Περικλής Κοροβέσης: To πολιτικό σύστημα της Ελλάδας κατέρρευσε

22:05, 08 Μάιος 2012 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/93680

Με τις εκλογές της 6ης Μαΐου η κρίση ολοκληρώθηκε. Από την οικονομική και κοινωνική κρίση, περάσαμε στην πολιτική και όλα δείχνουν πως το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας κατέρρευσε…» ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Περικλής Κοροβέσης, εκφράζει τα πρώτα συμπεράσματά του για τα αποτελέσματα των Βουλευτικών Εκλογών 2012, στην Κρυσταλία Πατούλη, συμμετέχοντας στο δημόσιο διάλογο του tvxs.

«…Κατά την άποψή μου δεν είναι μόνο κρίση του δικομματισμού, αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς.

Τα υψηλά αθροιστικά τους ποσοστά, την έχουν αναδείξει σε πρώτη εκλογική δύναμη. Και σε αυτήν ακριβώς την επιτυχία τους, εστιάζεται και η κρίση τους.
Πριν αναλύσουμε αυτό και πέρα από την λογική των «κερδισμένων και χαμένων» ας αρχίσουμε ανάποδα.

Το ποσοστό της αποχής ήταν τεράστιο. Ο ένας στους τρεις ψηφοφόρους δεν πήγε να ψηφίσει. Και αυτό σημαίνει πως δεν δέχεται το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Σεβαστή άποψη με μια ισχυρή δόση ρομαντισμού και ουτοπίας. Η αποχή μετράει για ένα εμπορικό προϊόν ή κάποιες αλυσίδες πολυκαταστημάτων που χάνοντας πελάτες χάνουν και κέρδη, αλλά δεν ισχύει για τους πολιτικούς.

Οι επαγγελματίες της πολιτικής δεν έχουν ούτε την ευαισθησία, ούτε το φιλότιμο ή την υπερηφάνεια αυτών που απέχουν. Ισχύει για αυτούς το λαϊκό ρητό: «Τον τρελό τον φτύνανε και έλεγε πως έβρεχε».

Το εκλογικό σώμα, αν αφαιρέσεις το 35% της αποχής, από 100% γίνεται 65%. Οι εκλογομάγειροι μετατρέπουν αυτό το 65% σε 100% και πάνω σε αυτό υπολογίζουν τα ποσοστά των κομμάτων. Άρα, τα πραγματικά τους ποσοστά στο σύνολο του εκλογικού σώματος είναι κατά ένα τρίτο λιγότερα από αυτά που ανακοινώνονται.

Επιπλέον, οι βουλευτές εκλέγονται με λιγότερους ψήφους και έτσι η αποχή γίνεται μια ευεργεσία για το πολιτικό σύστημα. Ακόμα με τον εκλογικό νόμο όλα τα ποσοστά δεν μετρούν το ίδιο.

Οι δύο παραπάνω ποσοστιαίες μονάδες της ΝΔ της δίνουν χάρισμα 50 βουλευτές, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ για τον ίδιο αριθμό βουλευτών χρειάστηκε περίπου ένα 17%.
Ο εκλογικός νόμος είναι ένα πολύπλοκο μαθηματικό παιγνίδι για να σου κλέβει την ψήφο, άμα δεν την ρίχνεις σωστά.

Τις απώλειες των κομμάτων εξουσίας τις καταλαβαίνουμε καλύτερα από τον αριθμό των ψηφοφόρων που χάνουν. Κι εδώ μιλάμε για εκατομμύρια. Εντούτοις δεν το παίρνουν σαν αποδοκιμασία. Και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι πρόθυμοι να ξανακυβερνήσουν. Πέρα βρέχει.

Και αυτό σημαίνει στην ουσία του προβλήματος, πως η ψήφος δεν υπολογίζεται. Μετράει μόνο η καρέκλα και η εξουσία. Ένα αυτιστικό παιγνίδι ερήμην του λαού.
Κανείς τους δεν δήλωσε πως η πολιτική μας απέτυχε και ρίχτηκε στον καιάδα. Και θα συνεχίσουν να θεωρούν τα ερείπια του δικομματισμού σαν πολυτελή έπαυλη εξουσίας με πισίνα και θέα. Το μόνο που βάζει μυαλό σε αυτούς τους πολιτικούς είναι το ελικόπτερο που τους παίρνει.

Και εντάξει, να συμφωνήσω και γω με τους πολλούς και να πω γκρεμίστηκε ο δικομματισμός. Αλλά αυτό έγινε προς όφελος της Δημοκρατίας ή απλά ο πολιτικός αχταρμάς που είχε ο ψηφοφόρος του δικομματισμού τον πέρασε σε άλλα σχήματα;

Κατ’ αρχήν οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, συγκεντρώνουν ένα εντυπωσιακό ποσοστό της τάξεως περίπου του 7% και 21 έδρες. Ποσοστό που ποτέ δεν συγκέντρωσε ο ΣΥΝ όταν κατέβαινε στις εκλογές μόνος του.

Ο Φώτης Κουβέλης είδε το όραμά του για μια κυβερνητική σοσιαλδημοκρατία να συρρικνώνεται στο ελάχιστο και να βγαίνει τελευταίο κόμμα, και πίσω από τη Χρυσή Αυγή. Και ο ακροδεξιός Πάνος Καμένος κερδίζει παραπάνω από τα μισά ποσοστά από αυτά που πήρε η ΝΔ. Καμένος και Μιχαλολιάκος μαζί κάνουν παραπάνω ποσοστά από τον ΣΥΡΙΖΑ που παρουσιάζεται ως ο εντυπωσιακός νικητής των εκλογών.

Μήπως η έκπληξη αυτών των εκλογών είναι η ανασυγκρότηση της Ακροδεξιάς και του Νεοναζισμού που διαθέτουν μαζί στη βουλή 44 βουλευτές με πρώτο θύμα «την ακροδεξιά με κοστούμι» του Καρατζαφέρη;

Όσο και να είναι σημαντικές οι διαφορές αυτών των δύο πολιτικών σχηματισμών στους βασικούς άξονες συμπίπτουν.

Αυτό το φαινόμενο δεν σχολιάστηκε και σχεδόν πέρασε απαρατήρητο. Και δεν είδαμε καμιά ανάλυση από την πληθώρα των αναλυτών της T.V. να μας εξηγεί τι σημαίνει η νομιμοποίηση του ναζισμού στην Ελλάδα και πως η βίαιη συμμορία της Χρυσής Αυγής γίνεται κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που θα περνάει γραμμή σε όλη τη δεξιά. Ειδικά για τους μετανάστες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό δεν το περίμενε κανείς. Ούτε και οι πιο αισιόδοξοι στο ΣΥΡΙΖΑ. Και δικαιολογημένος, ο ενθουσιασμός. Αλλά από τους πιο σκεπτικιστές ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, μπαίνει ένα απλό ερώτημα: Είναι αυτά τα πραγματικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσμα της πολιτικής του δουλειάς ή είναι «πληθωριστικοί» ψήφοι που ρίχτηκαν εκεί από την πολιτική συγκυρία και αύριο μπορούν πάλι να μετατοπιστούν σε μια κατεύθυνση που θα τους φανεί πιο ελκυστική;

Ένα δεύτερο ερώτημα που μπαίνει είναι μήπως αυτή η εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ οδηγήσει στην ενίσχυση της γραφειοκρατίας του ΣΥΝ για να βγάζει βουλευτές τους επαγγελματίες πολιτικούς του στη βάση της επετηρίδας και μετατραπεί σε ένα εκλογικό μηχανισμό προς άγραν εδρών;

Και όταν λείπουν όλα αυτά έχουμε ένα ακόμα αρχηγικό κόμμα. Και είναι αυτό που το χαρακτηρίζει και όχι η όποια του ρητορική.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Τσίπρας, έχει λάβει εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Το πιο πιθανό σενάριο είναι να συνεχιστεί η προεκλογική καμπάνια για τις επόμενες εκλογές. Και όλα θα ξεκαθαριστούν τον Ιούνιο.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα (Η διαφορά με τη ΝΔ είναι μικρή) αλλά δεν φαίνεται να αποκτάει αυτοδυναμία, τότε μπορεί να έχουμε μια ανακατάταξη του πολιτικού σκηνικού και να δούμε σημεία και τέρατα. Η φαντασία σε αυτήν την εξουσία θα είναι φουτουριστική.

Παρακολούθησα όσο μπορούσα καλύτερα τον προεκλογικό αγώνα. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις μιλούσαν για τη σωτηρία της χώρας και του κράτους σαν να ήταν μια αυτόματη μηχανή που λειτουργούσε ερήμην της κοινωνίας.

Ο πόνος και η δυστυχία αυτού του λαού δεν έπαιξε σε κανένα παράθυρο της Τ.V.
Oι άνεργοι και οι άστεγοι δεν παίζουν στα πάνελ. Μένουν εκεί που ανήκουν. Στο δρόμο. Και έχουν τα δικά τους μόνιμα EXIT POL.»

Περικλής Κοροβέσης
perkor29@gmail.com

Μάνος Χατζιδάκις: Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι

11:05, 08 Μάιος 2012 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/93656

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

(*Κείμενο του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο  είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία)

Σχετικά Άρθρα:
Διαβάστε επίσης:

«η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη, στην συνέντευξη που δίνει στην Κρυσταλία Πατούλη, αναφέρει, ότι ο εμφύλιος παραμένει ένα βαθύ τραύμα που η ελληνική κοινωνία δεν έχει ακόμη διαχειριστεί, ενώ οι ιστορικοί -ακόμα και σήμερα- δεν έχουν πρόσβαση σε πολύ σημαντικά αρχεία, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κάηκαν το 1989 με το νόμο «Περί άρσης των συνεπειών του εμφυλίου» που ψηφίστηκε από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Μοιάζει, λοιπόν, να κουβαλάμε ένα αδιαχείριστο – απωθημένο βάρος από το παρελθόν, που πιθανά κινδυνεύουμε -ειδικά γι’ αυτόν τον λόγο- να το επαναλάβουμε, καθώς, «δεν ξέρουμε τι… γίνεται με την ιστορία μας και τη μνήμη της»
«…η Χρυση Αυγή, ξέρουμε πάρα πολύ καλά, ότι είναι συγκυριακή, όσον αφορά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Δημιουργήθηκε από το ίδιο το σύστημα για να παίξει το ρόλο του μπράβου. Όπως έχουν μπράβους όλες οι μαφίες… έτσι έχει και το σύστημα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Και αυτοί είναι το παρακράτος που κάποτε το εκπροσωπούσε ο Γκοτζαμάνης… βέβαια, τότε, ήταν κανονικό παρακράτος, ε, και τώρα το παρακράτος έγινε κράτος! Γι αυτό πρέπει να συσπειρωθεί ο ελληνικός λαός…» θανάσης Γκαϊφύλλιας

«Είναι ολέθριο, γιατί ο κόσμος θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή χωρίς να γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Εκεί είναι η τραγωδία.» Πέτρος Τατσόπουλος

«…Οπότε, εάν συνεχίσουν να διαπληκτίζονται με βάση το σύμπτωμα – τα υπέρ ή κατά του μνημονίου- και δεν αντιληφθούν ότι το πρόβλημα είναι οι ίδιοι και το κράτος που έχουν εγκαθιδρύσει, όποια κυβέρνηση και να βγει, θα καταρρεύσει -υπό το βάρος αυτής της υπεκφυγής-, το αργότερο σε μερικούς μήνες.» Γιώργος Κοντογιώργης

ΟΠΙΚ: Η δεκαετία του ’40 μέσα από μνήμες

Τι σημαίνει φασισμός; Το διδάξαμε στα παιδιά μας; Της Σοφίας Αυγέρη

Κοινωνία εγέρθητι!

07:05, 07 Μάιος 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/93515

Καθόσασταν στο καναπέ σας και περιμένατε να τα κάνει όλα το ΚΟΜΜΑ σας -για εσάς- επί 30τόσα χρόνια; Δεν συμμετείχατε στην πολιτική και στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων με οποιονδήποτε τρόπο, διότι σαπίσατε μπροστά στην τιβι, ή στην καλύτερη περίπτωση είχατε να πάτε για σόπινγκ, για σπα ή για ποτάκι;

Τώρα… ΕΓΕΡΘΗΤΙ!

Εγέρθητι ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

ΕΓΕΡΘΗΤΙ, και όχι μόνο…

Τρέχα να μαζέψεις τα αμάζευτα!

Και άνοιξε από την αρχή το λεξικό να μάθεις τι σημαίνει ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΑΛΛΗΛΥΓΓΥΗ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΑΡΡΟΣ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΓΕΝΑΙΟΤΗΤΑ, ΑΓΩΝΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μπας και μάθεις τι νόημα έχει να ζεις, την ουσία του να ζεις, μπας και εκτιμήσεις μέσα σε αυτό το νόημα, και το αίμα που έχυσαν γι αυτές τις λέξεις εκατομμύρια αγωνιστών στον κόσμο.

Όλοι οι δημοσιογράφοι, θα έπρεπε να συνεργαστούν, να δείξουν αλληλεγγύη ο ένας στον άλλον, και να βγουν αμέσως όλοι έξω από την αίθουσα. Όχι ένας, όχι δύο, όχι μόνον κάποιοι, αλλά όλοι! ΜΑΖΙ!

Kρυσταλία Πατούλη

Υγ.1. Συγχαρητήρια στην δημοσιογράφο που προέτρεψε κι άλλους να βγουν έξω, όπως και σε όσους βγήκαν έξω, τελικά. Σκεφτείτε μόνον τι θα επακολουθούσε, εάν είχαν βγει ολοι έξω και αν θα ξανατολμούσε να τους… διατάξει κάποιος ή να τους απειλήσει με εκδιωγμό.

Υγ.2. Όσοι έρχονται σε αναγκαστική επαφή με πάσης φύσεως ανάλογες συμπεριφορές, ας κάνουν κάποια εντατικά μαθήματα από τα προτεινόμενα παραπάνω, και αρχικά περί αξιοπρέπειας-ζην ( αφού τα περί ευ-ζην διαδόθηκαν κατά κόρον από τα λάιφ στάιλ περιοδικά διαστρεβλωμένα και λειψά – τουλάχιστον).

Υγ.3. Τα υπόλοιπα… προχωρημένα, περί διπλών αντιφατικών μηνυμάτων (εξωλεκτικών – λεκτικών) όπως και το τι δηλώνουν, δεν τολμάω σε αυτή τη φάση να τα θίξω. Θα πάει χαμένο το ιντερνετικό μελάνι. Βάλτε ένα «παρακαλώ» πριν το εγέρθητι, προς το παρόν, και ευχηθείτε για τη… Χρυσή Δύση της άγνοιας.

Τέλος, να αλλάξει ο χυδαίος εκλογικός νόμος, όπως και να μειώθει η αποχή του 35% – Πρώτο… κόμμα των βουλευτικών εκλογών 2012.

Διαβάστε επίσης:

«η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη, στην συνέντευξη που δίνει στην Κρυσταλία Πατούλη, αναφέρει, ότι ο εμφύλιος παραμένει ένα βαθύ τραύμα που η ελληνική κοινωνία δεν έχει ακόμη διαχειριστεί, ενώ οι ιστορικοί -ακόμα και σήμερα- δεν έχουν πρόσβαση σε πολύ σημαντικά αρχεία, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κάηκαν το 1989 με το νόμο «Περί άρσης των συνεπειών του εμφυλίου» που ψηφίστηκε από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Μοιάζει, λοιπόν, να κουβαλάμε ένα αδιαχείριστο – απωθημένο βάρος από το παρελθόν, που πιθανά κινδυνεύουμε -ειδικά γι’ αυτόν τον λόγο- να το επαναλάβουμε, καθώς, «δεν ξέρουμε τι… γίνεται με την ιστορία μας και τη μνήμη της». Απόσπασμα από: «Φοβάμαι μη φαγωθούμε πάλι μεταξύ μας» Τ. Βερβενιώτη

«…η Χρυση Αυγή, ξέρουμε πάρα πολύ καλά, ότι είναι συγκυριακή, όσον αφορά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Δημιουργήθηκε από το ίδιο το σύστημα για να παίξει το ρόλο του μπράβου. Όπως έχουν μπράβους όλες οι μαφίες… έτσι έχει και το σύστημα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Και αυτοί είναι το παρακράτος που κάποτε το εκπροσωπούσε ο Γκοτζαμάνης… βέβαια, τότε, ήταν κανονικό παρακράτος, ε, και τώρα το παρακράτος έγινε κράτος! Γι αυτό πρέπει να συσπειρωθεί ο ελληνικός λαός…» θανάσης Γκαϊφύλλιας

«Είναι ολέθριο, γιατί ο κόσμος θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή χωρίς να γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Εκεί είναι η τραγωδία.» Πέτρος Τατσόπουλος

«…Οπότε, εάν συνεχίσουν να διαπληκτίζονται με βάση το σύμπτωμα – τα υπέρ ή κατά του μνημονίου- και δεν αντιληφθούν ότι το πρόβλημα είναι οι ίδιοι και το κράτος που έχουν εγκαθιδρύσει, όποια κυβέρνηση και να βγει, θα καταρρεύσει -υπό το βάρος αυτής της υπεκφυγής-, το αργότερο σε μερικούς μήνες.» Γιώργος Κοντογιώργης

ΟΠΙΚ: Η δεκαετία του ’40 μέσα από μνήμες

Τι σημαίνει φασισμός; Το διδάξαμε στα παιδιά μας; Της Σοφίας Αυγέρη

«Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι» Μάνος Χατζιδάκις

ΠΟΕΣΥ και ΕΣΗΕΑ απαντούν στα «εγέρθητω» των νεοναζί

Εκλογές 2012 _ 1ο κόμμα η… Αποχή με 35%

Μια φωτογραφια χιλιες λεξεις…
———–
Εκλογές > 2012 > Επικράτεια: Αναλυτικά Αποτελέσματα
Τελευταία Ενημέρωση: 2012-05-07 – 18:03:20
Ενσωμάτωση 20.600 / 20.605 – 100,00%
Εγκυρα  6.322.032 – 98%
Ακυρα 116.868 -2%
Λευκά 35.754 -1%
 
ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Πρώτο… κόμμα θα μπορούσε να ήταν η Αριστερά εάν ένωνε τις δυνάμεις της: 33% +
Δυστυχώς όμως, δεν έγινε έτσι, οπότε, πρώτο… κόμμα είναι η Αποχή: 35%
Δεύτερο κόμμα – νικητής: Ο χυδαίος εκλογικός νόμος με 50 έδρες ΔΩΡΟ στο πρώτο κόμμα ανεξαρτήτως ποσοστού!
Θέση
Κόμμα
 
Ποσοστό
Ψήφοι
Έδρες
 
 
 
1
Νέα Δημοκρατία
Νέα Δημοκρατία
18,85%
1.191.656
108
 
 
 
2
ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό κοινωνικό μέτωπο
ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό κοινωνικό μέτωπο
16,78%
1.060.873
52
 
 
 
3
ΠΑΣΟΚ
ΠΑΣΟΚ
13,18%
833.192
41
 
 
 
4
Ανεξάρτητοι Ελληνες
Ανεξάρτητοι Ελληνες
10,60%
670.372
33
 
 
 
5
ΚΚΕ
ΚΚΕ
8,48%
535.925
26
 
 
 
6
Λαικός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή
Λαικός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή
6,97%
440.761
21
 
 
 
7
Δημοκρατική Αριστερά
Δημοκρατική Αριστερά
6,11%
385.984
19
 
 
 
8
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
2,93%
185.316
0
 
 
 
9
ΛΑΟΣ
ΛΑΟΣ
2,90%
183.434
0
 
 
 
10
Δημοκρατική Συμμαχία ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
Δημοκρατική Συμμαχία ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
2,55%
161.463
0
 
 
 
11
δημιουργία
δημιουργία
2,15%
135.904
0
 
 
 
12
Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία (Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία)
Δράση – Φιλελεύθερη Συμμαχία (Δράση – Φιλελεύθερη Συμμαχία)
1,80%
114.066
0
 
 
 
13
Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤΑΡΣΥΑ)
Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤΑΡΣΥΑ)
1,19%
75.422
0
 
 
 
14
Κοινωνική Συμφωνία
Κοινωνική Συμφωνία
0,96%
60.720
0
 
 
 
15
ΟΧΙ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ - ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ)
ΟΧΙ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ – ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ)
0,92%
58.447
0
 
 
 
16
ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
0,88%
55.631
0
 
 
 
17
Ενωση Κεντρώων
Ενωση Κεντρώων
0,61%
38.421
0
 
 
 
18
Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας
Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας
0,60%
38.185
0
 
 
 
19
Κόμμα Πειρατών Ελλάδας
Κόμμα Πειρατών Ελλάδας
0,51%
32.487
0
 
 
 
20
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
0,45%
28.488
0
 
 
 
21
ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΚΚΕ (μ-λ) – Μ-Λ ΚΚΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
0,25%
16.047
0
 
 
 
22
ΕΕΚ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ - ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
ΕΕΚ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ – ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
0,10%
6.093
0
 
 
 
23
Κόμμα Φιλελευθέρων
Κόμμα Φιλελευθέρων
0,06%
3.622
0
 
 
 
24
Ανεξ Υποψήφιος
Ανεξ Υποψήφιος
0,05%
3.088
0
 
 
 
25
ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ
ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ
0,04%
2.614
0
 
 
 
26
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
0,03%
2.001
0
 
 
 
27
Αξιοπρέπεια
Αξιοπρέπεια
0,01%
775
0
 
 
 
28
ΚΕΑΝ ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
ΚΕΑΝ ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
0,01%
469
0
 
 
 
29
ΑΝΕΞΑΝΑΡΙΣΤ
ΑΝΕΞΑΝΑΡΙΣΤ
0,00%
307
0
 
 
 
30
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
0,00%
107
0
 
 
 
31
ΠΕΡΙΦ ΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ (ΠΑΑ)
ΠΕΡΙΦ ΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ (ΠΑΑ)
0,00%
96
0
 
 
 
32
Δημ Βεργής ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
Δημ Βεργής ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
0,00%
66
0
 
 
 

Θ. Γκαϊφύλλιας: Μία αριστερή διακυβέρνηση μπορεί να κάνει θαύματα

00:05, 07 Μάιος 2012 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/93501

Πιστεύω ότι πρέπει να πάμε σε νέες εκλογές και ο λαός πρέπει, αυτή τη φορά, να δώσει καθαρή εντολή για τη δημιουργία μιας αριστερής κυβέρνησης […] Μία αριστερή διακυβέρνηση μπορεί να αναμορφώσει τα πάντα στην ελληνική κοινωνία, να κάνει θαύματα μείζονος σημασίας» ο τραγουδοποιός Θανάσης Γκαϊφύλλιας εκφράζει τις πρώτες σκέψεις του στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs.gr για τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών 2012, συμμετέχοντας στο δημόσιο διάλογο του tvxs..

Αναμενόμενα, θα έλεγα, τα αποτελέσματα. Αναμενόμενα, σε βαθμό που μπορούσες εύκολα να κάνεις την πρόβλεψη για το τι θα ακολουθήσει…

Ο κόσμος, έδειξε την κατεύθυνση: Πιστεύω ότι έκανε ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την απόλυτα ελεύθερη επιλογή πλέον.

Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την απίστευτη εξάρτηση που είχε ο κόσμος – που την είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν στις περιοχές της Πελοποννήσου (εξάρτηση με το παλάτι), και κάτι αντίστοιχο έπαθε με τα πράσινα και τα γαλάζια καφενεία, με τις κλαδικές με τα γαλάζια παιδιά…

Απίστευτο αυτό που τράβηξε ο ελληνικός λαός χωρίς να καταλάβει το πόσο βαθιά εξαρτήθηκε από αυτά τα δύο κόμματα, πιστεύοντας ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κυβερνηθεί διαφορετικά ο τόπος, ή ο ίδιος να τολμήσει να κάνει μία διαφορετική επιλογή.

Τώρα, ήρθε η ώρα να νιώσει ότι μπορεί να γίνει ένα άλλο βήμα…

Γιατί, βέβαια, το βήμα που έκανε σήμερα ο ελληνικός λαός, είναι μισό. Και αυτό που απεύχεται πλέον η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή νέες εκλογές, νομίζω ότι είναι αναπόφευκτο. Πρέπει να δοθεί καθαρή εντολή πια… διότι τώρα, ο ελληνικός λαός, έδειξε, απλώς, τις προθέσεις του.

Και πλέον, πρέπει να δώσει καθαρή εντολή. Διότι, σε σχέση με αυτό που έδειξε η τάση του εκλογικού σώματος, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ‘πρεπε να είναι πρώτο κόμμα…

Αυτό βέβαια, είναι κάτι απίστευτα σοβαρό και βαρύ, για τις πλάτες και του Τσίπρα που θα ηγηθεί –αν ηγηθεί, τελικά, ο Τσίπρας- και γενικά του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πάρα πολύ μεγάλη η ευθύνη. Αλλά κάποτε έπρεπε να την αναλάβει.

Ας θυσιαστούν στο κάτω κάτω! – Σε αυτό το βαθμό… δηλαδή.

Ας δώσουν την ελπίδα… Μια και οι περισσότερες αποφάσεις είναι προειλημμένες -εφόσον, οι «λεβέντες» οι προηγούμενοι πρόλαβαν και τα υπέγραψαν στο 2ο μνημόνιο … γι’ αυτό και δόθηκε εντολή να γίνουν εκλογές. Υπέγραψαν οι άνθρωποι, δηλαδή, το ξεπούλημα έγινε! Μας δέσαν χεροπόδαρα…. Πολλά πράγματα είναι προκαθορισμένα για το τι μέλλει γενέσθαι.

Αλλά: Μία αριστερή διακυβέρνηση μπορεί να αναμορφώσει τα πάντα στην ελληνική κοινωνία, να κάνει θαύματα μείζονος σημασίαςΚαι για το ηθικό των ελλήνων… Κι ας είναι ειλημμένες οι αποφάσεις για την οικονομική και την εξωτερική πολιτική.

Μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία. Και πρέπει να την αλλάξουμε!

Να αλλάξουμε τους αμαρτωλούς δρόμους, να μπορέσουν επιτέλους να απελευθερωθούν οι έντιμοι δικαστές (Γιατί, μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν έντιμοι δικαστές!).

Να μπορέσει ο ελληνικός λαός να απαιτήσει να επιστραφούν και τα κλεμμένα χρήματα του ελληνικού λαού, που είναι στις τράπεζες της Ελβετίας.

Αυτοί, οι ίδιοι, που σήμερα, ζητούν τόσο επίμονα τα χρέη -για τα οποία δεν δόθηκε κανένας λογαριασμός στον ελληνικό λαό!- ξαφνικά μας ενημερώνουν μέσα από τα δικά τους έντυπα, ότι στις τράπεζες της Ελβετίας, υπάρχουν 600 δις καταθέσεις ελλήνων.

Μα, αυτά τα λεφτά δεν βγαίνουν από έντιμη δουλειά, ποτέ! Εδώ, αυτοκρατορίες, οι πιο πλούσιοι άνθρωποι του πλανήτη έχουν γύρω στα 100 δις δολλάρια (δεν μιλάμε για ευρώ) ο καθένας! Και εμείς χρωστάμε 500 δις ευρώ; Και υπάρχουν 600 δις κλεισμένα σε καταθέσεις; Πρέπει να τα πάρουμε!

Είναι κλεμμένα! Δεν το καταλαβαίνουν; Το καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά. Αλλά, φοβούμαι ότι όλη η ιστορία έγινε για το… οικόπεδο. Μας την στήσανε! Και βέβαια, αυτό το σχέδιο που κάνανε, είχε πολλά παράλληλα οφέλη γι’ αυτούς, και παράλληλες απώλειες για μας.

Κι όχι μόνο για μας, αλλά και για τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς.

Γι’ αυτό, αυτό που πρέπει να κάνει ο ελληνικός, είναι να δώσει κουράγιο, όχι μόνον ο ένας στον άλλον, αλλά και στους ευρωπαϊκούς λαούς!

Αναπόφευκτα, λοιπόν, βλέπω να πηγαίνουμε και πάλι σε εκλογές, ώστε να προκύψει μία καθαρή, πλέον, εντολή. Και πιστεύω ότι τη δεύτερη φορά ο ελληνικός λαός δεν θα διστάσει στην συντριπτική του πλειοψηφία.

Δεν θα διστάσει, και δεν θα ξαναπετάξει ψήφο σε χαμένες υποθέσεις, όπως είναι αυτά τα δύο κόμματα, τα οποία καλά θα κάνουν να τα εξαφανίσουν δια παντός από προσώπου γης – από την πολιτική ιστορία (Όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, είχε διαλύσει την ΕΡΕ… αφού ο λαός δεν μπορούσε πια να ανεχτεί το αμαρτωλό παρελθόν που είχε εκείνο το κόμμα).

Κάπως έτσι πρέπει να γίνει και με το ΠΑΣΟΚ και με τη ΝΔ. Όχι απλά να λέμε έκλεισε ο κύκλος της Μεταπολίτευσης. Να εξαφανιστούν για πάντα!
Πιστεύω ότι πρέπει να πάμε σε νέες εκλογές και ο λαός πρέπει, αυτή τη φορά, να δώσει καθαρή εντολή για τη δημιουργία μιας αριστερής κυβέρνησης.

Και η Χρυση Αυγή, ξέρουμε πάρα πολύ καλά, ότι είναι συγκυριακή, όσον αφορά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Δημιουργήθηκε από το ίδιο το σύστημα για να παίξει το ρόλο του μπράβου, όπως έχουν μπράβους όλες οι μαφίες… έτσι έχει και το σύστημα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μπράβους. Και αυτοί είναι το παρακράτος που κάποτε το εκπροσωπούσε ο Γκοτζαμάνης… βέβαια, τότε, ήταν κανονικό παρακράτος, ε, και τώρα το παρακράτος έγινε κράτος! Γι αυτό πρέπει να συσπειρωθεί ο ελληνικός λαός…

Κρ.Π.: Και να απεξαρτηθεί… που σημαίνει να ξεβολευτεί, να σηκωθεί από τον καναπέ, να συμμετέχει στην πολιτική ζωή;

Μα, έτσι κι αλλιώς, θα βγει στους δρόμους, είτε ως άνεργος, είτε ως απλήρωτος εργαζόμενος…

Κρ.Π.: Να βγει, αρχικά, δυναμικά ως ψηφοφόρος…;

Θα αναγκαστεί! Γιατί πριν από τον… ψηφοφόρο, έχει έρθει ο… αβάσταχτος φόρος!
Ας γίνουμε λοιπόν, συνειδητοί ψηφοφόροι, για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις συμμορίες. Διότι, για συμμορίες πρόκειται.
Τους καταλάβαμε πάρα πολύ καλά. Καιρός είναι να τους καταλάβουν και αυτοί που μέχρι τώρα ορκίζονταν στο όνομά τους!

Nα ανοίξουν το δρόμο για την αυτόβουλη υπέρβασή τους… Γιώργος Κοντογιώργης

21:05, 06 Μάιος 2012 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/93487

Ο Καθηγητής Πολιτικής επιστήμης, Γιώργος Κοντογιώργης, σχολιάζει τα -μέχρι στιγμής- αποτελέσματα των Ελληνικών Βουλευτικών εκλογών 2012, στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs.gr.

Σαν σχόλιο μέχρι στιγμής, για τα αποτελέσματα των εκλογών έχω να πω ότι επιβεβαιώνεται αυτό που διέκρινα πριν τις εκλογές ως δυναμική της κοινωνίας και στην κατεύθυνση της οποίας είχαμε διατυπώσει (από κοινού με τον Σταύρο Ξαρχάκο) στην Επιστολή προς τους Συμπολίτες μας, δηλαδή, να ψηφίσουν κατά τρόπο εξαναγκαστικό προς το σύνολο του κομματικού συστήματος, με την επισήμανση της προτεραιότητας να εξαφανίσουν από τον πολιτικό χάρτη τους πρωταίτιους της καταστροφής μας.

Αυτό και έπραξε η κοινωνία! Οδήγησε το κομματικό σύστημα στην κατάρρευση. Έδειξε ότι γι’αυτήν το δίλημμα δεν εστιάζεται στο σύμπτωμα (το μνημόνιο) αλλά στην αιτία που οδήγησε σ’αυτό. Με την έννοια αυτή, η κοινωνία βγήκε για μια ακόμη φορά μπροστά από τους δυνάστες της. Δεν επέλεξε ούτε τις αντιμνημονιακές ούτε τις μνημονιακές δυνάμεις. Υπέδειξε την υπέρβασή τους.

Το δεύτερο στοιχείο αφορά στους αποδέκτες του μηνύματος της κοινωνίας. Μέχρι αυτή τη στιγμή, οι πολιτικές δυνάμεις δείχνουν ότι δεν έλαβαν το μήνυμα της κοινωνίας. Διότι, διαπιστώνω πως ξεκίνησαν ήδη να διαγκωνίζονται για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, τη στιγμή που η κοινωνία στοχοποιεί ουσιαστικά το κεντρικό πρόβλημα που είναι το δυναστικό κράτος και η κομματοκρατία.

Δεν είδα καμία πολιτική δύναμη, ούτε μεταξύ αυτών που είναι υπέρ του μνημονίου, ούτε κατά του μνημονίου, να εγείρουν αυτό το ζήτημα. Κάτι που με φοβίζει, διότι, η Αριστερά δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί ότι η ψήφος προς αυτήν δεν έχει να κάνει με μια ιδεολογική αποδοχή της, αλλά με μία θέση αποδοκιμασίας του κομματικού συστήματος, των αιτίων και των πολιτικών που και αυτή κρύβει κάτω από το χαλί.

Ανακεφαλαιώνοντας, εκτιμώ ότι η κοινωνία δήλωσε, ότι αποδοκιμάζει συλλήβδην το κομματικό σύστημα και τις πολιτικές του, αξιώνει την υπέρβασή του. Η κοινωνία ήγειρε το θέμα που η πολιτική τάξη αρνείται πεισματικά να αγγίξει. Τους πυλώνες της καταστροφής: το κομματοκρατικό πολιτικό σύστημα, το δυναστικό κράτος και τη νομοθεσία που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά..

Οπότε, εάν συνεχίσουν να διαπληκτίζονται με βάση το σύμπτωμα – τα υπέρ ή κατά του μνημονίου- και δεν αποδεχθούν ότι το πρόβλημα είναι οι ίδιοι και το κράτος που έχουν εγκαθιδρύσει, όποια κυβέρνηση και να βγει, θα καταρρεύσει -υπό το βάρος αυτής της υπεκφυγής-, το αργότερο σε μερικούς μήνες.

Αυτό που χρειάζεται, είναι να ανοίξουν το δρόμο για την αυτόβουλη υπέρβασή τους και όχι για το ποιος θα εναλλαγεί στην εξουσία και θα κυβερνήσει. Τελείωσε αυτό το διακύβευμα! Και θα έλεγα ότι τελείωσε ο χρόνος τους. Εάν δεν σχηματίσουν κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας, οικουμενική, με πρόγραμμα την ανασυγκρότηση του κράτους, καλύτερα να παραδώσουν μόνοι τους τη σκυτάλη, διότι θα τους αναγκάσει γι’αυτό η κοινωνία. Με επώδυνες συνέπειες για τη χώρα. Ελπίζω την τελευταία στιγμή να αναλάβουν τις ευθύνες τους.


Δείτε επίσης στο tvxs.gr

————–

Σχετικά άρθρα:

Πέτρος Τατσόπουλος: Ή θα υποχρεωθεί να αλλάξει η Αριστερά ή θα τιμωρηθεί

14:05, 04 Μάιος 2012 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/93277

Αυτή είναι η πιο ανεξέλεγκτη προεκλογική περίοδος και σε επίπεδα λάσπης που εκτοξεύονται συνέχεια με τον ανεμιστήρα δεξιά και αριστερά και κυρίως με το αποτέλεσμα, το οποίο έχει γίνει ένας απίστευτος γρίφος, μία απίστευτη και τρομερά δύσκολη εξίσωση, που δεν μπορεί να τη λύσει κανένας. Και ο μεγάλος ένοχος γι αυτό το αδιέξοδο είναι ο εκλογικός νόμος…» ο συγγραφέας και πλέον υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β Αθηνών, Πέτρος Τατσόπουλος σε μία συζήτηση εφ’ όλης της… προεκλογικής ύλης με την Κρυσταλία Πατούλη, συμμετέχοντας στο δημόσιο διάλογο του tvxs.

…ο οποίος, εκλογικός νόμος, δίνει 50 έδρες bonus σε όποιο κόμμα βγαίνει πρώτο, ανεξαρτήτως ποσοστού.
Πενήντα έδρες είναι ένα τεράστιο μέγεθος. Είναι το 1/6 των εδρών του κοινοβουλίου, οι οποίες δίνονται ως δώρο! ένα ασύλληπτο «δώρο», για το πρώτο κόμμα.
Κι αυτό γίνεται σε μία λογική δικομματισμού, για να βγαίνει αυτοδύναμη η κυβέρνηση από ένα κόμμα.
Παρόλ’ αυτά, αν λάβουμε υπόψιν μας τα αποτελέσματα των μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεων, είναι πάρα πολύ πιθανό ακόμα και με αυτό το ασύλληπτο «δώρο», η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μαζί,  να μην μπορέσουν να συγκεντρώσουν 151 βουλευτές και να κάνουν κυβέρνηση. Άρα, αυτό είναι το καλό της υπόθεσης. Δηλαδή, ακόμα και με αυτό το «δώρο» δεν μπορούν να κάνουν κυβέρνηση.
Αλλά από την άλλη είναι κακό και για την Αριστερά, διότι ούτε η Αριστερά μπορεί να κάνει κυβέρνηση, εφόσον από καμιά δημοσκόπηση δεν έχει βγει αριστερό κόμμα ως πρώτο, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος, ούτε το ΚΚΕ θα είναι πρώτο, ούτε η ΔΗΜΑΡ θα είναι πρώτη, κανένας από αυτούς τους 3 δεν θα πάρει το «δώρο» των 50 εδρών. Κατά πάσα πιθανότητα, θα το πάρει η ΝΔ, εφόσον όλες οι δημοσκοπήσεις λένε ότι θα είναι πρώτη με ποσοστό κάπου 20%. Στη συνέχεια, στο ΠΑΣΟΚ δίνουν κάπου 13%, στον ΣΥΡΙΖΑ 12,5% αλλά «πολεμάει» με το ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση στην πραγματικότητα, και από κει και πέρα, το ΚΚΕ έχει 11%, και το πολύ φρικτό είναι ότι η Χρυσή Αυγή παίρνει κάπου 7%, το οποίο σημαίνει περίπου 15 με 17 βουλευτές φασίστες μέσα στη βουλή, από το πουθενά!
Τώρα, αυτό το θέμα του «δώρου» του εκλογικού νόμου στο πρώτο κόμμα, δημιουργεί την δυσκολία -και αυτή ήταν και η αγωνία του Τσίπρα- ότι η Αριστερά, όσο και να την αθροίσεις και να τη βάλεις από δω, από κει, μπροστά, ανάποδα, κλπ. δεν σχηματίζει κυβέρνηση χωρίς τη βοήθεια κάποιου μη αριστερού κόμματος, οπότε γι αυτό και ζήτησε ψήφο ανοχής από τον Καμμένο, ο οποίος υπολογίζεται στις δημοσκοπήσεις κάπου 8% με 9%. Υπάρχει τρομερή διάσπαση…
Με λίγα λόγια, αυτό που λέω, είναι ότι δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ.
Για να το πω πιο ωμά: με όποιον πάει το ΠΑΣΟΚ, αυτός θα κάνει κυβέρνηση. Αν πάει με τη Δεξιά το ΠΑΣΟΚ, θα σχηματιστεί κεντροδεξιά κυβέρνηση, αν πάει με την Αριστερά θα σχηματιστεί κεντροαριστερή κυβέρνηση. Δεν βγαίνει αλλιώς, με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα βέβαια.
Αλλά όπως είπε και ο Τσιπρας την περασμένη Κυριακή, ανάλογα με το αποτέλεσμα θα είναι και οι συνέπειες. Δηλαδή, αν βγουν αυτά τα ποσοστά που λένε οι δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, θα διαλυθεί. Το πελατειακό σύστημα δεν αντέχει τόσο μικρά ποσοστά για τα δύο πελατειακά κόμματα.

Δεν έχουν λόγο ύπαρξης με τη λογική που είχαν παλιά, δηλαδή, φαίνεται να έχουν υπαρξιακό θέμα που θα ‘λεγε και ο Γιάλομ…

Ναι. Και επίσης, η κυβέρνηση της Αριστεράς, προϋποθέτει ότι θα πει ναι το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ ωρύεται ότι θα πει όχι. Και η ΔΗΜΑΡ επίσης. Κανένας δεν λέει ναι προεκλογικά. Απλώς στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν, ότι μετεκλογικά θα επιβληθεί η συνεργασία από τον κόσμο.
Οι επιλογές μας είναι, άλλωστε, ως εξής: ή θα γίνει μία κεντροδεξιά κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ή θα γίνει μία κυβέρνηση της Αριστεράς που θα έχει και στήριξη από μία-δύο δυνάμεις που δεν θα είναι αριστερές αλλά που ο κορμός της θα είναι της Αριστεράς, ή –Τρίτη λύση- θα ξαναπάμε σε εκλογές.
Κάτι που δεν το θέλει κανένας και κυρίως ο κόσμος.

Άρα το θέμα της αλλαγής κάθε κόμματος ειδικά της Αριστεράς, σε σχέση με το θέμα της συνεργασίας δείχνει να είναι επιτακτικό όπως και να είναι η μόνη ευκαιρία της;

Το κακό είναι ότι μέχρι τώρα στην Αριστερά ο καθένας είχε το «μαγαζάκι» του και σκεφτόταν…

Ναι, αλλά η Αριστερά δεν είναι μαγαζί κανενός.

Σίγουρα δεν είναι κανενός, αλλά αυτή την νοοτροπία χρειάζεται να την αποκτήσει…

Έχει γίνει ήδη ένα τραγικό λάθος από αυτή την ακαμψία και την αντίσταση στην αλλαγή νοοτροπίας… Διότι τόσος κόσμος έξω στους δρόμους, τόση λαϊκή δύναμη, δεν αξιοποιήθηκε, αντίθετα πήγε χαμένη, με αποτέλεσμα να ψηφιστούν δύο μνημόνια. Αν ενωνόταν η Αριστερά στα κοινά της σημεία και έδινε σύνθημα στον λαό δεν θα μπορούσαν να γίνουν θαύματα;

Έχεις δίκιο να το λες αυτό, αλλά το θέμα είναι τι μπορούσε να κάνει; Έχει τη δύναμη του κόσμου αλλά δεν έχει και τον… ΕΛΑΣ. Και ο Γκάντι προσπάθησε να κάνει επανάσταση με ειρηνικό τρόπο και πάλι έγιναν μάχες και χύθηκε αίμα… Δεν γίνεται.
Εντάξει. Να είμαστε λίγο και μέσα στα όρια της πραγματικότητας. Ακόμη κι αυτό να γινόταν, τι άλλο από ένα αιματοκύλισμα θα υπήρχε ως συνέπεια;
Πρώτα απ’ όλα θα φόβιζε τον κόσμο, γιατί μην ξεχνάς ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα είναι μικροαστοί.
Μπορεί άλλοι να θέλουμε ή άλλοι να μη θέλουμε επανάσταση, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φοβισμένοι.
Η Αριστερά πέρασε ένα μεγάλο διάστημα που το ποσοστό της δια της βίας, συνολικά έφτανε στο 15%. Το 15% θα κάνει επανάσταση εναντίον του 85%; Δεν είναι απλό.

Εφόσον, όμως, δεν είδαμε την Αριστερά να ενώνεται για να προσπαθήσει μαζί με τον κόσμο να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας, μετά τις εκλογές τι μπορούμε να περιμένουμε;

Μα αυτό είναι το θέμα. Ας της δώσουμε τη δύναμη να το κάνει! Διότι αν η Αριστερά βγει μετά τις εκλογές από εκείνο το λυμφατικό 12-15% και φτάσει να είναι το 35% και το 40% του εκλογικού σώματος, το ίδιο θα είναι; Το ίδιο θα είναι μία βουλή με αριστερή πλειοψηφία;

Ναι. Αυτό είναι ένα ερώτημα που έχει ένα νόημα προ εκλογών, εφόσον και ο Μανόλης Γλέζος κάνει έκκληση για ενότητα της Αριστεράς.

Αν δώσουμε 35% στα κόμματα της Αριστεράς, θα τα υποχρεώσουμε να ενωθούνε. Διότι, εάν δεν ενωθούν θα ξαναπάμε σε εκλογές ή θα γίνει μία κυβέρνηση από τα ίδια… δηλαδή ΝΔ με ΠΑΣΟΚ, και το μνημόνιο που ήδη έχουν υπογράψει, λέει λεπτομερώς τι θα κάνουν από τον Ιούνιο μέχρι το 2014. Λεπτομερώς. Βήμα προς βήμα. Με πολύ πιο σκληρά μέτρα από αυτά που μέχρι τώρα έχουμε δει.
Ή θα γίνει αυτό, ή θα πάμε σε νέες εκλογές. Και εγώ νομίζω, ότι αν πάμε σε νέες εκλογές ο κόσμος θα την τιμωρήσει την Αριστερά, θα τιμωρήσει το γεγονός ότι δεν συνεργάζεται.
Δεν μπορώ να καταλάβω, πώς το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, 38 χρόνια βρίζονταν πατόκορφα από το πρωί ως το βράδυ -προδότη έλεγε ο ένας τον άλλον!- τα βρήκανε μια χαρά, γίνανε τα πρώτα συνεταιράκια, πήρανε και το ΛΑΟΣ μαζί τους, και κανένα πρόβλημα. Και εμείς, βυζαντινολογούμε, μιλάμε για τον Βελουχιώτη, για τον Ζαχαριάδη, για το 1968 – τη διάσπαση, δεν ξέρω για ποια άλλη διάσπαση, τον ενιαίο συνασπισμό, τον παλιό που διασπάστηκε, δηλαδή, μές στη μακαριότητα η Αριστερά.

Μα και εγώ γι αυτό σε ρωτάω… Γιατί αν δεν ενωθεί στα κοινά της σημεία η Αριστερά, και αν δεν αλλάξει, και αν δε βρει νέους τρόπους να εκφράσει το κοινό αίσθημα του λαού, ο οποίος -αντίθετα- δεν προλαβαίνει να διαχειριστεί, πια, τις συνεχείς δραματικές αλλαγές στη ζωή του… τι θα γίνει;

Για να στο πω πιο επιγραμματικά: ή θα υποχρεωθεί να αλλάξει η Αριστερά και να συνεργαστεί, ή θα τιμωρηθεί. Δεν υπάρχει τρίτος τρόπος. Θα τιμωρηθεί.
Δηλαδή, αν δεν ενωθεί και τώρα, που έχει τα πιο ψηλά ποσοστά από το 1958 (τότε η ενιαία αριστερά είχε γίνει αξιωματική αντιπολίτευση, και είχε φτάσει το 25%, τώρα μπορεί να φτάσει μέχρι και το 40%), αν δεν ενωθεί, λοιπόν τώρα, και ο καθένας κοιτάξει το μαγαζάκι του, ο λαός θα την τιμωρήσει την Αριστερά.

Κατά τη γνώμη μου, είσαι ένα παράδειγμα σύγχρονου αριστερού που έχει αφήσει τις αλλαγές να τον αλλάξουν και τον ίδιο προς αυτή την κατεύθυνση της… συμβίωσης και όχι μόνο της ατομικής επιβίωσης. Και δεν μιλάω για αλλαγές ιδιοτέλειας ή χαμαιλεοντισμού, αλλά συνύπαρξης όσο και αντίστασης. Πώς σκέφτηκες να πάς υποψήφιος στον ΣΥΡΙΖΑ;

Πρέπει να ξέρεις ότι δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ. Και αν θες να πω και τον λόγο, πέρα από το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εγγύτερος χώρος προς τις ιδέες μου, δεν ταυτίζομαι αλλά είναι ο εγγύτερος σε σχέση με τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις. Θα μπορούσε να είναι και η ΔΗΜΑΡ, αλλά η ΔΗΜΑΡ, χρησιμοποιήθηκε από την αρχή ως πλυντήριο Πασόκων, για ξέπλυμα. Και εγώ δεν το γούσταρα αυτό, διότι δεν πήγα ως αμαρτωλός που ήθελα μία Κολυμβήθρα του Σιλωάμ να ξεπλυθώ από τις αμαρτίες μου. Δεν με ενδιέφερε αυτό το πράγμα, γι αυτό με ενδιέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ που τον θεωρούσα μία πιο δυναμική παρουσία από τη ΔΗΜΑΡ.
Λοιπόν, ο ένας λόγος είναι αυτός.
Ο άλλος λόγος είχε να κάνει πάλι με τον εκλογικό νόμο. Ο εκλογικός νόμος έχει έναν πήχη: το 3%. Πρέπει να μαζέψεις πανελλαδικά ποσοστό 3%.
Αυτόν τον πήχη τον βάλανε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, του γέρου δηλαδή, για εθνικούς λόγους. Επειδή τότε η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη επιχειρούσε να κατέβει αυτοδύναμα στη βουλή, να εμφανιστεί ως ομάδα μόνη της. Και επειδή από τότε μέχρι σήμερα η μουσουλμανική μειονότητα χειραγωγείται από την Τουρκία, μανιπουλάρεται, αυτός ήταν όντως ένας εθνικός κίνδυνος, δηλαδή, ότι ξαφνικά θα έμπαινε ένα τουρκικό κόμμα μέσα στη βουλή…
Για να το αποτρέψει αυτό ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, έθεσε το 3% ως όριο, που δεν μπορούσε να το υπερπηδήσει η μουσουλμανική μειονότητα.
Αυτό όμως, τι πρόβλημα δημιούργησε στη συνέχεια; Γιατί το 3% δημιούργησε και παρενέργειες. Και οι παρενέργειές του είναι ότι εμπόδισε -από τη μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα- να δημιουργηθούν νέα κόμματα και να μπουν στη βουλή. Αντίθετα, δεν εμπόδισε να δημιουργηθούν πολιτικοί σχηματισμοί από διασπάσεις άλλων κομμάτων. Κόμματα τα οποία να είναι εντελώς νέα και άφθαρτα, δεν υπήρξαν όμως, γιατί κανένα δεν μπορούσε να υπερβεί το 3%.
Τώρα, θα με ρωτήσει κάποιος, γιατί σταμπάρεσαι ως Συριζαίος ξαφνικά στα 52 σου χρόνια;
Ο λόγος, λοιπόν, πέρα από τη συγγένεια που είπα με τις ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι αν ήθελα να κατέβω μόνος μου με τις ιδέες μου, ή με ένα καινούργιο εντελώς κόμμα, θα έπρεπε να πάρω γύρω στις 250 με 300 χιλιάδες ψήφους Πανελλαδικά. Κάτι αδύνατο. Δηλαδή, σε καταδικάζει στο περιθώριο και τη γραφικότητα αν δεν συνεργαστείς με ένα από τα μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα. Σε καταδικάζει να μην μπεις στη Βουλή.

Χρειάζεσαι δηλαδή την προίκα του γνωστού κόμματος…

Είναι αμοιβαίο το συνοικέσιο, δεν είναι τόσο ωμό. Βεβαίως την παίρνεις την προίκα, δίνεις και εσύ προίκα όμως, γι αυτό και σε δέχονται άλλωστε.
Γιατί να δεχτούν ένα ξένο σώμα, έναν αλεξιπτωτιστή; Το κάνουν διότι προσδοκούν από σένα ότι θα φέρεις ψήφους έξω από το κόμμα τους.
Επειδή όμως, όντως, χωρίς την προίκα του κόμματος δεν μπορείς να μπεις στη Βουλή, θεωρώ απαράδεκτο να μπαίνεις στη βούλη, και για οποιοδήποτε λόγο, συνειδησιακό για παραδειγμα, να έρχεσαι σε αντιπαράθεση με το κόμμα σου και να ανεξαρτητοποιείσαι και να παίρνεις και την έδρα σου μαζί. Θεωρώ απαράδεκτο να μη δίνεις την έδρα σου πίσω στο κόμμα, σε μια τέτοια περίπτωση, όπως έκαναν τα μέλη της ΔΗΜΑΡ, και άλλοι. Και το θεωρώ απαράδεκτο, διότι χωρίς το κόμμα, δεν θα έμπαινες στη βουλή.
Και εγώ είμαι έτοιμος να παραιτηθώ ανά πάσα στιγμή, το έχω άλλωστε αποδείξει στη ζωή μου, δεν κωλώνω, είμαι και ευεπίφορος στις παραιτήσεις, από παραίτηση σε παραίτηση πάω, δηλαδή δεν έχω κανένα πρόβλημα αν θελήσω να παραιτηθώ, αλλά θα παραδώσω και την έδρα μου, σε αυτούς οι οποίοι με τίμησαν με το να με βάλουνε στο ψηφοδέλτιό τους. Κι αυτό θα το κάνω εάν έρθω σε ρήξη με τη συνειδησή μου.

Εκτός από τη συγγένεια στις απόψεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, και τον πολιτικό λόγο που ήδη έχεις αποδείξει ότι κατέχεις –και μάλιστα με μοναδικό χιούμορ που έχει παρεξηγηθεί βλακωδώς- έχω την εντύπωση, από όσο σε έχω παρακολουθήσει, ότι μάλλον είδες την ανάγκη της κάλυψης ενός κενού πολιτικής αντιπροσώπευσης;

Ναι, έβλεπα στα διάφορα πάνελ συζητήσεων, όχι απαραίτητα τα τηλεοπτικά ή γενικώς τα προεκλογικά, που με καλούσαν ως «κοινωνία…» δηλαδή, ήταν καλεσμένοι αντιπρόσωποι κομμάτων και εγώ ενσάρκωνα την κοινωνία…

Ως… κοινωνία, θυμάμαι, ότι σου είχα προτείνει να σκεφτείς να κάνεις μία εκπομπή πολιτικού περιεχομένου, αλλά δεν έφτανε η φαντασία μου ότι θα κατέβεις και υποψήφιος…

Ναι, το θυμάμαι… και σε αυτές τις εκπομπές, που ήμουν καλεσμένος ως… κοινωνία, όταν έσβηναν τα φώτα, ή πριν ανάψουν, σε κάθε εκπομπή, πήγαινα στα πηγαδάκια με τους πολιτικούς, και όλοι οι πολιτικοί, λέγανε στην… κοινωνία, στον Τατσόπουλο δηλαδή: ωραία τα λες, εκ του ασφαλούς, κανείς δεν θα σου ζητήσει το λόγο, ότι πεις, είτε σοβαρό είτε μαλακία, κανένας δεν θα σου πει έλα να το δοκιμάσουμε, να δούμε αν γίνεται, μπορείς να κρίνεις τα πάντα. Αυτός ο λόγος ήταν που δεν έδιναν και σημασία στην… κοινωνία, το τι θα πω εγώ. Με κοιτούσαν με συγκατάβαση, και περίμεναν να τελειώσω, εκτός κι αν τους την έμπαινα οπότε με έβαζαν και στη θέση μου, λέγοντάς μου δεν έχετε δοκιμαστεί, δεν έχετε προσπαθήσει να κερδίσετε την ψήφο του εκλογικού σώματος, άρα μη μιλάτε.

Ότι είσαι έξω από το χορό…

Ναι. Κι αυτό βέβαια είχε έναν τσογλανισμό από πίσω, του στυλ ότι υπάρχουν οι πολιτικοί που μπορούν να μιλάνε και οι πολίτες που δεν μπορούν. Πέρα από αυτόν τον τσογλανισμό όμως, κρυβόταν και μία αλήθεια, ότι όντως εγώ, μιλούσα επί του ασφαλούς. Ήθελα, λοιπόν να αποδείξω – και θα δούμε αν θα το καταφέρω- ότι δεν μιλάω εκ του ασφαλούς. Ότι μπορώ να κατέβω, να δοκιμαστώ, να επικριθώ, να φάω φούμο αν χρειαστεί, να με μαυρίσουν.. δεν έχω πρόβλημα.
Αλλά θα σταματήσουν να λένε, ότι ο Τατσόπουλος λέει ότι λέει επειδή ακριβώς δεν διακινδυνεύει τίποτα.

Αυτό όμως είναι και το υγιές, και μακάρι να το είχαν όλοι, ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα αν δεν βγεις ή αν δεν πάνε όπως τα θέλεις τα πράγματα…

Βέβαια με αυτόν τον τρόπο ανοίγεις πάρα πολλά μέτωπα, δεν έχεις κανέναν σύμμαχο…

Μπορεί να νιώθεις ακόμα έτσι, χωρίς σύμμαχο, αλλά εάν κρατήσεις αυτή την αγνότητα…

Δεν είναι μόνο θέμα αγνότητας, είναι και θέμα ιδιοσυγκρασίας. Εγώ δεν θέλω να μπω μέσα στη βουλή ως κάποιος άλλος, γι αυτό δεν άλλαξα και τον χαρακτήρα μου αυτή την προεκλογική περίοδο. Συνεχίζω να βρίζω, συνεχίζω να μαλώνω, να πλακώνομαι, δεν θέλω να παρουσιαστώ ως ένα παιδί με καλούς τρόπους που δεν βρίζει πια, κλπ.
Ένας τύπος τις προάλλες, μου έλεγε, πώς μου μιλάς εμένα έτσι, που είμαι εν δυνάμει ο ψηφοφόρος σου;… και εγώ του είπα Άντε γαμήσου ρε μαλάκα που θα προσέχω πώς σου μιλάω επειδή είσαι ο ψηφοφόρος μου!
Δηλαδή, ξαφνικά θα το παίξω το καλό παιδί και θα χαμογελάω πλατιά, και θα λέω κοινοτοπίες, μήπως θορυβηθεί κάποιος και δεν με ψηφίσει;
Πότε να μην με ψηφίσει!

Μα αν το κάνεις μόνο για να σε ψηφίσει, μετά δεν θα φροντίζεις για τον ψηφοφόρο αν εκλεγείς. Θα τον έχεις γραμμένο αφού ήδη θα σε ενδιαφέρει μόνο να τον χρησιμοποιήσεις για δικά σου συμφέροντα.

Μα, το πρόβλημα με το πελατειακό σύστημα στην Ελλάδα, είναι ακριβώς αυτό. Ότι ευνουχίζονται σε τέτοιο βαθμό οι υποψήφιοι, για να μπουν στη βουλή, εκπαιδεύονται στο να είναι στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα και μπαίνουν μέσα και γίνονται μέλη ενός λόχου. Διότι είναι ήδη ευνουχισμένοι και λοβοτομημένοι αυτοί οι άνθρωποι.
Εγώ δεν γουστάρω να βγω έτσι. Ας μη βγω. Δεν θα πάθω και τίποτα. Δηλαδή, δεν ξεκινάω στα 20μου και θα πάθω κατάθλιψη αν δεν μπω στη βουλή.
Δεν μπήκα; Τέλειωσε. Θα το μάθουμε σύντομα. Θέλω να μπω, αλλά, εντάξει.
Και είναι και τρομερά δύσκολο, στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Να φανταστείς, η Β Αθηνών που είμαι εγώ, δίνει τους 42 από τους 300 βουλευτές. Απίστευτος αριθμός. Το 1/7 των εδρών της Βουλής αναλογούν στη Β΄ Αθήνας. Και το δικό μας ψηφοδέλτιο είναι 46. Από τους οποίους θα βγουν 6 έως 8;

Πόσες ψήφους πρέπει να πάρεις περίπου;

Δεν ξέρω. Θα εξαρτηθεί από το πανελλαδικό ποσοστό του κόμματος. Όσο πιο ψηλό είναι το ποσοστό πανελλαδικά, τόσο λιγότερες ψήφους θα χρειαστεί να πάρουν οι υποψήφιοί του στις περιφέρειες που θα εκλεγούν. Τόσους περισσότερους θα βγάλει, δηλαδή, ανά περιφέρεια.
Δεν είναι περίπατος, είναι φοβερά δύσκολο. Επίσης έχω αποφασίσει να μην ξοδέψω ούτε ένα φράγκο, για πολλούς λόγους, κυριότερος από τους οποίους είναι ότι: δεν έχω…!
Είχα μια συζήτηση με τον Χυτήρη, τις προάλλες, και μου έλεγε –και είχε δίκιο βέβαια, παλιά καραβάνα άλλωστε…- ότι αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο, υποψήφιοι σαν και σένα, δεν θα είχαν την παραμικρή ελπίδα, αλλά μου λέει, τώρα έχεις 5000 φίλους στο facebook και έχεις και 13000 εγγεγραμμένους, που σε παρακολουθούν καθημερινά. Αυτό είναι ένα από τα καλά που έχει το διαδίκτυο: Είναι υπέρ των φτωχών.

Αν βγει η Αριστερά; Κυρίως με τα μνημόνια και αυτά που έχουν υπογραφεί; Τι πιστεύεις ότι θα γίνει;

Νομίζω, ότι επειδή θα πρόκειται για συνεργασία, μεταξύ πολλών δυνάμεων, δηλαδή δεν θα επιβάλει ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ την ατζέντα του ούτε το ΚΚΕ, ούτε η ΔΗΜΑΡ, οπότε σε μία κυβέρνηση της Αριστεράς, αυτές οι δυνάμεις θα πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους για να συμμετέχουνε. Δεν θα πάει κανείς με μία διακήρυξη Γαλλικής Επανάστασης στο χέρι για να ανακοινώσει απλώς τους όρους… Νομίζω.
Και νομίζω, ότι αυτό που θα αλλάξει την πρώτη μέρα, γιατί στις 7 Μαϊου μη φανταστείς ότι θα γίνει επανάσταση… δεν θα γίνει, στα τέλη Μαϊου, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα έχει σχηματιστεί μία κυβέρνηση της Αριστεράς, θα αλλάξει αμέσως το ύφος της διαπραγμάτευσης.
Οι διαπραγματεύσεις μέχρι τώρα, δεν ήταν διαπραγματεύσεις. Ο Πωλ Τόμσεν το έχει πει ευθέως στον Αλέξη Παπαχελά, ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν κατ’ ευφημισμόν διαπραγματεύσεις, δηλαδή, δεν υπήρχε η κυβέρνηση από τη μια πλευρά και η Τρόικα από την άλλη πλευρά και διαπραγματευόντουσαν, αλλά υπήρχε μία συζήτηση μεταξύ φίλων, πραγματιστών, και από τις δύο πλευρές του τραπεζιού, και φαντάσου όντως ότι εμείς στέλναμε ως υπέρτατο διαπραγματευτή τον Λουκά Παπαδήμο…
Ο Λουκάς Παπαδήμος μέχρι πρότινος ήταν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή, στις διαπραγματεύσεις καθόταν από την μια πλευρά ο Παπαδήμος έλεγε κάτι, μετά σηκωνόταν και πήγαινε από την άλλη πλευρά, αντέκρουε αυτό που του είπε ο Παπαδήμος λίγο πριν, μετά ξαναγύρναγε στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, έλεγε κάτι ως Λουκάς Παπαδήμος πρωθυπουργός της χώρας… Δηλαδή, αυτό κι αν ήταν το θέατρο του παραλόγου!
Αυτού του είδους η διαπραγμάτευση, λοιπόν, θα αλλάξει.
Θα στείλουμε διαπραγματευτές, που για πρώτη φορά δεν θα θεωρούν δεδομένο ότι το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να δεχτούν τα επιχειρήματα του αντιπάλου τους. Θα κάνουν πραγματική διαπραγμάτευση.
Στο πόσο θα το προχωρήσουνε, πόσο σκληρά θα παίξουν μπάλα, εξαρτάται και από τη δύναμη που θα έχουν από το εκλογικό σώμα.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ αν είχε τη δύναμη να εφαρμόσει το πρόγραμμά του;

Θα κατήγγειλε το μνημόνιο, θα έκανε τριετής στάση πληρωμών για να ανακουφιστεί η αγορά…

Θα έκανε έλεγχο του χρέους…

Ναι, θα έκανε επιτροπή για να δει αν το χρέος είναι απεχθές, πιο μέρος του χρέους είναι μόνιμο… το είπε πολύ ωραία ο Τσίπρας χθες. Δηλαδή, για παράδειγμα, λέει, πάς σε μια ταβέρνα, και σου φέρνουν έναν λογαριασμό εξογκωμένο… τι θα κάνεις; Πληρώνεις; Ή διαμαρτύρεσαι και ελέγχεις τον λογαριασμό;
Η εξεταστική επιτροπή αυτό θα κάνει. θα εξετάσει, αν είναι νόμιμο, τι είναι διογκωμένο κλπ.
Αλλά και πάλι, θα εξαρτηθεί από τη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ και τον συσχετισμό με τις άλλες δυνάμεις.
Δεν θα είναι μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ.
Τα υπόλοιπα, τις θέσεις κλπ του ΣΥΡΙΖΑ τα ξέρει όλα ο κόσμος, υπάρχει το πρόγραμμα, και αν θέλει μπορεί να ενημερωθεί, δεν χρειάζεται να τα πούμε.

Υπάρχει κάτι που είσαι περήφανος για την επιλογή σου;

Είμαι περήφανος για δύο πράγματα.
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αλλάξει τη διαπραγμάτευση ριζικά, να την ξανακάνει διαπραγμάτευση επί της ουσίας, και όχι μονόλογο της Τρόικας. Αυτό το πειθήνιο ύφος, θα το σπάσει σαν απόστημα. Το ένα είναι αυτό.
Το δεύτερο, ότι είναι η μόνη από τις δυνάμεις της Αριστεράς –και μακάρι να μην είναι η μόνη και μετά τις εκλογές- που μιλάει για την συνεργασία της Αριστεράς. Δεν μιλάει κανείς άλλος.
Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Λέει: τι θέλετε παιδιά, να τους κάνουμε το δώρο; Τώρα που φτάσαμε να έχουμε 30 και 35% ποσοστό, να τους κάνουμε πάλι δώρο σε αυτούς τους δύο την εξουσία;
Και το τρομακτικά ανησυχητικό, το ότι θα βγει η Χρυσή Αυγή, ξαφνικά, θα εμφανιστεί, με μια δύναμη κρούσης, άρα και αυτή η συμμορία ξαφνικά θα γίνει ένα νόμιμο κόμμα της βουλής, και πρέπει, δεν ξέρω, να το πάρουμε πολύ σοβαρά υπόψιν. Εγώ ουρλιάζω αυτό τον καιρό ότι έπρεπε να τους δώσουμε δημόσιο βήμα για να εκτεθούν και να αποκαλυφθούν.

Όταν ένα κόμμα, δεν πιστεύει στην δημοκρατία αλλά στο φασισμό και τη βία, πώς του δίνεται το δικαίωμα να συμμετέχει σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο;

Γιατί λέει, όποιος πάει στο πρωτοδικείο και υπογράψει μία δήλωση ότι σέβεται τους όρους, μπορείς.

Και πώς γίνεται να «σέβεται» κάποιος ένα δημοκρατικό Σύνταγμα και να είναι υπέρ της βίας;

Οι χρυσαυγίτες μέχρι τώρα τι κάνουν; Κρύβονται. Λουφάζουν. Κάνουν τα καλά παιδία, τους καλούς Σαμαρείτες που βοηθάνε τις γιαγιάδες να βγάλει τα λεφτά από την τράπεζα, χωρίς να τις ληστεύουν, κρύβουν ότι είναι συμμορία, ότι έχουν παραβιάσει το μισό ποινικό κώδικα, ότι κατηγορούνται για εγκλήματα, για ότι θες…
Η Χρυσή Αυγή, θα έπρεπε να είχε τεθεί εδώ και πολλά χρόνια, εκτός νόμου. Όταν ήταν ακόμα, μια απλή συμμορία. Τώρα έχει γιγαντωθεί, τώρα είναι πολύ δύσκολο να τεθεί εκτός νόμου, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να την φέρουμε στο φως να δούνε τις σβάστικες, τα πάντα… και χαίρομαι που ο κόσμος αντιδρά. Δηλαδή, πήγαν να καταθέσουν αυτά τα κτήνη στεφάνι στο μνημείο του 2ου παγκοσμίου πολέμου, αυτοί οι οποίοι λένε ότι ο Χίτλερ τίμησε την Ελλάδα επειδή οι αξιωματικοί του χαιρέτησαν στρατιωτικά στο Ρούπελ αυτούς που παραδόθηκαν.

Λέγεται ότι πολλοί δεν δέχονται καν ότι υπήρξε ολοκαύτωμα….

Μην το συζητάμε. Εδώ δημοσίευσαν έναν κατάλογο προγραφών… και είμαι μέσα. Δεν ξέρω αν το είδες…

Το γνωρίζεις ότι πολλοί μπερδεύουν λόγω της εφημερίδας «Αυγή», τη Χρυσή Αυγή με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο κόσμος τόσα χρόνια στον… καναπέ του μάλλον έχασε επεισόδια σε θέματα ουσιαστικής ενημέρωσης…

Ειδικά στα νέα παιδιά. Και επειδή έχει κρατήσει και μία αντιμνημονιακή στάση πολλοί μπερδεύονται. Είναι ένας λόγος παραπάνω να τους βγάζαμε στα κανάλια και να τους ενοχλούσαμε με ερωτήματα. Αλλά είναι αργά πια.
Ενώ στην αρχή οι ίδιοι διαμαρτύρονταν ότι δεν τους δίνεται βήμα στα ΜΜΕ, όταν τέθηκε το θέμα να τους δοθεί βήμα, καταλάβανε ότι δεν τους συμφέρει να βγουν σε δημόσιο διάλογο και είπαν οι ίδιοι ότι θα εμφανιστούμε μόνο στο χρόνο που μας δίνει η ΕΡΤ (δίνει σε όλα τα κόμματα κάποιον χρόνο), όπου εκεί θα εμφανίζονται ως η χριστιανική οργάνωση νεανίδων… κάτι τέτοιο θα παρουσιάσουν. Και αυτό είναι ολέθριο, γιατί ο κόσμος θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή χωρίς να γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Εκεί είναι η τραγωδία.
Έχει κάνει ένα ντοκιμαντέρ ο Κώστας Βαξεβάνης, τρομακτικό, και υπάρχουν και δημοσιεύματα πολλά για τη δράση τους. Αν τους γνωρίζανε, δεν νομίζω ότι θα έμπαιναν ποτέ στο κοινοβούλιο. Αλλά θα μπουν μετά βαΐων και κλάδων επειδή δεν τους γνωρίζει ο κόσμος. Είναι μία τραγωδία και αυτή.