θωμας Κοροβινης

Ο Θωμάς Κοροβίνης, μοναδικό μείγμα αυθεντικά λαικού και πνευματικού ανθρώπου, είναι συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής, φιλόλογος και βραβευμένος ερευνητής με το Α βραβείο λαογνωσίας Αμπντί Ιπεκτσί. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και έζησε  8 χρόνια στην Κωνσταντινούπολη ενώ εμπνεύστηκε ταυτόχρονα από τη λαογραφία Ελλήνων και Τούρκων, μετουσιώνοντάς τες σε τραγούδια και αφηγήματα όπως: Κανάλ ντ’ Αμούρ, Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου, Το Κελί (CD-βιβλίο), Τρία ζεϊμπέκικα και ένα ποίημα για τον Γιώργο Κούδα, Το χτικιό της Άνω Τούμπας κλπ. Ως ερευνητής του λαϊκού τραγουδιού έγραψε το «Όμορφη Νύχτα» Χρονογραφία – Μυθιστόρημα για τα 20 χρόνια λαϊκού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη (1985-2005), ενώ γράφει χρόνια σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά (Διαγώνιος, Εντευκτήριο, Οδός Πανός κλπ). Συγχρόνως έχει συνεργαστεί σε συναυλίες με Έλληνες και Τούρκους όπως πχ στο Ηρώδειο το ’96, με κοινή συναυλία Ελλήνων και Τούρκων μουσικών αλλά και ως παραγωγός και επιμελητής ραδιοφωνικών εκπομπών στον 9,58 («σταθμός στον πολιτισμό» της ΕΡΤ 3).

από την Κρυσταλία Πατούλη

για το περιοδικό Thessaloniki Confidential, Εκδόσεις Λυμπέρη

 

Γεννημένος ή πολιτογραφημένος Θεσσαλονικιός;

Γεννήθηκα το 1953 και μεγάλωσα στη Νέα Μηχανιώνα, μια  παραθαλάσσια κωμόπολη, 30 χιλ. έξω από τη Θεσσαλονίκη, με τον πιο ανεπτυγμένο αλιευτικό στόλο της Ελλάδας. Έζησα στο παρελθόν και 7 χρόνια στην Κωνσταντινούπολη.

Η πρώτη ανάμνηση από την πόλη;

Βόλτα στην αγορά Μοδιάνο της Θεσσαλονίκης με τον πατέρα μου. Θυμάμαι ψώνιζε καφέδες, για το καφενείο-ταβέρνα που είχε και με έπαιρνε μαζί. Είμαι καφετζής και γκαρσόνι: Αυτή είναι η δουλειά που ξέρω πολύ καλά από παιδί. Αυτή η ταβέρνα τροφοδότησε την εμπειρία μου με στοιχεία λαϊκά, με τους ανθρώπους του μεροκάματου, το λαϊκό τραγούδι και το ρεμπέτικο. Ισχυρά βιώματα…

Ποιον είχατε  πρότυπο όταν είσαστε παιδί;

Δεν θυμάμαι να είχα κανένα πρότυπο. Τα πρότυπα μου δημιουργήθηκαν στην πορεία και δια της αρνήσεως. Καθώς απέρριπτα τύπους, που τους είχα ως αρνητικά πρότυπα. Ειδικά την ατιμία.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

Οι αντιήρωες. Αυτοί που κουβαλάνε τον προσωπικό τους ηρωισμό στην καθημερινότητα τους, χωρίς όνομα. Κάποια πρόσωπα που θαύμασα,  ήταν του Παναγούλη, λόγω της αυτοθυσίας του – ένας ήρωας της αντίστασης που τον έχω στο εικονοστάσι. Η στάση του και η δολοφονία του Λαμπράκη ήταν τα κοινωνικά γεγονότα που με συγκλόνισαν, όπως και η εκτέλεση του φερόμενου ως δράκου , του Αριστείδη Παγκρατίδη που είναι και το θέμα του επόμενου μυθιστορήματος μου…

Σε τι σας έχει επηρεάσει ότι ζήσατε και ζείτε στη Θεσσαλονίκη;

Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει απ αυτό που τον ορίζει. Τα νεανικά χρόνια σημαδεύουν και τα ώριμα.  Αν ταυτιστεί κανείς με την πόλη που τον σφραγίζει, τον μεγαλώνει, είναι σαν τον Καβάφη που δε μπορεί να αφήσει την Αλεξάνδρεια. Ακόμη, κι αν η πόλη του τον πνίγει.

Πιστεύετε ότι η παρουσία σας έπαιξε ή παίζει ρόλο στην εξέλιξη ή την ιστορία της Θεσσαλονίκης;

Οπωσδήποτε η δραστηριοποίηση και η δυναμική παρουσία κάποιων ανθρώπων έχει την πιθανότητα να δίνει έναν τόνο σε μια πόλη ακόμη κι αν δεν φαίνεται στο παρόν. Αυτό όμως δεν πρέπει να κάνει τον όποιο δημιουργό να επαναπαύεται ή να ναρκισσεύεται, για το καλό και το δικό του και της πόλης του.

Ποια είναι η μεγαλύτερη προσωπική σας επιτυχία μέχρι σήμερα;

Η αγάπη των μαθητών, των παιδιών μου. Αυτή είναι η πιο υψηλή ανταμοιβή.

Ποιο είναι εκείνο για το ποιο έχετε μετανιώσει περισσότερο;

Μετάνιωσα για ένα μέρος του σπαταλημένου χρόνου της νιότης και για κάποιες ηλίθιες συμβουλές που πήρα υπ’ όψη. Ο άνθρωπος, πρέπει να ανακαλύπτει το πνεύμα της προσωπικής του ελευθερίας νωρίς και να το προστατεύει για πάντα.

Τι δεν ξέρει ο κόσμος εδώ για σας;

Όλα τα ξέρουν γιατί δεν τα κρύβω. Και γιατί όπως λέει και ο Σαββόπουλος στη Θεσσαλονίκη «κοντρολάρεσαι».

Τι σας κάνει περήφανο από την πόλη;

Όσοι συμπολίτες μου αντιστέκονται στη φτήνια και την κατηφόρα που έχει πάρει η πατρίδα μας.

Ποιόν συντοπίτη σας θαυμάζετε περισσότερο και γιατί;

Θαύμαζα κυρίως τους ποιητές του παλιού καιρού, όπως ο Αναγνωστάκης και ο Ασλάνογλου αλλά επηρεάστηκα περισσότερο από το έργο του Ιωάννου και του Χριστιανόπουλου.

Ποιος ή ποια ήταν η σημαντικότερη επιρροή στη ζωή σας μέχρι στιγμής;

Ίσως η ερωτική και η ιστορική μαγεία της Κωνσταντινούπολης.

Ποια συμβουλή θα δίνατε σ’ ένα παιδί που μεγαλώνει στη Θεσσαλονίκη;

Να πάρει υπόψη την ωραία πλευρά του παρελθόντος της και να την τιμήσει, ζώντας ταυτόχρονα με μη επαρχιώτικη αντίληψη. Θα’ θελα στην πόλη μου μια εφημερίδα που να περιέχει την Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Κάτι όμως, που δεν το’ χει ούτε η πρωτεύουσα.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα νέο άνθρωπο που σκοπεύει να έρθει να ζήσει και να δουλέψει εδώ;

Να την απολαύσει με τα σύγχρονα δεδομένα της αλλά να μην «κολλήσει».

Τι θαυμάζετε περισσότερο στους Θεσσαλονικείς και τι αντιπαθείτε;

Θαυμάζω τα απομεινάρια μιας παλιάς κιμπαροσύνης, όπου τη βρίσκω, και με απωθεί η καθήλωση σε ένα πλέγμα θρησκευτικο-εθνικιστικού μίζερου τοπικισμού.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος για την πόλη;

Να χάσει εντελώς το ευρωανατολίτικο χρώμα της που την καθιστά μοναδική.

Ποια είναι η μεγαλύτερη υπερβολή που έχετε κάνει στη Θεσσαλονίκη;

Οι υπερβολές και οι ακρότητες είναι χαρακτηρισμοί των άλλων. Εγώ τα σάλτα που κάνω τα βλέπω φυσικά.

Τι θα θέλατε να γνωρίζει ο κόσμος για τη Θεσσαλονίκη;

Την ιστορική αίγλη του Βυζαντινισμού της… (παρόλο που η μεταποίησή της από δεύτερη μητρόπολη δύο αυτοκρατοριών, σε δεύτερη πόλη ενός κρατιδίου, μειοδότησε την ιστορική της λειτουργία). Επίσης, ότι στη Θεσσαλονίκη φαίνεται ότι εφαρμόζονται με μεγαλύτερη ευκολία διάφορα στημένα σχέδια, κάτι που δεν μπορεί να γίνει στην Αθήνα γιατί υπάρχει δίκτυο άμυνας από δημοσιογράφους, διανοούμενους κλπ. Εδώ η πόλη είναι ανοχύρωτη. Οι μονάδες υπήρχαν πάντα. αλλά το γενικό κλίμα αυτό ήταν και είναι. Το κλίμα του παρακράτους το 1960 για παράδειγμα στη Θεσσαλονίκη, είχε ανθίσει.

Ποιοι είναι για εσάς, οι ζωντανοί μύθοι αυτής της πόλης;

Οι πρόσφατοι μύθοι μας άφησαν: Ο Πεντζίκης, η Καρέλη, ο Μοσκώφ, ο Κανελλόπουλος, ο Ανδρόνικος. Ζούμε άραγε σε εποχές που γεννάνε μύθους;

Το όνειρό σας για την ευτυχία;

Δεν την πιστεύω. Πιστεύω στα έργα του χρόνου με βάση την δημιουργία και την εύνοια της τύχης.

Πότε, που, με ποιούς είναι η ευτυχέστερή σας στιγμή;

Με λατρεμένους φίλους σε βραδινό συμπόσιο με κρασί και λαϊκό τραγούδι.

Αν αρχίζατε από την αρχή την ζωή σας θα ακολουθούσατε την ίδια διαδρομή;

Δεν πέρασα και άσχημα αλλά θα θελα να ζήσω και τη ζωή κάποιου άλλου…

Η αγαπημένη σας φράση (motto):

Μέσα και έξω αγώνας…

Σε τι σας έχει επηρεάσει η Θεσσαλονίκη;

Η ατμόσφαιρα του ιστορικό μπάκ ράουντ μιας πολυπολιτισμικής μητρόπολης. Στο στυλ μου και στην εμφάνιση και στη νοοτροπία, δεν πήρα δάνεια από τη Θεσσαλονίκη. Σαν οπαδός της αιώνιας εφηβείας δεν αφέθηκα να επηρεαστώ από τα γνωστά μικροαστικά συμβατικά πρότυπα.

Έχετε ζήσει κάτι ιδιαίτερο στη Θεσσαλονίκη που σχεδόν θα ήταν αδύνατο να σας συμβεί κάπου αλλού;

Δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά γεύτηκα πολύ έντονα την ανεπανάληπτη λαϊκή ατμόσφαιρα των χρόνων του 70 και του 80… μέχρι που έγραψα και βιβλία εμπνευσμένα από εκείνο το κλίμα του καιρού όπως τα Κανάλ ντ αμούρ και Όμορφη Νύχτα.

Θα αφιερώνατε έναν στίχο σας στη Θεσσαλονίκη;

Από το τραγούδι μου σε μουσική Γιώργου Σφυρίδη, σε ερμηνεία Νίκου Παπάζογλου: «Έλα και συ σκληρέ Γαρμπή / Και τι θα βρεις να πάρεις / Μας έπνιξε η μοναξιά / Μας σκόρπισε ο Βαρδάρης»

Ταξιδεύοντας με μια χρονομηχανή, σε ποια εποχή της πόλης θα «πατούσατε στάση»;

Στην εποχή του οργασμού των ιδεών και της κραιπάλης: Τη δεκαετία του ‘70.

Η ωραιότερη στιγμή της ημέρας/νύχτας;

Αντικρίζοντας τον Όλυμπο τη χαραυγή.

Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται για σας στη Θεσσαλονίκη;

Δεν απαγορεύονται αυτά που απαγορεύουν άλλοι. Και επιτρέπονται αυτά που δεν επιτρέπουν άλλοι…

Θεσσαλονίκη, το ηθικό δίδαγμα: Υπάρχει κι αν ναι, ποιο είναι;

Ξενέρωσε. Πρέπει να βρει τα νερά της….

Ποια είναι η μεγαλύτερη επαγγελματική σας επιτυχία μέχρι σήμερα;

Είναι η γνωριμία και η αγάπη μου με μερικούς ανθρώπους – θαύματα όπως η Διδώ Σωτηρίου και ο Οδυσσέας Ελύτης.

Υπήρξε κάποια συνταγή επιτυχίας γι’ αυτό που καταφέρατε;

Το πάθος για ζωή σε συνδυασμό με έμπνευση και δημιουργικότητα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ιδανικό-αξία σας;

Η δικαιοσύνη στην ανθρωπότητα και η δικαίωση του ανθρώπου.

Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με το γράψιμο αφηγημάτων ή τραγουδιών;

Υπάρχουν ορισμένες πηγές ζωής και ενασχόλησης…. Και στοιχεία προσωπικής μυθολογίας από πρόσωπα και καταστάσεις. Αυτά όλα δίνουν ερεθίσματα για τη δημιουργία έργου.

Μια συνηθισμένη μέρα σας;

Πηγαίνω για καφέ, μετά για δουλειά στο διαπολιτισμικό σχολείο του  Ευόσμου που προσπαθούμε όλοι εκεί, τα παιδιά να έρθουν κοντά στη δική μας πραγματικότητα. Έπειτα κάνω μια μεγάλη βόλτα, περνάω από τον Ιανό και από στέκια- καφενεία: Στις αγορές, στη Μοδιάνο, στο Καπάνι του κέντρου. Καμιά φορά πάω τα πρωινά στα κάστρα ή στο Σέιχ-Σου και το απόγευμα γράφω: Διηγήματα και τραγούδια κυρίως. Το  βράδυ… πηγαίνω στην  Τουμπουρλίκα, μια ταβέρνα με ζωντανό ελληνικό πρόγραμμα αλλά και στο Ασυλο.     Αν  έχουμε και κάποια συναυλία, τραγουδάμε ή αν έρθει κάποιος ηθοποιός φίλος, όπως είναι η Φιλαρέτη Κομνηνού πηγαίνω στο θέατρο και βέβαια σινεμά.

Τι θα λέγατε στη πόλη που ζείτε….

Θεσσαλονίκη… περαστικά σου….

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s