρε… Την ξέρω τη Σαγιάδα, στα σύνορα με την Αλβανία. […]

Μας λένε να βάλουμε το «Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί». Δυστυχώς πλέον οι δυνατότητές μας είναι περιορισμένες…

Ευχαριστώ τον συνάδελφο […] από τη Μυτιλήνη.  Σας ευχαριστούμε όλους! Πιστέψε με είναι συγκλονιστικό να βρίσκεσαι στο μικρόφωνο, με δύο διμοιρίες των ΜΑΤ να φυλάνε… μάλλον τι να φυλάνε… να έχουν περικυκλώσει το θάλαμο του ηχολήπτη, ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν βρίσκεται στη θέση του… και το θάλαμο της ζωντανής μετάδοσης, εδώ, των εκπομπών… Αστυνομικοί με πολιτικά και με κάμερες μας καταγράφουν…

Κι αν αναρωτιέστε πώς […] όλα αυτά, μη ψάχνετε τη νομιμότητα. Ακόμα και οι λέξεις έχουνε χάσει το νόημά τους, και την έννοιά τους. Αχ…

Ευχαριστούμε την Αμαλιάδα, την Ιθάκη, την Ορεστιάδα, τον συνάδελφο από τα Μουσικά Σύνολα… (- Μουσικά Σύνολα, κάντε αύριο, μία συγκέντρωση μουσικής διαμαρτυρίας… )

Θα τολμήσω και θα πω, ότι πέραν του επιτακτικού, του να ‘ρθείτε όλοι εδώ, τώρα, στην Αγία Παρασκευή, αύριο, πρέπει να διοργανωθεί μία συγκέντρωση μεγάλη στο Κέντρο της Αθήνας. Πολύ μεγάλη! Είτε στην Αγία Παρασκευή, κατευθείαν. Ίσως να είναι καλύτερα εδώ στην Αγία Παρασκευή.

Δεν θέλω να αναλάβω αυτή την ώρα,  την ευθύνη και να καλέσω μία συγκέντρωση κάπου, τη στιγμή μάλιστα που δεν ξέρω που θα είμαστε, όσοι είμαστε εδώ μέσα… Αλλά είναι πολύ εύκολο να κανονιστεί από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

[…] άμεσα να γίνουν οι συνεννοήσεις, και να γίνει μία μεγαλειώδης διαδήλωση! Όχι μόνο για την Ερτ. Όχι μόνο για τις θέσεις εργασίας μας. Αλλά για την ίδια τη Δημοκρατία! Και την τροπή που έχουν πάρει πλέον τα πράγματα! Γι’ αυτήν την κατάφορη καταστολή! Γι’ αυτό το πισωγύρισμα δεκαετιών! Για όλα αυτά που έπρεπε να υπερασπιστούμε και δεν μπορέσαμε! Και δεν είναι τώρα, ώρα, να δούμε γιατί δεν μπορέσαμε, αλλά τώρα είναι να αναλάβουμε και πάλι την υπεράσπιση! Για την αξιοπρέπεια και την τιμή μας! Για να σταθούμε ο ένας πλάι στον άλλον! Για να πιάσουμε το χέρι του αγνώστου και να σταθούμε στο πλάι του! Γιατί βρεθήκαμε στον ίδιο δρόμο μαζί! Γιατί δώσαμε τον ίδιο αγώνα μαζί! Για όλους αυτούς του λόγους, θα πρέπει αύριο να γίνει μια μεγάλη συγκέντρωση! Αλλά σας ζητάμε και τώρα να προσέλθετε στην Αγία Παρασκευή, να προσέλθετε στο Ραδιομέγαρο!

Και να θυμάστε: Όταν αυτό το μικρόφωνο κλείσει, αυτό που θα ακούτε, δεν θα είναι η φωνή σας! Δεν θα είναι η φωνή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας! Δεν θα είναι η φωνή της Ερτ! Αυτοί που θα σας μιλούν… αυτοί που θα σας μιλούν… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ… δεν θα είναι οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της Ερτ!

(-Μάλιστα…). Μας εκκενώνουνε… Μόλις ακούω ότι μάλλον δόθηκε εντολή να σταματήσω να μιλάω…
 
(-Μάλιστα. Είναι εντολή σας; Είναι κατόπιν εντολής σας; Ναι, βεβαίως… Να πάρω τα πράγματά μου; Τα προσωπικά μου αντικείμενα;)

Κάπου εδώ κλείνουμε αγαπητοί ακροατές… Η φωνή της ελληνικής Ραδιοφωνίας σιγεί! Καλή συνέχεια… θα τα πούμε… θα ξαναβρεθούμε… Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή Βαθιά!*

*Τη φράση «ψυχή βαθιά»(«deep soul») την χρησιμοποιούσαν, όπως λέγεται, οι αντάρτες του Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (Ε.Λ.Α.Σ) επί ελληνικής Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, η έκφραση αυτή είχε γίνει το μότο μεταξύ των ανταρτών του 2ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ της δεύτερης Μεραρχίας Αττικοβοιωτίας και μάλιστα από τότε που σαν 5ο Ανεξάρτητο Τάγμα Παρνασσίδας ανέλαβε τη στρατιωτική του διοίκηση ο ταγματάρχης Μιχάλης Παπαζήσης από την Κοζάνη. Ο Παπαζήσης είναι αυτός που πρωτοείπε τη φράση «ψυχή βαθιά!», …Kαβάλα στ’ άλογό του, κραδαίνοντας στο ένα του χέρι το αχώριστο παγούρι του με το τσίπουρο κι αψηφώντας τις εχθρικές σφαίρες εμψύχωνε στις μάχες τους μαχητές του ΕΛΑΣίτες βροντοφωνάζοντας:
Εμπρός, παλικάρια μου, εμπρός παιδιά μου, ψυχή βαθιά!

Άλλη εκδοχή, από τον Marx Factor είναι πως «ήταν ενας εργάτης τροτσκιστής που είχε «ξεμείνει» στο ΚΚΕ μετά τις εκκαθαρίσεις των τροτσκιστών και σε μια απεργία τον πιάσαν τον βάλαν φυλακή και οταν βγήκε σκότωσε τον δεσμοφύλακα… τότε το κόμα τον φυγάδευσε στην Ισπανία και πηρε μέρος στον Εμφύλιο… επειδη ομως ηταν τροτσκιστης τον «φαγανε». Η επίσημη βέβαια άποψη του ΚΚΕ ειναι ότι σκοτώθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο… Ενας αγράμματος εργάτης επαναστάτης ητανε ο Μπεζεντάκος. Μετά κακώς και απο τους θολοκουλτουρέ σκηνοθέτες της αναθεωρητικης «αριστεράς» η φράση «κόλλησε» στον Ελληνικο Εμφύλιο από τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη στη γνωστή ομώνυμη ταινία. Αλλά ο Μπεζεντάκος δεν ζούσε ηδη…δ εν έζησε καν να δει την αρχη του Β’ Παγκοσμίου. Τέλος πάντως αυτό ειναι ιστορία και μάλιστα των αριστερών… εγω απλα διαβάζω …ολονών τις απόψεις και εφτιαξα τη δική μου… το «Ψυχή, Βαθιά» το πε ο Μπεζεντάκος πριν σκοτώσει τον δεσμοφύλακα που τους βασάνιζε οσο ήταν μέσα…»

Όσο για μενα, πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης, ούτως ή άλλως, έκανε καλά που έβαλε τίτλο στην ταινία του το «Ψυχή βαθιά» κι ας μίλαγε για τον εμφύλιο. Γιατί αυτή η φράση, είναι πάνω και πέρα από γεγονότα, εκφράζει ποιητικά όσο και φιλοσοφικά, ό,τι θά πρεπε να είναι η ίδια η ζωή, ο ίδιος ο αγώνας για μια ζωή που θα την τιμούσαμε…

– Απομαγνητοφώνηση: Κρυσταλία Πατούλη

«The last minutes of the Greek Radio: “These microphones close. Deep Soul!» – Translated in English by Renia Pournara

– Ακούστε τα τελευταία λεπτά της Ελληνικής Ραδιοφωνίας από το tvxs.gr: ΕΔΩ

– Διαβάστε επίσης:

Πορνεία: το βιαιότερο επάγγελμα του κόσμου, της Λορ Ντελέρ

Είτε πρόκειται για την δουλειά μας, την οικογένειά μας, τους αντιπροσωπευτικούς μας θεσμούς, καμία σφαίρα της κοινωνίας μας δε βρίσκεται στο απυρόβλητο της παλιότερης σχέσης κυριαρχίας του κόσμου: αυτής του ενός φύλου επί του άλλου. Η νεότητα μάλιστα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη.

Τα στερεότυπα παγιώνονται μεταξύ 16 και 30 ετών. Τότε επίσης είναι που εμφανίζονται τα πρώτακρούσματα βίας. Μεταξύ αυτών, η πορνεία, η απαγόρευση της οποίας θα συζητηθεί μέσα στο 2013. Πρόκειται για μια θετική εξέλιξη. Είναι πράγματι καιρός να ανοίξουμε ένα δημοκρατικό διάλογο που υπερβαίνει τα στερεότυπα και αποκαθιστά μια σειρά από αλήθειες.
 
Η πορνεία, που παγιδεύει γυναίκες και άνδρες, συχνά ισοβίως, ισοδυναμεί με τη θανατική τους καταδίκη. Η διατύπωση μοιάζει υπερβολική διότι τα στοιχεία είναι ανηλεή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη μόνη χώρα που έχει δημοσιεύσει ανάλογα στοιχεία, το προσδόκιμο επιβίωσης για τα άτομα που εκπορνεύονται είναι τα 34 έτη. Οι πόρνες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της σεξιστικής βίας και είναι πιο έκθετες στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Όσες επιβιώνουν, έχουν τέτοια τραύματα στον ψυχολογικό τομέα που συχνά η ψυχική τους κατάσταση παρομοιάζεται με εκείνη των βετεράνων πολέμων.
 
Αυτά τα βίαια επεισόδια δεν μπορούν να αποδίδονται σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Πρόκειται για ένα κοινωνικό πρόβλημα που ριζώνει στην πατριαρχική μας κοινωνία και συντηρείται χάρη στη γενική αδιαφορία. Η ετυμηγορία είναι τελεσίδικη: τα θύματα είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία γυναίκες· οι μαστροποί σχεδόν πάντα άνδρες και οι πελάτες πάντοτε άνδρες. Οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να μετατρέπουν το σώμα τους σε εμπόρευμα, κι οι άνδρες δικαίωμα να το καταναλώνουν και να κερδίζουν από αυτό. Ακόμα κι όταν υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι σωματέμποροι καταδικάζονται, οι πελάτες τη βγάζουν πάντα καθαρή.
 
Είναι ώρα να δράσουμε. Πρόκειται για ζήτημα δημοκρατίας. Να σπάσουμε τη μυστικοπάθεια, τους κύκλους της αλληλοκάλυψης που ευνοούν ένα σύστημα οικονομικής εκμετάλλευσης της μιζέριας των γυναικών και της κυριαρχίας των ανδρών. Πρόκειται για έναν αγώνα για ισότητα και ελευθερία. Για να σπάσουμε τα δεσμά του χρήματος που σκλαβώνει, ενώ οι σεξουαλικές επιθυμίες απελευθερώνουν.

Η Laure Delair είναι αντιπρόεδρος της «εθνικής ένωσης Γάλλων φοιτητών» (UNEF, φοιτητική παράταξη που πρόσκειται στη γαλλική κομμουνιστική αριστερά)

Πηγή: Προοδευτική Πολιτική

Καταγγελία του «Ριζοσπάστη»: Με χρήμα της ΕΕ προωθείται η θεωρία των άκρων

Ημερομηνία: 19/10/2013 09:55

Δίνουν 100.000 ευρώ από κονδύλια της ΕΕ για κάθε προπαγανδιστική δράση ταύτισης κομμουνισμού – ναζισμού

rizospastis

Σύμφωνα με έγγραφο που διακινείται από το υπουργείο Εσωτερικών και απευθύνεται σε αποκεντρωμένες διοικήσεις, δήμους και περιφέρειες της χώρας, πανεπιστήμια και ΤΕΙ, επιμελητήρια, ΜΚΟ, άλλους φορείς, βρίσκεται ήδη σε φάση επιλογής φορέων το πρόγραμμα «Ευρώπη για τους Πολίτες, 2014 – 2020». Με το σκέλος του προγράμματος που ονοματίζουν «Ευρωπαϊκή Μνήμη», δίνεται χρήμα με ουρά προκειμένου να προπαγανδιστεί το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό μνημόνιο, με το οποίο επιχειρείται να ταυτιστεί η ναζιστική θηριωδία με τον κομμουνισμό.

Το σχετικό έγγραφο του υπουργείου Εσωτερικών:

»,

Όπως σχολιάζει ο «Ριζοσπάστης», πρόκειται για χυδαία, κατάπτυστη προσπάθεια για αλλοίωση της ιστορικής μνήμης, προκειμένου να ακρωτηριάσουν τη λαϊκή δράση και ιδιαίτερα την αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική πάλη. (left.gr)

Αναλυτικά: 

Ρίχνουν χρήμα για να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό

 
Χρήμα με ουρά διαθέτει η ΕΕ και προωθεί στην αγορά η ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να προπαγανδιστεί και στη χώρα μας το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό μνημόνιο, με το οποίο επιχειρείται να ταυτιστεί η ναζιστική θηριωδία με τον κομμουνισμό και τις σοσιαλιστικές χώρες. Το σχετικό πρόγραμμα απευθύνεται σε δήμους πανεπιστήμια και ΜΚΟ που καλούνται να οργανώσουν εκδηλώσεις με αντίτιμο 100.000 ευρώ για κάθε ανάλογο έργο. Πρόκειται για μια χυδαία και κατάπτυστη προσπάθεια, η οποία δείχνει πού στοχεύουν, τι πραγματικά τους ενοχλεί. Αλλοιώνοντας την ιστορική μνήμη, πασχίζουν να ακρωτηριάσουν ριζοσπαστικές, αγωνιστικές διαθέσεις, προς ισχυροποίηση της εξουσίας των μονοπωλίων, ώστε με το λαό υποταγμένο τίποτε να μην απειλεί την κυριαρχία τους.

Σύμφωνα με έγγραφο που διακινείται από το υπουργείο Εσωτερικών και απευθύνεται σε αποκεντρωμένες διοικήσεις, δήμους και περιφέρειες της χώρας, πανεπιστήμια και ΤΕΙ, επιμελητήρια, ΜΚΟ, άλλους φορείς, βρίσκεται ήδη σε φάση επιλογής φορέων το ευρωενωσιακό πρόγραμμα «Ευρώπη για τους Πολίτες, 2014 – 2020». Το ενδιαφέρον του προγράμματος εντοπίζεται στο σκέλος του που ονοματίζουν «Ευρωπαϊκή Μνήμη». Περιγράφοντάς το οι αρμόδιοι αναφέρουν:

«Τα επιδοτούμενα έργα αντανακλούν τις αιτίες της ανάδυσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία (ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός και ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα). Επίσης, στο πλαίσιο αυτού του σκέλους, θα επιδοτηθούν έργα που αφορούν σημαντικές στιγμές της πρόσφατης ευρωπαϊκής Ιστορίας, οι οποίες υπογραμμίζουν και ενθαρρύνουν την ανοχή, την αμοιβαία κατανόηση, το διαπολιτισμικό διάλογο και τη συμφιλίωση.

 

Τα έργα υλοποιούνται από διάφορους τύπους οργανισμών (τοπικές αρχές, ΜΚΟ, ερευνητικά ιδρύματα κ.ά.) αναπτύσσοντας διάφορους τύπους δράσεων (ερευνητικές, άτυπες μορφές εκπαίδευσης, δημόσιες συζητήσεις, εκθέσεις κ.ά.) και εμπλέκοντας πολίτες από διαφορετικές ομάδες – στόχους.Το σύνολο των έργων θα πρέπει να υλοποιούνται σε διεθνικό επίπεδο (δημιουργία και λειτουργία διεθνικών συμπράξεων και δικτύων) με ξεκάθαρη ευρωπαϊκή διάσταση.

Οι επιλέξιμοι φορείς και εταίροι των έργων: δημόσιες τοπικές/περιφερειακές αρχές, ΜΚΟ με νομική προσωπικότητα αναγνωρισμένη σε επιλέξιμη χώρα.

Μέγιστη επιδότηση: 100.000 ευρώ. Μέγιστη διάρκεια δράσεων: 18 μήνες».

Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν «όλοι οι κοινωνικοί φορείς που προωθούν την ευρωπαϊκή ιδιότητα του πολίτη και ειδικότερα: Τοπικές και Περιφερειακές Αρχές. Επιτροπές Αδελφοποίησης. Ερευνητικοί οργανισμοί της ευρωπαϊκής δημόσιας πολιτικής (δεξαμενές γνώσης). Οργανώσεις της Κοινωνίας Πολιτών. Οργανώσεις ερευνητικές, νεολαίας και εκπαιδευτικές».

Επομένως, ένας δήμος, μια περιφέρεια, μια σχολή ή ένα επαγγελματικό επιμελητήριο, μια από τις περιλάλητες ΜΚΟ θα εισπράξουν καθένας τους από την ΕΕ 100.000 ευρώ ζεστό παραδάκι, ώστε να συμμετάσχουν σε δίκτυα που θα απλώνονται παντού στην ΕΕ, θα επικεντρώνουν στα μυαλά πολιτών – στόχων, προκειμένου με σεμινάρια, εργαστήρια, διαλέξεις κι εκθέσεις, αναπαράγοντας όλη τη συστημική προπαγάνδα, τη χαλκευμένη στα καταγώγια μυστικών υπηρεσιών τύπου CIA περί «εγκλημάτων του κομμουνισμού» (βλ. μια σειρά χιλιοειπωμένα παραμύθια ήδη από την εποχή του Χίτλερ και τον ίδιο τον Γκέμπελς, όπως το Κατίν και ο λιμός της Ουκρανίας) να δηλητηριάσουν τη συνείδησή του λαού, να ταυτίσουν την πανανθρώπινη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού με το γέννημα – θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, τον ναζισμό – φασισμό και τις θηριωδίες του.

Μια επιχείρηση που χτυπά την ιστορική μνήμη ακριβώς για να ακρωτηριάσει τις αγωνιστικές διαθέσεις του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της ΕΕ σήμερα και αύριο. Να αμβλύνει τον όποιο ριζοσπαστισμό αναπτύχθηκε και μπορεί να αναπτυχθεί παραπέρα. Να αποκόψει (εν μέσω κρίσης του συστήματος και επιβολής άγριων αντιλαϊκών μέτρων προκειμένου να την περάσουν αλώβητα τα μονοπώλια) τα λαϊκά στρώματα από τους πρωτοπόρους εργάτες, τους μπροστάρηδες διαχρονικά των λαϊκών αγώνων, τους κομμουνιστές.

Μια ύβρις κιόλας απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών κομμουνιστών, ανθρώπων που θυσίασαν την ίδια τους τη ζωή, αγωνιζόμενοι ενάντια στις ορδές του ναζισμού και φασισμού, τις υποστηριζόμενες και εξοπλισμένες από τα μονοπώλια της εποχής όπως η Κρουπ, η Ford, η General Motors (μέσω της θυγατρικής της Opel και όχι μόνο), η General Electric, η Standard Oil (η σημερινή Exxon-Mobil), η IBM, η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ), η Τράπεζα Chase Manhattan και πολλοί άλλοι.

Βιομήχανοι που βρήκαν τον καλύτερο σύμμαχό τους στο ναζισμό καθώς όπως είπε ο ίδιος ο Γ. Κρουπ, 26 Ιανουαρίου 1934: «Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνισμού) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. των βιομηχάνων!)».

Υπάρχει προϊστορία

Του ευρωπαϊκού προγράμματος, το κατάπτυστο περιεχόμενο του οποίου αποκαλύπτει σήμερα ο «Ρ», είχαν προηγηθεί πολλές άλλες τέτοιες προσπάθειες. Ενδεικτικά: Τέλη του 2005 με αρχές του 2006 προωθήθηκε το περίφημο αντικομμουνιστικό μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Φλεβάρη του 2006 εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η έκθεση με τίτλο «Πολίτες για την Ευρώπη» που υιοθετούσε το πνεύμα του αντικομμουνιστικού μνημονίου, αφού περιείχε τροπολογίες που εξίσωναν το φασισμό με τον κομμουνισμό. Το Μάρτη του 2008, ευρωβουλευτές της «σοσιαλιστικής» ευρωομάδας ζητούσαν από την Κομισιόν να «σκύψει» στα «εγκλήματα γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα», και συγκεκριμένα απ’ το «ναζιστικό και το σταλινικό».

Ακολούθησε η προσπάθεια ΕΕ, Συμβουλίου της Ευρώπης και ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη), να καθιερώσουν την 23η Αυγούστου σαν «γιορτή» για την ανατροπή του σοσιαλισμού, καταδικάζοντας ταυτόχρονα το σοσιαλισμό και το λεγόμενο «σταλινισμό». Τον Δεκέμβρη του 2011, η ίδια η Κομισιόν ομολόγησε ότι προωθεί «σε εύθετο χρόνο» νομοθετικά μέτρα για την ποινικοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Σε απάντησή της προς τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ σημείωνε: «Σε αυτό το στάδιο δεν πληρούνται ακόμα οι προϋποθέσεις για να γίνει χρήση αυτής της δυνατότητας, αλλά θα επανεξετάσει το θέμα σε εύθετο χρόνο». Ομως, για να μη χάνεται πολύτιμος χρόνος η Επιτροπή τόνιζε: «Ολα τα απολυταρχικά καθεστώτα καταλήγουν σε παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ότι το να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη των εγκλημάτων αυτών αποτελεί συλλογικό καθήκον ως ένδειξη τιμής και σεβασμού απέναντι σε όλα τα θύματα. Η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει τα χρηματοδοτικά της προγράμματα προς τούτο, ιδίως τη δράση «Ενεργός ευρωπαϊκή μνήμη» του προγράμματος «Ευρώπη για τους πολίτες», σκοπός της οποίας είναι να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού». Ο,τι προωθείται τώρα και εδώ.

Πηγή: rizospastis.gr

***

Σχόλιο από φ/β – χτες 18/10/03

Ναι, δεν διαφέρει στις μεθόδους ο φασισμός με όποιο χρώμα και να μεταμφιέζεται. Όμως σε όλες τις περιπτώσεις προέρχεται από τυράννους και ολοκληρωτικά καθεστώτα και όχι από την κοινωνία. Αν κάποια άρρωστα μυαλά πήραν την ιδεολογία του σοσιαλισμού και την έφεραν στα μέτρα τους, όπως πήραν οι ναζί τη θεωρία του Νίτσε, ή στοιχεία από την αρχαία Σπάρτη, δεν φταίνε ούτε οι κοινωνίες, ούτε οι εκατομμύρια άνθρωποι που αγωνίστηκαν δίνοντας τη ζωή τους, για να καταφέρουν να αλλάξουν τον κόσμο, μεταμορφώνοντας τη ζωή μας και τον πολιτισμό μας, με κοινωνιοκεντρική οπτική και ανθρωπιά! Έλεος πια με την καραμέλα της ισοσκέλισης αγωνιστών με ψυχοπαθή αποβράσματα. Και αυτό ξέρετε, φασισμός λέγεται!

Kρυσταλία Πατούλη

υγ. Παρεμπιπτόντως, ποιός κάνει πως ξεχνά ποιοί κατατρόπωσαν τον ναζισμό;

Σχετικά άρθρα:

και

Ο Μακριδάκης στα Γαλλικά…

«Oι Εκδόσεις της Εστίας ανακοινώνουν με μεγάλη χαρά ότι o γαλλικός οίκος Sabine Wespieser Editeur ανέλαβε την μετάφραση των βιβλίων του Γιάννη Μακριδάκη. Η Sabine Wespieser είναι εκδότρια έργων λογοτεχνίας από διάφορες χώρες, με υψηλά κριτήρια πάντοτε. Οι εκδόσεις της έχουν κατακτήσει ιδιαίτερη θέση στο γαλλικό τοπίο, λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές, αποσπώντας συχνά βραβεύσεις και ακολουθούμενες από ένα πιστό και πολυπληθές αναγνωστικό  κοινό. Στις ίδιες εκδόσεις συνυπάρχουν ο επικεφαλής της ξένης λογοτεχνίας του Γκαλιμάρ Ζακ Ματέρν και ο ριζοσπάστης διανοητής Ταρίκ Αλί»

Ομολογώ ότι χαίρομαι διπλά για την συγκεκριμένη είδηση, αφού κατά κάποιον τρόπο είχα προβλέψει ότι θα μεταφραστούν πρώτα στην συγκεκριμένη χώρα τα λογοτεχνικά βιβλία του Χιώτη ερευνητή, οικολόγου ακτιβιστή, πολιτικογράφου και συγγραφέα Γιάννη Μακριδάκη, και κατόπιν σε οποιαδήποτε άλλη, μετά από τη μετάφραση του πρώτου μυθιστορήματός του στα τουρκικά.

Κι αυτό, επειδή κυρίως οι Γάλλοι, έχουν… μεγαλύτερη επαφή με το απαξιωμένο από τον υπόλοιπο πλανήτη δεξί τους ημισφαίριο, είναι ανοιχτοί στον πολιτικό διάλογο -αν μη τι άλλο- και αγαπούν τα μάχιμα, πρωτοπόρα ελεύθερα πνεύματα, και επίσης είναι από τους πρώτους που έχουν προβληματιστεί για την κυρίαρχη θέση της οικολογίας στην πολιτική, όχι μόνον ως μείζον θέμα επιβίωσης της γης, αλλά και του ίδιου του πολιτισμού και των θεσμών της κοινωνίας.

Θυμάμαι για παράδειγμα, στο πρώτο περιοδικό που εργάστηκα, τη δεκαετία του ’80, δημοσιεύονταν ανάλογες μελέτες, κυρίως Γάλλων διανοητών, όπως και του Κορνήλιου Καστοριάδη. Μόνο από τον τίτλο του: Κοινωνία και Φύση, σήμερα μπορεί να συνειδητοποιήσει κάποιος, πόσες δεκαετίες ήταν μπροστά…

Και ο Μακριδάκης όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα, μπορεί και τα συνθέτει στο έργο του.

Γι’ αυτό θα ευχηθώ να χιλιάσουν οι μεταφράσεις των βιβλίων του, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Αν και είναι το πιο πιθανό, εφόσον αυτός ο συγγραφέας γράφει στην παγκόσμια γλώσσα… της ψυχής(ως όλον και όχι μόνον ως τεχνική λόγου και λογικής).

Συγχρόνως, επειδή μας κάνει περήφανους και ως Έλληνες, ειδικά τα τελευταία χρόνια, που πολλά πρόσωπα των γραμμάτων δείχνουν να πάσχουν από… αρτηριοσκλήρωση γλώσσας και πνεύματος… θυμίζοντας περισσότερο τεχνοκράτες, παρά διανοητές.

Μπορεί στην χώρα μας η φωνή του Μακριδάκη να μοιάζει πολλές φορές «βοώντος εν τη ερήμω»  – αλλά στην Γαλλία εισακούστηκε. Εισακούστηκε μια λογοτεχνική φωνή που έχει τη δύναμη της μεταμόρφωσης, κάτι σπουδαιότερο κι από μία επανάσταση.

Συγχαρητήρια λοιπόν στον ίδιο, στις εκδόσεις της Εστίας, και στον γαλλικό οίκο, θα έλεγα, τιμή του.-

63514

Μακριδάκης, Γιάννης

 
 
Ο Γιάννης Μακριδάκης γεννήθηκε το 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Από το 1997, που ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών με σκοπό την έρευνα, αρχειοθέτηση, μελέτη και διάδοση των τεκμηρίων της Χίου, οργάνωνε τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα του Κέντρου, επιμελούνταν τις εκδόσεις του και διηύθυνε το τριμηνιαίο περιοδικό “Πελινναίο” έως το 2011.Έχει γράψει τα βιβλία

“Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι, όλοι. Χιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Μέση Ανατολή: Μαρτυρίες 1941 – 1946″ (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2006 και Εστία 2010)

“10.516 μέρες: Ιστορία της νεοελληνικής Χίου 1912 -1940″, ιστορικό αφήγημα (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2007)

“Aνάμισης ντενεκές”, μυθιστόρημα (Eστία 2008), το οποίο κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο (2009) και στα τουρκικά,

“Η δεξιά τσέπη του ράσου”, νουβέλα (Εστία 2009),

“Ήλιος με δόντια”, μυθιστόρημα (Εστία 2010), το οποίο ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Βασίλη Βασιλάκη

“Λαγού μαλλί”, νουβέλα (Εστία 2010),

“Η άλωση της Κωσταντίας”, μυθιστόρημα (Εστία 2011), το οποίος ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Χρήστου Βαλαβανίδη

“Το ζουμί του πετεινού”, νουβέλα (Εστία 2012).

“Του Θεού το μάτι”, νουβέλα (Εστία 2013)

 
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Του Θεού το μάτι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2012) Το ζουμί του πετεινού, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2011) Η άλωση της Κωσταντίας, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2010) Ήλιος με δόντια, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2010) Λαγού μαλλί, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2010) Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2009) Η δεξιά τσέπη του ράσου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2008) Ανάμισης ντενεκές, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2007) 10.516 μέρες, Πελινναίο
(2006) Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι, Πελινναίο
 
Λοιποί τίτλοι
(2007) Συλλογικό έργο, Τετράδια μνήμης: Χίος 1940, Πελινναίο [ανθολόγηση, επιμέλεια]
(2005) Συλλογικό έργο, Η Χίος κατά την Ελληνική Επανάσταση και τη σφαγή, Πελινναίο [επιμέλεια]
(2005) Κωνσταντινίδης, Ν., Τι ήτο η Απλωταριά;, Πελινναίο [επιμέλεια, φωτογράφιση]
(2003) Καλαγκιά, Δέσποινα, Παραμύθια απ’ το Κουδούνι, Πελινναίο [επιμέλεια]
(2003) Μάγκος, Κώστας, Σπήλαια της Χίου, Πελινναίο [φωτογράφιση]
   
Κριτικογραφία
Μια ολονυκτία ανάγνωσης [Γιάννης Μακριδάκης, Η άλωση της Κωσταντίας], «Ελευθεροτυπία»/ «Βιβλιοθήκη», τχ. 653, 29.4.2011


Για τη συλλογική μνήμη και τη συλλογική ευθύνη [Θωμάς Κοροβίνης, Ο γύρος του θανάτου], «Η Αυγή», 1.3.2011


Η νουβέλα γράφτηκε επειδή υπάρχει ήδη ως λογοτεχνία άγραφη [Γιάννης Μακριδάκης, Λαγού μαλλί], «Ελευθεροτυπία»/ «Βιβλιοθήκη», τχ. 624, 9.10.2010

 

Μήνυμα αλληλεγγύης από την Τουρκία, στη μνήμη του Παύλου Φύσσα

Μήνυμα αλληλεγγύης στους Έλληνες που αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό από την Τουρκία.

«Με την αδελφοσύνη των δύο λαών, χαιρετάμε τους αντιφασίστες της Ελλάδας»

 

http://left.gr/

KΕΘΕΑ: Γυναίκες και χρήση ουσιών

11:39, 25 Σεπ 2013 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/139332

Για ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών που καταφεύγουν στη χρήση παράνομων ουσιών ή άλλες μορφές εθισμού, τα αίτια μπορούν να αναζητηθούν σε ψυχικά τραύματα που απορρέουν από βιώματα συναισθηματικής, σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία.

Αυτό, μεταξύ άλλων, επισημάνθηκε στην ημερίδα  για τη σχέση του ψυχικού τραύματος με τη χρήση ουσιών και τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες των εξαρτημένων γυναικών που εγκυμονούν ή είναι μητέρες, την οποία διοργάνωσε στην Αθήνα το ΚΕΘΕΑ, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και το Deree College.

Μεγάλος αριθμός ερευνών συσχετίζει την κατάχρηση ουσιών με γεγονότα κακοποίησης στην παιδική ηλικία. Η καταφυγή στις ουσίες ενδέχεται τότε να χρησιμοποιηθεί ως μέσον για να διαχειριστεί το άτομο το έντονο μετατραυματικό άγχος.

Ωστόσο, η  χρήση παράνομων ουσιών εμπλέκει το άτομο σε βίαιες και απειλητικές καταστάσεις που δεν επιτρέπουν την επούλωση των τραυμάτων, ενώ η απουσία θεραπευτικής παρέμβασης για την κακοποίηση αυξάνει το κίνδυνο επανάληψής της κατά την ενήλικη ζωή, καθώς και πρόκλησης παρόμοιας βλάβης σε άλλους, μεταξύ των οποίων και τα παιδιά.

Όπως σημείωσαν οι ομιλητές, στις σημερινές συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης αυξάνουν τα ποσοστά μετατραυματικου  άγχους, εξαιτίας της φτώχιας, της αδυναμίας πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής φροντίδας, των αυξανόμενων ποσοστών χρήσης στην οικογένεια κ.λπ. Οι γυναίκες,  σε σχέση με τους άνδρες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν μετατραυματικό άγχος με αρνητικές επιπτώσεις για τη σωματική και την ψυχική τους υγεία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το ΚΕΘΕΑ, δραματική εμφανίζεται σήμερα η κατάσταση των εξαρτημένων γυναικών που βρίσκονται στο δρόμο.

Μεταξύ των γυναικών αυτών παρατηρούνται αυξανόμενα ποσοστά έλλειψης στέγης, απουσίας λειτουργικού και υποστηρικτικού οικογενειακού δικτύου, προβλημάτων υγείας, εκπόρνευσης για τη συντήρηση του εθισμού, σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης από πελάτες και ερωτικούς συντρόφους, μη προγραμματισμένων κυήσεων και πολύ συχνά απομάκρυνσης του παιδιού που θα γεννηθεί από τη μητέρα με παρέμβαση της πολιτείας.

Οι παρεμβάσεις υποστήριξης των γυναικών αυτών από το ΚΕΘΕΑ, όπως και γενικότερα των χρηστών που βρίσκονται δρόμο, ενισχύονται σημαντικά το επόμενο διάστημα με τις δύο νέες κινητές μονάδες που θέτει σε λειτουργία ο οργανισμός σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Οι ομιλητές παρουσίασαν επίσης καλές πρακτικές θεραπευτικής αντιμετώπισης των εξαρτημένων γυναικών, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την υποστήριξή τους στο γονικό τους ρόλο, και επεσήμαναν την ανάγκη διεύρυνσης των προγραμμάτων αυτών σε  διαφορετικά πλαίσια,  όπως ο δρόμος, τα καταστήματα κράτησης και οι θεραπευτικές υπηρεσίες.-

25.9.2013

Γυναίκες και χρήση ουσιών, αποτελέσματα ημερίδας του ΚΕΘΕΑ
kethea.gr


Σχετικά άρθρα – εργασίες για το ψυχικό τραύμα:

Επιστολή για τον Παύλο. Από τον Λάγνη

killah p_Lagnis

[…] Την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου του 2012 χτύπησε το τηλέφωνο μου και στη άλλη γραμμή ήταν ο Παύλος. Εκείνες τις μέρες έκανε δριμύ ψύχος στην Αθήνα και τα πρώτα θύματα της κρίσης, βρίσκονταν άστεγοι στο κέντρο της Αθήνας. Τα ΜΜΕ είχαν βγάλει ειδοποίηση πως το κρύο ήταν ικανό να σκοτώσει ανθρώπους που κοιμόντουσαν στο δρόμο. Η συνομιλία που ακολούθησε, εξελίχθηκε κάπως έτσι:

 

–          Έλα Λάγνη, πρέπει να με βοηθήσεις να κάνουμε κάτι για τους άστεγους.

 

–          Και τι να κάνουμε ρε Παύλο;

 

–          Να πάμε να τους βοηθήσουμε. Όποιον βλέπουμε στο δρόμο να τον βοηθάμε να πάει στα κέντρα στέγασης, για να μη θρηνήσουμε ανθρώπους.

 

–          Που να πάμε ρε Παύλο στο κρύο; Ποιον να βοηθήσουμε;

 

–          Θα εκτυπώσουμε χαρτιά που θα ενημερώνουν τόσο τους άστεγους όσο και άλλους Αθηναίους που μπορεί να καταφύγει κάποιος για να μην παγώσει. Θα τα κανονίσω εγώ όλα. Θα φωνάξουμε και φίλους και fans, MCs και συγκροτήματα και θα πάμε αύριο. Κάτσε γράψε τα κείμενα που τα φτιάχνεις καλά, φτιάξε και το event στο facebook γιατί δεν το έχω πολύ με την τεχνολογία, κάλεσε κόσμο και πάμε αύριο το απόγευμα κέντρο. Αθηνάς, Μεταξουργείο, Κολωνό, όπου υπάρχουν άστεγοι να κάνουμε κάτι.

 

–          Τι αύριο ρε φίλε; Τρελάθηκες; Δεν θα μαζέψουμε κόσμο. Δεν θα προλάβουμε.

 

–          Δεν με ενδιαφέρει. Όσοι έρθουνε. Ότι κάνουμε. Όσοι έχουνε τα κότσια να υποστηρίζουν το λόγο τους με τις πράξεις τους. Όλοι οι ράπερς που βγαίνουν και λένε ότι κάνουν κάτι για αυτό τον τόπο, να έρθουνε. Αλλιώς να μη μιλάνε καθόλου. Το hiphop αυτό είναι. Δεν θέλει πολλά λόγια, θέλει έργα.

 

                Όλη την υπόλοιπη μέρα μέχρι και το απόγευμα της Πέμπτης καλούσαμε κόσμο και κάναμε τις απαραίτητες ενέργειες για να συντονιστούμε. Μαζευτήκαμε καμιά 30αριά άτομα, χωριστήκαμε σε ομάδες και περπατήσαμε όλες τις «κακές» γειτονιές, μοιράζοντας και τοιχοκολλώντας περισσότερα από 1000 φυλλάδια, βοηθώντας παράλληλα τους ανθρώπους που έμεναν στο δρόμο. Δίχως διακρίσεις. Μας σταμάτησε και η ομάδα ΔΙΑΣ σε κάποια φάση με απειλητικές διαθέσεις. Μας ρωτούσαν που ανήκουμε και γιατί το κάνουμε αυτό. Δεν πίστευαν πως μπορεί κάποιος να το κάνει, γιατί απλά… αισθάνεται την ευθύνη του σαν πολίτης να βοηθήσει τον συνάνθρωπο. Θέλαν να μας κατατάξουν κάπου, και όταν είδαν πως αυτό δεν συνέβαινε, απογοητεύτηκαν και μας άφησαν να συνεχίσουμε. Σε κάποιες περιπτώσεις καλέσαμε και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου για να περιθάλψουν Έλληνες και αλλοδαπούς οι οποίοι κινδύνευαν άμεσα από το κρύο.

                Η δράση αυτή κράτησε περίπου 4 ώρες. Δεν αλλάξαμε τον κόσμο εκείνη τη νύχτα, απλά κάναμε κάτι καλό για τους λιγότερο τυχερούς συμπολίτες μας. Ήταν μια ιδέα που της έδωσε ψυχή και σάρκα ο Παύλος. Οι υπόλοιποι παραταχθήκαμε γύρω του και  επανδρώσαμε την αντίληψη του για δράση προς έναν καλύτερο κόσμο. Αυτός ήταν ο χαρακτήρας του και θα μας λείψει…

 

Η σελίδα του event
HiphopForaReason | ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΣΤΕΓΟΣ | Βόλτα ενεργοποίησης Πεμπτη 2/2/12

https://www.facebook.com/events/286299191424280/

 

                ΥΓ: Η ιστορία που έγραψα είναι 100% αληθινή και δεν αποσκοπεί στην ειδωλοποίηση ή την ηρωοποίηση του Παύλου Φύσσα. Ο λόγος που το έκανα είναι να μεταφέρω σε όσους δεν τον ήξεραν, το ποιον  και το χαρακτήρα του ανθρώπου που έφυγε από κοντά μας τόσο άδικα. Καλό σου ταξίδι φίλε.

 

Αυτός ήταν ο Παύλος Φύσσας. ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Περισσότερα: sportdog.gr

Σχετικά άρθρα;

Η λογοτεχνία, καθρέφτης της κοινωνίας

15:41, 09 Αυγ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/135352

Η λογοτεχνία είναι καθρέφτης μιας κοινωνίας αφού έχει παρατηρηθεί ότι στα σύγχρονα λογοτεχνικά βιβλία περιέχεται λεξιλόγιο που εκφράζει ναρκισσισμό, ατομικισμό, κτητικότητα και υλισμό αντί για άλλες αξίες.

Σε αυτό το πόρισμα κατέληξε μια ομάδα αμερικανών ερευνητών, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχολογίας Πατρίτσια Γκρίνφιλντ του πανεπιστημίου του Λος Άντζελες (UCLA), που ανέλυσε τις χρησιμοποιούμενες λέξεις σε πάνω από 1,5 εκατ. αμερικανικά και βρετανικά βιβλία όλων των ειδών, που δημοσιεύτηκαν στη διάρκεια δύο αιώνων, από το 1800 έως το 2000.

Η ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του λογισμικού Google Ngram Viewer, ενός εργαλείου που μπορεί να μετρήσει τη συχνότητα εμφάνισης λέξεων σε ένα εκατομμύριο βιβλία σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι καθώς οι αξίες και προτεραιότητες της κοινωνίας και των ανθρώπων άλλαζαν διαχρονικά, παράλληλα με την άνοδο των εισοδημάτων και των ατομικών δικαιωμάτων, η λογοτεχνία άρχισε να αντανακλά αυτή τη σταδιακή μεταβολή των νοοτροπιών και στάσεων ζωής.

Έτσι στα αγγλόφωνα βιβλία εμφανίζονται όλο και συχνότερα λέξεις όπως «παίρνω» και «επιλέγω», ενώ μειώνεται η χρήση λέξεων όπως «δίνω» και «υποχρεώνομαι». Γενικότερα, παρατηρείται πλέον μια μεγαλύτερη συχνότητα λέξεων σχετικών με το «εγώ», όπως «μοναδικός», «άτομο», «εαυτός».

Αντιθέτως, ενώ υπάρχει αύξηση των αισθαντικών λέξεων (νιώθω, αισθάνομαι, κ.α.) παρατηρείται μείωση των δραστικών ρημάτων (κάνω, δρω, κ.α.). Κατά την επιστημονική ομάδα αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι πλέον βρίσκονται σε καλύτερη επαφή με τον συναισθηματικό τους κόσμο από ότι στο παρελθόν, ενώ ταυτόχρονα αποκόπτονται από φορείς υποταγής όπως η εξουσία ή η θρησκεία.

«Η νέα έρευνα αποκαλύπτει πως έχει υπάρξει μια μακρά, διάρκειας δύο αιώνων, ιστορική μετάβαση προς μια ατομικιστική ψυχολογική λειτουργία. Η τρέχουσα άνοδος του ατομισμού δεν είναι κάτι πρόσφατο, αλλά λαμβάνει χώρα εδώ και αιώνες, καθώς ξεφύγαμε από μια πρωταρχικά αγροτική χαμηλής τεχνολογίας κοινωνία, κατευθυνόμενοι προς μια πρωτίστως αστική υψηλής τεχνολογίας κοινωνία», δήλωσε η Πατρίτσια Γκρίνφιλντ, που προετοιμάζεται να κάνει την ίδια έρευνα στα γαλλικά, ισπανικά, ρώσικα και κινέζικα προκειμένου να διαπιστώσει την οικουμενικότητα των συμπερασμάτων της.