Ο Μίκης εξέφρασε το κοινό αίσθημα όλης της Ελλάδας!

Συναυλία αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου, 2017 / Tribute Concert to Mikis Theodorakis in the Panathenaic Stadium also known as Kallimarmaro in Athens, Greece on Jun. 19, 2017

«Ο άνθρωπος που δεν έκλαψε όταν του συνέθλιψαν το πόδι και όταν τον έθαψαν ζωντανό στη Μακρόνησο, όταν τον πέταξαν μέσα σε βόθρο στην Ικαρία, όταν τον πήγαιναν για εκτέλεση στην Τρίπολη, όταν έκανε αιμόπτυση στον Ωρωπό, μόλις έχει τελειώσει την διεύθυνση της «Άρνησης» και ένας λυγμός συγκίνησης του ξεφεύγει. Λυγίζουν και οι Γίγαντες!» Φίλοι του Μίκη Θεοδωράκη

«[…] Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.»
Άρνηση, του Γιώργου Σεφέρη

Ο γίγαντας Μίκης Θεοδωράκης (σαν την Ελλάδα κάποτε), καθηλωμένος στην αναπηρική πολυθρόνα (σαν την Ελλάδα τώρα), δεν μπορεί να περπατήσει, να σταθεί όρθιος να διευθύνει την ορχήστρα του (σαν την Ελλάδα που δεν μπορεί να διευθύνει τη ζωή της).

Και ‘κεί που τελειώνει το τραγούδι [πήραμε τη ζωή μας΄ λάθος! κι αλλάξαμε ζωή] συγκινείται, δακρύζει, σκύβει και κρύβει το πρόσωπό του μέσα στα χέρια του.

Ακόμα και χωρίς να το συνειδητοποιήσει και προφανώς αθέλητα, ο παγκόσμιος έλληνας καλλιτέχνης για άλλη μια φορά, εκφράζει το κοινό αίσθημα ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ του σήμερα, όπως έκανε πάντα με τη μουσική του και την επιλογή των στίχων και των ποιημάτων γι’ αυτήν. Το κοινό αίσθημα που συνθέτει όλα τα συναισθήματα που έχει ζήσει κάθε ένας από μας και όλοι μαζί τα τελευταία χρόνια.

Γι’ αυτό τον ευγνωμονούμε, όχι μόνο για όσα μας χάρισε στο παρελθόν, μέσα από την τέχνη, τους αγώνες και τον λόγο του, μα και γι’ αυτή την συγκλονιστική στιγμή που θα μείνει στην ιστορία, για να θυμόμαστε και κυρίως για να μην ξεχνάμε, πόσο πονέσαμε, πόσο αγωνιστήκαμε, αλλά και πόσο καθηλωθήκαμε, χάσαμε το δρόμο μας, πόσο ξεχάσαμε να περπατάμε όρθιοι, αυτή την περίοδο της κρίσης.

Και αν δεν το νιώσουμε αυτό το αίσθημα, κι αν δεν κατανοήσουμε αυτά που έχουμε μέσα μας, δεν πρόκειται «ν’ αλλάξουμε ζωή», να σταθούμε στα πόδια μας και να γίνουμε μαέστροι τής ζωής μας.

Ας υπήρχε έστω κι ένας πρωθυπουργός αυτής της χώρας, να σκύψει, να δακρύσει, να κρύψει μέσα στα χέρια του το πρόσωπό του για την Ελλάδα (του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος). Έστω ένας. Τότε ίσως να υπήρχε ελπίδα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, δυο φορές γίγαντας αυτή τη φορά, μας έδειξε τι πρέπει να κάνουμε. Να σεβαστούμε ότι έχουμε, να δείξουμε ποιοί είμαστε, να νιώσουμε τη δύναμή μας, αλλά και την πραγματικότητά μας και να σηκώσουμε το ανάστημα και την ψυχή μας, τον πολιτισμό μας, τον τρόπο της ζωής μας.

Ευχαριστούμε περήφανε μαέστρο μας, πολύτιμο σύμβολο της ελευθερίας και του πολιτισμού της πατρίδας μας, που έδειξες συμβολικά -ακόμα και χωρίς να το θέλεις- με το μεγαλείο της ψυχής σου, απ’ άκρη σ’ άκρη, σε όλο τον κόσμο τι νιώθουμε, τι ζούμε. Που έδειξες ότι δύναμη δεν είναι να κρύβουμε, να ξεχνάμε, να κουκουλώνουμε, αλλά να αποδεχόμαστε, να τιμάμε, να εκφράζουμε, να μοιραζόμαστε, να θυμόμαστε, να νιώθουμε, να σκεφτόμαστε. Ευχαριστούμε!

Κρυσταλία Πατούλη
afigisizois.wordpress.com

*Φωτογραφία Μενέλαος Μυρίλλας

Διαβάστε επίσης:Για να αντέξουμε και να προχωράμε. Από την Σοφία Λαμπίκη

 

 

Advertisements

6 thoughts on “Ο Μίκης εξέφρασε το κοινό αίσθημα όλης της Ελλάδας!

  1. Αγαπητή κυρία Πατούλη,

    Τον Μίκη Θεοδωράκη τον τιμάμε, θα τον θυμόμαστε, θα είναι αθάνατος ! Το αξίζει με το παραπάνω για πάντα. Θα μείνει θετικά στην ιστορία μας και κυρίως το έργο του !

    Όμως, το κοινό αίσθημα που θα πρέπει να εκφράζει – και εκφράζει εσωτερικά ο κάθε Έλληνας – αφού δεν μπορεί να το πει δυνατά γιατί χρειάζεται να παλέψει με τον εσωτερικό του εαυτό είναι : Όλοι οι Έλληνες, επιτέλους, μαζί να σηκώσουμε την χώρα !

    Με εκτίμηση, Α.Λ.

    Μου αρέσει!

  2. Αγαπητή κυρία Πατούλη,

    Για να εκφραστεί με πράξεις αυτή η καθολική δύναμη/φωνή [ας την πούμε καλύτερα Εθνική Ενότητα] που θα συμπαρασύρει εξελικτικά τη χώρα μας [αμην και πότε !], κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται μια γενική συνομολόγηση και μια μεγάλη κουβέντα του ποιόν Έλληνα θέλουμε και μπορούμε ; και, στη συνέχεια, μια εθνική προσπάθεια αποκαλύψεως [και όχι αποκρύψεως] της Ελληνικής ζωής που θα κάνει τον ΚΑΘΕΝΑ μας – όπως λέτε ορθά – να κοιτάξει με εντροπή τον εαυτό του στον καθρέφτη !

    Μετά από αυτή τη διαδικασία και επειδή συμφωνώ, απολύτως, με τον κύριο Ροζάνη, η χώρα μας [δηλαδή οι : πολλοί-ΚΑΘΕΝΑΣ] θα αρχίσει να στρέφεται/χαρακτηρίζεται προς μια ποιοτικότερη κοινωνική ζωή με την ΤΗΡΗΣΗ των νόμων της.

    Φρονώ, συνεπώς, ότι το μοναδικό καθήκον των περισσοτέρων »επαϊόντων»/εσάς π.χ. και πολλών άλλων, σήμερα, θα έπρεπε να είναι η συμβολή τους προς αυτή την εθνική προσπάθεια των αρίστων ! γιατί πρέπει να »σκοτώσουμε τον πατέρα μας» [βλέπε παλιό διχαστικό πολιτικό σύστημα] ώστε να προχωρήσουμε και να βρούμε ουσιαστικότερο και λυτρωτικό πρακτικό αφήγημα εαυτού για την ίδια μας τη ζωή.

    Σας έγραψα έτσι, περιληπτικά, τη γνώμη μου ζώντας στην Αθήνα, ζώντας και στην Ευρώπη, έχοντας γιο που έφυγε με επιτυχία στην Ευρώπη και έχοντας μεγαλώσει [όπως οι περισσότεροι Έλληνες] μέσα στο διχασμό, στην καχυποψία, στο φθόνο και στην αδιαφορία για τον άλλον [δίπλα μας].

    Η κρίση είμαστε ΕΜΕΙΣ ! [η οικογένειά μας/τα σκουπίδια μας/η παιδεία μας/ο πολιτισμός μας] και όχι ο μισθός μου που κόπηκε, ακριβώς, ο μισός. Και όσο το ΕΜΕΙΣ μένει πρωτόγονο/αδρανές/ανεπεξέργαστο/καθηλωμένο στο μέτριο… τόσο θα γράφουμε για να γράφουμε…

    Με Ειλικρινή εκτίμηση, Α.Λ.

    Μου αρέσει!

  3. Παράθεμα: Ο Μίκης εξέφρασε το κοινό αίσθημα όλης της Ελλάδας! | Αληθινές Γυναίκες

  4. σε πολλά συμφωνά από αυτά που λέτε, όπως και κατανοώ. αυτό το «αρίστων» που γράψατε με ανατρίχιασε λιγάκι, διότι το τι σημαίνει για τον καθέναν άριστος είναι μεγάλη κουβέντα. από εκεί και πέρα, έκανα μία έρευνα για το τι πρέπει να κάνουμε, αν θέλετε διαβάστε την, είναι στο ίντερνετ και στις εκδόσεις κέδρος σε βιβλίο που τα έσοδα θα δοθούν στο κεθεα και στη μεριμνα. ευχαριστώ για την συμμετοχή στην συζήτηση

    Μου αρέσει!

  5. Αγαπητή κυρία Πατούλη,
    Δεν θέλω να καταχραστώ του χώρου σας… όμως μια διευκρίνηση στη λέξη »αρίστων» που έγραψα :
    Γνωρίζω – κυριολεκτικά – Έλληνες που εκπροσωπούν ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ [ο καθένας στον επιστημονικό του τομέα] με μεγάλη επιτυχία ! Αυτούς εννοώ »άριστους» [δουλεμένους, δηλαδή, και όχι τοποθετημένους από τα κόμματα ή φίλους]. Τώρα, το πώς θα γίνει η επιλογή τους είτε από το ΑΣΕΠ είτε από άλλους φορείς… ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ να το φτιάξουμε αυτό αξιοκρατικά. Αυτό είναι δικιά μας δουλειά και πρέπει να είναι ! [μέχρι τώρα είμαστε μια τραγικότητα, φυσικά].
    Προσπαθώ να διαβάζω τις απόψεις των εξαιρετικών ανθρώπων που γράφουν τα άρθρα τους στο site σας. Απλώς, μου λείπει κάτι κυρία Πατούλη [όχι σε όλους αλλά στους περισσότερους]. ότι δεν μιλούν για ενότητα, για καθολική ευθύνη και να βάλουν τον εαυτό τους τελευταίο ! χάριν της πατρίδας και των πολιτών αυτής της χώρας που αποχαιρετά τα παιδιά της – κάθε μέρα με δάκρυα που ξεσκίζουν την ψυχή – στο αεροδρόμιο ! Αισθάνομαι ότι ο καθένας θέλει να πει ότι αυτός έχει δίκιο. Ε ! αυτό είναι το θλιβερό σ΄αυτή τη χώρα. Από εκεί χρειάζεται να ξεκινήσουμε.
    Με ειλικρινή εκτίμηση, Α.Λ.
    * δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Προσπαθώ να γίνω »πιεστικά» κατανοητός και καλό είναι να μην επαναλαμβάνομαι. Καλή σας ημέρα !

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s