Σ’ αναζητω στη Σαλονικη

Φiλιππος Γράψας
Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη

Ιανός, σελ. 325

Το πρώτο βιβλίο του στιχουργού Φίλιππου Γράψα χώρεσε με λίγα λόγια την ιστορία της δικής του ζωής και του έργου του, τα περίπου 150 ποιήματά του που μελοποιήθηκαν και σημάδεψαν την ελληνική δισκογραφία (όπως τα «Λαδάδικα») αλλά και 25 ανέκδοτα, λόγια ψυχής από μεγάλους στιχουργούς, όπως η Νικολακοπούλου, μεγάλους συνθέτες, όπως ο Χατζιδάκις, και νεότερους, όπως ο Ανδρέου, σημαντικούς τραγουδιστές, όπως ο Μητσιάς, αλλά και αδελφικούς του φίλους, όπως ο συγγραφέας-ποιητής Γιάννης Κακουλίδης. Το ομώνυμο τραγούδι «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη», το «Ζεϊμπέκικο του Αρχάγγελου», η «Ζωή» και τόσα άλλα που σφράγισαν με τη φωνή τους κορυφαίοι ερμηνευτές διηγούνται τη δική τους ιστορία, σ’ ένα βιβλίο γεμάτο μουσική, θεσσαλονικιώτικες μυρωδιές, εικόνες και βιώματα. «Φίλιππε Γράψα», γράφει ο συνθέτης Μάριος Τόκας, «κάθε φορά που μελοποιώ στίχους σου, νιώθω να ’μαι ο μοιραίος τερματοφύλακας τη στιγμή του πέναλτι». Αλλά και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει να πει ότι «κατά τη γνώμη μου, είναι ένας από τους στιχουργούς που έχουν στόφα λαϊκού τεχνίτη. Τα τραγούδια του δεν παραπαίουν. Προχωράνε, είναι ευθύβολα, βρίσκουν πολύ εύκολα το στόχο… Τραγούδια που δεν ξεφτίζουν, τραγούδια από πέτρα». Τέλος, σαν σε… ποίημα ο Λουδοβίκος των Ανωγείων καταγράφει:
«Φτιαγμένος από λεπτότητες και αρχαία μνήμη.
Μιλάει στις λέξεις στον πληθυντικό,
γνωρίζει τις παύσεις και το πότε του λόγου,
γι’ αυτό η σιωπή τον έχει στην καρδιά της».
No comment…

Από την Κρυσταλία Πατούλη

για το Αθηνόραμα