Καλή Πρωτοχρονιά!

2014

2014

Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο…

***Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι***

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας και σπέρνουν απώλεια και σύνθλιψη

Πολύ άσχημες εμπειρίες μπορεί να προκαλέσουν άνθρωποι που φιλοξενούν ένα σχετικά νέο είδος ψυχοπαθολογίας που το αντιλαμβάνεται όποιος τους συναναστρέφεται συνήθως όταν είναι πάρα πολύ αργά, όταν ο/η συγκεκριμένος ψυχοπαθής συνήθως από μία αφορμή παράνοιας, ξαφνικά καταστρέφει με κυνικό τρόπο την όποια σχέση έχει δημιουργήσει.
Ειδικά οι ηλικίες μεταξύ 35 με 45 έχει παρατηρηθεί από ειδικούς ότι φιλοξενούν αυτή την ειδική ψυχοπαθολογία, και το σύμπτωμά της είναι η έξαφνη -και προφανώς αδικαιολόγητη- εξαφάνιση.
Εξαφάνιση από σχέσεις, οικογένεια, ή και εργασία.
Μια προσπάθεια καθολικής ακύρωσης των άλλων, αλλά μοιραία καθολικής ακύρωσης και του ίδιου του εαυτού που σχετίστηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή και δεν το έχει σε τίποτα να διαλύσει μία οποιαδήποτε σχέση, με ψυχοπαθητική αδιαφορία.
Άνθρωποι βαθιά τραυματισμένοι, έτοιμοι να ακυρώσουν σχεδόν για ψίλου πήδημα, όποιον σχετιστεί μαζί τους αλλά και το κομμάτι εκείνο του εαυτού τους που αφορά αντίστοιχα την συγκεκριμένη σχέση.
Μια ψυχοπαθολογία που φυσικά δεν …φύτρωσε, αλλά δημιουργήθηκε σε ανάλογες οικογενειακές και κοινωνικές συνθήκες.
Άνθρωποι ανίκανοι – ανάπηροι να σχετιστούν ουσιαστικά, που όμως τους συμπαθεί κανείς μάλλον εύκολα και η προσωπικότητά τους έχει χτιστεί πάνω σε ένα προσωπείο, μία ψεύτικη μάσκα, ειδικά ως προς τον τρόπο του σχετίζεσθαι.
Ειδικότητά τους και ίσως ασυνείδηττη επιδίωξή τους, να προκαλούν στους άλλους ανείπωτο πόνο απώλειας, ενώ οι ίδιοι αποχωρούν εν μία νυχτί παγωμένοι και απαθείς.
Τον ίδιο πόνο απώλειας και ακύρωσης, που προφανώς ένιωσαν και οι ίδιοι κάποτε -και δυστυχώς όχι μόνο για τον εαυτό τους μα και για τους άλλους πλέον- δεν στάθηκαν ικανοί να τον διαχειριστούν, και ως άμυνα ταυτίστηκαν με τον επιτιθέμενο.

Καλή τύχη και δύναμη σε όσους τους λάχει να τους συναπαντήσουν…

υγ. Λόγω του ότι έχουν προφανώς ζήσει τραυματικά την απώλεια, ενδέχεται να είναι εν δυνάμει και πολύ δημιουργικοί όσο και χαρισματικοί.

Ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια – 10/02/2014

Πρόσκληση – Εκδήλωση – 10/02/2014

Ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια

sotiris dimitriou_Alexandreia

Ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια – 10/02/2014

*Στα πλαίσια του σεμιναρίου «Αφήγηση Ζωής» (https://afigisizois.wordpress.com/about/) πραγματοποιούνται για τέταρτη χρονιά, αφιερώματα σε καταξιωμένες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που έχουν αφήσει το στίγμα τους στον τομέα τους, όπως οι: Ζυράννα ΖατέληΚώστας ΜουρσελάςΠερικλής Κοροβέσης, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Τασούλα Βερβενιώτη, κ.ά..

Η επόμενη συνάντηση του φετινού κύκλου, που θα γίνει στις 10 Φεβρουαρίου 2014 στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια, και ώρα 20:30, αφιερώνεται στον συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου, σε μια εφ’ όλης της ύλης «Αφήγηση Έργου – Ζωής» με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο Το κουμπί και το φόρεμα (βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2013), των εκδόσεων Πατάκη.

Όπως πάντα στις αντίστοιχες εκδηλώσεις, η Κρυσταλία Πατούλη συνομιλεί με τoν καλεσμένo, και οι συμμετέχοντες θέτουν τα πιθανά ερωτήματά τους.

Ο Αυγουστίνος από το βιβλιοπωλείο Λεμόνι διαθέτει στις εκδηλώσεις τα βιβλία των προσκεκλημένων.

Info: Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια, Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014, και ώρα 8:30μμ, Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής. Τηλ: 210-8673655. Είσοδος Ελεύθερη.

*Ο  Σωτήρης Δημητρίου (1955-) γεννήθηκε στην Πόβλα Θεσπρωτίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το έργο του έχει τιμηθεί με το βραβείο διηγήματος της εφημερίδος “Τα Νέα” (1987), δύο φορές με το βραβείο διηγήματος του περιοδικού “Διαβάζω” (η τελευταία το 2002 για το βιβλίο του “Η βραδυπορία του καλού”), ενώ το μυθιστόρημά του “Ν’ ακούω καλά τ’ όνομά σου” ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας. Κείμενά του έχουν μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους (“Αμέρικα” του Σάββα Καρύδα, “Απ’ το χιόνι” του Σωτήρη Γκορίτσα, “Τα οπωροφόρα της Αθήνας” του Νίκου Παναγιωτόπουλου, κ.ά.)

Εργογραφία:
– «Ψηλαφήσεις», ποιήματα, Δωδώνη, 1985,
– «Ντιάλιθ’ ιμ, Χριστάκη», διηγήματα, Ύψιλον, 1987· 2η έκδ. Κέδρος, 1990, 4η έκδ. 1998,
– «Ένα παιδί από τη Θεσσαλονίκη», διηγήματα, Κέδρος, 1989, 4η έκδ. 1998,
– «Ν’ ακούω καλά τ’ όνομά σου», μυθιστόρημα, Κέδρος, 1993, 9η έκδ. 1998,
– «Η φλέβα του λαιμού», διηγήματα, 1998, 4η έκδ. 1999· βραβείο διηγήματος περιοδικού «Διαβάζω» 1999,
– «Η βραδυπορία του καλού», διηγήματα, Πατάκης, 2001· βραβείο διηγήματος περιοδικού «Διαβάζω» 2002,
– «Τους τα λέει ο Θεός», μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2002,
– «Τα οπωροφόρα της Αθήνας», αφήγημα, Πατάκης, 2005,
– «Σαν το λίγο το νερό», μυθιστόρημα, Ελληνικά Γράμματα, 2007,
– «Τα ζύγια του προσώπου», διηγήματα, Πατάκης, 2009,
– «Η σιωπή του ξερόχορτου», νουβέλα, Πατάκης, 2011,
– «Το κουμπί και το φόρεμα», διηγήματα, Πατάκης, 2012· βραβείο διηγήματος Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών, 2013

Νέος κύκλος για το σεμινάριο «Αφήγηση Ζωής» με ελεύθερη είσοδο

Yπενθυμίζεται ότι το σεμινάριο “Αφήγηση Ζωής” της Κρυσταλίας Πατούλη ξεκινά νέο κύκλο μαθημάτων στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια, επίσης την Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014, στις 6:30μμ έως τις 8:00μμ, με το πρώτο εισαγωγικό μάθημα του νέου δίμηνου κύκλου που περιλαμβάνει άλλα 8 τρίωρα μαθήματα. Η είσοδος είναι ελεύθερη (με προηγούμενη κράτηση θέσεων των ενδιαφερόμενων λόγω περιορισμένου αριθμού συμμετοχών – τηλ. 8673655, email: cpatouli@yahoo.gr)

Σχετικά Άρθρα

03/02/2014
01/11/2013
08/11/2013

Σαν σήμερα…

εκκλησία-παιδιάΣαν σήμερα, παραμονή των Χριστουγέννων, όταν ήμουν πολύ μικρή, κοιμόμασταν νωρίς το βράδυ γιατί πριν ακόμα ξημερώσει, κατά τις 4 με 5 το πρωί μας ξύπναγε η μαμά μου για να πάμε εκκλησία. Κοινωνούσαμε, και μετά γυρίζαμε και τρώγαμε το καθιερωμένο γεύμα της ημέρας, με μπριτζόλες, πατάτες, σαλάτα, ανθότυρο και κόκκινο κρασί.
Όταν ήμουν στην πρώτη Γυμνασίου, η μεγάλη μας αδελφή τελειόφοιτη του τότε Λυκείου, έγινε αριστερή και ανακοίνωσε ότι τέρμα η εκκλησία!
Τότε εγώ και η μεσαία αδελφή μου, βρήκαμε την ευκαιρία από δίπλα, να δηλώσουμε στη μάνα μας ότι και μεις τέρμα δεν ξαναξυπνάμε αξημέρωτα για εκκλησία! Αλλά η μάνα μου, έξαλλη, μας απείλησε ότι αν δεν πάμε τουλάχιστον εμείς οι δύο μικρότερες Χριστουγεννιάτικα στην εκκλησία θα κάνει κάτι αδιανόητο… που τώρα πια δεν θυμάμαι, αλλά τόσο αδιανόητο, που αποφασίσαμε να της κάνουμε τη χάρη να πάμε, όχι ομως μαζί της από τις 5, αλλά αργότερα. Έτσι και την καταφέραμε αν και μουτρωμένη.
Έφυγε λοιπόν η μαμά μουρμουρίζοντας κάτι για διαόλους, από νωρίς όπως συνήθως, και εμείς ξεκινήσαμε σε σλόου μόσιον όταν πια άρχισε να ξημερώνει για να πάμε στην εκκλησία να τη βρούμε.
Έκανε πάρα πολύ κρύο, και πιασμένες αγκαζέ, νυσταγμένες και τσαντισμένες, ζηλεύοντας τη μεγάλη που χοντροκοιμότανε στο σπίτι, περπατάγαμε και βρίζαμε το τι τραβούσαμε…
Εκεί έξω από την εκκλησία, όμως, σταματήσαμε, να το φιλοσοφήσουμε περισσότερο, ως αναποφάσιστες και διχασμένες, να μπούμε – να μη μπούμε, τί τελικά να κάνουμε, να γυρίσουμε πίσω ή όχι, προβληματισμένες πως αν δεν επαναστατούσαμε και μεις τώρα, τι θα γινόταν, έτσι θα συνεχιζόταν η ζωή μας κάθε Χριστούγεννα μ’ αυτό το βιολί;
Και εκει που τα λέγαμε όλα αυτά, περνάει ένας τύπος με τα χέρια στις τσέπες σ΄ένα μακρύ παλτό, μάς κοιτάει από την κορφή ως τα νύχια και λέει υποτιμητικά «- Κοίτα τις Θεούσες πρωί πρωί στην εκκλησία!».
Κάτι του απαντήσαμε και μεις, αλλά αυτό ήταν, κάναμε αμέσως μεταβολή σαν κουρδισμένες…
Έτσι έληξε (μαζί με το γεύμα που πήγαινε πακέτο με τον εκκλησιασμό) αυτή η παραδοσιακή συνήθεια χρόνων της οικογένειας ανήμερα των Χριστουγέννων, με τη μαμά να το φυσάει και να μην κρυώνει… αλλά και να μη το βάζει κάτω.
Με κάθε ευκαιρία κάθε τέτοια μέρα, θα ζητήσει παρέα στο θεσμό της, αλλά πάντα θα καταλήξει μόνη στα σκαλιά της εκκλησίας.

Crystalia

Tέταρτος κόσμος. Tου Γιάννη Γρηγοράκη

07:20, 23 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/145722

[…] Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση, ο εισαγγελέας Ιούλιος Σύλλας συνοδευόμενος από δύο δικαστικούς επιμελητές και μια οικογένεια αστέγων, χτυπά την πόρτα ενός σπιτιού όπου ζει η μεσοαστική οικογένεια του Ιωσήφ Δούκα. Ο εισαγγελέας εξηγεί στον κύριο Δούκα. ότι επιτάχτηκε το σπίτι του και ότι στο εξής… […] Ενώ η χώρα απειλείται από το φάσμα της πείνας, οι άνθρωποι, ελεύθεροι ή επιτηρούμενοι, ζουν και αναπνέουν στον παλμό ενός νέου Κολοσσαίου που λειτουργεί σύμφωνα με το ρωμαϊκό πρότυπο […] Ο συγγραφέας Γιάννης Γρηγοράκης, αφηγείται στην Κρυσταλία Πατούλη τη δημιουργική εμπειρία της συγγραφής –από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο– του νέου του μυθιστορήματος Tέταρτος κόσμος, που κυκλοφoρεί από τις εκδόσεις Kέδρος.

H πρόθεσή μου ήταν να γράψω ένα μυθιστόρημα που να μην αντανακλά ακριβώς αυτό που ζούμε σήμερα αλλά να το υπερβαίνει. Όπως υπερβαίνει κανείς την ιδέα του θανάτου όταν χαιρετάει ένα φέρετρο καθώς αυτό περνάει από μπροστά του. Αναγνωρίζεις το θάνατο του άλλου και τον υπερβαίνεις, εν μέρει από κάποια εσωτερική παρόρμηση, εν μέρει επειδή πρέπει να διαφυλάξεις το δικαίωμα στη ζωή.

Αν ο θάνατος είναι μαζικός, για να διαφυλάξεις το δικαίωμα στη ζωή πρέπει να κάνεις ένα βήμα πιο πέρα από την πραγματικότητα της διπλανής πόρτας. Ο άνεργος της διπλανής πόρτας είναι μια αναγνωρίσιμη δυστυχία, αλλά το να αναγνωρίζει ο αναγνώστης την αντανάκλαση της εικόνας του μες στο βιβλίο, δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο για έναν συγγραφέα, όταν η απειλή γενικεύεται και υπερβαίνει το σήμερα.

Ένα μυθιστόρημα αυστηρά περιορισμένο στο σήμερα θα ήταν ίσως ανώδυνο, από την άποψη των συνεπειών, αλλά και απογυμνωμένο από την άποψη της φαντασίας. Στον αντίποδα, μια μυθοπλασία που υπερβαίνει το σήμερα είναι πάντα ένα μεγάλο ρίσκο που όμως αξίζει τον κόπο να το πάρει κανείς, αν στοχεύει στη μεταφορά ενός μηνύματος για μια επιστροφή στο ανθρώπινο.

Η υπόθεση του έργου, εκτυλίσσεται χρονικά στο κατώφλι του Φανταστικού, και σε μια χώρα που δεν κατονομάζεται. Αποκαλείται «η Χώρα», και τα ονόματα των ηρώων αποκαλύπτουν μια πολυπολιτισμική κοινωνία, αλλά και μια αντεστραμμένη εικόνα της Δύσης.

Στη Χώρα οι άστεγοι ζουν υπό επιτήρηση σε καταυλισμούς και στρατόπεδα. Επιπλέον οι άνεργοι έχουν ραμμένο στο στήθος ένα κόκκινο αστέρι. Το μέτρο αυτό καθιερώθηκε για την προστασία των συναλλαγών.

Απαγορεύεται να κυκλοφορούν μέσα στις πόλεις τις ώρες αιχμής. Η λογική είναι ότι προκαλούν άσκοπο συνωστισμό αποθαρρύνοντας έτσι τον κόσμο που έχει χρήματα στις τσέπες και προτίθεται να τα ξοδέψει.

Η δικαστική εξουσία έχει παραδοθεί στην πολυεθνική Justice Corporation, γεγονός που προκαλεί μάλλον ανακούφιση στους καταναλωτές της Χώρας, αλλά και στους αστέγους, και στους ανθρώπους με το κόκκινο αστέρι στο στήθος. Δεν διανύουν πια μακρινές διαδρομές μέχρι να βρουν το δίκιο τους, αν και το δίκιο έχει αποκτήσει τώρα ένα σκοτεινό και ύποπτο νόημα.

Ο τηλεθεατής αναγορεύεται σε άτυπο και αθέατο ένορκο όλων των δικαστικών υποθέσεων καθώς με έναν αμφιλεγόμενο τρόπο οι δικαστικές αποφάσεις εναρμονίζονται με τις προτιμήσεις του τηλεοπτικού κοινού.

Ο καθηγητής της κοινωνικής ανθρωπολογίας Τίμοθι Μπράουν κατηγορεί τον πρωθυπουργό Μπεν Σαχάρα για αυθαιρεσία και δολιότητα. Ισχυρίζεται ότι ο σκοπός της Δικαιοσύνης έχει απορροφηθεί από την τηλεόραση που αγκαλιάζει με στοργή με το ένα της χέρι τη Δικαιοσύνη και με το άλλο τον τηλεθεατή.

Ο κύριος Μπράουν που αποπέμφηκε από το πανεπιστήμιο επειδή τα έργα του χαρακτηρίστηκαν «έργα επιστημονικής φαντασίας», βλέπει στη δύση της ζωής του με οδύνη τις ζοφερές προβλέψεις του για το μέλλον του κόσμου να επαληθεύονται με τον πιο εφιαλτικό τρόπο. Και όχι μόνο αυτό. Στη Χώρα όλα έχουν πάρει ένα χαρακτήρα θεάματος, αν και υπάρχουν εκτεταμένοι καταυλισμοί αστέγων, μεγάλη ανεργία, πείνα, και εξαθλίωση.

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση, ο Εισαγγελέας Ιούλιος Σύλλας συνοδευόμενος από δύο δικαστικούς επιμελητές, και μια οικογένεια αστέγων, χτυπά την πόρτα ενός σπιτιού όπου ζει η μεσοαστική οικογένεια του Ιωσήφ Δούκα. Ο εισαγγελέας εξηγεί στον κύριο Δούκα, που άνοιξε την πόρτα με την τσίμπλα στο μάτι, ότι επιτάχτηκε το σπίτι του και ότι στο εξής, και για άγνωστο χρόνο, θα συζούν με την τριμελή οικογένεια Ράντοβιτς.

Η συγκατοίκηση περιορίζει τον ζωτικό χώρο των ιδιοκτητών, και οι προστριβές που αναπόφευκτα δημιουργούνται μεταξύ των δύο οικογενειών αναδεικνύει όλα τα ελλείμματα και τις δυσαρμονίες τους, αλλά και την οδυνηρή απώλεια κάθε ψυχικής ισορροπίας.

Η υπόθεση καταλήγει στα δικαστήρια, ενώ οι επιτάξεις κατοικιών κλιμακώνονται σε όλη τη Χώρα, προκαλώντας αληθινό χάος, με την τηλεόραση να παίζει πάντα το ρόλο του μεσάζοντα και του αυτόκλητου λυτρωτή.

Αν και αυτό είναι ένα ριψοκίνδυνο πείραμα για τον πρωθυπουργό Μπεν Σαχάρα, ο κόσμος εμπιστεύεται τις επιλογές του και τον επευφημεί σε κάθε του εμφάνιση. Αλλά και διεθνώς αναγνωρίζεται ως το δαιμόνιο πνεύμα του αιώνα.

Επιτέλους οι μάζες εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, αφού οι αποφάσεις της ευθυγραμμίζονται με τις προτιμήσεις τους, εμπιστεύονται την τηλεόραση, εμπιστεύονται την εξουσία. Το κυριότερο: Δεν απειλούνται από την εξουσία. Αν απειλούνται από κάτι, αυτό είναι η Άλλη άποψη. Αλλά σε μια χώρα όπου η πραγματικότητα περιβάλλεται με το μανδύα του θεάματος, και προαναγγέλλεται από την τηλεόραση, πόσο ασφαλές είναι να ανήκει κανείς στη μειοψηφία;


Γιάννης Γρηγοράκης, Τέταρτος Κόσμος (μυθιστόρημα – Εκδόσεις Κέδρος)
[…] Ενώ η χώρα απειλείται από το φάσμα της πείνας, οι άνθρωποι, ελεύθεροι ή επιτηρούμενοι, ζουν και αναπνέουν στον παλμό ενός νέου Κολοσσαίου που λειτουργεί σύμφωνα με το ρωμαϊκό πρότυπο […]

Σχετικά Άρθρα

13/12/2013
19/03/2013
06/06/2012

Οι ηλίθιοι

greecescreamdpfhasdfhuu16:04, 21 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/145688

Οι ηλίθιοι, λένε ότι θα βάλουν τρομακτικές φωτογραφίες στα πακέτα με καπνό από το νέο έτος, να τρομάξει ο κόσμος να μην καπνίζει.  Της Κρυσταλίας Πατούλη.
Τρόμος για το τσιγάρο, τρόμος για τα ναρκωτικά, τρόμος για το αλκοόλ(μπα αυτό δεν πειράζει τους ηλίθιους, που έχει γεμίσει αλκοολικούς όλη η Ελλάδα. Τίγκα στις διαφημίσεις είμαστε…), τρόμος, τρόμος παντού.
Επικοινωνία και έλεγχος μέσω του τρόμου και της «λογικής» των ηλιθίων.
Λοιπόν, μάθετε, ηλίθιοι, ότι κάποιοι κάνουν χρήση κάποιων πραγμάτων ακριβώς επειδή είναι επικίνδυνα, κι ας μην το γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι ότι τα χρησιμοποιούν γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.
Μάθετε επίσης ηλίθιοι ότι η επικοινωνία δεν πραγματοποιείται μόνο με τη λογική. Επικοινωνούμε, ξέρετε, ηλίθιοι, κυρίως εξωλεκτικά.
Αυτό, δεν σας το είπε κανένας ηλίθιος που δεν ξέρει την τύφλα του, πλην τα χρόνια που ψευτοσπούδασε στα ψευτοπανεπιστήμιά σας, στην ψευτοκοινωνία σας, με την ψευτοπολιτική σας; Ηλίθιοι. Ε, ηλίθιοι.
Και κανείς δεν αλλάζει μέσω της λογικής, ηλίθιοι. Αλλά μέσω των βιωμάτων, ηλίθιοι.
Ούτε τα βασικά δεν γνωρίζετε. Υποτιμάτε τη νοημοσύνη και το τι σημαίνει εξάρτηση όσο και επικοινωνία, ηλίθιοι, γι’ αυτό το μόνο σας όπλο είναι ο έλεγχος μέσω της καταστολής με κάθε τρόπο, με τους φόρους, τους πλειστηριασμούς, τα γκλόμπς, τις τιμές, τα χαράτσια, την ανεργία, και τέλος την τρομοκρατία.
Μια ολόκληρη κοινωνία σε καταστολή και τρομοκρατία για την επιβίωση. Μια ολόκληρη κοινωνία που δεν μπορεί να ελέγξει τη ζωή της, ηλίθιοι.
Δείτε τον τρόπο τής καπιταλιστικής σας «ζωής» που τη διαφημίζετε χρόνια τώρα, με τα λεφτά, τα αυτοκίνητα, την υποκρισία, τα ψέματα, την απληστία και την σπέκουλα, για να μάθετε τι σημαίνει εξάρτηση, ηλίθιοι. Είναι όλα αυτά που ξέρετε μόνο να «αναπτύσσετε» σε έναν τρελό φαύλο κύκλο. Εξαρτήσεις που δεν μπορείτε να ελέγξετε, γι’ αυτό καταφεύγετε στην καταστολή τους.
Αλλά εξάρτηση είναι κυρίως η βία, ηλίθιοι, η μεγαλύτερη, μάλιστα, σε όλο τον πλανήτη.
Και ο κατασταλτικός έλεγχος, ηλίθιοι, της ζωής των άλλων, που τους υποχρεώνετε να μην μπορούν να ελέγξουν τη ζωή τους, είναι η έσχατη βία, ηλίθιοι.
Και σήμερα η βία, όπως και η ενδοοικογενειακή βία έχει βαρέσει κόκκινο, όχι τυχαία, ηλίθιοι. Βία, βία, βία. Δολοφονίες, αυτοκτονίες, βασανισμοί, βία και καταστολή.
Βάλτε λοιπόν τώρα πάλι κανένα παιδάκι σύμφωνα με τη «λογική» σας, και καμιά μαμασίτα με μώλωπες να το βλέπουμε σε κάθε γωνιά, ηλίθιοι. Ε, ηλίθιοι.
Γιατί δεν έχετε να βάλετε φωτογραφίες από ψυχές, ηλίθιοι. Δεν έχετε φωτογραφίες από την αρρώστια της βίας, της εξάρτησης, και της καταστολής, που έχετε σπείρει στις ψυχές των ανθρώπων, ηλίθιοι.
Μόνο φωτογραφίες για το τι παθαίνουν τα πνευμόνια από το τσιγάρο είστε ικανοί να διανείμετε. Αλλά αυτό είναι δικαίωμα του καθενός τι θα κάνει με τα πνευμόνια του, ηλίθιοι. Γιατί το μόνο που έμεινε σε κάποιους να μπορούν να ελέγξουν είναι ο θάνατός τους. Δικαίωμά τους να πεθάνουν όπως θέλουν, λοιπόν, ηλίθιοι.
Αλλά ούτε αυτό δεν θέλετε να το αφήσετε χωρίς τον έλεγχό σας. Γιατί είσαστε επικίνδυνα ηλίθιοι. Δολοφονικά ηλίθιοι. Γι’ αυτό και σας ψηφίζουν όλοι αυτοί οι ηλίθιοι.
Μια κοινωνία επικίνδυνων πανεξαρτημένων πανηλιθίων, που δημιούργησαν μια άρρωστη και βίαιη κοινωνία, άκρως κατασταλτική κοινωνία, που συνθλίβει τη ζωή, χωρίς να αφήνει κανέναν έλεγχο πάνω στη ζωή και την επιβίωση, την εξάρτηση από το τσιγάρο τη μάρανε να ελέγξει! Ηλίθιοι. Ε, παντελώς ηλίθιοι.-

https://afigisizois.wordpress.com/

«The Low Batsos Project». Tου Κώστα Ντάρα

11:05, 21 Δεκ 2013 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/145598

[…] Το The Low Batsos Project είναι για μας ένα ελεύθερο ταξίδι στις ιδέες και τις σκέψεις μας, χωρίς πυξίδα, χωρίς προλήψεις, χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς φόβους… σε κόσμους νεκροζώντανων χωροφυλακισμένων, ευτυχείς δυστυχισμένοι, με τη βοήθεια αποσταγμένων ουσιών, σε καφενεία άλλων αστερισμών, άλλων παραδείσων, γελωτοποιοί, κλόουν κι επικριτές φαύλων καταστάσεων, μετανάστες από μια χώρα που δεν υπάρχει […] Του Κώστα Ντάρα*

Το «The Low Batsos Project» είναι ένα εγχείρημα. Μια ιστορία που σε πρακτικό επίπεδο άρχισε λίγο για πλάκα, λίγο σαν απωθημένο και λίγο υποκινούμενο από προσωπικές ανάγκες που ψάχνανε διέξοδο έκφρασης. Κάπως έτσι πορεύθηκε.

Η ιδέα της δημιουργίας, μέσω διάφορων πρακτικών, πάντα μας γοήτευε και πάντα κάτι κάναμε γι’ αυτό. Από παιδιά. Η ιδέα του συγκεκριμένου εγχειρήματος άρχισε να παίρνει μορφή το 2009 όπου είχαν ωριμάσει κατά κάποιο τρόπο τα σχέδια για να ηχογραφήσουμε κάτι.

Πρόκειται για μια εντελώς ανεξάρτητη παραγωγή, με χαρακτηριστικά DEMO. Το CD διανέμεται δωρεάν, χέρι με χέρι, σε περιορισμένα αντίτυπα. Όλα τα τραγούδια υπάρχουν στο διαδίκτυο για ελεύθερο κατέβασμα στη σελίδα: soundcloud.com/thelowbatsosproject. Στο εσώφυλλο της θήκης του CD βρίσκονται οι συντελεστές. Περαιτέρω πληροφορίες για τη δουλειά αυτή μπορεί κάποιος να βρει και στο blog μας: thelowbatsosproject.blogspot.gr

Αρχικά είχαμε σκεφτεί να κάνουμε μερικές διασκευές μόνο. Κυρίως τραγουδιών που αγαπήσαμε αλλά δεν είχαν ηχογραφηθεί. Οι πρώτες οι ηχογραφήσεις ήταν ο «Xωροφύλακας», το «Τσίπουρο» και το «Ακόρεστα» και δεν ήμασταν σίγουροι αν θα κάναμε κάτι πέρα από αυτά. Τα τρία αυτά κομμάτια, παρ΄ όλες τις ατέλειές τους στις φωνές και στο στήσιμο, μπήκαν στο δισκάκι γιατί αποτέλεσαν την βάση σε πολλά επίπεδα για την εξέλιξη αυτού του εγχειρήματος.

Το πιο σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης είναι ότι μπήκανε κι άλλοι στο κόλπο. Μ’ έναν περίεργο τρόπο δουλειάς, βάζοντας διάφορους εκλεκτούς φίλους ή φίλους φίλων να παίξουν ή να τραγουδήσουν.

Είμαστε ευτυχείς για τις μικρές και μεγάλες συνεργασίες και ευγνώμονες προς τους «συνένοχους» του αποτελέσματος.

Το The Low Batsos Project είναι για μας ένα ελεύθερο ταξίδι στις ιδέες και τις σκέψεις μας, χωρίς πυξίδα, χωρίς προλήψεις, χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς φόβους… σε κόσμους νεκροζώντανων χωροφυλακισμένων, ευτυχείς δυστυχισμένοι, με τη βοήθεια αποσταγμένων ουσιών, σε καφενεία άλλων αστερισμών, άλλων παραδείσων, γελωτοποιοί, κλόουν κι επικριτές φαύλων καταστάσεων, μετανάστες από μια χώρα που δεν υπάρχει.-

Κώστας Ντάρας ζει και εργάζεται στη Γαλλία ως Πολιτισμολόγος – Παιδαγωγός Ανθρώπων με Ειδικές Ανάγκες.

[jwplayer |config=tvxs |file=http://www.youtube.com/watch?v=saoVybdZ5sE]

Playlist:

  • 01 ΕΙΜ ΠΟΡΤ (μουσική: Στέλιος Ντάρας)
  • 02 ΛΑΜΑΡΙΝΕΣ (ερμηνεία: Άγγελος Καρανικόλας & Ευανθία Σωφρονίδου, μουσική: Στέλιος Ντάρας, στίχοι: Στέφανος Κανελλής)
  • 03 ΕΞΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΜΠΗΙΑ (ερμηνεία & μουσική: Στέλιος Ντάρας, στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 04 ΑΚΟΡΕΣΤΑ (ερμηνεία: Κώστας Ντάρας, Γιάννης Σιαμσιάρης, μουσική: Στέλιος Ντάρας, στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 05 ΝΕΚΥΙΑ (ερμηνεία: Άγγελος Καρανικόλας & Βασιλική Αλεξίου, μουσική & στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 06 ΟΛΟΙ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ (απαγγελία: Νίκος Καπέλιος, μουσική: Στέλιος Ντάρας, ποίηση: Αργύρης Χιόνης*)
  • 07 KEYHOLE (ερμηνεία: Γιάννης Αλεξίου, μουσική: Νικόλας Άσιμος*, στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 08 LE MORAL (μουσική: Στέλιος Ντάρας)
  • 09 ΣΤΟ ΣΕΙΡΙΟ… (ερμηνεία: Γιάννης Σιαμσιάρης, μουσική & στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 10 ΜΟΔΑ (ατάκες: Πέτρος Κουτσογιάννης, Κώστας Ντάρας & ο θείος Γιώργος, μουσική: Στέλιος Ντάρας)
  • 11 ΤΣΙΠΟΥΡΟ (ερμηνεία: Πέτρος Κουτσογιάννης, Κώστας & Στέλιος Ντάρας, μουσική: Gogol Bordello*, στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 12 ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΤΟ ΤΕΡΕΝ (ερμηνεία: Γιάννης Καλατζόπουλος, μουσική & στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 13 ΑΝΤΙΔΩΡΟ (μουσική: Στέλιος Ντάρας)
  • 14 ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ (ερμηνεία: Κώστας Ντάρας, μουσική & στίχοι: Ζωρζ Πιλαλί*)
  • 15 ΠΟΙΑ ΘΥΣΙΑ; (ερμηνεία: Γιάννης Καλαμαριώτης, μουσική & στίχοι: Κώστας Ντάρας)
  • 16 ΚΕΝΟ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (ερμηνεία: Γιάννης Καλατζόπουλος, μουσική & στίχοι: Κώστας Ντάρας & Γιάννης Καλατζόπουλος)

*Τα τραγούδια «Keyhole», «Τσίπουρο» & «Χωροφύλακας» αποτελούν διασκευές και τα δικαιώματα δημόσιας αναπαραγωγής ανήκουν στους δημιουργούς τους. Το ίδιο ισχύει και για το ποίημα του Αργύρη Χιόνη.
Ενορχήστρωση: Στέλιος Ντάρας.

Ο Στέλιος Ντάρας έπαιξε κιθάρες, πλήκτρα, τύμπανα, μπάσο, loops και έκανε φωνητικά.
Ο Γιάννης Αλεξίου έπαιξε ηλεκτρική κιθάρα στα 3, 6 και 11, ακουστική κιθάρα στο 6 και τσέλο στο 7.
Ο Γιάννης Καλατζόπουλος έπαιξε κιθάρα στο 16.
Ο Γιάννης Χατζής έπαιξε τύμπανα στο 7.
Ο Βάκης Γκούλιος έπαιξε μπάσο στα 2, 3 και 5.
Ο Βάιος Αηδονούδης έπαιξε βιόλα στο 7 και μπάσο στα 6 και 7.
Ο Παναγιώτης Παναγιωτίδης έπαιξε πιάνο και πλήκτρα στο 9.
Ο Πάνος Αργυριάδης έπαιξε σαξόφωνο στο 12.
Ο Κώστας Χουλιάρας έπαιξε μπουζούκι στο 15.
Η Νικολέτα Ρηγάκη έκανε φωνητικά στο 5.
Η Χριστίνα Ρακιτζή βοήθησε στα φωνητικά στα 2 και 3.
Ο Χρήστος Μπαντής φώναξε στα 11 και 14.

Μίξη ήχου: Στέλιος Ντάρας, Γιάννης Αλεξίου.
Σχεδίαση εξωφύλλου: Νικόλας Καλοτεράκης.

Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν από τον Αύγουστο του 2009 ως το Δεκέμβριο του 2012.

Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν σε αυτή τη δουλειά!

Επιμέλεια & Παραγωγή: Κώστας & Στέλιος Ντάρας.

The Low Batsos Project / fb

Σχετικά Άρθρα

01/05/2012
17/01/2013