Eκτός Ελέγχου _ Ένα τραγούδι του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα

EKTOΣ ΕΛΕΓΧΟΥ (ANTHEM – KILLAH P)
Killah P.
Εκτός ελέγχου, μοιάζει με επανάσταση που αρχίζει.
Ο σκύλος… λύσσαξε και άρχισε να βρίζει.
Το ποτήρι όντως έχει ήδη ξεχειλίσει,
απ’ την τόση αδιαφορία που μας έχει πλημμυρίσει.Συνεχώς, ο μικρός Αλέξης μου θυμίζει,
Πώς, η ελευθερία του λόγου ακριβά κοστίζει.
Πάνε τα χρόνια που με λέγανε φατσούλα,
τώρα έχω και ταμπέλα: Τρομοκράτης με κουκούλα.Πάλι… το μυαλό μου παρανοεί.
Πως αφήσαμε τη παρακμή τόσο να εξαπλωθεί;
Όλο μας το είναι ένα Πράντα και μια Σέρκοβα.
Γαμώτη μου, γι’ αυτό έφυγ’ ο Juliani ρε στη Γένοβα;Κάτω απ’ το αγέρωχο βλέμμα του αετού,
με φυλάνε κάθε μέρα απ’ το μάτι του κακού.
Είμαι Ευρωπαίος σύμμαχος με υπερδύναμη.
Να πα να γαμηθείτε ρε.. Είσαστε τύραννοι.Mistah Rude

Ζέσταμα οργής από το κοίλο δρόμου ξέβρασμα,
κέρασμα φωτιάς υπευθύνους δίνω το έναυσμα.
Είμ’ η βενζίνη στο μπουκάλι μιας κουκούλας,
και μεμονωμένο περιστατικό μιας χώρας δούλας.

Σάπιες συνειδήσεις με απωθημένα τα βαθιοί
εξαπλώθηκαν σε πόστα που γαμάνε ολή τη Γή.
Νιώθεις τυχερός που ζεις στο σύστημα σαν πιόνι,
Πρόσεξε όμως γιατί και το ανήλικο σκοτώνει.

Επαναπαυμένος, κοιμισμένος απ’ την λύπηση,
αφ’ όλα είναι υπό έλεγχο με καθαρή συνείδηση,
ο δρόμος αλοιφές και βρώμισέ παντού μπαρούτια,
στο τέλος όλοι θα φορέσουν πράσινα παπούτσια.

Neon

Μην προσπαθήσεις να μ’ αλλαξοπιστήσεις
έχω άλλο θεό, εγώ δεν προσκυνάω ειδήσεις.
(πως) τα κόμματα ζητάν να ακολουθήσεις
χαμένες συνειδήσεις σε στημένες συναντήσεις.

(μα απέχω) μαζί με το υπόλοιπο σαράντα οκτώ
τοις εκατό μου ζητάν σταυρό (μα δεν έχω).
Άσε τι σου λένε και βρές κάτι αληθινό
κάτι που να έχει γίνει εδώ (μα δεν βλέπω).

Πολλοί μιλάν μιλάν, και ψέματα σκορπάν,
κι αμά την ψυλλιαστείς στο εξωτερικό το σκάν,
ο νόμος είναι τυφλός και δεν τους βλέπει καν,
μα ο κόσμος είναι τρελός να γίνει πρέπει μπάμ!

ναι… συνέχεια… Μέγας… Λόγος Απειλή… Θανάσιμος.

Μέγας

Βρώμικη εικόνα, Αθηναία Βαβυλώνα,
στον αγκώνα σου κρατάς τον πολιτίσμικο χειμώνα.

(αφενώς) προφανώς ο καπιταλισμός ακμάζει
εμφανώς ο πλούτος ούτως ή αλλιώς είναι καρπός.

Γι’ αυτό συνάπτει με τη σήψη, στην ύψιστη στάθμη
με την πίστη, την ωμή καταστολή, την ανασφάλιστη εργασία,
την ευθεία πορεία στην ανεργία, την πορνεία, την βία,
την παιδεία εκείνη που δεν μπορεί να αφυπνίσει.
βιασμός πάνω στη φύση, η εξέλιξη που πνίγει οτιδήποτε ανθίζει.

Είναι τα πάντα εκτός ελέγχου στην προβολή των λίγων,
επανάσταση κονσέρβας, διανομή πάντα κατ’ οίκον.

Λόγος Απειλή

Πέφτουν νιφάδες, έλα στο 2000,
εννιά παντού ματάδες, μονάδες και ομάδες
μα πίσω τους τυπάδες, με όπλα τη καρδιά και πέτρες πίσω ούλοι,
ημεροδούλοι μεροφάι όμως δούλοι κανενός δεν είναι.

Το συναίσθημα με γράμμα πάει,
και αν στην υψικάμινο της Γης μοιάζουν με ψαροκάικα όσο περνάν φουρτούνες,
μη σκοτώνετε τα ζώα που σας ‘μάθαν,
μα τα ζώα της τιβί και κάντε γούνες.

Να σωθούμε ζούμε δρούμε στο πλανήτη σα κομήτης,
πάντα κάπου, κάποιο πάρκο, θα ανασαίνει ένας αλήτης,
με ανάσα που είν’ ασήκωτη σα τη μαγκιά ρε μόρτη,
είχαμε σκλαβιά μονάχα 400 έτη.

Θανάσιμος

Ζητώ οξυγόνο μα δεν φτάνει στο πνευμόνι, παγώνω,
καίνε τα δάση άσκοπα αλλά στα αλήθεια κάνουν φόνο,
και μέ τον νόμο, ότι κάηκε να γίνει αυθαίρετα.
-Εύχομαι όσα κάηκαν απ’ τα βρείτε σε φέρετρα!

Σημεία και τέρατα που ζούμε πολιτισμένοι,
κυκλοφορούμε τρομοκρατημένοι, εξασθενισμένοι.
Από ώρες εργασίας, μη σε φάει ο Τειρεσίας.
Προσοχή στο σκαλοπάτι της κάθε εκκλησίας.

Προσοχή στα λεφτά, είναι μια άψυχη μάζα,
κι απ’ το θεσμό των Ολυμπιακών, ώς τον Καλιατράβα.

Άντε τράβα, τα πάντα βγήκανε εκτός ελέγχου,
κι αυτοί που επρέπε να είναι εκεί, απέχουν.

Δεν τελειώνει εδώ… Στίγμα Νεολαίος, Tozi, Tiny Jackal

Στίγμα Νεολαίος

Μεσά στα χρόνια που μεγάλωσα έχω μάθει μάγκα,
ότι σα τα ποντίκια μάς πηγαίνουνε στη φάκα.

Το κράτος δεν με ξέρει, δεν ξέρει να προσφέρει
κι όταν τα κάνουμε πουτάνα δεν μας υποφέρει.

Τώρα σκοτώνουνε παιδιά μπροστά στα μάτια μας,
κι εμείς μές στην Ελλάδα να ψάχνουμε τα κομμάτια μας.

Σαν ένα όπλο που κολλάει θελουν το μυαλό σου
γράψε ότι σκέφτεσαι στο θέμα συγκεντρώσου.
είναι να τα σπάς καμιά φορά γιατί βιδώνεσαι,
μην είσαι μαλάκας και με τα κόμματα εκδηλώνεσαι.

Κρυφοπουτάνες και ματσοπιτσιρικάδες
έχουν πάρει λάθος δρόμο και θα γίνουνε πουτάνες.

Πιστός στα ιδανικά μου, όπως και στα σκυλιά μου,
γιατί σε όποιο μονοπάτι πάω είναι πάντα κοντά μου,
δεν δίνω σεβασμό, δεν δίνω τα λεφτά μου
σε καριόληδες που θέλουνε να κάψουν τα μυαλά μου.

Tozi

Σε αυτή τη πόλη μένω μόνος, δεν μέ φαγε ο χρόνος,
τα λόγια μου ειναί περίπου όπως ένας τόνος,
απ ‘ατσάλι για κάποιους μπορεί να’ ναι ένας πόνος
κάθε πούστης αστυνόμος πληρωμένος δολοφόνος.

Δεν είμαι κλώνος, είμαι μπουκάλι και φωτιά συγχρόνως,
στους δρόμους δέκα μπάτσοι κι ένας τροχονόμος
και όλοι σε κοιτάνε λές και είσαι ανθρωποκτόνος.

Έξω γίνεται ένας φόνος και το χρήμα τους ο θρόνος,
υπάρχει φθόνος, μές στα στενά που περπατάμε.

Μας κόψαν τα φτερά και δεν μπορούμε να πετάμε,
όμως ξέρουμε που πάμε και πάντα ποιον πατάμε,
και μη σε νοιάζει πάντα τα χαρτιά μας κουβαλάμε.

Tiny Jackal

Προσφέρουν όντα μη σκεπτόμενα σκυφτούς τυφλούς κι αγνώμονες
γρανάζια σε μια μηχανή με τους δικούς τους γνώμονες,
επάνω στη σκακιέρα δειλά πιόνια υποκινούμενα,
σε μέρη το λογάριασμό να ‘μαστε τα κρατούμενα,
αρνούμαι να ‘με υπόδουλος βγάλτε με απ’ την πρίζα.

Εκτός ελέγχου νιώθω το κακό χτυπάω στη ρίζα,
σε ποια κορνίζα κι ο καμβάς βαμμένος με αίμα από παιδιά,
θέλω να γίνουνε τα δάκρυα μου φωτιά.

Θέλω να γίνουν όλο τους σε χέρι ενός αναρχικού
ή το αίμα που τρέχει, ενός μπάτσου νεκρού.
Μια θηλειά στο λαιμό, κάθε […] κι αλήτη, ή μια σφαίρα καρφωμένη σε κεφάλι ασφαλίτη.

[…] αυτοί γεννάνε επαναστάσεις ακόμα,
κι είναι από αυτούς που δεν φοβούνται να βρεθούν στο χώμα.

Λίπασμα οι πρώτοι νεκροί […] γι αυτούς που έρχονται.

Πατρίδα της ελπίδας για όσους δεν ανέχονται
την καθημερινότητα,
να τους βιάζουν, δεν διστάζουν […] μένουνε και φωνάζουν. […]

Γι αυτούς είμαι επικίνδυνος γιατί παρεκλύνω απ’ την πορεία.

Ακόμα ονειρεύομαι ελευθερία.
Στη μνήμη σου κρατάω στα χέρια μου φωτιά και σίδερο,
και κει που συναντάω τη βία απαντάω με βία […]

Τέλος εποχής […] Στους δρόμους αφθονο μίσος […]

Τέλος τα χάδια, η ανοχή ξεσπάει […] το θήραμα βγαίνει από τη φωλειά του και χτυπάει […]
Χρόνια τώρα η χώρα, κατρακυλάει με φόρα.

Το καταφέρανε, σε κάνανε νεκρό. Με νιώθεις;
[…] ήρθε η στιγμή να τους σκοτώσεις!

Advertisements

2 thoughts on “Eκτός Ελέγχου _ Ένα τραγούδι του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα

  1. Παράθεμα: Πώς τολμά η κυβέρνηση της βίας να καταδικάζει δήθεν τη βία “απ’ όπου κι αν προέρχεται”; | Crystalia Patouli -------------

  2. Παράθεμα: Πώς τολμά η κυβέρνηση της βίας να καταδικάζει δήθεν τη βία “απ’ όπου κι αν προέρχεται”; | Crystalia Patouli -------------

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s