Εις το επανιδείν…

Λοιπόν, μου έστειλαν ένα μήνυμα από το εξωτερικό, ως εξής:

«Α ρε Κρυσταλία, η πολύτιμη δουλειά που κάνεις βγαίνει στη επιφάνεια των συστημικών Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης μόνο όταν αναδεικνύουν την κατάντια κάποιων … Έπρεπε να πάρεις συνεντεύξεις κι από άλλους … θα ακουγότανε το όνομά σου σε πολλά δελτία ειδήσεων!».

Φυσικά το τελευταίο είναι πικρό χιούμορ… αλλά, με την ευκαιρία να πω, ότι:

Πρώτον, το κακό είναι γενικό και χρόνιο ως γνωστόν, και υπάρχουν πάρα πολύ χειρότερα…

Όσο για μένα -κατά δεύτερο λόγο- θα μπορούσα να έχω πάρει συνεντεύξεις σχεδόν από όποιον ήθελα, αλλά δεν ήθελα. Και δεν ήθελα γιατί ο λοβοτομημένος λόγος τους, και γενικώς τα λεγόμενά τους, με απωθούν σε βαθμό κακουργήματος. Συνήθως, λένε μόνο ότι θέλουν να πουν, και να ακούσουν αυτοί που θέλουν να τους ψηφίζουν. Αφήστε που οι περισσότεροι, αν δεν είσαι εξαρτημένος από αυτά τα ΜΜ Εξαγρίωσης δεν σου δίνουν συνέντευξη. Η αλεπού με κομμένη την ουρά, εκτός από το ότι θέλει όλες τις άλλες αλεπούδες επίσης με κομμένη την ουρά, ψάχνει και για όμοιες αλεπούδες να τακιμιάσει.

Όπως επίσης, θα μπορούσα να ασχολούμαι μόνο με δικά μου θέματα, αλλά πάρα πολλές φορές έχω αφήσει τη δουλειά μου, για μερόνυχτα, μήνες, ακόμα και χρόνια, για να ασχολούμαι χωρίς καμία αμοιβή με έρευνες ή με κινήματα, ή με το έργο φίλων ή απλά ανθρώπων που εκτιμώ, σε βαθμό παρεξηγήσεως, και κάποιες φορές χωρίς καν να το εκτιμούν και οι ίδιοι – όταν αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, πως το έργο είναι πολύ πιο μπροστά συνήθως από τον δημιουργό του.

Επίσης, δεν με ενδιέφερε ποτέ να κάνω κάτι μόνο για την προβολή μου, αλλιώς θα είχα κάνει μύρια άλλα, που δεν έκανα και ας με συνέφεραν, αλλά επιπλέον δεν έκανα πράγματα με σκοπό το στυγνό συμφέρον μου, αλλά εργαζόμουν για την επιβίωσή μου πάντα παρέα με τις αξίες μου, γι αυτό και έχω κάνει άπειρες -στην κυριολεξία- δουλειές άσχετες από τα ενδιαφέροντά μου και από την εκπαίδευσή μου.

Προτιμώ λοιπόν να παίρνω συνεντεύξεις -όταν θέλω και όποτε θέλω, ειδικά από το 2010 που είμαι εντελώς ανεξάρτητη πλέον- από ανθρώπους που δεν είναι πολιτικοί, όπως και τότε ο συγκεκριμένος που αναφέρεται το παραπάνω μήνυμα, ο οποίος ήταν ακόμα στην αρχή…

Επίσης, επειδή με έχουν κατηγορήσει ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι προτιμώ να μιλάω μέσω άλλων, να ξεκαθαρίσω ότι προσπαθώ επίσης να μην είμαι εγωπαθής για να θέλω να γράφω μόνο για μένα ή μόνο για ότι πιστεύω, όπως κάνουν οι περισσότεροι.

Προτιμώ όταν βρω κάτι που με αγγίζει, είτε σε ένα βιβλίο, είτε όταν μου πει κάτι που με αγγίζει κάποιος άλλος, ή που θέλω να ακούσω τι έχει να πει κάποιος άλλος, να παίρνω συνέντευξη ή να βρίσκω αποσπασματα, γι’ αυτό και σε συνεντεύξεις αφήνω τους άλλους να μιλάνε συνήθως με τις ώρες. Κι αυτά θα συνεχίσω να κάνω, όταν τα κάνω.

Όπως και να δίνω φωνή ή να δίνω περισσότερη ακόμα φωνή, σε ανθρώπους που κατά τη γνώμη μου το αξίζουν, με το να δημοσιεύω όσο μπορώ και όπου μπορώ τη δουλειά τους, τα λεγόμενά τους, τις δράσεις τους ή ότι άλλο, με κείμενα ή και εκδηλώσεις.

Όταν αποφασίσω ότι έχω να πω κάτι που θεωρώ ότι έχει νόημα να δημοσιευτεί, να είναι σίγουροι όσοι έχουν να λένε, ότι θα το πω, όπως κάνω κατά καιρούς και δεν υπολογίζω τίποτα.

Αυτά και άλλα πολλά για όποιον ενδιαφέρεται… Προς το παρόν, θα λείψω για λίγο καιρό, όπως έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτηση, διότι έχω να παραδώσω μία δύσκολη εργασία.

Προς το παρόν, ξαναδημοσιεύω παρακάτω ένα άρθρο που το ξαναδιαβάζω κατά καιρούς, όταν θέλω να κάνω αποτοξίνωση από το νοσηρό περιβάλλον που ζούμε. Θα λείψω για λίγο καιρό, οπότε σας το αφήνω για να έχετε κάτι να διαβάζετε -εάν θέλετε- το οποίο με εκφράζει απόλυτα, και είναι ένα από εκείνα που συμπεριλαμβάνονται στην έμπρακτη απάντησή μου για την κρίση.

Καλή δύναμη σε ότι κάνουμε. Εις το επανιδήν.

«Ο άνθρωπος ξεπρόβαλε αρχικά από το ζωικό βασίλειο πιο ανίσχυρος και λιγότερο εξοπλισμένος από άλλα ζώα για τον αγώνα της επιβίωσης.

Ύστερα από μακρά και βασανιστική περίοδο εξέλιξης άρχισε να καλλιεργεί το έδαφος και να δημιουργεί μια κοινωνική και θρησκευτική τάξη, νοιώθοντας όμως τον εαυτό του άμεσα εξαρτώμενο από τη γη.

Μετά έκανε ένα νέο βήμα προς την κατεύθυνση του αποχωρισμού του από τη φύση, αναπτύσσοντας την λογική και την συνείδηση.

Αργότερα κινήθηκε προς ιδέες ενότητας μέσω θρησκείας και φιλοσοφίας και έθεσε σκοπούς για τους οποίους έπρεπε να αγωνιστεί.

Κατόπιν βρήκε μια νέα ενοποιητική αρχή στην επιστήμη και στις τέχνες.

Σταδιακά ανέπτυξε την τεχνολογία και δημιούργησε μέσα επικοινωνίας που έκαναν τον πλανήτη να φαίνεται πολύ μικρός και παραγωγικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στον καθένα να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή υλική ύπαρξη.

Το πέρασμα του από κάθε περίοδο στην επόμενη περίοδο συνοδευόταν πάντα από μια κρίση. Κρίση αξιών, κρίση αρχών, κρίση κοινωνική, οικονομική, κρίση σε όλα τα επίπεδα.

Η κάθε κρίση άφηνε πίσω της θύματα αλλά έσπρωχνε το σύστημα σε αλλαγή και δημιουργούσε ευκαιρίες αυτογνωσίας και γενικότερης γνώσης.

Αυτό που βλέπουμε λοιπόν είναι ότι όλα τα συστήματα: δηλ. η φύση, τα άτομα, οι κοινωνίες, μπαίνουν σε περιόδους κρίσης κατά εποχές, προκειμένου να μεταβούν στο επόμενο επίπεδο εξέλιξής τους.

Σήμερα που ο άνθρωπος φάνηκε ότι προσέγγισε την απαρχή μιας πλουσιότερης και ευτυχέστερης εποχής, η ύπαρξή του καθώς και η ύπαρξη των γενεών που θα ακολουθήσουν φαίνεται και πάλι να απειλούνται από μια νέα κρίση, που αυτή τη φορά ονομάζεται οικουμενική!

Δημιουργώντας την νέα βιομηχανική εποχή ο άνθρωπος απορροφήθηκε τόσο από το νέο αυτό καθήκον ώστε το έκανε κύριο σκοπό της ζωής του.

Έπαψε να χρησιμοποιεί την παραγωγή σαν μέσο και την έκανε αυτοσκοπό, ένα σκοπό στον οποίο υποτάχθηκε όλη του η ζωή.

Σκοπός του έγινε να επιτύχει, να πουλήσει τον εαυτό του όσο επικερδέστερα μπορούσε στην αγορά. Η αξία του ανθρώπου βρίσκεται όχι στο ποιος είναι αλλά στο τι έχει και πώς φαίνεται.

Μη έχοντας άλλη αίσθηση του εγώ εκτός από εκείνη που μπορεί να προσφέρει ένας άκρατος κομφορμισμός νιώθει όλο και πιο ανασφαλής, ανήσυχος, εξαρτημένος από αγαθά και ιδέες και συχνά είναι ανίσχυρος να αντιδράσει.

Σήμερα δεν αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο να γίνουμε σκλάβοι με την έννοια του παρελθόντος αλλά τον κίνδυνο να ζήσουμε σαν σκλάβοι σε μια ζωή χωρίς νόημα.

Δεν υπάρχει πια μια ανοικτή εξουσία που να μας διατάσσει, υπάρχει όμως η διακυβέρνηση μέσω του φόβου της καταστροφής. Κι όσο πιο κλεισμένοι, εξαρτημένοι και απομονωμένοι είναι οι άνθρωποι σε αυτό το προς πώληση «εγώ» σ αυτή την «αυτιστική» ατομικότητα, τόσο πιο ευάλωτοι είναι στο φόβο της απώλειας.

Στις μέρες μας ο φόβος καταστροφής έχει πάρει τερατώδεις διαστάσεις και εκπέμπεται μέσω του «υπουργείου του τρόμου» που είναι η τηλεόραση.

Όπως προανέφερα όμως, κάθε σύστημα μπαίνει σε περιόδους κρίσης και κάθε κρίσει ενέχει την αλλαγή.

Έτσι και τώρα μέσα σ αυτή την κρίση αξιών, με αφορμή την οικονομική κρίση, βρισκόμαστε να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα της αυτογνωσίας της ανθρωπότητας.

Να περάσουμε σε μια ουσιαστικότερη επαφή με τον εαυτό μας και τις πραγματικές μας ανάγκες, σε επαναπροσδιορισμό αξιών, που σημαίνει ότι προτεραιότητα έχει το ποιος είμαι και όχι το τι έχω και το πώς φαίνομαι και στην συνειδητοποίηση ότι αν δεν δράσουμε συλλογικά, αν δεν περάσουμε από την ατομικότητα και την απομόνωση στην συλλογικότητα και την συνεργασία θα καταστρέψουμε ότι φτιάξαμε.

Οι άνθρωποι έχουν μακράν εκπαίδευση στο να υπερασπίζονται τον εαυτό τους και να καταστρέφουν άλλους αλλά μικρή πάνω στο πώς να συνεργάζονται.

Αυτή τη στιγμή καλούμαστε να επανεκπαιδευτούμε σε αρχές που θα μας επιτρέψουν να δρούμε από κοινού και να δημιουργήσουμε πραγματικούς και αυθεντικούς δεσμούς συνεργασίας προκειμένου να μην επιβαρύνουμε άλλο τον πλανήτη!

Η ανθρώπινη φυλή έχει την σοφία να δημιουργεί επιστήμη και τέχνη, γιατί να μην είναι ικανή να δημιουργήσει έναν κόσμο συνεργασίας και δικαιοσύνης;

Κάπου διάβαζα ότι μια μικρή φυλή πριν χιλιάδες χρόνια κατά την διάρκεια της μύησης στην ενηλικίωση έλεγε προ του κάθε μυημένου: «Βάζω μπροστά σου τη ζωή και το θάνατο, την ευλογία και την κατάρα και εσύ μαζί με τους υπόλοιπους διαλέγεις τη ζωή»!-«

Η απάντηση της Ελένης Νίνα (Κλινικός ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια της Συστημικής Σχολής) στο ερώτημα «ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;» της Έρευνας για την Κρίση – tvxs.gr/node/50386


Crystalia

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s