κι ενας… κοντορεβυθουλης το ηξερε

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Κοντορεβυθούλης, ένα φτωχό, μικροσκοπικό αγοράκι. Επειδή οι γονείς του δεν μπορούσαν να θρέψουν αυτόν και τα αδέλφια του αποφάσισαν να τα εγκαταλείψουν στο δάσος, όπου εκεί παραμόνευε ο γίγαντας.

Ο Κοντορεβυθούλης όμως, ήταν πολύ έξυπνος, γνώριζε τη δύναμη της ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ και της λέξης ΕΞΕΓΕΡΣΗ.

Ένα παραμύθι που θέλει… κλώτσο για να γυρίσει…

… γι αυτό ο Κοντορεβυθούλης εναντιώθηκε στον κακό γίγαντα (σε άλλη εκδοχή: κακό δράκο) πήρε με το έτσι θέλω τις μαγικές του μπότες, κι όχι μόνο σώθηκαν ο ίδιος και τα αδέλφια του από τη φτώχεια, την εγκατάλειψη και τη στέρηση, αλλά και αυτοί οι ίδιοι οι υπεύθυνοι γονείς του, από το έγκλημά τους…*

——————————————————————

To παραμύθι ο Κοντορεβιθούλης αρχίζει ρεαλιστικά. Οι γονείς είναι φτωχοί και στενοχωριούνται για το πώς θα φροντίσουν τα παιδία τους. Τη νύχτα συζητούν τη δύσκολη κατάστασή τους και με ποιον τρόπο θα την αντιμετωπίσουν. Ακόμα και σε αυτό το επιφανειακό επίπεδο, το λαϊκό παραμύθι μεταδίδει μια σημαντική αλλά δυσάρεστη αλήθεια: η φτώχεια και η στέρηση δεν βελτιώνουν το χαρακτήρα του ανθρώπου, αλλά μάλλον τον κάνουν πιο εγωιστή, λιγότερο ευαίσθητο στα βάσανα των άλλων και έτσι επιρρεπή σε κακές πράξεις. Το παραμύθι εκφράζει με λέξεις και πράξεις αυτά που συντελούνται στο μυαλό του παιδιού.

Ένα μικρό παιδί, που ξυπνά στο σκοτάδι της νύχτας, νιώθει ότι απειλείται με πλήρη απόρριψη και εγκατάλειψη. Όταν οι γονείς εγκαταλείπουν τα παιδιά στο δάσος ο Κοντορεβιθούλης χρησιμοποιεί κατάλληλα την εξυπνάδα του και βρίσκει το δρόμο της επιστροφής. Τη δεύτερη φορά όμως επειδή είχε δεσμευτεί στην άρνηση και την παλινδρόμηση –την επιστροφή στο σπίτι –έχασε μεγάλο μέρος της πρωτοβουλίας και της ικανότητάς του να σκέφτεται καθαρά .

Όταν ο Κοντορεβιθούλης βρίσκεται στο σπίτι του δράκου αναγνωρίζει ότι για να επιβιώσουν αυτός και τα αδέλφια του θα πρέπει να αναπτύξουν πρωτοβουλία, να καταστρώσουν ένα σχέδιο και να δράσουν έξυπνα. Πρέπει να αντικαταστήσουν την υποδούλωση στις πιέσεις του Εκείνου (ασυνειδητο) με τη δράση σε συμφωνία με το Εγώ (συνειδητο).

Συμβολικά το πατρικό σπίτι –πολύ κοντά σε ένα δάσος – και το μοιραίο σπίτι στα βάθη του ίδιου δάσους, είναι στο ασυνείδητο επίπεδο οι δυο όψεις του πατρικού σπιτιού: εκείνη που ικανοποιεί και εκείνη που διαψεύδει τις προσδοκίες.

Πολύ σημαντικό στοιχείο στο παραμύθι είναι η έννοια της συνεργασίας.

Ο Κοντορεβιθούλης μαζί με τα αδέλφια του δένουν το δράκο και τον παραδίδουν στο βασιλιά, πράγμα που δείχνει στα παιδιά ότι καθώς μεγαλώνουν, πρέπει να στηρίζονται όλο και περισσότερο στους συνομηλίκους τους για αμοιβαία βοήθεια και κατανόηση.

Αυτό ενισχύει την κύρια ιδέα της ιστορίας, που προειδοποιεί εναντίον της παλινδρόμησης και ενθαρρύνει την ανάπτυξη προς ένα ανώτερο επίπεδο ψυχολογικής και διανοητικής ύπαρξης.

Αφού ξεπεράσει κάθε συναισθηματική εξάρτηση ο Κοντορεβιθούλης και τα αδέλφια του είναι έτοιμα να ζήσουν ευτυχισμένα με τους γονείς τους.

Το παραμύθι με την εξύψωση του διαφορετικού βοηθά το παιδί να ξεπεράσει τη σωματική του ατέλεια και κατωτερότητα και να συμφιλιωθεί με το σώμα του. Επέρχεται μια ισορροπία μεταξύ του μικροσκοπικού σώματος και του ισχυρού πνεύματος.

Το παραμύθι ο Κοντορεβιθούλης βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν εμπιστοσύνη ότι μπορούν κάποια μέρα να τα βγάλουν πέρα με τους κινδύνους του κόσμου καθώς και με τους φόβους τους.

Ενθαρρύνει το παιδί να εξερευνά μόνο του ακόμη και τα πλάσματα της αγχώδους φαντασίας του, γιατί αυτού του είδους τα παραμύθια το κάνουν να νιώθει εμπιστοσύνη ότι μπορεί να υπερνικήσει όχι μόνο τους πραγματικούς κινδύνους για τους οποίους τους έχουν μιλήσει οι γονείς τους, αλλά ακόμη για τους εξαιρετικά διογκωμένους κινδύνους που φοβάται ότι υπάρχουν . (Μπετελχάϊμ Μ. (1995).

(Η διερευνητική δραματοποίηση του παραμυθιού ως μέσο παιδαγωγικής διαδικασίας στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο. Κυριακοπούλου Ελένη, Λάζαρη Μαρία / Από τα Πρακτικά του Ελληνικού Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης (ΕΛΛ.Ι.Ε.Π.ΕΚ.), 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα «Μαθαίνω πώς να μαθαίνω», 7-9-2010)

——————————————————————

*Τι παραπάνω χρειαζόμαστε να… μελετήσουμε; Ακόμη κι ένας… εγκαταλελειμμένος Κοντορεβυθούλης, το ‘ξερε! Κ. Π.

——————————————————————

«Βαθύτερο νόημα βρίσκεται στα παραμύθια που μας έλεγαν στα παιδικά μας χρόνια, παρά στην αλήθεια που μας διδάσκει η ζωή» Σίλλερ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s