Οδηγός ελεύθερης κατασκήνωσης – νομικές συμβουλές

11:01, 26 Ιουλ 2013 | yianis tvxs.gr/node/134314

Πηγές:Free Camping Guide back to nature.gr

Έτοιµος για διακοπές; Η ελεύθερη κατασκήνωση είναι σίγουρα ο καλύτερος τρόπος να ξεκουραστείς και να έρθεις σε επαφή µε τη φύση. Όµως η σχετική νοµοθεσία και οι µύθοι γύρω από αυτό, όπως και η έλλειψη πληροφόρησης περιπλέκουν λίγο την κατάσταση. Πριν ξεκινήσεις ρίξε µια µατιά σε αυτόν τον οδηγό ειδικά αν είναι η πρώτη φορά που ξεκινάς να κατασκηνώσεις ελεύθερα. Ακόµα καλύτερα, πάρε αυτόν τον οδηγό µαζί σου. Θα σε βοηθήσει σε πρακτικά και νοµικά θέµατα ώστε να απολαµβάνεις τη φύση ελεύθερα και υπεύθυνα. Η ελεύθερη κατασκήνωση είναι δικαίωµά σου!

ΟΔΗΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ – ΧΑΝΙΑ 2009

Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων, Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών, Ποδηλάτρεις, ∆ηµιουργικές Γέφυρες, Terra Verde – Οµάδα για το Εναλλακτικό και Αλληλέγγυο Εµπόριο, Επιτροπή Ενάντια στο Ξεπούληµα των Αγίων Αποστόλων, Πρωτοβουλία Χανιωτών για το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου

Οι µύθοι της ελεύθερης κατασκήνωσης

 

Μύθος 1. Η ελεύθερη κατασκήνωση βλάπτει το περιβάλλον.

Ο πολίτης που σέβεται τη φύση και ξέρει πώς να την διαχειρίζεται δεν µετατρέπεται ξαφνικά σε µικρό περιβαλλοντικό εγκληµατία όταν πηγαίνει για κάµπινγκ. Αυτό που βλάπτει το περιβάλλον, είναι η έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης και παιδείας. Μακριά από τη φύση και εγκλωβισµένοι µέσα σε πόλεις και κτίρια, είναι δύσκολο να την αποκτήσουµε. Γνωρίζοντας και απολαµβάνοντας τον φυσικό πλούτο µιας περιοχής αποκτούµε και κίνητρο να τον προστατέψουµε.

Μύθος 2. Όσοι κάνουν κάµπινγκ είναι περιθωριακοί.

Ελεύθερη κατασκήνωση κάνει οποιοσδήποτε θέλει να περάσει ποιοτικό χρόνο µε την παρέα του ή µε την οικογένειά του, απολαµβάνοντας τη φύση και απλοποιώντας τις ανάγκες του. Το ίδιο ισχύει και για πολλές οικογένειες που βρίσκουν την ευκαιρία να βάλουν τις σωστές βάσεις για τη σχέση που θα αποκτήσουν τα παιδιά τους µε τη φύση. Η προσπάθεια περιθωριοποίησης αυτών που προτιµούν να κοιτούν µε την παρέα τους τα αστέρια αντί µόνοι τους µια οθόνη, είναι τουλάχιστον παράλογη.

Μύθος 3. Η ελεύθερη κατασκήνωση είναι κακός τουρισµός.

Γελιέται όποιος νοµίζει ότι αν διωχτούν οι κατασκηνωτές θα πάνε σε δωµάτια και ξενοδοχεία, αφού αυτό που αναζητούν είναι ένα τελείως διαφορετικό είδος διακοπών. Ο ελεύθερος κατασκηνωτής που διώχνεται δεν θα πάει στο ενοικιαζόµενο δωµάτιο ή στο ξενοδοχείο, αλλά σε άλλο µέρος.

Μύθος 4. Το ελεύθερο κάµπινγκ είναι ταλαιπωρία.

Όχι αν είσαι οργανωµένος.

 

Καλές πρακτικές για υπεύθυνο ελεύθερο κάµπινγκ

Ποιο είναι το ιδανικό µέρος για να κατασκηνώσω;

Μπορείς να πάρεις καλές πληροφορίες από φίλους και από οδηγούς για διαδροµές µε µηχανές ή για πεζοπορία, ακόµα και από το Googleearth. Τα κριτήριά σου για να αποφασίσεις είναι η πρόσβαση, αν υπάρχει κοντά νερό, σκιά, και αν η περιοχή είναι πολυσύχναστη την συγκεκριµένη περίοδο.

Τι να πάρω µαζί µου;

Πρώτα από όλα σκηνή. Οι φτηνές και κακής ποιότητας σκηνές µπορεί να σπάσουν µε τον πρώτο δυνατό αέρα. Οι λίγο πιο ακριβές και καλύτερης ποιότητας µπορούν να αντέξουν για πολλά χρόνια αν συντηρούνται σωστά και ξεπλένονται από το αλάτι. Ο αριθµός των ατόµων που αναγράφεται είναι συνήθως µεγαλύτερος από την πραγµατικότητα.

Θα σου χρειαστεί σίγουρα σκοινί για να στερεώσεις τη σκηνή σου, για να δηµιουργήσεις σκιά, για να δέσεις το φουσκωτό σου στρώµα σε µια πέτρα. ∆εν πρέπει να ξεχάσεις φακό και µπαταρίες, λάµπα, sleeping bag και υπόστρωµα. Προαιρετικά ένα µικρό σκουπάκι και φαρασάκι διευκολύνουν να αποµακρύνεις την άµµο από τη σκηνή.

Μαζί θα χρειαστείς φυτικά αντικουνουπικά, στικ για τα τσιµπήµατα, υγρά µαντηλάκια, άνετα ρούχα και πιο ζεστά για το βραδάκι, καπέλο, παρεό για όλες τις χρήσεις. Αν δεν πάρεις µαζί ψυγειάκι, θα χρειαστείς οπωσδήποτε νερό και θερµός για να το κρατήσεις δροσερό, ξηρά τροφή, και µόνο ότι µπορείς να συντηρήσεις. Γκαζάκι και ένα βολικό µαγειρικό σκεύος είναι απαραίτητα αν θες να µαγειρέψεις, και ένα κοφτερό µαχαίρι ή ένας σουγιάς είναι πάντα απαραίτητα. Ένας χάρτης της περιοχής θα σε βοηθήσει να προσανατολιστείς, ένα βιβλίο ή κάποιο µουσικό όργανο είναι καλή παρέα. Μην ξεχάσεις να πάρεις µαζί σου σακούλες για τα σκουπίδια σου!

Πού να στήσω;

Το στήσιµο σκηνής παίρνει το χρόνο του, οπότε φρόντισε να φτάσεις στο χώρο της κατασκήνωσης όσο ακόµα έχει φως. ∆ιάλεξε ένα σηµείο όπου να µην ενοχλείς τους κατασκηνωτές που έχουν έρθει πριν από σένα, και µείνε περίπου στα 15 µέτρα από τη θάλασσα για να µην εµποδίζεις την πρόσβαση, αλλά και από λίµνες και ποτάµια που εκτός από εµάς προσελκύουν και έντοµα. Ρώτα από πού ανατέλλει ο ήλιος, ώστε να επιλέξεις ένα σηµείο που να έχει σκιά το πρωί. Το έδαφος χρειάζεται να είναι στεγνό και ίσιο και πριν να στήσεις φρόντισε να αποµακρύνεις πέτρες ή οτιδήποτε άλλο µπορεί να σε ενοχλήσει όταν ξαπλώσεις. Μην ξεχάσεις να στερεώσεις τη σκηνή καλά µε τα πασαλάκια, δένοντάς την ή και τοποθετώντας πέτρες στις εσωτερικές γωνίες, γιατί στην Ελλάδα το καλοκαίρι ο ξαφνικός δυνατός αέρας δεν είναι σπάνιος.

Πώς συνυπάρχω αρµονικά µε τους άλλους κατασκηνωτές και µε την ίδια τη φύση;

Απέναντι στον οργανωµένο περιορισµό του ζωτικού µας χώρου και στην περιθωριοποίηση του φυσικού τρόπου ζωής, είναι σηµαντικό για τους κατασκηνωτές να µάθουµε τουλάχιστον να συνυπάρχουµε ακολουθώντας κάποιους κοινούς κανόνες και συνήθειες:

-Παρκάρουµε τα αυτοκίνητα πιο πέρα, µακριά από την παραλία και τους αµµόλοφους και δεν εµποδίζουµε την πρόσβαση στην παραλία.

    http://www.e-camping.gr/templates/gk_appsite/images/style1/typography/bu…); margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;»>

  • Χρησιµοποιούµε σακούλες για τα απορρίµµατα, συµπεριλαµβανοµένων των χαρτιών υγείας που ξεθάβονται από ζώα, και δεν τις παρατάµε δίπλα σε παραγεµισµένους κάδους. Αν είναι δυνατόν ανακυκλώνουµε.
    http://www.e-camping.gr/templates/gk_appsite/images/style1/typography/bu…); margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;»>

  • Εκτός από τα δικά µας σκουπίδια, µαζεύουµε και τα υπόλοιπα που βρίσκουµε. Η βλάβη που προκαλούν δεν εξαρτάται από το αν τα πετάξαµε εµείς ή άλλοι. Μπορούµε να χρησιµοποιήσουµε γάντια µιας χρήσης ή µια σακούλα φορεµένη στο χέρι µας για να κάνουµε τη διαδικασία λιγότερο δυσάρεστη.
  • Καθορίζουµε πού είναι η «τουαλέτα» και σκάβουµε λάκκους τουλάχιστον 15 εκ. κάθε φορά. Αποφέυγουµε τη χρήση έστω και βιοδιασπώµενων σαµπουάν και σαπουνιών γιατί έτσι ρυπαίνουµε τη θάλασσα, τη λίµνη, ή το ποτάµι.
  • Προστατευόµαστε από τον ήλιο µε παχιά σκιά, ή µε ελαφριά και άνετα ρούχα. Αν χρειαστούµε αντηλιακό, ας είναι φυτικό.
  • Σεβόµαστε τη βλάστηση, και την πανίδα της περιοχής και ενηµερωνόµαστε σχετικά. Για παράδειγµα σε περιοχές όπου φωλιάζει η καρέττα καρέττα, η φωτιά µπορεί να αποπροσανατολίσει χελώνες και χελωνάκια.
  • Στήνουµε τη σκηνή αρκετά µέτρα µακριά από το κύµα ώστε να µην εµποδίζουµε τους υπόλοιπους κατασκηνωτές αλλά κυρίως να µην ενοχλούµε καβούρια, χελώνες, πουλιά.
  • Τα έντοµα είναι κάτοικοι της περιοχής, εµείς είµαστε οι επισκέπτες. Τα αποφεύγουµε µε φυσικά εντοµοαπωθητικά, και µε το να κρατάµε κλειστή τη σήτα της σκηνής όλη µέρα.
  • Φέρνουµε µαζί ή κατασκευάζουµε αυτοσχέδια τασάκια για τις γόπες µας.
  • Αφήνουµε την παραλία όπως τη βρήκαµε, και αν γίνεται, καλύτερη.

Και ο Νόµος;

Κι ενώ κάνεις φιλήσυχα τις διακοπές του, ξαφνικά εµφανίζονται ένοπλοι αστυνοµικοί και σου ανακοινώνουν ότι είσαι παράνοµος. Πώς κατάφερες να παρανοµήσεις ενώ δεν έχεις πειράξει κανέναν; Ο νόµος 392 του 1976 (αρ.10, παρ. 2, ΦΕΚ 89Α) προβλέπει ότι «απαγορεύεται η εγκατάσταση σκηνών ή η στάθµευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παρυφές δηµόσιων δασών, δάση και εν γένει κοινόχρηστους χώρους». Η νοµιµοποίηση του παραλόγου συνεχίζεται µε τον 2160/1993 που προσθέτει στους απαγορευµένους χώρους τις παραλίες και απαγορεύει στους ιδιώτες και τους καταστηµατάρχες να φιλοξενήσουν στον δικό τους χώρο πάνω από ένα τροχόσπιτο. Για τους παραβάτες-κατασκηνωτές προβλέπεται η διαδικασία του αυτόφωρου, φυλάκιση µέχρι τρεις µήνες και χρηµατική ποινή 150 ευρώ (N.2741/1999). Στο µεταξύ, οι διακοπές σου µαζί µε τη φιλόξενη φήµη του τόπου έχουν πάει περίπατο.

Στις επόµενες σελίδες θα βρεις ποια είναι τα δικαιώµατά σου µε βάσητην Οικουµενική ∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου, το ∆ιεθνές Σύµφωνο για τα Ατοµικά και Πολιτικά ∆ικαιώµατα, το Σύνταγµα, αλλά και σύµφωνα µε δικαστικές αποφάσεις. Με βάση τα παραπάνω ο νόµος για την ελεύθερη κατασκήνωση είναι αντισυνταγµατικός και προσβάλει τα δικαιώµατά σου. Μελέτησέ τις και αν τα πράγµατα φτάσουν ως εκεί δείξε τις στο δικαστήριο. Πολλές φορές ο δικαστής µπορεί να έχει την πρόθεση να σε αθωώσει αρκεί να βρει ένα νοµικό πάτηµα.

ΜΗΝ ΤΡΑΒΑΤΕ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΣΤΑ ΑΚΡΑ.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ∆ΙΚΑΙΩΜΑ.

Απέναντι στους νόµους που απαγορεύουν το ελεύθερο κάµπινγκ µπορούµε να απαντήσουµε τα εξής: 

1.Έχουµε δικαίωµα να χρησιµοποιούµε τους κοινόχρηστους χώρους

Ο Νόµος 392/76 (Αρ.10/2) και αργότερα ο Ν. 2160/1993 (Αρ.4/12) απαγορεύουν την εγκατάσταση σκηνών σε παραλίες, αιγιαλούς και γενικά κοινόχρηστους χώρους. Βάσει νοµολογίας, ΜΠρΑθ. 10691/1997 και των άρθρων 966-968 ΑΚ ως κοινόχρηστα ορίζονται εκείνα τα πράγµατα που δεν µπορούν να είναι αντικείµενο συναλλαγής ή να ανήκουν σε κάποιον. Μπορεί όµως ο καθένας να τα χρησιµοποιήσει. Το δικαίωµα αυτό χρήσης έχει ιδιόρρυθµο χαρακτήρα και απορρέει από την προσωπικότητα του κάθε ατόµου.

2.Πώς παρανοµούµε όταν δεν βλάπτουµε κανέναν;

Σύµφωνα µε την Οικουµενική ∆ιακήρυξη των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου (Άρ. 13) καθένας έχει το δικαίωµα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να επιλέγει τον τόπο διαµονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.

Προς την ίδια κατεύθυνση, το∆ιεθνές Σύµφωνο για τα Ατοµικά και Πολιτικά ∆ικαιώµατα (Ν. 2462/1997, Άρ. 12/1) ορίζει ότι οποιοσδήποτε βρίσκεται νόµιµα στο έδαφος ενός Κράτους έχει δικαίωµα ελεύθερης µετακίνησης και ελεύθερης επιλογής κατοικίας στο έδαφος αυτού του Κράτους και ότι αυτά τα δικαιώµατα δεν υπόκεινται σε περιορισµούς, µε την εξαίρεση όσων περιορισµών προβλέπει ο νόµος και οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δηµόσιας τάξης, της δηµόσιας υγείας, των χρηστών ηθών ή των δικαιωµάτων και των ελευθεριών των άλλων (Αρ.12/3).

Η µη ύπαρξη κάποιου από τους αναφερόµενους αυτούς λόγους καθιστά παράνοµη την απαγόρευση χρήσης των κοινόχρηστων πραγµάτων, η οποία απαγόρευση συνιστά προσβολή της προσωπικότητας.

Η προσωπικότητα ορίζεται σαν το σύνολο αξιών του κάθε προσώπου που έχει σωµατική, ψυχική, πνευµατική και κοινωνική ατοµικότητα. (Αρ.5Σ, 57 ΑΚ). Στα απόλυτα προστατευόµενα αγαθά που απαρτίζουν την προσωπικότητα είναι η σωµατική και πνευµατική υγεία όπως και η ελευθερία. Το ελεύθερο camping συνδέεται άµεσα µε τα αυτά τα δικαιώµατα, αφού οι κάθε είδους διακοπές αποτελούν τρόπο εξασφάλισης σωµατικής και ψυχικής ελευθερίας. Συνεπώς η ελεύθερη επιλογή της τοποθεσίας αποτελεί ελεύθερη έκφραση των εκάστοτε ατοµικών αναγκών και φυσικά αναφαίρετο δικαίωµα ως συνδεόµενο µε την προσωπικότητα.

3.Έχουµε δικαίωµα να απολαµβάνουµε και να προστατεύουµε τη φύση

Το δικαίωµα χρήσης των κοινόχρηστων πραγµάτων αποτελεί επίσης έκφανση του συνταγµατικού δικαιώµατος στο περιβάλλον. Το άρθρο 24 του Συντάγµατος ορίζει ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωµα του καθενός. Η µε αριθ.106921/1997 απόφαση του Μον. Πρωτοδικείου Αθηνών, συνεχίζοντας την παράδοση της νοµολογίας, δέχεται ότι η προστασία της χρήσης των περιβαλλοντικών αγαθών που στηρίζεται στον ΑΚ 57, περιλαµβάνει όχι µόνο το δικαίωµα χρήσεως στην στενή του έννοια αλλά και το δικαίωµα διάσωσης και απόλαυσης των περιβαλλοντικών αγαθών. Προς την ίδια κατεύθυνση για την προστασία του δικαιώµατος χρήσης κοινών σε όλους ή κοινόχρηστων πραγµάτων ως περιβαλλοντικών αγαθών κινείται ένα σύνολο δικαστικών αποφάσεων. Ενδεικτικά: ΜΠρΝαξ 58/1989, ΜΠρΒολ. 1097/1989 , ΜΠρΝαυπλ. 163/1991, ΜΠρΘεσ. 117/1993, ΜπρΑθ. 14316/1995, ΜΠρΙωαννίνων 471/1996. Η κοινή ωφέλεια των περιβαλλοντικών αγαθών έχει κοινωνικό χαρακτήρα σύµφωνα και µε τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης (κυρίως µέσω του ΑΚ 281).

4.Ελεύθερη κατασκήνωση δεν σηµαίνει ρύπανση.

Σύµφωνα µε το άρθρο 25 του Συντάγµατος, οι κάθε είδους περιορισµοί που µπορούν να επιβληθούν στα δικαιώµατα πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας, να είναι δηλαδή κατάλληλοι, αναγκαίοι και αναλογικοί. Έτσι και η απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης είναι παράλογη και µη νόµιµη αφού αποτελεί υπέρµετρο περιορισµό του δικαιώµατος της προσωπικότητας στο όνοµα µιας µόνο πιθανότητας, πρόκλησης αρνητικών επιπτώσεων στις κοινωνικές σχέσεις ή στις περιβαλλοντικές συνθήκες.

Απαράδεκτος είναι ο απόλυτος αποκλεισµός των συνταγµατικών αυτών δικαιωµάτων, όπως γίνεται στην περίπτωση της πλήρους απαγόρευσης της ελεύθερης κατασκήνωσης.

 

5.Το δικαίωµα για διακοπές είναι ανεξάρτητο από την τσέπη µας.

Η ελεύθερη κατασκήνωση, πέρα από το ότι αποτελεί τρόπο διακοπών µε όποιες ευεργετικές συνέπειες οι διακοπές επιφέρουν στην σωµατική και ψυχική ισορροπία, αποτελεί και οικονοµική επιλογή. Οι οικονοµικές δυνατότητες και ο τρόπος διαχείρισης των οικονοµικών µέσων που διαθέτει ο καθένας αποτελούν έκφανση του δικαιώµατος της προσωπικότητάς του. Ο αποκλεισµός της δυνατότητας της ελεύθερης κατασκήνωσης συνιστά αποκλεισµό για τους µη διαθέτοντες τα οικονοµικά µέσα που απαιτούνται για άλλου είδους διακοπές ή ακόµα και οργανωµένες κατασκηνώσεις, αν και υπάρχει εναλλακτική λύση.

Έτσι στην ουσία παραβιάζεται η αρχή της ισότητας του Συντάγµατος που προβλέπει ισότητα δικαιωµάτων και υποχρεώσεων(Αρ.4/2).

Ισότητα σε αυτήν την περίπτωση σηµαίνει να έχουν όλοι δυνατότητα αναψυχής και ανάπαυσης αναλογικά πάντα µε τις δυνατότητές τους. Η αναγόρευση της οικονοµικής άνεσης σε κριτήριο απόλαυσης ή όχι ατοµικών και κοινωνικών δικαιωµάτων αποτελεί διάκριση. Άλλωστε οι οικονοµικές δυνατότητες συνδέονται άµεσα µε την προσωπικότητα κι έτσι οποιαδήποτε άνιση µεταχείριση της τελευταίας βάσει των εκάστοτε οικονοµικών µέσων αποτελεί σηµαντική προσβολή.

Η παράνοµη προσβολή του δικαιώµατος της προσωπικότητας γεννά αξίωση για άρση της προσβολής και παράλειψης αυτής στο µέλλον, η οποία µπορεί να είναι και αντικείµενο προσωρινής δικαστικής προστασίας, όταν συντρέχουν οι προβλεπόµενες για τη λήψη ασφαλιστικών µέτρων προϋποθέσεις.

Για τις νοµικές συµβουλές ευχαριστούµε πολύ τους Κώστα ∆ιάκο, Μπενία Ιωάννα και ∆ηµήτρη Στασινόπουλο, δικηγόρους

Μαύρα κουφέτα (και ο Μπρέζνιεφ). Του Ιερώνυμου Λύκαρη

07:40, 30 Ιουλ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/134465

[…] τι συνέβη και ενώ, από τα σπλάχνα των πανανθρώπινων οραμάτων της Επανάστασης, πρόεκυψε ένα κοινωνικό σύστημα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο το υποδέχτηκαν ως τον ελπιδοφόρο προάγγελο του ιδεώδους βασιλείου της ελευθερίας, εκείνο αλυσόδεσε το όραμα και, σε 72 μόλις χρόνια, εξαχρειώθηκε, μεταλλάχθηκε και στάλθηκε στη λαιμητόμο της Ιστορίας […] Ο συγγραφέας Ιερώνυμος Λύκαρης, αφηγείται στην Κρυσταλία Πατούλη τη δημιουργική εμπειρία της συγγραφής -από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο- του βιβλίου του «Μαύρα κουφέτα«, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Για χρόνια πολλά υπήρξα, ανάμεσα σε άλλα, και επαγγελματίας γραφιάς. Με λίγα μόνο διαλείμματα, πάντα τέτοιος ήμουν. Πότε για πολιτικούς και πότε, αναγκαστικά, για βιοποριστικούς λόγους.

Τα πρώτα δειλά βήματα τα έκανα ως συντάκτης παράνομων προκηρύξεων και  προπαγανδιστικών κειμένων.

Στη συνέχεια αυτοαναγορεύτηκα σε επινοητή συνθημάτων, αρθρογράφο – εκλαϊκευτή  ιδεολογικών στερεοτύπων και πολιτικών γραμμών αλλά και σε συντάκτη (πότε εντεταλμένο  και πότε αυτόκλητο) δημόσιων και εσωκομματικών ομιλιών, κυρίως για λογαριασμό πρωτοκλασάτων στελεχών που βρίσκονταν κάπου ανάμεσα στο πρώτο και δεύτερο  επίπεδο   της κομματικής ιεραρχίας.

Τη λάτρεψα πολύ τη συγγραφή ομιλιών γιατί σχεδόν πάντα, κατάφερνα και περνούσα στα αμφιλεγόμενα και αμφίσημα σημεία της τρέχουσας πολιτικής γραμμής,  διατυπώσεις που προσέγγιζαν περισσότερο στις προσωπικές μου απόψεις.

Όχι ότι είχε και κανένα ιδιαίτερο πρακτικό αποτέλεσμα. Ένα ανούσιο παιχνίδι χαρακωμάτων και πρόσκαιρης συνωμοτικής αυτοϊκανοποίησης ήταν και την ίδια στιγμή μια επίπονη ακροβατική εξάσκηση που μάλλον, τελικά, μου βγήκε σε καλό.

Μέσα από μια  μακρόχρονη διαδικασία αυτοκάθαρσης και πολιτικής αποτοξίνωσης, κατέληξα ότι  η φόρμα του αστυνομικού μυθιστορήματος ήταν αυτή που μου ταίριαζε περισσότερο για να αφηγηθώ τις ιστορίες μου. Στο υπόβαθρο των ιστοριών αυτών εξελίσσονται διάφορα: ίντριγκες, συνομωσίες, προδοσίες, εμφύλιοι στο εσωτερικό αντίπαλων στρατοπέδων, παιχνίδια δύναμης και εξουσίας.

Με τον καιρό γέμισα τα συρτάρια μου με αρκετό υλικό, έτοιμο και ημιτελές. Όταν κυκλοφόρησαν από τις Εκδόσεις Καστανιώτη τα πρώτα Ελληνικά εγκλήματα, μια συλλογή διηγημάτων ελλήνων συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας, πήρα τη μεγάλη απόφαση.

Διάλεξα ένα από τα έτοιμα, το Κανένα έλεος για τους καλύτερούς μας φίλους, και το έστειλα στον επιμελητή της σειράς, τον κ. Ανταίο Χρυσοστομίδη. Το διήγημα επιλέχθηκε, ήρθα σε συνεννόηση μαζί του, με βοήθησε να επιλέξω ψευδώνυμο και έτσι έκανα την πρώτη μου εμφάνιση στη συλλογή Ελληνικά εγκλήματα 2.

Ακολούθησαν το Πάσα θανάτου και το Face control, στα  Ελληνικά εγκλήματα 3 και 4 και το 2011 κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα Το ρομάντζο των καθαρμάτων, ένα μυθιστόρημα-παρωδία, μια μαύρη κωμωδία που  διαδραματίζεται στα άδυτα του υποκόσμου, της πολιτικής και της πολιτιστικής υποκουλτούρας.

Η αφορμή

Το πρωτογενές υλικό για τα Μαύρα κουφέτα το είχα εναποθέσει για ωρίμανση σε διάφορα τετράδια.

Το εναρκτήριο λάκτισμα για τη συγγραφή του δόθηκε όταν, τριγυρίζοντας στο διαδίκτυο,  έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία –  φωτομοντάζ:  Σε ένα δωμάτιο φθηνού ξενοδοχείου, μια ολόγυμνη καλλονή,  στέκεται όρθια μπροστά σε ένα καθρέφτη και αντί του ειδώλου της, αντικρίζει το φάντασμα του Μπρέζνιεφ, που με όλα του τα παράσημα καρφιτσωμένα πάνω  στην γκρίζα στολή του Μεγάλου Στρατάρχη, απολαμβάνει τη γύμνια της με ένα βλέμμα διφορούμενο.

Το κορίτσι (μια πόρνη που ο φωτομοντέρ είχε «δανειστεί» από ένα πολωνικό πορνοσάιτ), και ο Μπρέζνιεφ, με διαμεσολαβητή τον καθρέφτη της Ιστορίας,  μου θύμισαν συνειρμικά τη Χέρσα γη.

Πρόκειται για  ένα ολιγοσέλιδο αυτοβιογραφικό, βραβευμένο εννοείται, «λογοτέχνημα» του Μπρέζνιεφ, που εκδόθηκε το 1979, μια δεκαετία μόλις πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και τη διάλυση του ΚΚΣΕ , στο οποίο περιέγραφε τα ασύλληπτα επιτεύγματα της  σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Το διάβασα πάλι μέσα σε λίγες ώρες και αυτό ήταν: Έκλεισα το βιβλίο και  είδα ολόκληρη την  υπόθεση των Μαύρων κουφέτων  να αναδύεται.

Η υπόθεση

Η Όλγα, μια ηλικιωμένη Ρωσίδα, πρώην  καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών της Μόσχας, αναζητά στην Ελλάδα τη Σόνια, την εξαφανισμένη εγγονή της. Δύο μαθητές της, σκιές του παλιού εαυτού τους, αναλαμβάνουν να την βοηθήσουν.

Οι δύο πρώην σύντροφοι και φίλοι γρήγορα  ανακαλύπτουν ότι η έκπτωτη βασίλισσα της ομορφιάς Σόνια, ζούσε στην Ελλάδα με ένα τυπικό μετά-σοβιετικό άνθος του κακού, τον Μιχαήλ Αντρέγιεφ, τον διαβόητο Λύκο της Μόσχας, που βρέθηκε δολοφονημένος στην Πάφο, έπειτα από υπόδειξη των δολοφόνων του στην ρωσική πρεσβεία της Κύπρου.

Ο Αντρέγιεφ είχε αλλάξει τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, είχε ελληνοποιηθεί παράνομα και εμφανίζονταν στην Ελλάδα ως ευυπόληπτος επενδυτής ρωσικών κεφαλαίων.

Μέσα από συνεχή απρόοπτα, τυφλές συμπτώσεις,  μισές αλήθειες και μισά ψέματα, ψευδώνυμες ταυτότητες και πλαστοπροσωπίες, η αναζήτηση της Σόνιας εξελίσσεται  σε ένα θανάσιμο παιχνίδι παραπλάνησης. Τον ιστό της εξυφαίνουν παρακλάδια της Ρωσικής και Γεωργιανής μαφίας, που δρουν στην Ελλάδα και ελέγχουν κυκλώματα πορνείας, διεφθαρμένοι πολιτικοί και τοπικοί άρχοντες, επίορκοι μπάτσοι και διπλωματικοί υπάλληλοι.

Όλα όσα διαδραματίζονται στο σήμερα,  αποτελούν την  αφορμή για να αφυπνιστεί το  φάντασμα του μεγάλου ερωτηματικού που πλανιέται πάνω από τις ενθυμήσεις του αφηγητή:

τι συνέβη και ενώ, από τα σπλάχνα των πανανθρώπινων οραμάτων της Επανάστασης, πρόεκυψε ένα κοινωνικό σύστημα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο το υποδέχτηκαν ως τον ελπιδοφόρο προάγγελο του ιδεώδους βασιλείου της ελευθερίας, εκείνο αλυσόδεσε το όραμα και, σε 72 μόλις χρόνια, εξαχρειώθηκε, μεταλλάχθηκε και στάλθηκε στη λαιμητόμο της Ιστορίας.

Τι δεν είναι και τι είναι τα Μαύρα κουφέτα

Τα Μαύρα κουφέτα δεν είναι ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Προσπάθησα να προσδώσω στον κάθε ένα από τους πρωταγωνιστές και τους κομπάρσους του  αντιπροσωπευτικά  συμβολικά χαρακτηριστικά. Όλοι τους είναι πρόσωπα φανταστικά.

Τα Μαύρα κουφέτα δεν είναι μια προσωπική ιστορία ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με το παρελθόν. Ούτε η νοσταλγία, ούτε η υποκρισία, ούτε η αποποίηση και το θάψιμό του στα  κατακάθια της μνήμης και της συνείδησής μας μπορούν να μας γλυτώσουν από αυτό.

Το παρελθόν μας υπάρχει όσο υπάρχουμε,  για να μας κατασκοπεύει, να μας καταδιώκει και να μας καθορίζει τελικά το παρόν και το μέλλον μας.

Τα Μαύρα κουφέτα είναι μια ιστορία που μιλάει για την σύνδεση  του μετασοβιετικού οργανωμένου εγκλήματος με το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα και την πολιτική και κρατική διαφθορά στην Ελλάδα και την Κύπρο. Για το πώς η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού έπνιξε στο αιματοβαμμένο χρήμα τα Βαλκάνια και τις άλλες καταναλώτριες αγορές προϊόντων και υπηρεσιών εγκλήματος της Δύσης.

Τα Μαύρα κουφέτα είναι μια αισιόδοξη, τελικά, ιστορία, για το αέναο παιχνίδι της διάψευσης των προσδοκιών και της αναπτέρωσης των ελπίδων.

Μπορεί να  έχασαν αυτοί που έπρεπε να χάσουν και να νίκησαν αυτοί που δεν έπρεπε να νικήσουν· μπορεί, στο όνομα ενός ευγενούς σκοπού, να έγιναν  λάθη εγκληματικά που οδήγησαν στο πισωγύρισμα·  μπορεί οι θυσίες για την επιδίωξη ενός δίκαιου σκοπού να μην δικαιολογούν τη διάπραξη άδικων πράξεων,  στο όνομα της επίτευξής του·  μπορεί  το ραγισμένο  καλούπι να έσπασε και το «Γκαβαρίτ Μοσκβί» (σας ομιλεί η Μόσχα),  να μπήκε οριστικά στο λοιμοκαθαρτήριο της Ιστορίας·  μπορεί  οι  ξεπεσμένες  επαναστάσεις να απογοητεύουν και να αποκαρδιώνουν.

Στο τέλος όμως κάθε αποδεδειγμένη  εξαπάτηση  των μεγάλων  ανθρώπινων ουτοπιών λειτουργεί απελευθερωτικά,  αναζωπυρώνει τα όνειρα  μέσα από τις ίδιες τους τις στάχτες, τα ενθαρρύνει και τα παρακινεί στην αντεπίθεση.

Γιατί ο  πόλεμος για το πέρασμα από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας συνεχίζεται. Καθολικός και ανελέητος. Οι κινητήριες ανάγκες των ανθρώπων πάντα θα τους εξεγείρουν και θα τους εμψυχώνουν στην έφοδό τους στον ουρανό με την ηρωική, απεγνωσμένη τρέλα όσων δεν έχουν τίποτα να χάσουν εκτός από τις αλυσίδες τους. Μέχρι που κάποτε θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου και ο Σίσυφος θα φτάσει με το βράχο του στην κορυφή και δεν θα ξανακατέβει ποτέ.

Η  άλλη Μόσχα
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ δεν είχα πάει στη Μόσχα. Στην αρχή επειδή δεν ήθελα. Το αίσθημα της προδοσίας και της σύγχυσης με έκανε να αντιδρώ πεισματικά σαν παραπλανημένος στρουθοκάμηλος.  Μετά δεν το επέτρεψαν οι περιστάσεις της ζωής.

Πέρασαν τριάντα δύο χρόνια.  Όταν  ολοκλήρωσα το μυθιστόρημα αισθάνθηκα ότι δεν θα μπορούσα να το αφήσω να φύγει από τα χέρια μου, αν δεν έκανα ένα αποχαιρετιστήριο πέρασμα από τη σημερινή Μόσχα.  Πήγα, έμεινα έναν μήνα και το ολοκλήρωσα υπό την επήρεια μιας γλυκόπικρης νοσταλγίας: όχι για αυτό που αποδείχθηκε ότι ήταν, αλλά για αυτό πίστευα πως ήταν. –


Ο Ιερώνυμος Λύκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και για πολλά χρόνια υπηρέτησε επαγγελματικά την ιδέα της κοινωνικής απελευθέρωσης. Κατά καιρούς, έκανε διάφορες σχετικές και άσχετες με το γράψιμο δουλειές, περιπλανήθηκε πολύ σε όλο τον κόσμο και έζησε για χρόνια στην Αυστραλία. Έχει γράψει δύο μυθιστορήματα:Το ρομάντζο των καθαρμάτων (2011) και Μαύρα κουφέτα (2012). Στον δεύτερο τόμο των Ελληνικών Εγκλημάτων (2008) δημοσιεύτηκε το διήγημά του «Κανένα έλεος για τους καλύτερούς μας φίλους», στον τρίτο τόμο (2009) το «Πάσα θανάτου», ενώ στον τέταρτο τόμο (2011) το «Face control».

Σχετικά Άρθρα

20/05/2013
12/04/2013
23/06/2013

Η φωτογράφος Ευσταθία Πατούλη

eystathia patouli_5

eystathia patouli

eystathia patouli_2

eystathia patouli_3

eystathia patouli_4

Φωτογραφίες με θέμα: Πέρα απ’ το μύθο, Έρωτας και Ψυχή

Περισσότερα: 

http://photography.teiath.gr/source/works-gallery-students_el.html 

και

http://photography.teiath.gr/docs/iris/2013_IRIS_05.pdf

***

(τοποθεσία Port Pireus, Greece)

Έργο από την έκθεση «Έκπληξη» στην Τεχνόπολις – Γκάζι

ekplixi4pgiyuigh

«Ζούμε την προπαγάνδα του ατομικισμού…»

«Ζούμε την προπαγάνδα του ατομικισμού. Οτιδήποτε συμβαίνει έχει ατομικά αίτια, λένε. Είσαι φτωχός; Είναι δικό σου λάθος. Χάνεις τη δουλειά σου; Εσύ ευθύνεσαι γι’ αυτό. Αν δεν μπορείς να επιβιώσεις στην ανταγωνιστική κοινωνία, είναι δικό σου το λάθος. Το φαινόμενο της αλληλεγγύης είναι ξεχασμένο. Κρατείται κάποιος άδικα; Εμείς θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε, να επιβιώνουμε ατομικώς. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η διαφθορά χτυπάει κόκκινο».

Ειπε ο Τόμας Οστερμάγερ…

Και οι Έλληνες έχοντας πρότυπα τύπου «ουάν μαν σόου» όπως ο Ωνάσης, που έκανε περιουσία με τον.. ιδρώτα του. Αλλά φάνηκε ολοκάθαρα τι είχε… πουλήσει για να την κατακτήσει, όταν παντρεύτηκε την Τζάκυ…

Και δυστυχώς ο ελληνικός λαός, δεν έχει χτυπήσει κόκκινο στη διαφθορά, μόνο, αλλά και στην αψυχιά. Λυσσάξανε όλοι τόσα χρόνια, τα περιοδικά παντός τύπου (και τα λογοτεχνικά) να εκθειάζουν τη λογική, και την ψυχραιμία(έχοντας στο νου τη.. λοβοτομή), να δαιμονοποιούν το συναίσθημα, να λένε μπούρδες για τον… συναισθηματικό Έλληνα.

Χαχα! Που τον είδαν; Αφού το συναίσθημα μαζί με τη λογική πάει, και η λογική μαζί με το συναίσθημα, και κανένα δεν νοείται μόνο του… Αλλά όλοι οι ημιμαθείς ξερόλες, αυτά έλεγαν. Δεν διάβασαν έστω έναν Ζορμπά ήθελα νά ξερα; Τί έλεγε ο Ζορμπάς; Να κάνεις ότι σού ρθει – ότι λάχει, με καμία ηθική και καμία ψυχή; Αυτό καταλάβατε διανοούμενοι της πεντάρας;

Ακόμα και σήμερα, δεν μπορούν να διακρίνουν, έναν λαό τόσο κρυοκωλο όσο οι Γερμανοί τυράννοι του [κι ας τα σπάει στα μπουζούκια ακόμα, το κάνει με τρόπο λαιφστυλίστικο, με σκοπό -ασυνείδειτα έστω- να ξεχάσει κάθε ουσιαστικό συναίσθημα που χρειάζεται να διαχειριστεί για να δει ολοκληρωμένα την πραγματικότητά του], και τόσο ψυχρό εκτελεστή – διαφθορέα που ίσως ξεπερνά κάθε άλλο ιστορικό ανάλογο φαινόμενο, και τόσο εαυτούλη απαθή που βαράει κόκκινο ΚΑΙ στην ανάλογη ψυχοπαθολογία. Διότι ως γνωστόν η απάθεια και η αδιαφορία, είναι ψυχική διαταραχή…

Το βλέπεις χρόνια ακόμα και στα ζευγάρια. Πόσο ο έρωτας έχει αντικατασταθεί με το σεξ και το συμφέρον.

Δείτε τώρα τούρκικα, νεοέλληνες, ψηφίστε όσους κατέστρεψαν τη χώρα -μπας και χάσετε τη μικρή βόλεψή σας από τα ρουσφέτια που σας κάνανε- για να θυμηθείτε λίγο αυτού του είδους την ανθρωπιά που χάθηκε ολοσχερώς… και σερβίρεται μόνο σε σαπουνόπερες.

Απληστία, διαφθορά και αδιαφορία. Ο ψυχοπαθολογικός εγκληματικός συνδυασμός που σκοτώνει. Μια ολόκληρη χώρα.

 

υγ. Ευχαριστώ τον Βαγγέλης Ραπτόπουλος  που με το ποστ της άνω φράσης του Οστερμάγερ, μ’ έφτιαξε… μεσημεριάτικα.

Welcome to Greece

«…Να προσέχουμε , λένε οι ταξιδιωτικές οδηγίες για όσους πηγαίνουν στην Ελλάδα. Άστεγοι και υποσιτισμένα παιδιά, άνθρωποι που κάθε μέρα χάνουν τη δουλειά τους κι άλλοι που με τη θέλησή τους φεύγουν από τη ζωή, γονείς που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα γιατί δεν μπορούν να τα αναθρέψουν. Συνθήματα στους τοίχους «Βασανίζομαι», «Δεν θέλω να ζω». …
Μην πας , είναι παράλογο.
…Περιστέρια ταΐζουν τους πεινασμένους διαβάτες, άνθρωποι με άδειο βλέμμα στους δρόμους μονολογούν, θες στ’ αλήθεια να το ζήσεις αυτό;
Διαδηλωτές, δακρυγόνα και χημικά σε τυφλώνουν. …Βρεφοδόχοι άλλων εποχών επιστρέφουν. Σε ειδικά κουτιά εντοιχισμένα στο εξωτερικό των νοσοκομείων μητέρες εναποθέτουν τα ανεπιθύμητα μωρά τους. Βρέφη εγκαταλείπονται σε σκαλιά πολυκατοικιών, σε αυλόγυρους εκκλησιών, σε δημόσια μαιευτήρια.
-Υπερβάλλεις…
– …Η υπερβολή είναι το ρούχο της αγάπης. Αλλιώς, η αγάπη σαν έκθετο βρέφος μαραζώνει.
Τη νύχτα, όταν μας παίρνει στην αγκαλιά του ο ύπνος, άστεγοι γινόμαστε. Όλοι μας. …Κλείνω τα μάτια για ένα λεπτό…Η γύμνια χάνεται…. Τους βλέπω στους δρόμους ξαπλωμένους, στην Ερμού, στην Ομόνοια, στα Εξάρχεια, στην οδό Θεάτρου, στο Γκάζι, σε όλους τους δρόμους που μελέτησα στο χάρτη κι είναι  σαν να τους έχω ήδη με τη φαντασία μου περπατήσει ατελείωτες φορές. Τους βλέπω μέσα σε κουβέρτες και χαρτόκουτα για σπίτι τους, πλησιάζει ο βαρύς χειμώνας με το χιόνι και το χαλάζι. Τα χάρτινα σπίτια θα μουσκεύουν στη βροχή.
Γέρνω στο προσκέφαλό τους και ψιθυρίζω σε μια ασυνήθιστη και σχεδόν άγνωστη γλώσσα:
«Γιε μου, γλυκέ μου, γιατί δεν κοιμάσαι
Μη φοβάσαι, η μαμά είναι εδώ
Θα τραγουδήσω για σένα το νανούρισμά μου
Κι όλοι οι φόβοι σου θα χαθούν
Καλόν ύπνο, γιε μου
Σ’ αγαπώ και για σένα τραγουδώ
Το νανούρισμα αυτό.»
… Ο τόπος κρύβει εκπλήξεις … Η μεταμόρφωση είναι το μαγικό φάρμακο της χώρας μας. … Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, αλλιώς ο κόσμος θα ήταν πολύ φτωχός.  Το φως γίνεται ξανά κεχριμπαρένιο … Στη βυθιζόμενη χώρα δεν χάνεται το φως … «
…Welcome to Greece
Τσαλίκογλου Φωτεινή, “8 ώρες και  35 λεπτά” εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2013.
 

—-
Άνθρωποι αδηφάγοι κοιτάζουν τους λαούς από την κλειδαρότρυπα. Χαίρονται με τις ζαλισμένες από τα προβλήματα  ζωές τους. Ευφραίνονται από τη φτώχεια τους. Ηδονίζονται με την ιδέα μιας πανδημίας αυτοχειριών. Από ζωές που πορεύονται στο έρεβος του σύμπαντος.
Όχι, δε γίνονται τυχαία όλα αυτά. Δε γίνονται για αλλαγή σκηνικού. Δε γίνονται για να βγούμε από την ανία και την πλήξη που ένας υπερφίαλος υλισμός επέβαλε. Όλα έχουν τη σκοπιμότητά τους.
Μέσα από το σκοτάδι λαοί παλεύουν, αγωνίζονται, με νύχια και με δόντια, να βγουν στην επιφάνεια, στο φως – εκείνο που άνωθεν δίδεται- . Να πάρουν ανάσα. Να ζήσουν. Να μη νικήσει η λιποψυχία.  Και θα τα καταφέρουν.

Το τέλος δε γράφτηκε ακόμα. Ούτε το δίκαιο αποδόθηκε.

πηγή: http://aformisis.blogspot.gr/2013/07/welcome-to-greece.html

Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα

xounta

Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.

Ειδικό νόμο περί συναθροίσεων εξέδωσε για πρώτη φορά η δικτατορία της 21ης Απριλίου
του 1967. Πρόκειται για το νομοθετικό διάταγμα 794/1971 «περί δημοσίων συναθροίσεων». Η απλή ανάγνωση του χουντικού διατάγματος (που επικαλούταν το καθεστώς της 21ης Απριλίου και απαγόρευε κάθε συνάθροιση αντιφρονούντων) και της σημερινής απόφασης του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής δείχνει ανάγλυφα τις ομοιότητες…

ΤΟ ΧΘΕΣ…
«1. Γνωστοποιηθείσης κατά το άρθρον 3 παράγραφοι 4 και 5 του παρόντος δημοσίας συναθροίσεως εν υπαίθρω, η αστυνομική αρχή δύναται να απαγορεύση ταύτην, εάν ήθελε κρίνει, μετ” έρευναν, ότι εκ της πραγματοποιήσεως αυτής επίκειται κίνδυνος διά την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν, μη δυνάμενος να αποτραπή δι” ηπιωτέρων αστυνομικών μέτρων.

2. Αρμοδία διά την απαγόρευσιν δημοσίας συναθροίσεως εν υπαίθρω είναι η αστυνομική αρχή του τόπου, εν ως αύτη μέλλει να πραγματοποιηθή.

3. Η απόφασις περί απαγορεύσεως δημοσίας συναθροίσεως εν υπαίθρω δέον να περιέχη τους λόγους τους δικαιολογούντας, κατά την κρίσιν του εκδόντος ταύτην, τον επικείμενον κίνδυνον της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και την αδυναμίαν αποτροπής αυτού δι” άλλων ηπιωτέρων της απαγορεύσεως μέτρων.»

ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ…
«Με απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής απαγορεύεται για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας, κατά το χρονικό διάστημα από 09.00 ώρα της Τρίτης 09 Οκτωβρίου 2012 μέχρι και την 22.00 ώρα της ιδίας, κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία στην περιοχή της Πόλεως Αθηνών που περικλείεται από τις οδούς…»

Απόσπασμα από το άρθρο: «Η απόφασις περί απαγορεύσεως δημοσίας συναθροίσεως» Το χθες και το σήμερα. – πηγή: koutipandoras.gr

Όλοι στους δρόμους!

Όλοι στους δρόμους! Δεν είναι για τον Σόιμπλε (μόνο) είναι για την απαγόρευση! κάτω η χούντα, όλοι στην κλαυθμώνος στις 18:30!Το απόγευμα της Τετάρτης, ανακοινώθηκε και επίσημα ότι με απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής, αύριο (18 Ιουλίου 2013), ημερομηνία επίσκεψης του Β. Σόιμπλε, λόγω των μέτρων ασφάλειας και των ρυθμίσεων κυκλοφορίας των οχημάτων, δεν επιτρέπονται, κατά το χρονικό διάστημα από ώρα 09.00 έως 20.00, οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και πορείες στην περιοχή του κέντρου της Αθήνας.Συγκεκριμένα απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις γύρω από τις παρακάτω οδούς – λεωφόρους:Β. Αμαλίας (από τη συμβολή της με την Β. Όλγας) – αριστερά Σουρή – συνέχεια Ναυάρχου Νικοδήμου – δεξιά Βουλής – δεξιά Κολοκοτρώνη – συνέχεια Αμερικής – δεξιά Ακαδημίας – αριστερά Κανάρη – συνέχεια Πατριάρχου Ιωακείμ – αριστερά Μαρασλή – δεξιά Δεινοκράτους – αριστερά Αριστοδήμου – δεξιά Αθηναίων Εφήβων – συνέχεια Κόνιαρη – δεξιά Τσόχα – αριστερά Σούτσου Δ. – συνέχεια Πανόρμου – αριστερά Κηφισίας – δεξιά Κατεχάκη – αριστερά Καπετάν Χρονά – δεξιά Βλαχάκη – δεξιά Μεσογείων – αριστερά Μιχαλακοπούλου – αριστερά Διονυσίου Αιγινίτου – δεξιά Ποταμιανού Ηλία – συνέχεια Ίωνος Δραγούμη – αριστερά Β. Αλεξάνδρου – δεξιά Ευφρονίου – αριστερά Σπ. Μερκούρη – δεξιά Ευτυχίδου – Πλατεία Πλαστήρα – δεξιά Αρχιμήδους – δεξιά Μ. Μουσούρου – δεξιά Αρδηττού – αριστερά Β. Όλγας (μέχρι τη συμβολή της με τη Β. Αμαλίας), όπως και κατά μήκος των τμημάτων των ανωτέρω οδών που αποτελούν τα όρια της εν λόγω περιοχής, στο τμήμα της Αττικής Οδού από το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών « Ελ. Βενιζέλος » έως τον κόμβο της Περιφερειακής Υμηττού με τη Λ. Κατεχάκη, στο τμήμα της Λ. Κα τεχάκη από την έξοδο της Περιφερειακής Υμηττού έως τη συμβολή της με τη Λ. Μεσογείων και σε βάθος ακτίνας εκατό 100 μέτρων, ένθεν και ένθεν προαναφερόμενων τμημάτων οδών (Αττική Οδός – Λ. Κατεχάκη), όπως και επί των γεφυρών, ανισόπεδων κόμβων, διαβάσεων που υφίστανται κατά το μήκος τους, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή τοπικής αρμοδιότητας Διεύθυνσης Αστυνόμευσης Αερολιμένα Αθηνών.

Kλειστοί και οι σταθμοί του Μετρό

Κλειστοί θα είναι την Πέμπτη από τις 9:30 το πρωί οι σταθμοί του μετρό σε Σύνταγμα, Ευαγγελισμό, με εντολή της ΕΛ.ΑΣ., λόγω της επίσκεψης του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε στην Αθήνα.

Επίσης, κλειστοί θα είναι οι σταθμοί του μετρό σε Κατεχάκη και Μέγαρο Μουσικής από τις 9:30 το πρωί έως τις 12:30 το μεσημέρι και από τις 6 το απόγευμα έως τις 12 τα μεσάνυχτα. Τα δρομολόγια του τραμ δεν θα φθάνουν στο Σύνταγμα από τις 9:30 το πρωί.

όλοι στους δρόμους! Δεν είναι για τον Σόιμπλε (μόνο) είναι για την απαγόρευση! κάτω η χούντα, όλοι στην κλαυθμώνος στις 18:30!

.

Παρά την απαγόρευση στις 6.30μ.μ μεγάλη διαδήλωση στην πλ.Κλαυθμώνος ενάντια στην επίσκεψη Σόιμπλε

Δε χρειάζονται πολλά λόγια. Για την ακρίβεια δε χρειάζονται καθόλου λόγια. Η φωτογραφία του πρακτορείου Reuters που κάνει το γύρο του κόσμου αποτυπώνει με τη… μεγαλύτερη σαφήνεια το πόσο συμπάσχουν οι κυβερνώντες με τους πολίτες που θα δουν τη ζωή τους να αλλάζει άρδην μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου…

Πνευματικός είναι ο άνθρωπος…

[…] Πνευματικός είναι ο άνθρωπος που παράγει πνευματικό έργο και ταυτόχρονα δεν συναλλάσσεται με την εξουσία, αντιλαμβάνεται τις ιστορικές στιγμές προτού αυτές χαρακτηριστούν ιστορικές, είναι δλδ η κεραία της κοινωνίας, και δεν μπορεί να σιωπήσει, δεν μπορεί να μην μπει μπροστάρης στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του διότι αν σιωπήσει, αν δεν δράσει θα εκραγεί.

Όλοι οι άλλοι, όσοι δεν εμπίπτουν σε αυτόν τον ορισμό είναι οι γνωστοί σάλιακες αυτοαποκαλούμενοι πνευματικοί, διαννοούμενοι, ακαδημαϊκοί, καλλιτέχνες κ.α., οι οποίοι προσδοκούν θέσεις και βραβεία για την υποτέλεια και την ανικανότητά τους είτε γλείφοντας το καθεστώς είτε παραμένοντας σιωπηροί.»

Γιάννης Μακριδάκης

http://yiannismakridakis.gr/?p=3210#comment-8048