19/5/2014 – Ο καθηγητής Γενικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας Ζήσης Παπαδημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια

zisis_papadimitriou_afigisi zois

Εκδήλωση – Πρόσκληση – 19/5/14 – 8:30μμ

«Μαζική ανεργία, επισφαλείς συνθήκες εργασίας, κοινωνική απαλλοτρίωση και προϊούσα αποδόμηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων σκεπάζουν σαν μαύρα σύννεφα το ουρανό της Ευρώπης. Με την εμφάνιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι τάσεις αυτές εντάθηκαν. Με την εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας, οι ήδη υφιστάμενες ανισότητες μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Κεντρικής Ευρώπης και των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας διευρύνθηκαν ακόμη πιο πολύ. Η Ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλούνται ήδη με διάλυση […]»  Karl Heinz Roth & Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου, Έκκληση για μια Ευρώπη της Ισότητας, από το βιβλιο Να εμποδίσουμε την καταστροφή, Νησίδες 2012.

Στα πλαίσια του σεμιναρίου «Αφήγηση Ζωής» πραγματοποιούνται για 4η χρονιά, αφιερώματα σε καταξιωμένες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που έχουν αφήσει το στίγμα τους στον τομέα τους, όπως οι Ζυράννα ΖατέληΚώστας ΜουρσελάςΠερικλής Κοροβέσης, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Τασούλα Βερβενιώτη, Σωτήρη Δημητρίου, Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Στέφανος Ροζάνης, αλλά και παλιότερα οι Χρόνης Μίσσιος, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Γιάννης Μακριδάκης, κ.ά..

Η επόμενη συνάντηση στις 19 Μαϊου 2014, ώρα 20:30, στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια αφιερώνεται στον Ζήση Δ. Παπαδημητρίου, Ομότιμο Καθηγητή Γενικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας του ΑΠΘ, στέλεχος και συνεργάτη του διεθνούς φήμης Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, γνωστό και ως Κριτική Σχολή της Φρανκφούρτης(Αντόρνο, Χορκχάϊμερ, Μαρκούζε κ.ά.), σε μία εφ’ όλης της ύλης «Αφήγηση έργου–ζωής»,  με αφορμή το «Μανιφέστο για μια Ευρώπη της Ισότητας» από το βιβλιο Να εμποδίσουμε την καταστροφή, των εκδόσεων Νησίδες – 2012, που συνυπογράφουν με τον Karl Heinz Roth, και το οποίο δημοσιεύτηκε στο tvxs.gr ως συμμετοχή στην Έρευνα για τις αιτίες και τις λύσεις της κρίσης.

Συνομιλητές στην εκδήλωση:οικονομολόγος – συγγραφέας Κώστας Λάμπος και η δημοσιογράφος και σύμβουλος ανθρωπίνων σχέσεων Κρυσταλία Πατούλη.

Info: Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια, Δευτέρα 19 Μαϊου 2014 και ώρα 8:30μμ, Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής. Τηλ: 210-8673655. Είσοδος ελεύθερη. – Η Πρόσκληση στο φ/β ΕΔΩ

Ο Ζήσης Παπαδημητρίου γεννήθηκε στις 17-7-1939 στους Γόννους της Λάρισας. Σπούδασε αρχικά Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Δυτικού Βερολίνου (Technische Universitat Berlin) και στη συνέχεια Κοινωνιολογία στο Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Αμβούργου.

Αναγορεύτηκε διδάκτορας Φιλοσοφίας (Dr. Phil) του Πανεπιστημίου Johann Wolfgang von Goethe της Φρανκφούρτης του Μάιν. Όντας φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου υπήρξε στέλεχος της γερμανικής Σοσιαλιστικής Φοιτητικής Ένωσης (SDS) και συμμετείχε ενεργά στο κίνημα διαμαρτυρίας της δεκαετίας του 1960. Παράλληλα με τη συμμετοχή του στους πολιτικούς αγώνες στη Γερμανία, ανέπτυξε, μέσα από τις γραμμές του λαϊκού κινήματος, σημαντική δράση ενάντια στη Χούντα των Αθηνών.

Συνιδρυτής του παραρτήματος της διεθνούς πολιτικής οργάνωσης «Trikontinentale» στο Αμβούργο, συνέβαλε θεωρητικά και πρακτικά στην ενίσχυση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων των λαών του Τρίτου Κόσμου. Ειδικεύτηκε στη Βιομηχανική Κοινωνιολογία και εργάστηκε για 12 περίπου χρόνια (1974-1985) ως ερευνητής στο διεθνούς φήμης Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας της Φρανκφούρτης, γνωστό και ως «Κριτική Σχολή της Φρανκφούρτης».

Το ερευνητικό του έργο αφορά τον τεχνολογικό και οργανωτικό εκσυγχρονισμό. Παράλληλα με τις ερευνητικές του δραστηριότητες δίδαξε επί 10 χρόνια, με την ιδιότητα του εντεταλμένου διδασκαλίας, Βιομηχανική Κοινωνιολογία στο Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης.

Το Δεκέμβριο του 1984 εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια τακτικός καθηγητής Γενικής Κοινωνιολογίας. Από το χειμερινό εξάμηνο 1985-1986 μέχρι και τη συνταξιοδότηση του (31-8-2006) δίδαξε Γενική και Πολιτική Κοινωνιολογία στο προπτυχιακό, καθώς και Πολιτική Επιστήμη στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών.

Διατέλεσε επισκέπτης ερευνητής (Research Fellow) στο Πανεπιστήμιο Tohoku της Ιαπωνίας, προσκεκλημένος από την Ιαπωνική Εταιρεία Προώθησης των Επιστημών (Japan Society for the Promotion of Science). Χρημάτισε για μια τριετία (1993-1996) επισκέπτης καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών της Αθήνας με διδακτικό αντικείμενο την Κοινωνιολογία της Εργασίας, καθώς και για μια οκταετία στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης (ΔΟΣΑ) του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στην Κομοτηνή, όπου δίδαξε Γενική Κοινωνιολογία, Βιομηχανική Κοινωνιολογία και Πολιτική Επιστήμη.

Από το 1995 και εντεύθεν ασχολείται με θέματα ξενοφοβίας, ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού. Μετά τη συνταξιοδότηση του, του απονεμήθηκε ομόφωνα από τη Σύγκλητο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή. Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο στα ελληνικά, τα γερμανικά και τα αγγλικά, ενώ μεταφράσεις εργασιών του έχουν δημοσιευτεί επίσης στα ιταλικά και τα ιαπωνικά. Το συγγραφικό του έργο αποτελείται από 6 βιβλία και 44 μελέτες και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους του εσωτερικού και του εξωτερικού. (via: biblionet.gr)


*Υπενθυμίζεται η πρόσκληση για το εισαγωγικό μάθημα στο Σεμινάριο Αφήγηση Ζωής την ίδια μέρα και στον ίδιο χώρο, ώρα 6:30μμ, με ελεύθερη είσοδο. Περισσότερα: https://afigisizois.wordpress.com/about/

Πρωτομαγιά: Γιορτή των εργατών ή των λουλουδιών;

09:07 | 01 Μάιος. 2014
Θεόδωρος Κουτρούκης

«[…] Αν τα συνδικάτα συνεχίσουν να επικεντρώνονται στη διατήρηση συντεχνιακών επιδιώξεων και μικροσυμφερόντων… Αν δεν φροντίσουν να παρέχουν χρήσιμες υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας προς τα μέλη τους αλλά και χειροπιαστά κίνητρα συμμετοχής στα μη μέλη… Αν δεν προωθήσουν τάχιστα τον εκσυγχρονισμό της δομής τους (συγχωνεύσεις οργανώσεων, δημιουργία σχημάτων εκπροσώπησης ανέργων, αλλοδαπών και «ευέλικτα εργαζόμενων» κ.α.)… Τότε πολύ φοβούμαι ότι σύντομα η Πρωτομαγιά στη χώρα μας θα ξαναγίνει αποκλειστικά μια γιορτή των λουλουδιών, ενώ θα μιλούμε για το συνδικαλισμό μόνο σε χρόνο υπερσυντέλικο.»
Από τον Θεόδωρο Κουτρούκη, Πανεπιστημιακό και Ερευνητή Εργασιακών Σχέσεων.

Η φετινή επέτειος της Εργατικής Πρωτομαγιάς δεν συνοδεύεται από καλούς οιωνούς. Μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα εναντίον της μισθωτής εργασίας, φαίνεται πως προωθείται η αναθεώρηση του εμβληματικού νόμου 1264/82 για τον εργατικό συνδικαλισμό, ένα από τα «ταμπού» της σύγχρονης κοινωνικής μας ιστορίας.

Αν στα παραπάνω προστεθούν οι ενστάσεις εναντίον των συνδικάτων ότι ευνοούν τους εργαζόμενους του προστατευμένου τομέα και δεν διεισδύουν στα σύγχρονα κοιτάσματα απασχόλησης (εταιρίες φύλαξης και καθαρισμού, εστιατόρια, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, εταιρίες νέας τεχνολογίας, κλινικές κ.α.) είναι φανερό ότι η εργατική οργάνωση στη χώρα μας βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι η εικόνα του μέσου συνδικαλιστικού εκπροσώπου (άνδρας, Έλληνας μέσης ηλικίας με σταθερότητα απασχόλησης στο στενό ή ευρύτερο δημόσιο τομέα) απέχει παρασάγγας από εκείνη του μέσου εργαζόμενου ιδίως στον ιδιωτικό τομέα (νεώτερος, με ασταθή ή περιστασιακή απασχόληση, με 40% πιθανότητα να είναι γυναίκα και 12% αλλοδαπός).

Οι εργαζόμενοι στον μη προστατευμένο τομέα συνήθως αδιαφορούν για τα συνδικάτα, θεωρώντας τα διεφθαρμένους και γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που δεν έχουν τίποτε να προσφέρουν στο «εκτός των τειχών» εργατικό δυναμικό που εργάζεται σε συνθήκες ανασφάλειας, απλήρωτων υπερωριών, μαύρης εργασίας και αβεβαιότητάς.

Η επικέντρωση των συνδικάτων στη διαφύλαξη δικαιωμάτων ή /και προνομίων που είναι απροσπέλαστα στους εν λόγω περιστασιακούς απασχολούμενους διευρύνει ακόμη περισσότερο το χάσμα ανάμεσα στους συνδικαλισμένους και μη μισθωτούς.

Αν τα συνδικάτα συνεχίσουν να επικεντρώνονται στη διατήρηση συντεχνιακών επιδιώξεων και μικροσυμφερόντων…

Αν δεν φροντίσουν να παρέχουν χρήσιμες υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας προς τα μέλη τους αλλά και χειροπιαστά κίνητρα συμμετοχής στα μη μέλη…

Αν δεν προωθήσουν τάχιστα τον εκσυγχρονισμό της δομής τους (συγχωνεύσεις οργανώσεων, δημιουργία σχημάτων εκπροσώπησης ανέργων, αλλοδαπών και «ευέλικτα εργαζόμενων» κ.α.)…

Τότε πολύ φοβούμαι ότι σύντομα η Πρωτομαγιά στη χώρα μας θα ξαναγίνει αποκλειστικά μια γιορτή των λουλουδιών, ενώ θα μιλούμε για το συνδικαλισμό μόνο σε χρόνο υπερσυντέλικο.-

Άρθρο δημοσιευμένο βάση του δημoσίου διάλογου στο tvxs.gr με πάνω από 260 άρθρα και συνεντεύξεις στα πλαίσια της έρευνας για τις αιτίες και τις λύσεις της κρίσης, που διεξάγεται ακτιβιστικά από την Κρυσταλία Πατούλη (από το 2010 έως σήμερα), με τη συμμετοχή 177 προσώπων των γραμμάτων των επιστημών και των τεχνών.


Διαβάστε επίσης: Πεθαίνουν τα εργατικά συνδικάτα;

[…] Όταν δεσμεύεται η χώρα να πληρώνει στους δανειστές 5,25%, για το χρέος κάθε χρόνο και η ανάπτυξη παραμένει σε αρνητικούς ρυθμούς, τότε η χώρα εγκαθίσταται οριστικά σε αιώνια ύφεση και σε αιώνια…
(45)
Η κοινωνία, τα τελευταία χρόνια της οικονομικής χρεοκοπίας και της κοινωνικής κρίσης, έχει συγκροτήσει, μέσα από τις αντιστάσεις της, μια σειρά από νέες λειτουργίες και δομές των από τα κάτω: λαϊκές…
(3)
[…] Ο ρατσιστικός τρόπος σκέψης καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνος όταν  συναρθρώνεται με την πολιτική. Γι’ αυτό, η καταπολέμηση της ρατσιστικής φασιστικής νοοτροπίας δεν αφορά μόνον τα πιθανά…
(18)