Όταν την ελπίδα την προσωποποιείς, ήδη έχεις γίνει φασίστας

Όταν την ελπίδα την προσωποποιείς, ήδη έχεις γίνει φασίστας. Όταν ψηφίζεις για το τομάρι σου και μόνο, τότε ήδη έχεις γίνει φασίστας. Όταν για χρόνια έκανες το ίδιο στο παρελθόν, τότε ήδη ήσουν από τότε φασίστας. Ο φασισμός δεν είναι μόνο ο ναζισμός, είναι η κάθε εκδήλωση αδιαφορίας προς τον ΑΛΛΟΝ, εκτός από την κακοποίηση του άλλου με οποιονδήποτε τρόπο , μικρό έως μεγάλο και εγκληματικό, επιθετικό ή παθητικό.

Δεν έχουμε ακόμα καταλάβει τι είναι ο φασισμός, και ψάχνουμε να τον αντιμετωπίσουμε! ε, δεν πρόκειται, μέχρι να αντιληφθούμε, πως φασισμός είναι οτιδήποτε που δεν λαμβάνει υπόψιν του την κοινωνία σε σύνολο, αλλά μόνο το προσωπικό και οικογενειακό συμφέρον του οποιουδήποτε.

Το πελατειακό σύστημα που στηρίζεται στην παραπάνω …φιλοσοφία ζωής, είναι θεόρατο και έχει εμπλακεί με τα δύο κόμματα εξουσίας κατά συρροή στη χώρα μας. Μην αναρωτιέστε λοιπόν γιατί ακόμα τα ψηφίζει. Κι όσοι δεν τα ψηφίζουν οι περισσότεροι είναι μέσα και στη Χρυσή Αυγή, φαντάζομαι οργισμένοι που όλοι οι άλλοι μαζί τα φάγανε, ενώ αυτοί όχι, ή όχι και τόσο…

Γνωρίζω αρκετούς τέτοιους ψηφοφόρους με ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις, που κράδαιναν σημαιάκια μπλε και πράσινα στο παρελθόν και τώρα μισούν -εκτός των άλλων- τους μετανάστες, θεωρώντας τους ως βασικούς υπεύθυνους για όλα τα προβλήματά τους, χωρίς να τους πηγαίνει το μυαλό ούτε μια φορά να κοιταχτούν στον καθρέφτη, ή απλά να ξύσουν το κεφάλι τους, πριν το ξυρίσουν… και ψηφίσουν…

…θεωρώντας για άλλη μια φορά πως η λύση έρχεται από τους αρχηγούς και την εξουσία και όχι από την κοινωνία πολιτών, από τη συμμετοχή στα κοινά και τη ΔΗΜΟκρατία, από τον πολιτισμό “του κοινού καλού”, που σημαίνει ότι δεν ανέχεσαι το άδικο, ούτε καν ως μάρτυρας μίας κακοποίησης, είτε σε άνθρωπο, είτε στη φύση, είτε σε οτιδήποτε, ζωντανό, είτε σε ότι μπορεί να τιμά τη ζωή. Γεμίσαμε, ως φαίνεται με… δίκαιους φασίστες όλα αυτά τα χρόνια. Με δίκαιους στα λόγια αλλά φασίστες κυρίως στις μη – πράξεις. Με αδιάφορους.

Το έχω προσπαθήσει να το ψάξω από όλες τις μεριές εδώ και 4 χρόνια και παραπάνω ειδικά για την κρίση, και 49 χρόνια, όσο ζω, από τις γνώσεις και την εμπειρία μου. Ελπίδα που να μην συμπεριλαμβάνει τους άλλους δεν υπάρχει. Και αν υπάρχει είναι φασιστική, όπως φασιστικά και βίαια καταστρέφουν τον πλανήτη και τις κοινωνίες για το κέρδος και μόνο, όπως φασιστικά και βίαια αποφάσισαν ότι δεν θα λάβουν υπόψη τους τις μελέτες από τη δεκαετία του ’70 που ανέλυαν οι ειδικοί καταλήγοντας πως θα φτάσουμε σίγουρα στην κρίση το 2008, όπως για το κέρδος και για την τσέπη τους καταστρέφουν έναν ολόκληρο πλανήτη όλοι αυτοί που μας έφτασαν εδώ παγκοσμίως.

Όσο ειδικά για αυτή τη νοοτροπία του Έλληνα σε πλειοψηφία όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα των Δημοτικών Εκλογών, έχει τις ρίζες της από την τουρκοκρατία και μετά(όπως αναλύει διεξοδικά επίσης στην έρευνα ο ανθρωπολόγος Γρηγόρης Γκιζέλης), μέχρι τον εμφύλιο και μετά, μέχρι τη χούντα και μετά, μέχρι τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν με την ίδια ή παρόμοια κουλτούρα, που λέει ότι το κράτος είναι για το ξεζουμίζουμε, να το εκμεταλλευόμαστε μόνο για ίδιον όφελος, πετώντας ψίχουλα στους άλλους και τα μεγάλα κομμάτια της πίτας στους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, και να καθόμαστε να ασχολούμαστε μόνο με το σπιτάκι μας και το πορτοφόλι μας, και όλοι αυτοί που δεν το κάνουν είναι από τρελοί μέχρι ηττημένοι – κυνηγημένοι έως και εχθροί της κοινωνίας των φιλοτομαριστών νοικοκυραίων.

Αυτά τα ολίγα, τα γνωστά δηλαδή, και περισσότερα όποιος θέλει διαβάζει κανείς σ’ αυτήν την έρευνα, που παρεμπιπτόντως τα ΜΜΕ σύσσωμα αγνοούν, διότι πρέπει να φύγω για Αθήνα γιατί έρχεται από τη Θεσσαλονίκη ο Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου , ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους των γραμμάτων αυτής της χώρας, που φυσικά επίσης οι περισσότεροι αγνοούν καθώς τα κανάλια ανακυκλώνουν με θέρμη ειδήσεις για το τι φόρεσε η Μπιγιονσέ στο τάδε event και δέχονται διαφημίσεις για το κόμμα της ΧΑ προεκλογικά, ενώ αποκλείουν π.χ. το ανάλογο σποτ των φαρμακοποιών. Να μας χαιρόμαστε. Και εις ανώτερα.

19/5/14

ΥΓ. 1) …οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα της πλειοψηφίας.

ΥΓ. 2) Έτσι όπως πάνε τα πράγματα τα κόμματα θα διαχωριστούν ευθαρσώς πια(διότι και σήμερα κάπως έτσι είναι, αλλά ακόμα λίγο καλυμμένα) ανάλογα με την υποστήριξη που θα παρέχουν σε διάφορες επαγγελματικές ομάδες. Άλλα θα υποστηρίζουν τους μικρομεσαίους ελεύθερους επιχειρηματίες, άλλα τους δημόσιους, άλλα τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, άλλα τους αγρότες, άλλα τους μαφιόζους των μαγαζιών της κάθε παραλιακής, άλλα τους εμπόρους ένδυσης και υπόδησης, άλλα τους μεγαλοβιομήχανους, άλλα τους εφοπλιστές, άλλα και τους δύο μαζί, κλπ. κλπ.

Θα ψηφίζει ο κόσμος το κόμμα προστάτη-νταβατζή των επαγγελματικών «δικαιωμάτων» του, για την ακρίβεια τον προστάτη του πορτοφολιού του. Η ιδεολογία και η κοινωνία θα καταργηθεί παντελώς και τυπικώς και ουσιαστικώς. Ο άνθρωπος θα ζει εκπορνευμένος στους νταβατζήδες του μόνο για να επιβιώνει. Πολιτισμός; Αξίες; Κοινωνία; Φύση; Ανθρώπινα δικαιώματα; Αντίο. Έκανε άλλωστε το πρώτο βήμα ο μεγάλος «ιδεολόγος» της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση(που λέει ο λόγος) έδωσε την… εικόνα. Μια νέα μεταλλαγμένη εικόνα του συνδικαλισμού σε εντελώς ξεκάθαρο πελατειακό νταβατζηλίκι, με τη μορφή κόμματος ή κομματικού συνδυασμού τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο ομαδοποιημένος φασισμός στα καλύτερά του.