Μνημονιο: κατανοηση και ανατροπη

ΜΝΗΜΟΝΙΟ – ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Πέμ, 09/06/2011 – 15:58.

Θεμέλιο του πολιτεύματός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία. (Άρθ. 1 παρ. 2 Συντάγματος) Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, και υπάρχουν υπέρ αυτού (Άρθ.1 παρ. 3 Σ).

Βρισκόμαστε στους δρόμους και τις πλατείες αγανακτισμένοι, γιατί παραβιάζεται το Σύνταγμά μας, ο θεμελιώδης καταστατικός χάρτης των δικαιωμάτων μας και νιώθουμε ότι είναι χρέος μας και ανάγκη να το υπερασπιστούμε. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. (άρθ. 120 παρ.2 και 4).). «Η ουσία του Δικαίου είναι η αντίσταση κατά του αδίκου» (Αrtur Kaufmann, ΠΧ ΛΒ σελ.705)

Από τις αρχές του 2010 η Ελλάδα αντιμετώπιζε πρόβλημα δανειοδότησης από τις διεθνείς αγορές. Οι δανειακές ανάγκες της χώρας μας για το 2010 ήταν 53 δις ευρώ. Στις 25-1-2010, ενώ οι αγορές προσέφεραν 25 δις ευρώ με επιτόκιο 6,2%, το οικονομικό επιτελείο δανείστηκε μόνο 8 δις ευρώ για πέντε έτη (Ελευθεροτυπία, 26-1-2010). Η Ελλάδα θα μπορούσε ήδη μέχρι 31-3-2010 να είχε δανειστεί άνετα από τις διεθνείς αγορές τουλάχιστον ποσό 53,4 δις ευρώ με μέσο επιτόκιο περί το 6,2%, χωρίς να έχει παραιτηθεί από την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας σε σημαντικούς τομείς και χωρίς να έχει μετατραπεί σε οικονομικό προτεκτοράτο του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης υπό το έλεγχο της Τρόικας (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2212).

Η ψήφιση του Ν.3845/2010 (περί Μνημονίου), η υπογραφή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (η οποία συντάχθηκε από την δικηγορική εταιρία «Slaughter and May» με έδρα το Λονδίνο) η έκδοση της απόφασης 2010/320 του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ (με την οποία ειδοποιήθηκε η Ελλάδα να λάβει μέτρα για την μείωση του ελλείμματος που κρίθηκε υπερβολικό), αλλά και η εφαρμογή τους πραγματοποιούνται κατά παράβαση βασικών διατάξεων του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και του Κοινοτικού Δικαίου.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ:

1. -Έχουν εκχωρηθεί στην πράξη η άσκηση και ο έλεγχος της πολιτικής σε όργανο (Τρόικα= Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) το οποίο δεν προβλέπεται ούτε θεσμοθετείται από καμία διάταξη νόμου. (εθνική, κοινοτική ή διεθνή).

2. Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων έρχονται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα (άρθ. 17), το Άρθ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τονΧάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθ .17) που προστατεύουν μια σειρά περιουσιακών δικαιωμάτων του προσώπου όπως δικαιώματα μισθών, συντάξεων, επιδομάτων και κάθε άλλης μορφής αποδοχών εργαζομένων ή δικαιούχων κοινωνικής ασφάλισης, είτε περιοδικών, είτε κατά δόσεις ή εφάπαξ, αλλά και το άρθρο 25 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.

3.Οι ρυθμίσεις του Μνημονίου αφορούν και ζητήματα φορολογίας εισοδήματος, κοινωνικής ασφάλισης, εισοδηματικής πολιτικής για τα οποία η Ε.Ε. δεν έχει ούτε αποκλειστική, ούτε συντρέχουσα αρμοδιότητα (άρθρα 2,3 Σ.Λ.Ε.Ε). Συνεπώς η απόφαση 2010/320 του Συμβουλίου έχει ληφθεί κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων. Οι πιο εξοργιστικές όμως ρυθμίσεις περιέχονται στην Δανειακή Σύμβαση:

Η αναγκαστική εκτέλεση απαγορεύεται γιατί είναι ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά κυρίαρχου κράτους από άλλα (άρθρο 2.7, Χάρτας του ΟΗΕ). Αν απαγορεύεται στον ΟΗΕ να το κάνει απαγορεύεται και σε κάθε άλλο κράτος. Σύμφωνα με το διεθνές έθιμο απαγορεύεται η αναγκαστική εκτέλεση σε περιουσιακά στοιχεία του κράτους, που προορίζονται για δημόσιους σκοπούς (ασυλία λόγω Εθνικής Κυριαρχίας- Κ. Χρυσόγονος, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 1358). Δυνάμει όμως του άρθ. 14 (5) της δανειακής Σύμβασης που υπεγράφη με τους δανειστές μας (Ε.Επ., Δ.Ν.Τ., και Ε.Κ.Τ.) το Ελληνικό κράτοςπαραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία Εθνικής Κυριαρχίας «…που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει…», επιτρέποντας έτσι την κατάσχεση της μέχρι σήμερα ακατάσχετης δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών εξοπλισμών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Ο όρος παραίτηση από την ασυλία της Εθνικής Κυριαρχίας δεν είναι μόνον ο αυστηρότερος της σύμβασης, αλλά με αυτόν τον όρο παραβιάζονται θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα, παραβιάζει την θεμελιώδη αρχή του σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους, απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της Χώρας (Κασιμάτης, Οι Συμφωνίες Δανεισμού της Ελλάδας με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, 2010 σελ. 25).

Επίσης, η Χώρα μας παραιτείται από όλες τις νομικές διαδικασίες (ενστάσεις, αγωγές) σχετικά με την κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων. Επιπλέον δε, συμφωνείται ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό που επιτρέπει την παραίτηση ενός κράτους από την ασυλία (σε αντίθεση π.χ. με άλλα δίκαια, όπως το ελληνικό). Η παραίτηση αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα αρθ. 1 (περί εθνικής κυριαρχίας) και 26 του Σ. (διάκριση εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική), καθώς κανένα όργανο του Κράτους (ούτε καν το Κοινοβούλιο, ακόμα και με αυξημένη πλειοψηφία) δεν έχει αρμοδιότητα να παραιτηθεί από ασυλία που αφορά την περιουσία που έχει ταχθεί για Δημόσιο Σκοπόκαι να δεσμεύσει με αυτό τον τρόπο τις μελλοντικές γενιές.

Πολλώ δε μάλλον δεν νομιμοποιούνται να δεσμεύσουν μ’ αυτό τον τρόπο την κρατική περιουσία και τις μελλοντικές γενιές ο Υπουργός Οικονομικών, κοςΓεώργιος Παπακωνσταντίνου και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κος Γεώργιος Προβόπουλος με τις υπογραφές των οποίων, και μόνον, τέθηκε σε ισχύ η δανειακή σύμβαση. Κανονικά βάσει του Ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου ο ΠτΔ υπογράφει τις διεθνείς Συνθήκες και η Βουλή τις κυρώνει με νόμο.

Στην περίπτωση του Μνημονίου με το άρθρο 4 του ν. 3845/2010 προβλεπόταν κύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων και μνημονίων από την Βουλή και μετά από μόλις τρεις μέρες με το άρθ. 9 του Ν.3847/2010 τροποποιήθηκε η ως άνω διάταξη, έτσι ώστε, αφαιρώντας την νομοθετική αρμοδιότητα της Βουλής, αυτές να ισχύουν από την υπογραφή τους και να αρκεί απλώς «συζήτηση και ενημέρωση»,γεγονός το οποίο, επιπλέον, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, είτε βάσει του άρθρου 28 §2 που απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών για την κύρωση διεθνών συμβάσεων, είτε βάσει του άρθρου 36§2 του Συντάγματος, που απαιτεί την απόλυτη πλειοψηφία για την κύρωση με τυπικό νόμο από τη Βουλή των διεθνών συνθηκών οικονομικής συνεργασίας που επιβαρύνουν τους Έλληνες. Κατά συνέπεια υφίσταται διπλή Συνταγματική παραβίαση, αφού όχι μόνο δεν υπεγράφη νομίμως η εν λόγω σύμβαση αλλά δεν κυρώθηκε και ποτέ.

Μάλιστα στη σύμβαση απαιτείται γνωμοδότηση του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών, την εγκυρότητα της οποίας διαβεβαιώνει η ελληνική κυβέρνηση » [άρθ. 3 (4) (α) της Σύμβασης] με την οποία πιστοποιείται, ότι η σύμβαση αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με καμία διάταξη του συντάγματος ή νόμου που ισχύει ή θα ισχύσει στο μέλλον. Πέραν της προφανούς αναλήθειας της συγκεκριμένης γνωμοδότησης, η βεβαίωση αυτή χρησιμοποιείται προκειμένου οι δανειστές μας να ζητήσουν πίσω εντόκως τα χρήματα που κατέβαλαν, ακόμα και αν η σύμβαση αυτή κριθεί άκυρη ως αντίθετη με το ελληνικό Σύνταγμα. Ενώ αντίθετα, αν η σύμβαση κριθεί άκυρη ως αντισυνταγματική για κάποιον από τους δανειστές μας, αυτοί αποδεσμεύονται χωρίς καμμία κύρωση.

Η σύμβαση βρίθει αντίστοιχων λεόντειων όρων υπέρ των δανειστών εις βάρος, όμως, της Ελλάδας, κατά παραβίαση της αρχής της συμβατικής ισότητας:

• Οι δανειστές, ένας ή όλοι, μπορούν να μεταβιβάσουν με οποιοδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τρίτο τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις που έχουν από τη Σύμβαση δανεισμού, ενώ η Ελλάδα, ως οφειλέτρια,δεν μπορείούτε να αρνηθεί μια τέτοια μεταβίβαση ούτε να μεταβιβάσει μέρος ή όλο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών της από την Σύμβαση προς τρίτο [αρθ. 2(3) σε συνδυασμό με το αρθ. 13]

• Με το άρθρο 4 (2) της δανειακής σύμβασης εγγυούμαστε ότι το σύνολο της δημόσιας περιουσίας θα αξιοποιηθεί προνομιακά για την εξασφάλιση του δανείου. Μάλιστα συναλλαγές που πραγματοποιούνται επί δημόσιας περιουσίας (εκποίηση, αξιοποίηση δημοσίου πλούτου, μακρόχρονη ενοικίαση) πρέπει να γίνονται προς εξασφάλιση της δανειακής σύμβασης, δηλαδή των απαιτήσεων των δανειστών μας. Με δεδομένο μάλιστα ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του δανείου θα καλύψει παλαιότερα ληξιπρόθεσμα δάνεια (Βλ. κατωτέρω Πινακα Ι, σελ.8) που δεν διέθεταν ανάλογες εγγυήσεις, στην πραγματικότητα με το καινούργιο δάνειο προσφέρουμε άνευ ουσιώδους ανταλλάγματος και προς βλάβη της δημόσιας περιουσίας εξασφαλίσεις στους δανειστές μας.

• Σημειωτέον, ότι αποφασίστηκε να προστεθεί και 0,5% ποσοστό του δανείου από την Ε.Ε. (80 δις από τα συνολικά 110 δις που λάβαμε) ως εφάπαξ ποσό αμοιβής για υπηρεσίες και κάλυψη λειτουργικών δαπανών των δανειστών μας («έξοδα φακέλου»),το οποίο ανέρχεται στο ποσό 400.000.000 ευρώ!!! (Επ. Μαριάς, Νομικό Βήμα, 2010, σελ. 2211) Το ποσό αυτό υπερβαίνει τις μειώσεις συντάξεων για το έτος 2010.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Η Ελλάδα θα μπορούσε να ιδρύσει μια Τράπεζα Ειδικού Σκοπού, όπως η Γερμανική Κρατική ΤράπεζαKFW, προκειμένου να δανείζεται φθηνά από την ΕΚΤ και να αξιοποιεί τα κεφάλαια αυτά για την αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους με χαμηλά επιτόκια, μειώνοντας έτσι τους υπέρογκους ετήσιους τόκους που καταβάλλει η Ελλάδα στους δανειστές της και ενισχύοντας ταυτόχρονα την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011 η Ελλάδα θα καταβάλει 15,9 δις ευρώ για τόκους, ενώ για το διάστημα 2011-2014 θα καταβάλει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ 71 δις ευρώ για τόκους (ΔΝΤ,Εκθεση 10/110,5-5-2010, σελ. 125).

Μας λένε, ότι τα μέτρα αυτά δικαιολογούνται λόγω της έκτακτης κατάστασης οικονομικής ανάγκης, που βρίσκεται η χώρα, όμως το διεθνές δίκαιο δικαιολογεί και άλλους δρόμους:

• την στάση πληρωμών του χρέους έναντι των δανειστών,

• τον λογιστικό έλεγχό το χρέους,

• τον προσδιορισμό του νόμιμου χρέους (αν και στην έκταση που υφίσταται) και συμψηφισμό του νόμιμου χρέους, όπως θα προκύψει κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με ανταπαιτήσεις που έχει η Χώρα μας κατά των δανειστών μας π.χ. πολεμικές αποζημιώσεις, κατοχικό δάνειο, ρήτρες μη τήρησης συμβατικών όρων σε προγράμματα εξοπλισμών κ.λ.π.

• την άρνηση ή την ριζική αναδιαπραγμάτευση του συνολικού χρέους,λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις οικονομικές και νομισματικές παραμέτρους.

Συναφείς προς τα ανωτέρω, ήταν και οι αποφάσεις, που κατά περίπτωση επιλέχθηκαν από τα δικαστήρια της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Λετονίας, αλλά και από το δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας για την περίπτωση της Αργεντινής κ.α.

Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε, ότι ήδη υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στην χώρα μας! Το 1938 μετά από προσφυγή της Βελγικής Κυβέρνησης για χρέη της Ελλάδας προς την Βελγική Τράπεζα ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου του Διεθνούς Δικαίου, που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομό του ΟΗΕ) ο νομικός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κράτους της κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά, Ιωάννης Γιούπης ανέφερε προς υπεράσπιση της Ελλάδος τα εξής:

«Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και παράλληλα προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος, και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του, κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους». (Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. ΙΙ, chapter III, C2 article 33, σελ. 37, 38 &Yearbook of the International Law Commission, 1980, vol. Ι, σελ. 158, § 19)

Συνεπώς, κατά την πρόταση του Ιωάννη Γιούπη, όταν τα κράτη βαρύνονται με υποχρεώσεις έναντι των οφειλετών τους, τις οποίες δεν μπορούν να εκπληρώσουν παράλληλα με τις υποχρεώσεις τους έναντι του λαού τους, είναι υποχρεωμένα να ικανοποιήσουν κατά προτεραιότητα τις βασικές κοινωνικές ανάγκες,έστω και με βλάβη των πιστωτών.[Permanent Court of International Justice (PCIJ). Series C, no 87 (1938-1939). 187 κ.ε.,ιδίωςσ. 205 κ.ε.].

Και μόνο την επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ να λάβουμε υπόψιν (1613η Συνάντηση, 17η Ιουνίου 1980), η οποία λέει ότι «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει σχολεία, πανεπιστήμια, δικαστήρια, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες, επιφέροντας χάος και αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει κονδύλια αποπληρωμής δανείων σε ξένους και ντόπιους δανειστές», θεμελιώνεται το δικαίωμα άρνησης πληρωμής όχι μόνο του «επαχθούς»/«απεχθούς» χρέους, αλλά και γενικά του δημόσιου χρέους.

Κατά συνέπεια ο προσδιορισμός των μορφών και του ύψους του συγκεκριμένου χρέους αποτελεί μείζον πολιτικό ζήτημα και συνδέεται με την αποκάλυψη όλων εκείνων των δανειακών συμβάσεων, τοκογλυφικών δανείων, παροχής κρατικών εγγυήσεων σε δάνεια τρίτων, αδιαφανείς και κρυφές συναλλαγές σε εξοπλιστικά προγράμματα, δημόσιες προμήθειες,έργα.

Παρόμοιος εθιμικός κανόνας κατά τον οποίο τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνείς τους υποχρεώσεις, έχει ήδη αναγνωριστεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ένα ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου  (Judgment of the International Courtof Justice of 25 September 1997, Gabcikovo-NavigarosProject- Hungrary/Slovakia).

Με βάση αυτά τα επιχειρήματα, το Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνώνδικαίωσε την Ελλάδα. Το σπουδαιότερο όμως είναι το εξής: Σε αυτό το νομικό δεδομένο (Νομικά Επιχειρήματα, Δικαστική Απόφαση), στηρίχθηκε το 2003 ο Πρόεδρος της Αργεντινής Νέστωρ Κίρσνερ, για να διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του Δημόσιου Χρέους της Αργεντινής και να σώσει την χώρα του από τα νύχια του ΔΝΤ.

Η ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ακόμη και με τις παραδοχές του ίδιο του ΔΝΤ, το χρέος από 119% του ΑΕΠ που βρίσκεται σήμερα (2010), θα εκτιναχθεί το 2013, τελευταίο έτος του προγράμματος στήριξης, μεταξύ 150-177% του ΑΕΠ και αυτό υπό την προϋπόθεση, ότι θα υπάρξει ήπια ανάκαμψη της οικονομίας και ότι «….οι Αρχές θα εξακολουθήσουν να προωθούν ισχυρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (…) και ότι η χώρα θα αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές με ικανοποιητικούς όρους…» (IMF, Greece, Request fro Stand-By Arrangement Prepared by the European Department in Consultation with Other Departments. EBS/10/77, ApprovedbyPoulM. ThomsenandMartinMuhleisenMay 5, 2010, s. 18,36)Εάν όλα πάνε καλά, επομένως, και αν ληφθούν πρόσθετα μέτρα στην γνωστή κατεύθυνση και αφού θα έχουμε κατεδαφίσει το Κοινωνικό Κράτος (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος) και διαλύσει την κοινωνική συνοχή, θα καταφέρουμε να αυξήσουμε το Δημόσιο Χρέος κατά το ήμισυ! (Εφημερίδα Δ.Δ. 2/2010, σελ. 162, Γ. Κατρούγκαλος, Αν. Καθηγητής Δ.Π.Θ.). Με λίγα λόγια:

• Δανειζόμαστε με 5% ή 6% επιτόκιο για να εξυπηρετήσουμε δάνεια που έχουν συναφθεί ακόμη και με ποιο ευνοϊκούς όρους π.χ. με επιτόκιο περίπου 3%,

• Ο αναποτελεσματικός αυτός δανεισμός έχει ως βασική λογική την καθυστέρηση της στάσης πληρωμών, ώστε να διασωθούν οι ξένες (ιδίως Γερμανικές) Τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς εξοικονομούμε, δανειζόμενοι εκ μέρους τους, ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Γερμανική Κρατική Τράπεζα KFW, ενώ δανείζεται με επιτόκιο 1% από την ΕΚΤ, χορηγεί εν συνεχεία στην Ελλάδα δάνεια ύψους 22,3 δις ευρώ με επιτόκιο 5% ή 6%, ανάλογα με τον χρόνο αποπληρωμής τους. Δεν είναι , λοιπόν, τυχαία η άρνηση της Γερμανίας για την διάσωση της Ελλάδας κατ΄εφαρμογή της ρήτρας αλληλεγγύης (αρ. 122 παρ. 2 ΣΛΕΕ), επειδή δήθεν δεν προβλέπεται από τις συνθήκες της Ε.Ε. (ιδίως από το άρθρο 125 ΣΛΕΕ) αφού απέβλεπε στην ραγδαία πτώση του ευρώ, που συνιστούσε στην τόνωση των γερμανικών εξαγωγών. Αυτές, μάλιστα, επωφελήθηκαν από την πτώση του ευρώ λόγω της κρίσης του ελληνικού χρέους (LeFigaro, 14/15-8-2010, σελ. 23). Αυξήθηκαν δε κατά 18,2% το πρώτο εξάμηνο του 2010 και έφτασαν το ποσό των 458,4 δις ευρώ (LeMonde,14-8-2010, σελ.10) .

Επομένως, η υπογραφή του Μνημονίου και της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης οδηγεί:

• Στην απαλλαγή των ευρωπαϊκών τραπεζών από το «τοξικό» ελληνικό χρέος και τη μεταφορά του σε χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απ’ όπου θα γίνει η διαχείριση του.

• Στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος από το ελληνικό στο αγγλικό, καταργώντας το μέχρι τώρα πλεονέκτημα της Ελλάδας, δηλαδή την ασυλία που προβλέπει το Ελληνικό Δίκαιο και αφορά στην προστασία της εθνικής κυριαρχίας. Και επιπλέον, παρότι επελέγη το αγγλικό δίκαιο, στο οποίο επίσης προβλέπεται η ασυλία του κράτους που δανείζεται, δυστυχώς, όμως η δανειακή σύμβαση υπεγράφη με οικειοθελή ρητή παραίτηση από αυτό το δικαίωμα.

• Στην επιβάρυνση του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου ακυρώνοντας το μέχρι σήμερα εξαιρετικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, η οποία δανειζόταν χωρίς να παραχωρεί ως εγγύηση την ακίνητη περιουσία της.

• Στην εποπτεία και τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και την υποχρέωση της Ελλάδας να υπακούει στις υποδείξεις των δανειστών της, ώστε να εξασφαλιστεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η αποπληρωμή των δανείων της προς αυτούς.

Ήδη σήμερα ετοιμάζεται η «αξιοποίηση» (δηλαδή το ξεπούλημα) της δημόσιας περιουσίας προς όφελος των δανειστών και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Όταν αυτό συμβεί οι εταιρείες, που θα αποκτήσουν την ιδιοκτησία ή θα αναλάβουν τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας θα έχουν αποκτήσει ισχυρά δικαιώματα.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Παρακάτω, παραθέτουμε ενδεικτικώς οικονομικά στοιχεία εν σχέσει με το χρέος και την αποπληρωμή του

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Λήξη Ομολόγων 2010-2013, με ημερομηνία καταγραφής της 29.04.2010, σε δις € – προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης

Έτος	Λήξη ομολόγων συνολικά	Δάνεια ΔΝΤ-ΕΕ
2010	15,80	38,00
2011	31,30	40,00
2012	31,70	24,00
2013	24,90	8,00
Σύνολο	103,70	110,00

Πηγή: Bloomberg – Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)

Σύμφωνα με τον Πίνακα Ι, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για τα έτη 2010-2013 εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της, αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του ταμείου στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε. Επομένως, είναι προφανές ότι το Δάνειο δεν εξυπηρετεί την πληρωμή συντάξεων, μισθών ή άλλων κρατικών δαπανών, αλλά τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες είναι οι κύριοι δανειστές μας (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχει στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27%.

* Πρόβλεψη υπουργείου οικονομικών

** Έλλειμμα με την εφαρμογή του προγράμματος, σύμφωνα με το υπουργείο – ΑΕΠ όχι από τους πίνακες, αλλά από την αφαίρεση της προβλεπόμενης από το υπουργείο ύφεσης

Σημείωση: Δεν υπολογίζουμε την επί πλέον επιδείνωση του ελλείμματος από τα δημόσια ιδρύματα, όπως ανακοινώθηκε.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Ανεργία επί συνολικά απασχολουμένων 4.940.000 ατόμων

Μεγέθη	2010	2011	2012	2013
Ποσοστό	11,6%	14,5%	15,0%	14,6%
Άνεργοι	573.040	716.300	741.000	721.240

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών – Προβλέψεις

Όσον αφορά τώρα την ανεργία, η μελλοντική της εξέλιξη αποτυπώνεται με μελανά χρώματα, ακόμη και από την συντηρητική επίσημη πρόβλεψη του Υπουργείου Οικονομικών με αποτέλεσμα την διάβρωση του κοινωνικού ιστού.

Περαιτέρω, τα «παραδείγματα» των χωρών, στις οποίες δραστηριοποιήθηκε στο παρελθόν («φορο-εισπρακτικά») το ΔΝΤ, δεν επιτρέπουν καμία απολύτως αμφιβολία, σε σχέση με τη σκόπιμη δημιουργία ανεργίας (συμπίεση των μισθών κλπ), καθώς επίσης με τα αποτελέσματά της στις ανθρώπινες κοινωνίες. Με τους φόρους να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες αιτίες της ύφεσης, του (φορολογικού) πληθωρισμού και της ανεργίας (υπολογίζεται ότι σε σύνολο 800.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα κλείσουν μέχρι το τέλος του 2011 περίπου 175.000, αυξάνοντας τους ανέργους κατά 300.000, δηλαδή στο 20% των απασχολουμένων και όχι στο 15% που θεωρεί η κυβέρνηση), θεωρούμε ότι, η μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο (και από εκεί στην Τρόικα), χωρίς καμία απολύτως πιθανότητα διάσωσης της χώρας μας από τη χρεοκοπία, είναι τουλάχιστον εγκληματική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι θα περικοπούν κατά 500 εκ. ευρώ το 2012 τα επιδόματα ανεργίας, ενώ ο αριθμός των ανέργων θα έχει εκτιναχθεί λόγω της ύφεσης, την οποία, μάλιστα, θα επιτείνει η προβλεπόμενη περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για κάθε ένα από τα έτη 2010-2012 κατά 500 εκ ευρώ.

Τέλος, παρακάτω παραθέτουμε τα οικονομικά μεγέθη, που προκύπτουν από το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2011. Τουλάχιστον από την αύξηση των δαπανών, αλλά και του ελλείμματος, φαίνεται καθαρά η αποκλειστική ευθύνη των όσων διαχειρίστηκαν το Ελληνικό χρήμα.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Εξέλιξη ΑΕΠ, εσόδων, δαπανών και ελλειμμάτων (των ζημιών δηλαδή του κράτους) σε εκ. €, στην Ελλάδα

ΕΤΟΣ	ΑΕΠ*	Έσοδα	Δαπάνες	Έλλειμμα	Δημόσιο Χρέος**	Ποσοστό επί ΑΕΠ
2003	153.045	37.500	40.735	-3.235	179.008	117,00%
2004	164.421	40.700	45.414	-4.714	198.832	120,90%
2005	196.609	42.206	48.685	-6.479	209.723	118,90%
2006	213.085	46.293	50.116	-3.823	224.162	105,10%
2007	228.180	49.153	55.733	-6.580	237.742	104,20%
2008	239.141	51.680	61.642	-9.962	260.439	108,90%
2009	237.494	48.491	71.810	-30.866	298.524	125,68%
2010	231.000	52.700	66.188	-19.473	340.680	147,48%

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (εκτιμήσεις σελ. 49 και 64)

* ΑΕΠ 2005 αναθεωρημένο, δηλαδή 20% περίπου αυξημένο σε σχέση με το 2004, μετά την πρόσθεση εσόδων από την «μαύρη οικονομία» εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ποσοστό του ελλείμματος και να βρεθεί εντός του συμφώνου σταθερότητας της Ε.Ε. για πρώτη και τελευταία φορά (ουσιαστικά, υποθετικό ΑΕΠ).

** Χρέος κεντρικής κυβέρνησης

Το ΑΕΠ μας αυξήθηκε από το 2003 έως το 2009 κατά 51% περίπου, ενώ τα δημόσια έσοδα κατά 40%, οι δαπάνες κατά 62% και το έλλειμμα σχεδόν κατά 7 φορές. Η διαφορά της αύξησης των εσόδων, σε σχέση με την αύξηση του ΑΕΠ, είναι σε τέτοιο βαθμό «μη ισορροπημένη», επειδή η μεγέθυνση του ΑΕΠ προήλθε κυρίως από την προς τα πάνω «αναθεώρηση» των στοιχείων (παρά το ότι σήμαινε αυξημένες «εκροές» προς τα ταμεία της Ε.Ε., αφού προσδιορίζονται ως ποσοστό επί του ΑΕΠ) και όχι από πραγματική ανάπτυξη.

Συμπερασματικά λοιπόν, αφενός μεν έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων, αφετέρου η συνεχώς μεγαλύτερη φορολόγηση οδηγεί με ασφάλεια σε μία κλιμακούμενη ύφεση η οποία, σε συνδυασμό με το φορολογικό πληθωρισμό ύψους τουλάχιστον 6%, με τα υψηλά ,επιτόκια (ύψους επίσης 6%), με τις μειωμένες ονομαστικές και πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων, με την τεράστια ανεργία, με το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με την απελευθέρωση των αγορών μας (εκποίηση ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΑΘ, ΟΣΕ κ.α στους δανειστές), με την ιδιωτικοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών (Λιγνίτη, Νικελίου, Χρυσού, Πετρελαίου, Φυσικού Αερίου κλπ) προς όφελος των δανειστών, καθώς επίσης και με την ανυπαρξία αναπτυξιακών προγραμμάτων, θα οδηγήσει την Ελλάδα μετά βεβαιότητας σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική αποσύνθεση.

Επομένως, η πιστή τήρηση του μνημονίου θα μας οδηγήσει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία σε ένα σκόπιμα μονοδρομημένο αδιέξοδο, το οποίο οφείλουμε πάση θυσία να αποφύγουμε – πληρώνοντας αμέσως το ΔΝΤ, από το οποίο έχουμε λάβει 8 δις € μέχρι σήμερα και αναζητώντας νέους δρόμους.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Θεωρώντας, όπως θα τεκμηριώσουμε στη συνέχεια ότι, η ελαχιστοποίηση του δημοσίου χρέους αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα, θα εξετάσουμε συνοπτικά τις δυνατότητές μας. Στα πλαίσια αυτά, ο Πίνακας ΙV που ακολουθεί βοηθάει στην κατανόηση τους θέματος, για το οποίο αναζητούνται λύσεις:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: ΑΕΠ 2009-2011, τόκοι δημοσίου χρέους, ποσοστό τους επί του ΑΕΠ, ελλείμματα και ποσοστό των τόκων επί των ελλειμμάτων

ΑΕΠ	Ποσόν	Τόκοι	Ποσοστό*	Έλλειμμα	Τόκοι/Έλλειμμα**
ΑΕΠ 2009	237.494	12.325	5,19%	32.299	38,15%
ΑΕΠ 2010	227.994	13.209	5,79%	18.467	71,53%
ΑΕΠ 2011	222.066	15.800	7,12%	16.877	93,62%

* Ποσοστό των τόκων επί του ΑΕΠ

** Ποσοστό τόκων ως προς το έλλειμμα

Πηγή: Προσχέδιο προϋπολογισμού 2011

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙV, οι τόκοι του 2011 αντιστοιχούν σχεδόν στο σύνολο των ελλειμμάτων. Επομένως, ένας ενδεχόμενος “μηδενισμός” του χρέους, θα σήμαινε την ίδια στιγμή ανάλογο μηδενισμό των ελλειμμάτων και είσοδο της χώρας μας σε πλεονασματικούς απολογισμούς.

Η υπέρβαση όμως της παρούσας κατάστασης δεν ανήκει μόνο στο πεδίο της νομικής ή της οικονομικής επιστήμης, αλλά εναπόκειται πλέον και στον Ελληνικό Λαό με πίστη και βούληση για αγώνα να αναζητήσει πολιτική λύση.

Παρότι λοιπόν δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο θα θεωρηθούν άκυρα στο μέλλον, αποτελεί ΧΡΕΟΣ μας να τα ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ .

Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

Αθήνα, 05-06-2011

Ομάδα Νομικών και Οικονομολόγων της Λαϊκής Συνέλευσης

της Πλατείας Συντάγματος

Αλεν Μπαντιου: Τι σημαινει να ζει κανεις;

O Αλέν Μπαντιού απαντά στο σημαντικότερο φιλοσοφικό ερώτημα  “Τι σημαίνει να ζει κανείς;” συνδέοντάς το με την σημερινή παγκόσμια κρίση.

Από την εκπομπή Ανιχνεύσεις του Παντελή Σαββίδη

Greek Revolution

Greek Revolution

www.real-democracy.gr

 

One World One Revolution

One World One Revolution

www.real-democracy.gr

Aπο τις ιστοριες του κ. Κοϊνερ _ του Μπρεχτ

Από τις ιστορίες του κ. Κοϊνερ του Μπρεχτ

“Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;” ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ “Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;”

- Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, χμ, για να σκεφτώ λίγο… Ε… μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ‘χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλαξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν.

“Άραγε η βλακεία οδηγεί στην κακία ή η κακία οδηγεί στην βλακεία; Τον Ρώτησαν

-Ούτε το ένα ούτε το άλλο .. Απάντησε ο κ Κόινερ . Και τα δυο δεν είναι παρά συμπτώματα . Η βαθύτερη αιτία είναι η δυσανεξία απέναντι σε ένα Απύθμενο εσωτερικό κενό… Ο Βλάξ το Υποψιάζεται , αλλά καθώς αδυνατεί να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία-είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο : Με κακία. Προσπαθώντας να Επιβάλλει την εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα ..αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί… ή τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος.

“Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας ;”

-Επειδή είναι ανασφαλής επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας . Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα: Οργανωτικότητα , επιμονή και υπομονή, Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα : δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης… Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, καρπουμενος τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων. Αυτό αποτελεί επισυνεπεια του ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ ΤΟΥ ΒΛΑΚΑ (βλ παραπάνω..)

“Ποια Ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα;”

-Η αλογόμυγα … Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας.

“Ναι κύριε Κόινερ… Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολάι στα μούτρα του Βλάκα;”

- Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία… Αυτή είναι η μοίρα της αλογόμυγας .

“Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;”

-Γιατί είναι βλάκας και υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με κανονιές… Μονό ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι…-

“Και ποια θα ήταν η λύση;”

Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα…

“Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;”

-Ε όχι και τόσο. Tι να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον βλάκα ;

“Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει ΚΑΘΟΛΟΥ την αίσθηση του χιούμορ;”

- Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΒΛΑΚΑ. Διότι , αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε νάναι και βλάκας .

“Και ποια είναι τα πιο σημαντικά Χαρακτηριστικά της Βλακείας ;” Ρώτησαν κάποτε τον κ Κόινερ.

-”Ας τα πάρουμε ένα ενα” απαντησε ο κ Κοινερ.

- Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. Τα παίρνει όλα Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α…Έτσι αδυνατεί να καταλάβει πότε ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση… Παράδειγμα, λέει η Βίβλος ”Ο Άφρων είπε: Δεν υπάρχει Θεός ” και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ) “Είδατε ; Το λέει και η Βίβλος.  Δεν υπάρχει θεός.”

“Δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε κ Κόινερ;Ότι υπάρχει Θεός;”

-Αγαπητό μου παιδί . Δεν ξερώ αν υπάρχει Ή δεν υπάρχει Θεός. Εκείνο για το οποίο είμαι Βέβαιος είναι ότι η Ανθρώπινη Βλακεία είναι Ακατανίκητη, Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α!!

ΤΕΟΣ ΡΟΜΒΟΣ

Τι πρέπει να κάνουμε; Απαντά ο συγγραφέας, Τέος Ρόμβος

Ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη - ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητες των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.

11:25 – Τετ 27/07/2011, tvxsteam

Για μιαν άλλη πολιτεία μεταξύ ουρανού και γης. Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις, αναγνώσεις και πάμπολλες οικονομικές αναλύσεις για το πώς φτάσαμε ως εδώ, υπάρχουν όμως και κάποιες μελέτες που επικεντρώνονται στην ιστορική πορεία της χώρας και ενθυμούμενός τες αγανακτώ.

Αγανακτώ, λοιπόν, με τα ιστορικά ψέματα με τα οποία μας γαλούχησαν οι πνευματικοί μας ταγοί στήνοντας ένα ολόκληρο σύστημα ψευδών αξιών με την αποσιώπηση πολιτικών και γεγονότων όπως, για παράδειγμα, της μαζικής σφαγής δεκάδων χιλιάδων γυναικών, ανδρών, παιδιών από τον ήρωα Κολοκοτρώνη στην Τριπολιτσά
Αγανακτώ διαβάζοντας για τη δολοφονία του Καποδίστρια πριν καταφέρει να βάλει τις βάσεις για τη συγκρότηση ενός ελληνικού κράτους με ευρωπαϊκό προσανατολισμό
Αγανακτώ με τον ήρωα της επανάστασης Μακρυγιάννη που έγινε μεγαλοκτηματίας και τοκογλύφος

Αγανακτώ με τους ομοεθνείς μου που κατάφεραν να εκμαυλίσουν τους Βαυαρούς πριν εκείνοι καταφέρουν να οργανώσουν στοιχειωδώς τη χώρα
Αγανακτώ με το Βενιζέλο που αφέθηκε στη γοητεία μιας Ελλάδας των πέντε θαλασσών
Αγανακτώ με τις ραδιουργίες του Παλατιού

Αγανακτώ και με τον Κ. Καραμανλή που διέλυσε οικιστικά τη χώρα με την αντιπαροχή και τη λοκομοτίβα της ανάπτυξης –την οικοδομή
Κι αγανακτώ ακόμη με τα δέντρα που τον ψήφισαν το 1961
Αγανακτώ με τη χούντα των ηλίθιων στρατιωτικών και την 7ετία τους που μας έβαλε στο γύψο
Αγανακτώ με τον Α. Παπανδρέου και το ιστορικό «Τσοβόλα δώστα όλα»
Αγανακτώ και με τον Κ. Καραμανλή τον Β΄ που έβγαλε την τάπα από τη βάρκα

Αγανακτώ γενικώς με την πολιτική εξουσία που πάντα διαπλεκόταν στενά με μια κομπραδόρικη αστική τάξη που επωφελούμενη από τους δεσμούς της με το κράτος πλιατσικολογούσε το δημόσιο κορβανά
Αγανακτώ επίσης σφόδρα και με όλους εκείνους που στριμώχνονταν στα βουλευτικά γραφεία για διορισμούς
Αγανακτώ και με τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και λοιπούς παραγωγούς που ξέχασαν την ενασχόληση με το αντικείμενό τους και κατάντησαν επιδοτούμενοι επαίτες

Αγανακτώ με τους απίθανους μισθούς σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ που προέκυπταν μέσα από υπόγειες διαπραγματεύσεις
Αγανακτώ με τους φοροφυγάδες
Αγανακτώ με τους μεγαλογιατρούς, φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, ταξιτζήδες και, και, και…

Αγανακτώ με τη δικαιοσύνη που δεν ήταν τυφλή, ήταν όμως κουφή
Αγανακτώ…

Από παιδί με ενοχλούσε ο πολιτισμός της ανταγωνιστικότητας. Με ενοχλούσε αφόρητα το ότι ζούσαμε σε περιβάλλοντα όπου έπρεπε διαρκώς να αποδεικνύουμε την ικανότητά μας στο κυνήγι του κέρδους, στην πίστη πως το χρήμα είναι υπέρτατη αξία και τέλος στην ανέλιξη στην εξουσία. Οι άνθρωποι γύρω μου ρίχνονταν με πάθος στην αρένα με τα λιοντάρια και στη συνέχεια προετοίμαζαν και τους επιγόνους τους για το στίβο.

Αυτός ο Πολιτισμός της Βαρβαρότητας δεν μου έκανε. Έμοιαζε με το παιχνίδι που παίζαμε μικροί, τότε που βγάζαμε έξω τα τσουτσούνια μας και τα μετράγαμε για το ποιος τον έχει πιο «μεγάλο».

Καταλάβαινα ότι αποζητούσα κάποιον άλλο πολιτισμό χωρίς ανταγωνισμούς και αντιθέσεις. Ένα πολιτισμό της συμφωνίας και της συντροφικότητας. Και όπως συμβαίνει με όλα τα πλάσματα που κυριεύονται από εκείνη την παρόρμηση που σπρώχνει τα πουλιά και τα έντομα να δημιουργούν σμήνη, τα θηλαστικά αγέλες και τα ψάρια να γίνονται κοπάδια, έτσι κι εγώ ακολούθησα το μαγεμένο αυλό της εποχής μου και βρέθηκα με πλάσματα παρόμοια με εμένα και εισχώρησα σε ομάδες και σε κοινότητες. Ένιωθα επιτακτική την ανάγκη συνύπαρξης και επικοινωνίας και γι’ αυτό το λόγο αναζήτησα ανθρώπους φίλιους για να συμφωνήσουμε και να προχωρήσουμε μαζί στη σύνθεση.

Στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, όπου έζησα, συμμετείχα στα κινήματα των καταλήψεων και έζησα σε κοινόβια. Βρέθηκα με ανθρώπους που φλέγονταν από ιδέες, που οραματίζονταν έναν κόσμο αρμονικό, χωρίς βία, χωρίς ανταγωνισμούς, ανθρώπους ξένους στις θλιβερές λογικές του κέρδους. Δημιουργούσαμε τρόπους ζωής με μικρές ομάδες και δουλειάς σε μικρές κοινότητες μακριά από «τις αγορές εργασίας». Αποφασίζαμε από κοινού και μοιραζόμασταν τις μέρες μας, συζητούσαμε τους προβληματισμούς μας, τις ιδέες, τις αξίες. Όραμά μας η απελευθέρωση του ανθρώπινου μυαλού από την κυριαρχία θρησκειών και δογμάτων, η απελευθέρωση από την κυρίαρχη λογική της ιδιοκτησίας, η απελευθέρωση από τη λογική ότι κάποιοι ειδικοί της εξουσίας πρέπει να μας κυβερνούν και να αποφασίζουν για όλους και όλα. Μοιραζόμασταν τα πάντα, τα λίγα ή τα πολλά, όσα καθένας μας κατείχε βάζοντας ρεφενέ τον ενθουσιασμό μας, τον ερωτά μας, την αθωότητα, την ανεμελιά μας. Κάποιοι σίμωναν επιφυλακτικοί στην αρχή αλλά σιγά σιγά όλο και ξανοίγονταν, άλλοι κουβαλούσαν ένα τεράστιο εγώ κι άλλοι πάλι γίνονταν παρανάλωμα προσφοράς χωρίς προσχήματα, απλώς γενναιόδωρα.

Αυτά για τότε…

Σήμερα, βυθισμένοι πια στην κατάθλιψη της οικονομικής κρίσης, παρακολουθούμε τους έχοντες και κατέχοντες να εξάγουν τα χρήματά τους στις ελβετικές τράπεζες ποντάροντας στη χρεοκοπία της χώρας ώστε να μπορέσουν να την αγοράσουν κοψοχρονιά.

Πού είναι άραγε εκείνοι οι «ευεργέτες», στους οποίους έκανε έκκληση ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για να βοηθήσουν την οικονομία;

Πού είναι άραγε οι φωτισμένοι μεγιστάνες που θα ιδρύσουν κάποιους εναλλακτικούς χρηματοπιστωτικούς φορείς στα πρότυπα μιας «Τράπεζας των Φτωχών» ή μιας «Ηθικής Τράπεζας»;

Δεν θα μπορούσαν άραγε τα παιδιά εκείνων που επενδύουν στην αθλιότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου αγοράζοντας ΠΑΕ και ΚΑΕ και χρηματοδοτώντας στρατιές ηλιθίων, να επενδύσουν τα χρήματά τους στη δημιουργία τέτοιων εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών φορέων όπου σαν στόχο δεν θα έχουν τα υπέρογκα κέρδη, αλλά τη στήριξη, με χαμηλότοκα δάνεια, ατόμων και ομάδων που αποκλείονται από το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα;

Σήμερα βιώνουμε τα αποτελέσματα μια κρίσης που δεν είναι απλώς μια κρίση οικονομική αλλά μια βαθύτατη ηθική κρίση ενός ολόκληρου λαού που, τα τελευταία χρόνια, κομπάζοντας λόγω μιας πλαστής οικονομικής ευμάρειας, βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην εξατομίκευση, στην ιδιώτευση, στην έλλειψη αξιών και ιδεών, στο απόλυτο έλλειμμα πνευματικότητας και περιεχομένου ζωής.

Όλοι εμείς χαμένοι στην καθημερινότητα δεν αντιληφθήκαμε ότι βουλιάζουμε όλο και περισσότερο στα προσωπικά μας προβλήματα χάνοντας την κοινωνική μας υπόσταση. Προσπαθήσαμε να λύσουμε τα προσωπικά μας αδιέξοδα κατά μόνας ξεχνώντας ότι η διέξοδος βρίσκεται στη συνεργασία, στην ανταλλαγή σκέψεων, στη συλλογικότητα.

Δεν αντιληφθήκαμε ότι υπάρχουν λύσεις. Ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το τέλμα αν γίνουμε μεγάλες οικογένειες, αν δημιουργήσουμε μικρές, αταξικές, παρεΐστικες ομάδες που θα στηρίζονται στην αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και θα αποφασίζουν σε ελεύθερες συναθροίσεις και με ελεύθερη βούληση για ένα άλλο ποιοτικότερο τρόπο ζωής, μακριά από την κατανάλωση σκουπιδιών, σε αρμονία με τη φύση και τον εαυτό μας.

Ελπίδες δημιουργεί η κίνηση «Τοπική Ανταλλαγή Αγαθών και Υπηρεσιών» (Local Exchange Trading Systems) που ξεκίνησε σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, στην Αυστραλία, στον Καναδά, αλλά τελευταία και στην Ελλάδα. Μια κοινότητα, μια ομάδα ανθρώπων, που θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν από το χρήμα και την αγορά φτιάχνουν ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής υπηρεσιών. Σε αυτό ο καθένας δηλώνει τι μπορεί να προσφέρει και τι έχει ανάγκη. Η ανταλλαγή αφορά αγαθά, υπηρεσίες ή γνώσεις. Όλοι προσφέρουν και όλοι έχουν κάποια στιγμή ανάγκη. Δεν αγοράζουν, όμως, ούτε πουλούν. Ανταλλάσσουν. Και γι’ αυτό μπορούν να χρησιμοποιήσουν και ένα νόμισμα.

Στη Μαγνησία οι κάτοικοι – μέλη της αντίστοιχης ομάδας «Τοπικής Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών» χρησιμοποιούν µια εναλλακτική μονάδα αντί του ευρώ και αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες πληρώνοντας µε ΤΕΜ (Τοπική Εναλλακτική Μονάδα). Η ΤΕΜ δεν τυπώνεται και δεν κυκλοφορεί σε χάρτινη μορφή ούτε κόβεται σε νόμισμα. Οι κάτοχοί της όμως τη χρησιμοποιούν ως µέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Θεωρητικά έχει ίση αξία µε το ευρώ, ενώ οι συναλλαγές γίνονται μόνον μεταξύ των μελών του Δικτύου Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης. Καλύπτει ανάγκες, όχι την επιβίωση. Μεταξύ των µελών υπάρχουν αγρότες, υδραυλικοί, δικηγόροι, λογιστές, ηλεκτρολόγοι, γιατροί και καταστηματάρχες.

Δίκτυα σαν κι αυτό λειτουργούν εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες. Στη Γερμανία υπάρχουν δεκάδες τοπικά νομίσματα που κυκλοφορούν. Ένα από τα πιο επιτυχημένα εσωτερικά νομίσματα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία µε σταθερή ισοτιμία ένα προς ένα µε το ευρώ. Το chiemgauer δημιουργήθηκε το 2003 και σήμερα χρησιμοποιείται ως µέσο συναλλαγής µεταξύ 3.000 ατόμων και 600 επιχειρήσεων.
Στο χωριό Μαριναλέντα της ισπανικής Ανδαλουσίας, μια κοινότητα 2,5 χιλιάδων κατοίκων, διεκδίκησαν με το σύνθημα: «η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους» και κατάφεραν να πάρουν από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και δημιούργησαν έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα. «Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο δήμαρχος. «Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι μόνο για το χρήμα».

Εμείς, σήμερα στην Ελλάδα, απελπισμένοι από την οικονομική δυσπραγία, από τις κοινωνικές αδικίες, από τη μεροληπτική δικαιοσύνη, αγανακτισμένοι από τους κυβερνώντες και τους έχοντες, αρπάζοντες και κατέχοντες, ας ανυψωθούμε στα ουράνια και στις Νεφέλες του Αριστοφάνη και ας ιδρύσουμε μιαν άλλη πολιτεία μεταξύ ουρανού και γης μαζί με τα πουλιά.

Και στην κατεύθυνση αυτή υπάρχουν και στη χώρα μας διάσπαρτες πολλές πρωτοβουλίες πολιτών που σηματοδοτούν άλλες προτάσεις ζωής που μέχρι πρότινος φάνταζαν ανέφικτες…

Τέος Ρόμβος – Συγγραφέας
http://romvos.wordpress.com/

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ

http://www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/
http://dwsepare.ning.com/
http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=116&Itemid…
http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=28…
http://www.forfree.gr/thess/
http://jaba.gr/
http://www.cleverspending.gr/

ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

http://www.opencalendar.gr/portal/ocsm/freeEvents/rp/1

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

http://www.freecycle.org/group/GR/Greece
http://www.xariseto.gr/

ΔΩΡΕΑΝ Ε-ΒΟΟΚS KAI ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

http://genia700euro.pblogs.gr/2010/06/646881.html
http://greekbookcrossing.pbworks.com/w/page/15662424/%CE%9F%CE%94%CE%97%…

ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟ ΑΝΑ ΝΟΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

http://helping.gr/8DE911D1.el.aspx

ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Παρασκευή αποθήκευση και συντήρηση τροφών. Βιολογική σπορά φύτεμα καλλιέργεια λαχανικών βοτάνων φυτών δέντρων. Φυσικές θεραπείες βοτανοθεραπεία υγεία και διατροφή
http://www.ftiaxno.gr/
Πώς καλλιεργώ λαχανικά
Πώς καλλιεργώ ντομάτες
http://symbulos.blogspot.com/2010/05/blog-post_8391.html
Πώς καλλιεργώ πατάτες
http://symbulos.blogspot.com/2010/05/blog-post_11.html
Πώς καλλιεργώ σέσκουλα
http://symbulos.blogspot.com/2010/04/blog-post_9569.html
Πώς καλλιεργώ καρότα
http://symbulos.blogspot.com/2010/04/blog-post_14.html

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΕΤΕ TO ΠΟΔΗΛΑΤΟ

http://www.podilates-thess.gr/forum/forum-10/community-can-cycle/
http://www.searchgrid.org/index.php?lang=el&cat=434&month=2011-06&id=49209

ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

http://blogs.pathfinder.gr/genia700euro/write/post?e=362314
Ανταλλαγή σπιτιών
http://antallagi.blogspot.com/
ανταλλαγή σπιτιού για διακοπές σε όλο τον κόσμο
http://www.intervac-homeexchange.com/?lang=el_GR
ανταλλαγή σπιτιού για διακοπές στην Ελλάδα
WWW.elladahomeexchange.gr

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

http://cebil.gr/channels.php

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ

http://www.google.gr/language_tools?hl=el

ΔΩΡΕΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ

http://www.whitepages.gr/gr/

ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑ ON LINE

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81…

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

http://www.winaddons.com/top-300-freeware-software/
http://www.freeware-apps.com/index.php
http://gym-filot.flo.sch.gr/library/DOREAN%20PROGRAMMATA.htm
http://www.opensoft.gr/
http://happysurfer.gr/
http://www.pcw.gr/DownloadsList.html
www.filehippo.com
http://ubuntu-gr.org/
http://dorean-free.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΩΝ

http://diplodocs.gr/references.php

ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ FAX

http://www.myfax.com/free/

ΔΩΡΕΑΝ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ(ΑΘΗΝΑ)

http://www.pametheatro.gr/

ΔΩΡΕΑΝ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

http://genia700euro.pblogs.gr/2009/05/454099.html

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ

http://www.myp2p.eu/

ΔΩΡΕΑΝ ON LINE ΤΑΙΝΙΕΣ, ΣΕΙΡΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

http://genia700euro.pblogs.gr/2009/07/dwrean-online-tainies-seires-kai-a…

ΔΩΡΕΑΝ ΖΩΑΚΙΑ

http://strayshelp.blogspot.com/
http://www.adespoto.gr/
http://www.sapt.gr/site/prog.php?pp=3
http://www.pets.gr/
http://www.stray.gr/
http://www.kazshelter.org/

ΔΩΡΕΑΝ E-CARDS

http://www.in.gr/e-cards/
http://www.ecards.co.uk/
http://virtualgravy.com/

ΔΩΡΕΑΝ ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ

http://ypotrofies.gr/?lang=el

ΔΩΡΕΑΝ ΟΝ LINE NAVIGATOR

http://www.viamichelin.com/tpl/hme/MaHomePage.htm

ΔΩΡΕΑΝ ΑΣΥΡΜΑΤΟ INTERNET

http://free-wifi.gr/

ΔΩΡΕΑΝ ON LINE ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

http://www.arcadegames.gr/
http://www.tetrisfriends.com/
http://www.freewaregames.net/
http://sfairistirio.com/Adventure/62/Car-Chaos.html

ΔΩΡΕΑΝ ΦΩΤΟΜΟΝΤΑΖ

http://funphotobox.com/?gclid=CNfgjtvT0JgCFVSK3godfmHk0g
http://www.photofunia.com/
http://www.fa ceinhole.com/us/
http://www.imagechef.com/
http://www.magmypic.com/
http://www.fakemagazinecover.com/?page=5

ΔΩΡΕΑΝ ONLINE ΛΕΞΙΚΑ

http://www.greek-language.gr/greekLang/index.html
http://www.komvos.edu.gr/dictionaries/dictonline/DictOnLineTri.htm
http://utopia.duth.gr/~apapavas/page1.html
http://users.otenet.gr/~vamvakos/lexdic.htm
http://www.foreignword.com/LTools/DictSearch/Greek/dictsrch.htm

ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΏΝ ΜΕΣΩ INTERNET

http://genia700euro.pblogs.gr/2010/04/608808.html

ΔΩΡΕΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ,ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

http://www.free.gr/get/index.php
http://www.dwrean.net/

ΔΩΡΕΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ON LINE

http://www.freeplay.gr/index.php
http://www.deezer.com/#home
http://www.imeem.com/
http://listen.grooveshark.com/
http://www.last.fm/
http://www.youtube.com/

Βαθμολογία:

Napier

«Πίσω από κάθε οικογένεια ξετυλίγεται μια ιστορία και το ιστορικό της ενσωματώνει τόσο την ελπίδα της όσο και την απόγνωσή της. Όταν επιλέγουμε ένα ταίρι, βαθιά μέσα μας διαισθανόμαστε πως υπάρχει κάτι στην συγχώνευση αυτών των οικογενειακών ιστορικών καθώς και στην εμπλοκή του καθένα μας με αυτά τα ιστορικά, που υπόσχεται και στους δυο μας μια ευκαιρία να μεγαλώσουμε…. Η αντιμετώπιση του εαυτού μας και του ιστορικού μας θα γίνει μερικές φορές τόσο βασανιστική που θα μας φαίνεται πως, αν δεν αλλάξουν τα πράγματα, θα πρέπει ή να εγκαταλείψουμε αυτήν τη σχέση ή να ξανακυλήσουμε σε κάποιες πολύ τρομακτικές εμπειρίες της πρώτης παιδικής μας ηλικίας. Εάν ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ από αυτές τις δοκιμασίες, υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες να μας προσφέρει αυτή η σχέση συντροφικότητα και αμοιβαία υποστήριξη»

Napier

————————

«Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρόσωπο που μόνο του μπορεί να παίξει –και παίζει- όλους τους σημαντικούς ρόλους της ιστορίας μας…. Μπορεί επίσης να παίξει με μεγάλη επιδεξιότητα και το δικό μας ρόλο –ιδιαίτερα εκείνη την πλευρά του εαυτού μας που δεν εγκρίνουμε ή που δεν γνωρίζουμε πολύ καλα… Το ταίρι μας έχει, λοιπόν, ασυνήθιστες δυνάμεις. Μερικές φορές μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε πως είμαστε κυριολεκτικά περικυκλωμένοι από την οικογένεια μέσα στην οποία μεγαλώσαμε. Ενώ αυτή η δύναμη μπορεί να μας επιτρέπει να νιώθουμε ανακούφιση μέσα στο καθησυχαστικό οικείο περιβάλλον μας, φυσικά μερικοί από τους συνειρμούς μας είναι αρνητικοί»

Napier

Χαρις Κατακη

“Oι πατεράδες στις σύγχρονες οικογένειες με τη γυναίκα να έχει ουσιαστικά το πάνω χέρι και με τα παιδιά προσκολλημένα σ’αυτήν, αδρανοποιούνται. Οι συγκρούσεις ανάμεσα στο ζευγάρι, που γίνονται όλο και πιο σφοδρές, δεν αφήνουν περιθώρια για συνεργασία και συναίνεση. Οι συχνές επικοινωνιακές παρεξηγήσεις και η επακόλουθη ρήξη ανάμεσα στους γονείς έχει συχνά ως αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση του πατέρα στην οικογένεια. Οι μητέρες κατηγορούν τους πατεράδες ότι είναι απόντες, παραπονιούνται ότι δεν έχουν συμπαράσταση, ενώ οι πατεράδες είναι εκεί, πάνοπλοι, με έμφυτη γνώση και ισχυρότατο κίνητρο να δώσουν στα παιδιά τους τα εφόδια που χρειάζονται. Οι πατεράδες, από την άλλη πλευρά, παραδίδουν τα παιδιά τους στις μητέρες και παραπονιούνται ότι εκείνες δεν τους αφήνουν να τα πλησιάσουν, ενώ από προγονικές καταβολές και αρχετυπικούς συμβολισμούς που κουβαλούν μέσα τους ολοζώντανους ασυνείδητα θεωρούν ότι τα παιδιά ανήκουν στη μητέρα και ότι δεν έχει δικαίωμα κανένας να τα χωρίσει από εκείνη»

Χάρις Κατάκη – Το ήρεμο φίδι του Θεού – εκδ. Ελληνικά Γράμματα

—————————————–

“Ξεκινούν την καινούργια οικογένεια με την πρόθεση να ανατρέψουν όλα όσα τους πόνεσαν και τους απογοήτευσαν στην πατρική οικογένεια, αλλά επαναλαμβάνοντας ασυνείδητα τα μοτίβα που βίωσαν ως παιδιά, φθάνουν στο αποτέλεσμα να αισθάνονται προδομένοι, ανικανοποίητοι και πικραμένοι. «Σ’ αγαπάω» λένε, «αγάπε με» εννοούν, «ξέρω ότι θα με προδώσεις» αισθάνονται. Άπειρη η ποικιλία τέτοιων ιδιωτικών συμφωνητικών. Οι συγκεκριμένοι όροι για το πώς θα παιχτεί το παιχνίδι ή, μάλλον, το δράμα καθορίζονται με βάση κώδικες φτιαγμένους με δομικά υλικά που κουβάλησαν μαζί τους οι πρωταγωνιστές από τις δικές τους πατρικές οικογένειες. Οικογενειακά συμβόλαια που υπογράφηκαν γενιές πριν και είναι ξεχασμένα στο πίσω μέρος του μυαλού διαγράφουν τις ΕΠΙΛΟΓΕΣ και προσδιορίζουν το υπόβαθρο της σχέσης ενός ζευγαριού. Αυτό εμείς το λέμε αγάπη”

Χάρις Κατάκη – Το ήρεμο φίδι του Θεού – εκδ. Ελληνικά Γράμματα

—————————————–

Μπερτ Χελινγκερ

Βαθμιαία μου έγινε σαφές, ότι οι άνθρωποι έχουν μιαν ισχυρή τάση να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους για να μένουν στα προβλήματά τους και να αποφεύγουν τις λύσεις”

Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα ψυχολογικά προβλήματα, η δυστυχία ή τα συμπτώματα μας δίνουν μιαν εσωτερική επιβεβαίωση ότι μας επιτρέπεται να συνεχίσουμε να ανήκουμε στην ομάδα μας.
Ο πόνος είναι η απόδειξη που χρειάζεται η παιδική μας ψυχή, ότι δεν είμαστε ένοχοι αναφορικά με την οικογένειά μας. Διασφαλίζει και προστατεύει το δικαίωμα που έχουμε να ανήκουμε στην οικογένειά μας. Κάθε δυστυχία, που προκαλείται από κάποια συστημική εμπλοκή, συνοδεύεται από την βαθιά ικανοποίηση που παρέχει η γνώση του ότι ανήκουμε
Συνεπώς η εύρεση λύσεων στα προβλήματά μας είναι απειλητική και δυσάρεστη. Ενέχει τον βαθύτερο φόβο του να χάσουμε την ιδιότητά μας να ανήκουμε, ενέχει συναισθήματα ενοχής και προδοσίας, την αίσθηση ότι χάνουμε την εύνοια και την νομιμοφροσύνη μας στην ομάδα όπου ανήκουμε.
Όταν ψάχνουμε για μια λύση, φανταζόμαστε ότι παραβιάζουμε τους οικογενειακούς κανόνες, που μέχρι τώρα υπακούαμε και νοιώθουμε ένοχοι. Η λύση και η ευτυχία φαίνονται επικίνδυνες, επειδή πιστεύουμε ότι θα μας οδηγήσουν στη μοναξιά.
Από τη άλλη μεριά, τα προβλήματα και η δυστυχία μας δίνουν μιαν αίσθηση ότι ανήκουμε. Συχνά, αυτού του είδους η αίσθηση είναι πιο σημαντική για τους ανθρώπους απ’ ότι είναι η ευτυχία τους.

- Διακρίνω τέσσερα διαφορετικά είδη συναισθημάτων:

πρωτογενή συναισθήματα, δευτερογενή συναισθήματα, συστημικά συναισθήματα και μετα-συναισθήματα.
Η κύρια διαφορά μεταξύ πρωτογενών και δευτερογενών συναισθημάτων είναι ότι τα πρωτογενή συναισθήματα υποστηρίζουν τη δημιουργική δράση, ενώ τα δευτερογενή συναισθήματα καταναλώνουν ενέργεια, η οποία διαφορετικά θα μπορούσε να υποστηρίζει την αλλαγή.
Τα συναισθήματα που παράγουν αποτελεσματικά δράση δυναμώνουν τους ανθρώπους, ενώ όλα τα συναισθήματα, που εμποδίζουν την αποτελεσματική δράση ή που δικαιολογούν την απραξία, αποδυναμώνουν τους ανθρώπους. Αποκαλώ τα συναισθήματα αυτά, που υποστηρίζουν τη δημιουργική δράση, πρωτογενή συναισθήματα, ενώ τα άλλα είναι δευτερογενή συναισθήματα.
Τα πρωτογενή συναισθήματα είναι απλά και δεν απαιτούν εκλεπτυσμένες περιγραφές. Είναι έντονα, χωρίς δράμα, χωρίς υπερβολή. Για τον λόγο αυτόν, παρόλο που είναι έντονα, φέρνουν μια καθησυχαστική και ήρεμη αίσθηση. Φυσικά, υπάρχουν πραγματικά δραματικές καταστάσεις και τότε ταιριάζουν τα δραματικά συναισθήματα. Παραδείγματός χάριν, η διαφορά ανάμεσα στο φόβο που νοιώθουν οι στρατιώτες στο πεδίο της μάχης και στο φόβο που νιώθουμε σ’ ένα κακό όνειρο.
Τα περισσότερα προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε στην ψυχοθεραπεία, είναι δευτερογενή συναισθήματα. Η πρωταρχική τους λειτουργία είναι να πείσουν τους άλλους ότι τίποτα αποτελεσματικό δεν μπορεί να γίνει, έτσι ώστε να χρειάζεται να είναι δραματικά και υπερβολικά. Όταν είσαι υπό την επήρεια δευτερογενών συναισθημάτων, νοιώθεις αδύναμος και όσοι είναι παρόντες έχουν μιαν ανάγκη να βοηθήσουν. Αν τα συναισθήματα είναι αρκετά δραματικά, όσι προτίθενται να βοηθήσουν δεν παρατηρούν πώς, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να γίνει για την κατάσταση αυτήν.
Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε δευτερογενή συναισθήματα, χρειάζονται να αποφύγουν να κοιτάζουν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα ανακατεύεται στις εσωτερικές τους εικόνες, οι οποίες τους είναι αναγκαίες προκειμένου να διατηρήσουν τα δευτερογενή τους συναισθήματα και να αποφύγουν την αλλαγή. Όταν οι άνθρωποι που εμμένουν στα δευτερογενή τους συναισθήματα, «δουλεύουν» στη θεραπεία, συχνά κλείνουν τα μάτια τους και αποσύρονται στον δικό τους κόσμο.
Απαντούν σε διαφορετικές ερωτήσεις από εκείνες που τους απευθύνεις, συνήθως όμως δεν καταλαβαίνουν ότι το κάνουν. Βοηθάει να τους θυμίσει κανείς ν’ ανοίξουν τα μάτια τους και να κοιτάξουν τον κόσμο. Τους λέω, «Κοίταξε εδώ. Κοίταξε εμένα». Αν μπορέσουν ν’ ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν πραγματικά, ενώ παράλληλα μένουν με το συναίσθημα που έχουν, τότε συνήθως πρόκειται για πρωτογενές συναίσθημα. Αν όμως χάσουν το συναίσθημα, μόλις ανοίξουν τα μάτια τους και κοιτάξουν, τότε ξέρεις πως είναι παγιδευμένοι σε δευτερογενή συναισθήματα.
Η λύπη για παράδειγμα, μπορεί να είναι και πρωτογενής και δευτερογενής. Πρωτογενής λύπη είναι ο ισχυρός πόνος του χωρισμού. Αν παραδοθούμε στον πόνο, επιτρέποντάς του να κάνει τη δουλειά του, η λύπη τελικά βρίσκει την ίδια της την ολοκλήρωση και είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα. Αλλά συχνά οι άνθρωποι δεν παραδίδονται στη λύπη, μεταλλάζοντάς την σε δευτερογενή λύπη, αυτολύπηση ή σε απόπειρες να αποσπάσουν τη λύπηση από τους άλλους. Μια τέτοια δευτερογενής λύπη μπορεί να κρατήσει μια ολόκληρη ζωή, αποκλείοντας έναν καθαρό και ζεστό χωρισμό, αρνούμενη το γεγονός της απώλειας. Πρόκειται για ένα φτωχό υποκατάστατο της πρωτογενούς λύπης.
Η πρωτογενής λύπη οδηγεί σε βελτιωτικές ενέργειες. Αν αποδεχτούμε την ενοχή μας, κάνουμε με τρόπο φυσικό τις διορθώσεις που και μπορούν και χρειάζεται να γίνουν. Βάζουμε την κατάσταση στο σωστό δρόμο και μπορούμε να ζήσουμε με ο,τιδήποτε δεν μπορεί να αλλάξει.
Τα δευτερογενή συναισθήματα μεταμορφώνουν τη δράση σε ανησυχία. Δεν δίνουν ώθηση στην αποτελεσματική δραστηριοποίηση προς την αλλαγή. Οι άνθρωποι μπορούν να καταγίνονται μ’ ένα καλό πρόβλημα για χρόνια, όπως ένας σκύλος έχει να βασανίζεται με κάποιο κόκκαλο, τίποτα όμως δεν αλλάζει. Βασανίζουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους, χωρίς όμως να προκύπτει κάποια δημιουργική αλλαγή. Οι άνθρωποι, που για κάποιον λόγο χρειάζονται ν’ αποφύγουν κάποια θετική αλλαγή, μετατρέπουν την πρωτογενή τους ενοχή σε δευτερεύοντα ενοχικά συναισθήματα όπως τύψεις.
Η επιθυμία για επανόρθωση μπορεί επίσης να είναι πρωτογενής ή δευτερογενής. Η πρωτογενής επανόρθωση επιτρέπει τη συμφιλίωση και είναι κατάλληλη, όταν απελευθερώνει και τα πληγωμένο μέρος και εκείνον που το πλήγωσε. Η δευτερογενής επανόρθωση συντηρεί την πληγή και την συστημική ανισορροπία, αποτρέποντας έτσι τη λύση. Ένα παράδειγμα είναι οι φυλετικές αντεκδικήσεις, που έχουν αναληφθεί από προηγούμενες γενιές. Οι εκδικητές νοιώθουν την ανάγκη να εκδικηθούν για αδικίες που δεν έχουν υποστεί οι ίδιοι και οι πράξεις τους συχνά στοχεύουν σε άτομα που δεν έχουν κάνει κάτι κακό.
Ο θυμός έχει και πρωτογενείς και δευτερογενείς μορφές. Ο πρωτογενής θυμός καθαρίζει μια σχέση και περνά χωρίς ν’ αφήσει ουλές. Ο δευτερογενής θυμός απέναντι σε κάποιον συχνά ακολουθεί, όταν εμείς οι ίδιοι έχουμε κάνει κάτι κακό στο πρόσωπο αυτό, το οποίο έχει τότε το δικαίωμα να είναι θυμωμένο μαζί μας. Με το να είμαστε θυμωμένοι μαζί του, προλαβαίνουμε το θυμό αυτού του προσώπου. Ο δευτερογενής θυμός, όπως και τα δευτερογενή συναισθήματα ενοχής, είναι συνήθως μια δικαιολογία για να μην δράσει κάποιος. Στις σχέσεις, ο δευτερογενής θυμός χρησιμοποιείται μερικές φορές προκειμένου να αποφευχθεί η ερώτηση πάνω σε κάτι που κάποιος θέλει, π.χ. στο «Ποτέ δεν το παρατηρείς, όταν εγώ χρειάζομαι κάτι». Ένα ακόμη παράδειγμα είναι ο άντρας, που νόμιζε ότι είχε πάρει αύξηση, αλλά τελικά δεν την πήρε. Αντί να πάει στον προϊστάμενό του και να διαπραγματευτεί την αύξηση, πηγαίνει στο σπίτι του και γίνεται έξαλλος με την γυναίκα και τα παιδιά του.
Όταν ο πόνος είναι πρωτογενής, οι πελάτες αντέχουν αυτό που χρειάζεται να αντέξουν κι έπειτα αρχίζουν να μαζεύουν τα κομμάτια της ζωής τους και κάνουν μια νέα αρχή. Όταν ο πόνος είναι δευτερογενής, ξεκινούν άλλον ένα γύρο πόνου. Όταν κάποιος παραπονιέται για κάτι, βρίσκεται συνήθως σε μια δευτερογενή άρνηση του να συγκατατεθεί στο τι είναι πραγματικό.
Η διάκριση ανάμεσα στο τι δυναμώνει και τι αποδυναμώνει έχει επίσης εφαρμογή και σε πολλούς άλλους τομείς, στη γνώση και την πληροφόρηση, παραδείγματος χάριν. Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί: Αυτή η γνώση οδηγεί στη λύση ή την εμποδίζει; Αυτή η πληροφορία υποστηρίζει τη δράση ή την παρακωλύει; Αυτό που συμβαίνει ενδυναμώνει τους ανθρώπους ή τους αποδυναμώνει; Ενισχύει την αποτελεσματική δράση για θετική αλλαγή ή την υπονομεύει; Με ενδιαφέρει περισσότερο η δημιουργική αλλαγή και λιγότερο να βοηθήσω τους ανθρώπους «να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους». Η εξωτερίκευση των συναισθημάτων βοηθά μερικές φορές, αλλά επίσης γίνεται συχνά τροχοπέδη για την αλλαγή.
Η σύστασή μου προς τους ψυχοθεραπευτές θα ήταν να προσπαθήσουν ν’ αποφύγουν την αποκλειστική εργασία με δευτερογενή συναισθήματα και να αποσπούν την προσοχή του πελάτη, ενδεχομένως λέγοντάς του κάποιο κατάλληλο αστείο ή μεταθέτοντας το σημείο όπου εστιάζεται το ενδιαφέρον.

Πρόθεσή μου δεν είναι να αλλάξω τις εμπειρίες του άλλου, αλλά να οδηγήσω την προσοχή του προς τα πρωτογενή του συναισθήματα, τα οποία είναι προαπαιτούμενα για να βρει τις δικές του λύσεις.

Τα πρωτογενή συναισθήματα πηγαίνουν όσο μακριά είναι καλό να πάνε. […]

Η τρίτη κατηγορία συναισθημάτων είναι τα συναισθήματα που έχουν αναληφθεί από το σύστημα, τα συστημικά συναισθήματα, όταν δηλαδή αυτό που νοιώθει κάποιος ως δικό του συναίσθημα είναι στην πραγματικότητα το συναίσθημα κάποιου άλλου προσώπου. Για τους περισσότερους ανθρώπους, φαίνεται παράξενη η σκέψη ότι αυτό που νοιώθουν δεν είναι το δικό τους συναίσθημα, αλλά το συναίσθημα κάποιου άλλου. Εντούτοις, παρόλο που φαίνεται περίεργο, συμβαίνει συχνά στις αναπαραστάσεις και είναι συνήθως πολύ εύκολα αναγνωρίσιμο. Μόλις το εντοπίσεις εκεί, αρχίζεις να το αναγνωρίζεις και σε άλλες καταστάσεις. Όποτε δοκιμάζεις κάποιο συναίσθημα που ανήκει σε κάποιον άλλον, τότε είσαι εγκλωβισμένος σε κάτι, που δεν έχεις κάνει εσύ ο ίδιος. Αυτός είναι και ο λόγος, που οι προσπάθειές σου να το αλλάξεις συνήθως αποτυγχάνουν.

Υπάρχει επίσης και μία τέταρτη κατηγορία συναισθημάτων, που ονομάζω μετα-συναισθήματα. Τα συναισθήματα αυτά έχουν μίαν εντελώς διαφορετική ποιότητα. Είναι συναισθήματα ή αισθήσεις χωρίς πάθος. Πρόκειται για καθαρή, συγκεντρωμένη ενέργεια.
Το θάρρος, η ταπεινοφροσύνη, η προθυμία να αποδεχτεί κανείς τον κόσμο όπως είναι, η μακαριότητα, η μεταμέλεια, η σοφία και η βαθιά ικανοποίηση, αποτελούν παραδείγματα μετα-συναισθημάτων. Υπάρχουν επίσης η μετα-αγάπη και η μετα-επιθετικότητα.
Ένα παράδειγμα μετα-επιθετικότητας θα μπορούσε να είναι αυτό, που ένας χειρουργός νοιώθει όταν κάνει μια εγχείρηση ή αυτό που νιώθει περιστασιακά ένας ψυχοθεραπευτής. Η πειθαρχία που απαιτείται για να κάνει κανείς μη-καταχρηστικές, στρατηγικές παρεμβάσεις είναι μετα-επιθετικότητα. Οι στρατηγικές παρεμβάσεις απαιτούν απόλυτη αυτοπειθαρχία από την πλευρά του θεραπευτή, αν σκοπεύουν πραγματικά στην εξυπηρέτηση των αναγκών και των συμφερόντων του πελάτη και δεν εκτραχύνονται σε καταχρηστικούς ελιγμούς ή χειραγώγηση. Οι στρατηγικές παρεμβάσεις κοστίζουν τεράστια ποσότητα ενέργειας.
Η αυθεντική μεταμέλεια είναι μετα-συναίσθημα. Όταν η μεταμέλεια είναι αυθεντική, οι άνθρωποι είναι συγκεντρωμένοι στον εαυτό τυς και γνωρίζουν τι είναι κατάλληλο γι’ αυτούς. Αυτά που κάνουν τότε, είναι άμεσα πραγματοποιήσιμο, κατάλληλο και αποτελεσματικό.
Το μετασυναίσθημα θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε συνείδηση μιας ανώτερης τάξης.

Κορωνίδα κάθε μετα-συναισθήματος είναι η σοφία. Η σοφία συνδέεται με το θάρρος, την ταπεινοφροσύνη και την ενέργεια της ζωής. Πρόκειται για ένα μετασυναίσθημα, που μας βοηθά να διακρίνουμε ανάμεσα σ’ αυτό που μετράει πραγματικά και σ’ αυτό που δε έχει τόση σημασία. Σοφία δεν σημαίνει «ξέρω πολλά», αλλά κυρίως ΄τι είμαι ικανός να καθορίσω το τι αρμόζει στην κάθε κατάσταση που θα μου προκύψει και τι όχι. Μου λέει τι απαιτεί από μένα σε κάθε περίπτωση η προσωπική μου ακεραιότητα. Η σοφία έχει πάντοτε σχέση με τη δράση. Οι πράξεις ενός σοφού ανθρώπου δεν απορρέουν από πρώτες αρχές, αυτό όμως που απαιτείται από την περίσταση γίνεται άμεσα αντιληπτό. Γι’ αυτό και η συμπεριφορά του πραγματικά σοφού είναι συνήθως μια έκπληξη.
Όταν εμφανίζονται τα μετασυναισθήματα, βιώνονται ως δώρα. Δεν μπορείς να τα κάνεις να συμβούν. Έρχονται από μόνα τους σαν ευλογίες. Είναι η ανταμοιβή για την εμπειρία της ζωής – όπως ακριβώς τα ώριμα φρούτα.

- Ενοχή και αθωότητα

“Τα συναισθήματα ενοχής και αθωότητας είναι πρωταρχικά κοινωνικά φαινόμενα, που δεν μας προσανατολίζουν αναγκαστικά προς υψηλότερες ηθικές αξίες. Αντίθετα, με το να μας δένουν τόσο ισχυρά με τις ομάδες, που είναι αναγκαίες για την επιβίωσή μας, τα συναισθήματά μας ενοχής ή αθωότητας συχνά μας τυφλώνουν ως προς το τι είναι ΚΑΛΟ και τι ΚΑΚΟ.

Mια καθαρή ή ένοχη συνείδηση έχει πολύ λίγο να κάνει με το καλό ή το κακό. Οι χειρότερες αγριότητες και αδικίες έχουν διαπραχθεί με καθαρή συνείδηση, ενώ νοιώθουμε κάπως ένοχοι κάνοντας καλό, όταν παρεκκλίνει από αυτό που οι άλλοι περιμένουν από εμάς. Ονομάζουμε τη συνείδηση εκείνη, που βιώνουμε ως αθωότητα, προσωπική συνείδηση.

Οποιοσδήποτε νοικιάσει ένα δωμάτιο στην αθωότητα σύντομα ανακαλύπτει ότι έχει υπενοικιάσει ένα και στην ενοχή. Δεν έχει σημασία πόσο αυστηρά προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τη συνείδησή μας, αφού πάντοτε θα νοιώθουμε και αθωότητα και ενοχή (αθωότητα σε σχέση με κάποια ανάγκη και ενοχή σε σχέση με κάποιαν άλλη). ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ της αθωότητας χωρίς ενοχή δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση»

———————————————–

- Οταν οι γονείς έχουν ακάλυπτες συναισθηματικές ανάγκες,

το σωστό γι’ αυτούς είναι να στρέφονται ο ένας προς τον άλλον ή προς τους δικούς τους γονείς. Όταν στρέφονται προς τα παιδιά τους με την απαίτηση να ανακουφιστούν ή να επιβεβαιωθούν, αντιστρέφονται οι ρόλοι και οι λειτουργίες μέσα στην οικογένεια. Αυτό ονομάζεται γονεοποίηση –το να αναλαμβάνουν τα παιδιά τη θέση του γονιού απέναντι στους ίδιους τους γονείς τους. Τα παιδιά δεν μπορούν να προστατέψουν τον εαυτό τους από αυτήν την διαδικασία. Όλα τα μέλη μιας οικογένειας υποφέρουν, όταν τα παιδιά νοιώθουν υπεύθυνα για τους γονείς τους και όταν οι γονείς περιμένουν από τα παιδιά τους να συμπεριφέρονται ως ενήλικες γονείς. Τα παιδιά επωμίζονται μια υπερβολική και ανάρμοστη σημαντικότητα μέσα στην οικογένεια, συν το γεγονός ότι είναι καταδικασμένα να αποτύχουν, μια και κανένα παιδί δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις συναισθηματικές ανάγκες και να καλύψει τα συναισθηματικά κενά των γονιών του.

Μπερτ Χέλινγκερ Μπερτ Χέλινγκερ «η κρυφή συμμετρία της αγάπης» εκδ. Medicum, www.anaparastasi.gr

Το μυστικό της ευτυχίας

“Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Που εκπληρώνεται η ευτυχία; Στην στιγμή. Κάθε ευτυχία είναι στιγμιαία. Τι εμποδίζει την ευτυχία; Η απόκλιση από την στιγμή. Είτε γιατί κοιτάζουμε προς τα πίσω είτε προς τα εμπρός. Έτσι ξεχνάμε τη στιγμή. Το να παραμένεις στη στιγμή είναι μια ανώτερη πειθαρχία, στην οποία μπορούμε να ασκηθούμε… Στη στιγμή δεν υπάρχει λύπη και φόβος. Κάθε φόβος μετατίθεται στο μέλλον. Κάθε λύπη μετατίθεται στο παρελθόν. Στη στιγμή είμαστε χωρίς λύπη και χωρίς φόβο»

Μπερτ Χέλινγκερ «Ευτυχία που διαρκεί» εκδ. Κλωθώ

Η δυναμη της απωλειας

Κατά τη γνώμη μου, αν δεν έχουμε συνείδηση τι μας συνέβη κατά τα πρώτα στάδια της ζωής μας, όλη η υπόθεση του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ δεν ειναι ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΦΑΡΣΑ. Οι συγγραφείς θέλουν να γράφουν καλή λογοτεχνία, αλλά ΔΕΝ αναζητούν την ασυνείδητη πηγή της δημιουργικότητάς τους, την έντονη επιθυμία τους για έκφραση και επικοινωνία. Οι π…ερισσότεροι φοβούνται μήπως χάσουν την ικανότητά τους. Παρόμοιο φόβο διακρίνω και σε πολλούς ζωγράφους, ακόμα και σε αυτούς που (κατά τη γνώμη μου) στους πίνακές τους εκφράζουν σαφώς τους ασυνείδητους φόβους τους, όπως παραδείγματος χάρη στον Φράνσις Μπέικον, στον Ιερώνυμο Μπος, στον Σαλβαδόρ Νταλί και σε πολλούς ακόμα σουρεαλιστές. Με το έργο τους επιζητούν βέβαια την επικοινωνία, αλλά σε ένα επίπεδο που να υπηρετεί ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ – και αυτήν την κατάσταση την ονομαζουν ΤΕΧΝΗ.

Αλις Μίλερ, “Το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ”, εκδ. ροές

“Η δύναμη της απώλειας”

και οι μεταμορφώσεις της οδύνης: 

η Δημιουργία ως αντίδοτο στις κρίσεις”

της Φωτεινής Τσαλίκογλου

“ “Ο Θεός δεν θα έγραφε ποτέ ένα μυθιστόρημα”. H έλλειψη παροτρύνει τη δημιουργία. Κινεί τα νήματα της ζωής. Τροφοδοτεί τη φαντασία, την επινόηση, το έργο. Είναι ένας κοινός τόπος συνάντησης ποιητών, επιστημόνων, μικρών παιδιών και ενίοτε ατόμων με ψυχικές διαταραχές. Από τη στιγμή που γεννιόμαστε οι απώλειες συνοδεύουν κάθε αποφασιστική στιγμή της ζωής μας. Διαψεύσεις, ασυνέχειες, μυθοποιήσεις και απομυθοποιήσεις ορίζουν τον ψυχικό μας κόσμο, τη σκέψη και τα συναισθήματά μας. Τρέλα, κατάθλιψη και δημιουργία έχουν ένα κοινό πεδίο συνάντησης”.

 

“ “΄Εχουμε ένα καταφύγιο ενάντια στο θάνατο, να κάνουμε τέχνη πριν από αυτόν”. Η κρίση, όπως μια ασθένεια, μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο ή στη θεραπεία.   Η απώλεια από μόνη της είναι και μια εμπειρία που μας φέρνει αντιμέτωπους με αναπάντεχες προκλήσεις και επιλογές  υποστηρίζει η Φωτεινή Τσαλίκογλου.

Είμαστε όμηροι  της απώλειας; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις που μετουσιώνουν την αγωνία σε έργο; Σε ποιο βαθμό η αποφυγή του πένθους, που χαρακτηρίζει την εποχή μας, υπονομεύει τη δυνατότητα του καθενός μας να μεταμορφώνει την οδύνη σε δημιουργία; Πώς μπορούμε να κάνουμε την αδυναμία δύναμη την κρίση και την απώλεια πηγή έμπνευσης και δημιουργίας;

————————————————

H  Φωτεινή Τσαλίκογλου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και ειδικεύτηκε στην Κλινική Ψυχολογία.  Είναι συγγραφέας και καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκει τα μαθήματα “Κλινική ψυχολογία μέσα από τη λογοτεχνία και την Τέχνη” και “Εγκληματολογική Ψυχολογία”.

Αρθρογραφεί στην εφημερίδα “Το Βήμα” και είναι συγγραφέας των έργων: “Σχιζοφρένεια και Φόνος. Αναζητώντας τον Χαμένο Παράδεισο”, “Μυθολογίες βίας και καταστολής”, “O μύθος του επικίνδυνου ψυχασθενή”, “Ψυχο-λογικά, Οι παγίδες του αυτονόητου”, “Η ψυχολογία στην Ελλάδα σήμερα” (επιμέλεια), “Η Ψυχολογία της καθημερινής ζωής: H κουλτούρα του εφήμερου”, “Η Ψυχή στη χώρα των πραγμάτων”, “Μήπως;” (μαζί με την Μαργαρίτα Καραπάνου), “H νεράιδα της Γης” (παραμύθι σε εικονογράφηση Αλέξη Κυριτσόπουλου), “Δεν μ’ αγαπάς, μ’ αγαπάς: Τα παράξενα της μητρικής αγάπης. Τα γράμματα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη στην κόρη της Μαργαρίτα Καραπάνου”.

Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα της  “Η κόρη της Ανθής Αλκαίου”, “Ονειρεύτηκα πως είμαι καλά”, “Έρως φαρμακοποιός”, “Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ”, “Όλα τα Ναι του κόσμου” (νουβέλα). Το τελευταίο της μυθιστόρημα “Το Χάρισμα της Βέρθας” ήταν υποψήφιο για το βραβείο αναγνωστών 2010 του ΕΚΕΒΙ. Σήμερα είναι υπό έκδοση το βιβλίο της “Το Μέλλον ανήκει στην έκπληξη: 34 Σχόλια για την κρίση κι ένα υστερόγραφο”

Τα 6 προσωπα της ανδρικης απιστιας

(περιοδικο Εγω_εκδοσεις Λυμπερη)

Από την Κρυσταλία Πατούλη

Ξανά – ανάλυσε την

Οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν κάποιον άντρα στην απιστία – ειδικά όταν είναι απροετοίμαστος να βιώσει νέους ρόλους σαν του συζύγου, του πατέρα, αλλά και του μόνιμου συντρόφου- είναι συνήθως ο εξής… ένας: Η αίσθηση απώλειας του ρόλου του ως εραστή που είναι ταυτόσημος με τον ελεύθερο και όχι τον δεσμευμένο άντρα. Νιώθοντας πώς χάνει μέρα με τη μέρα την αρσενική του ταυτότητα θα προσπαθήσει να την ξαναβρεί συνήθως μέσα από κάποια νέα σχέση, διασφαλίζοντας άτσαλα την χαμένη ελευθερία του. Κάπως έτσι, θυμώνοντας όλο και πιο πολύ με τον εαυτό του, τον περίγυρο και βέβαια με την σύντροφό του –παρατηρώντας τον ανδρισμό του να συρρικνώνεται, προσπαθεί να εκδικηθεί την ίδια του τη δέσμευση… με την άτυπη κατάργησή της. Αυτός ο κυρίαρχος λόγος που εξηγεί την απιστία, χωρίζεται κατά περίπτωση σε 6 αντρικά προφίλ που ψάχνοντας την αντρική τους ταυτότητα, επιτίθενται… απιστώντας:

1. Με ευνούχισες!

Η αίσθηση του ευνουχισμού για έναν άντρα μέσα σε μια σχέση είναι σχεδόν αβάσταχτος. Η σύντροφος ενός τέτοιου άντρα, αντί να τον παροτρύνει θετικά, να τον υποστηρίζει και να τον προωθεί, αντίθετα τον ανταγωνίζεται, τον παραγκωνίζει και τον υποτιμά – έμμεσα ή απροκάλυπτα – με αποτέλεσμα να τον ακυρώνει. Οι συνεχείς επιπλήξεις της, δεν απαξιώνουν μόνο τις πράξεις του αλλά τον καταργούν ολοκληρωτικά ως ένα αρσενικό με πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Σύντομα, όταν γνωρίσει μια άλλη γυναίκα, που θα του εκφράσει ότι αξίζει, με μαθηματική ακρίβεια θα γίνει έρμαιο του θαυμασμού, της αφήνοντας το ένστικτο της αυτοσυντήρησης να τον καθοδηγήσει: «Θα πας, εκεί που νιώθεις καλά».

Το βαρόμετρο του χωρισμού:

Αυτοί οι άντρες, συνήθως χωρίζουν οι ίδιοι την σύντροφό τους μετά βέβαια… από την απιστία τους.

2. Έχω ανάγκη από επιβεβαίωση!

Υπάρχουν όμως και οι άντρες που ενώ έχουν μια καθ’ όλα αρμονική σχέση – συμπεριλαμβανομένου και του ικανοποιητικού σεξ-  συχνά αισθάνονται ότι αμφισβητείται ο ανδρισμός τους όπως και ο εγωισμός τους. Ακόμη κι αν η σύντροφος με τη συμπεριφορά της δεν αφήνει υπόνοιες ανάλογης αμφισβήτησης ο ίδιος έχει ανάγκη να νιώθει ποθητός γενικά από την θηλυκή κοινότητα – με αποδείξεις! Έχει μεγαλώσει άλλωστε γνωρίζοντας πώς το αξιοπρεπές αρσενικό δεν εγκλωβίζεται σε μονογαμικά μοντέλα. Συγχρόνως, ένας άντρας χρειάζεται να δείχνει κοινωνικά δυνατός και αυτή η δύναμη απορρέει και από το γεγονός της… επιτυχίας του στις γυναίκες. Μάλιστα, πολλές φορές δεν αντέχει να βρίσκεται μόνο με μια γυναίκα, γιατί απλά… δεν της αξίζει. Το πρότυπο της γυναίκας που αξίζει την απόλυτη αφοσίωση του είναι… μόνο η  μητέρα του: «Για να μπορέσει ένας ενήλικας, άντρας ή γυναίκα, να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη συντροφική σχέση, θα πρέπει νωρίτερα να έχει απομυθοποιήσει τα γονεϊκά του πρότυπα» εξηγεί, η Ελεάνα Ελευθερίου, ψυχοθεραπεύτρια-σεξολόγος.

Το βαρόμετρο του χωρισμού:

Συνήθως τον χωρίζει η απατημένη σύντροφος που βρίσκεται, αποσβολωμένη να αναρωτιέται το… γιατί.

3. Νιώθω ανασφάλεια

Ο άντρας αυτός έχει την δαμόκλειο σπάθη της απιστίας πάνω από το κεφάλι του. Απιστεί επειδή είναι σίγουρος, πώς δεν είναι δυνατόν να αξίζει την πίστη της συντρόφου του σε βαθμό να είναι πεπεισμένος πώς το να τον απατήσει η γυναίκα του είναι θέμα… χρόνου. Έτσι πληρώνει την πιθανή απιστία προκαταβολικά: «Σου κρατάω το χαλινάρι, πηγαίνοντας με άλλες γυναίκες, αφού και εσύ θα το κάνεις». Συγχρόνως, η χαμηλή του αυτοεκτίμηση προσθέτει αυτοκαταστροφικές τάσεις για τη σχέση του.

Το βαρόμετρο του χωρισμού:

Θα χωρίσει πρώτος την σύντροφό του. Ο φόβος και μόνο μήπως απορριφθεί, τον κάνει να την απορρίψει πρώτος.

4. Θέλω να σε ταρακουνήσω

Συχνά, παρατηρούμε στις μακροχρόνιες σχέσεις μια σεξουαλική ή συναισθηματική απόσυρση, που σημαίνει: «βολεύομαι μέσα στη σχέση» ή «θεωρώ το σύντροφο μου δεδομένο και δεν τον διεκδικώ», ή «δεν διεκδικώ ούτε… τον εαυτό μου και αφήνομαι, δεν προσέχω την εμφάνισή μου κλπ». Ο άντρας που βρίσκεται με μια τέτοια σύντροφο δεν θα απιστήσει με σκοπό τον χωρισμό, αλλά με σκοπό να την ταρακουνήσει: «Πρόσεχε, θα φύγω…».

Το βαρόμετρο του χωρισμού:

Δεν έχει σκοπό να χωρίσει, απλά βγάζει ένα είδος… κραυγής βοήθειας!

5. Σε εκδικούμαι

Η εκδίκηση είναι κυρίως γυναικείο χαρακτηριστικό, όμως υπάρχουν και άντρες που ενώ είναι πολύ ερωτευμένοι και επιθυμούν την σύντροφό τους συγχρόνως αισθάνονται με κάποιον τρόπο ότι τους έχει βλάψει- ίσως και με απιστία- σε κάποιον τομέα. Αυτό το συναίσθημα, τους δημιουργεί την ανάγκη να εκδικηθούν απιστώντας και μάλιστα με τρόπο ώστε η… ανύποπτη ενδιαφερόμενη σίγουρα να το αντιληφθεί. Με λίγα λόγια, ακολουθούν την παλαιά διαθήκη του «Οφθαλμός αντί οφθαλμού».

Το βαρόμετρο του χωρισμού

Ή θα τον αφήσει η σύντροφος όταν θα το μάθει ή ο ίδιος μετά την απιστία θα χωρίσει.

6. Είμαι πολυγαμικός!

Είναι ο τύπος του «Θα ζήσω ελεύθερο πουλί!». Χρειάζεται να επιβεβαιώνεται συνεχώς από νέες γυναικείες παρουσίες, και μάλιστα μεταβιβάζει την ευθύνη της απιστίας του στη γυναίκα. Όμως, δεν της το κρύβει. Αντίθετα ξεκαθαρίζει από την αρχή τις προθέσεις του και αφήνει την ευθύνη της επιλογής σε εκείνη: «Αν, θέλεις να είμαστε μαζί, θα δεχτείς τις… υπόλοιπες».

Το βαρόμετρο του χωρισμού:

Θα τον χωρίσει πολύ δύσκολα ακόμη και όταν αντιληφθεί πως ναι… το εννοούσε!

Οι 13 βασικότεροι λόγοι απιστίας

1.     Η απογοήτευση και η αποξένωση που μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσα σε ένα ζευγάρι.

2.     Η μοναξιά, η συναισθηματική και σεξουαλική αποστασιοποίηση που χτίζεται συνήθως από τη φθορά του χρόνου και την καθημερινότητα

3.     Οι συνεχής και καθημερινές συγκρούσεις

4.     Η επικριτική στάση που συνήθως άθελά μας υιοθετούμε

5.     Η υποτίμηση και η απαξίωση

6.     Η αδιαφορία

7.     Το συναισθηματικό κενό

8.     Η επιθετικότητα

9.     Η ειρωνεία και ο σαρκασμός

10.   Η εγωκεντρική συμπεριφορά που εκλαμβάνεται ως πλήρης αδιαφορία για τις ανάγκες και τα θέλω του άλλου

11.    Η καταπίεση και ο έλεγχος που συνήθως «δικαιολογούνται» από αυτόν που τα ασκεί, με το επιχείρημα της έλλειψης εμπιστοσύνης

12.    Ο φόβος και η ανασφάλεια, ενάντια στον σύντροφο με το υπονοούμενο: «σε μαλώνω, για να μην κάνεις κάτι… όχι γιατί έκανες»

13.    Όταν όταν μια γυναίκα «καταφέρνει πραγματικά να ευνουχίσει έναν άντρα, διεκδικώντας ή και καταστρέφοντας το φαλλό του» όπως μας εξηγεί η Ελεάνα Ελευθερίου, ψυχοθεραπεύτρια – σεξολόγος.

Η νομιμοποίηση της απιστίας

O άντρας άτυπα ακόμη και στον 21^ο αιώνα «νομιμοποιείται» να απιστεί. Πολλές γυναίκες παραδέχονται σιωπηλά ή και δηλώνοντάς το, πώς ο άντρας έχει «δικαίωμα» να απιστεί, αρκεί να γυρίζει πάντα πίσω. Ειδικά, κάποιες από τις γυναίκες που έτυχε να έχουν έναν πατέρα που συχνά «ξεπόρτιζε» συμμαχούν άθελά τους με ανάλογες αρσενικές συμπεριφορές. Καλό είναι να θυμόμαστε όμως, πώς ο άντρας που θα εμπλακεί και συναισθηματικά με κάποια από τις παράνομες σχέσεις του είναι πιθανό να φτάσει στο χωρισμό, ενώ μια γυναίκα σε ανάλογη θέση, θα το αποφάσιζε πολύ πιο δύσκολα.

Αλλάζει το σκηνικό της απιστίας;

Το γεγονός ότι ο άντρας όταν απιστεί λειτουργεί κυρίως σαν «επιβήτορας» αλλά επιστρέφει στην νόμιμη σύντροφό του, τείνει στις μέρες μας να καταρριφθεί, όπως και το ότι μια γυναίκα συνήθως έχει προηγουμένως ερωτευθεί τον άντρα που την οδηγεί στην απιστία.

Ο 7^ος και αναπόφευκτος λόγος

Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος, που ένας άντρας περνάει στην απιστία. Δεν το έχει προγραμματίσει, δεν θέλει να εκδικηθεί ούτε έχει πέσει ή έχει ανέβει υπερβολικά η αυτόεκτίμηση του. Απλά, ερωτεύεται με εκείνον τον τρόπο, που δεν έχει γυρισμό. Η ζωή έχει μεγαλύτερη φαντασία από τα… όνειρά μας;

Συνεργασία με την Ελεάνα Ελευθερίου, ψυχοθεραπεύτρια – σεξολόγο και συνεργάτιδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών και του Ινστιτούτου Γυναικείας Σεξουαλικής Υγείας.

Μην ξεχνάτε: Η απιστία, αφορά κυρίως εκείνον που την επιλέγει (και είναι μάλλον ο επιθετικός τρόπος) και όχι εκείνον που την εισπράττει. 

———————————-

Φυσικά οι γενικεύσεις, όταν δεν γνωρίζουμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο, δεν ειναι πάντα σωστές. Ως εκ τούτου ας έχουμε στο νου μας, κυρίως, οτι τις σχέσεις τις “συγκατασκευάζουμε”.

Μπορεί η απιστία να μη μας αφορά τις περισσότερες φορές, αλλά δεν ειναι συνήθως και εντελώς τυχαίο το ότι μας συνέβει, διότι εμείς επιλέξαμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο και ίσως υπάρχουν λόγοι που χρειάζεται να διερευνήσουμε… Δεν ειναι τοσο απλά τα πράγματα δηλαδή. ο καθένας, μπορεί να ανακαλύψει τη δική του αλήθεια, μόνο κάνοντας προσωπική δουλειά με ειδικό, τις περισσότερες φορές, για να ανακαλύψει εις βάθος όλα εκείνα που τον απασχολούν. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος απιστώντας να δίνει τροφή στον ναρκισσισμό του ή μπορεί να ξαναζεί την εφηβεία του… χίλια μπορεί.

Τι θεωρειται sexy;

 

Τι θεωρείται sexy?

 

Από την Κρυσταλία Πατούλη

 

Ερώτηση: Τι θεωρει sexy ένας άντρας σε έναν άλλο άντρα και μια γυναίκα σε μια γυναίκα; (…δεν αναφέρομαι σε ομοφυλόφιλους!) πχ. Εγώ θεωρώ ότι σέξι σε έναν άντρα είναι τα παπούτσια του. Qbrain (μέσω e-mail στο www.focusmag.gr)*

Πρόσφατες ιατρικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα γονίδια που ελέγχουν τη σεξουαλικότητά μας είναι ίδια και στα δύο φύλα, όπως και οι περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη σεξουαλική ορμή και φαντασίωση. Άντρες και γυναίκες έλκονται από πολύ παρόμοια στοιχεία στην εξωτερική εμφάνιση του αντίθετου φύλου, αδιαφορώντας μάλιστα για την πιθανότητα πνευματικής υπεροχής: Στην πρώτη επαφή η έλξη δημιουργείται με σήματα που αποκωδικοποιούν οτιδήποτε υγιές ως όμορφο και οτιδήποτε σεξουαλικό ως δύναμη!

Τι συμβαίνει όμως, όταν καλούμαστε να εκφράσουμε τι πιστεύουμε πώς είναι σέξι (ότι εκλύει ερωτικά) στους ομόφυλούς μας; Σύγχρονες έρευνες απέδειξαν πώς οι γυναίκες θεωρούν σέξι σε μια άλλη γυναίκα τα οπίσθια της, τις γάμπες, το στήθος, και τα μάτια της. Οι άνδρες αντίστοιχα θεωρούν σέξι σ’ έναν άνδρα τη φωνή του, τα χέρια, αλλά και το κοινωνικό του status! Συγχρόνως φαίνεται ότι μια γυναίκα εκφράζεται ευκολότερα για την ομορφιά μιας άλλης ενώ ένας άνδρας μοιάζει επιφυλακτικός να εκφραστεί ανάλογα για τους ομόφυλούς του. Συγκεκριμένα, για τους άντρες τα χέρια εκφράζουν δύναμη, το ντύσιμο οικονομική επιφάνεια, το κοινωνικό στυλ εξουσία και η φωνή είναι ο αρχικός πομπός μηνυμάτων. Αξιοσημείωτο είναι, πώς οι γυναίκες στον αιώνα μας τείνουν να ονομάζουν sexy -σε μια άλλη γυναίκα- εκείνα τα σημεία που φαντάζονται πώς θα έλκυαν πιθανά έναν άντρα!

Σχόλιο του ειδικού

 

Ελεάνα Ελευθερίου, ψυχοθεραπεύτρια – σεξολόγος, συνεργάτιδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών και του Ινστιτούτου Γυναικείας Σεξουλικής Υγείας.

Ο ανταγωνισμός που βιώνει μια γυναίκα προς μια άλλη γυναίκα ή ένας άνδρας προς έναν άλλο άνδρα, η αέναη σύγκριση δηλαδή αλλά και αντιπαλότητα με τους ‘‘όμοιους’’ μας, δημιουργεί συναισθήματα ανασφάλειας, εγωκεντρισμού, ανωτερότητας ή κατωτερότητας που μας απομακρύνουν από την ανιδιοτελή αναγνώριση των πιθανών θετικών στοιχείων του άλλου. Ειδικά, όταν πρόκειται για το σκοτεινό και χωρίς όρια κόσμο της σεξουαλικής επιθυμίας. Προσθέτοντας μάλιστα τους φόβους που απορρέουν από προκαταλήψεις, βλέπουμε και την πρόσθετη δυσκολία ενός άντρα να επαινέσει την σεξουαλικότητα ενός άλλου, κυρίως επειδή είναι πιθανό να παρερμηνευθούν οι προτιμήσεις του ως ομοφυλοφιλικές.

 

Έρευνα

Αντίθετα, η έρευνα του Ινστιτούτου Γυναικείας Σεξουαλικής Υγείας για το τι θεωρούν οι άντρες σέξι στις γυναίκες και τι οι γυναίκες στους άντρες, απέδειξε πώς οι γυναίκες δεν ελκύονται όπως θα περίμενε κανείς από… τα πνευματικά χαρίσματα τους αλλά δίνουν έμφαση κυρίως στους γλουτούς (σμιλευμένοι), την πλάτη (ανοιχτές πλάτες), τα χέρια (στιβαρά και… περιποιημένα) τα μάτια (εκφραστικά, υγρά, με καθηλωτικό βλέμμα) και βέβαια τα γεννητικά όργανα. Οι άντρες πάλι ομολόγησαν ότι θεωρούν σέξι σε μια γυναίκα τα οπίσθια της, το στήθος και τα χείλη της (σαρκώδη).

Οι ανδρικές απαντήσεις ήταν μάλλον αναμενόμενες και δεν προκάλεσαν έκπληξη, ενώ για τις γυναικείες απαντήσεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν πιο προκλητικές απ’ ότι στο παρελθόν και αποκαλυπτικές. Κυρίως όμως εμπλουτισμένες με την ανάγκη της γυναίκας για έναν δυνατό άνδρα σωματικά που δηλαδή θα μπορεί να την προστατέψει (ανοιχτές πλάτες – συμβολικά φτερούγες), που έχει δυνατότητες και δεξιότητες αλλά και κάτι πολύ ενδιαφέρον: έντονο συναισθηματικό κόσμο (εκφραστικά χέρια). Επίσης η ανάγκη της αντρικής επιβολής είναι έκδηλη (καθηλωτικό βλέμμα).

Η γυναικεία επιθυμία

Η σεξουαλική επιθυμία της γυναίκας στην πατριαρχική κοινωνία ήταν παραμορφωμένη και σκοτεινό αντικείμενο στον κόσμο της επιστήμης. Η γυναίκα δεν πρέπει να επιθυμεί αλλά να είναι επιθυμητή. Η ταυτότητα της επιθυμίας συγχέεται με τον παραγωγικό της ρόλο (μητρότητα) και έτσι νομιμοποιείται ακόμα και σήμερα που τα φεμινιστικά κινήματα έχουν αφήσει την σφραγίδα τους για την ισότητα των φύλων!

Για το περιοδικό Focus – Εκδ. Λυμπέρη

Νικος Καρατζας

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ (εκδότης του Ιανού)

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Στρατώνι Χαλκιδικής (13/08/’58) αλλά από το 1976 ζει στη Θεσσαλονίκη όπου στα 18 του άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος βιβλιοπωλείου, διορθωτής, επιμελητής και εκδότης του περιοδικού Ιανός για να καταφέρει το ’84 να ιδρύσει τις Εκδόσεις Ιανός με αίθουσα τέχνης και χώρο εκδηλώσεων με έδρα τους την πόλη της Θεσσαλονίκης για να ακολουθήσει η Αθήνα. Όπως όμως ο ίδιος εξομολογείται, η έδρα της ψυχής του είναι στον Όλυμπο, που τρέπεται σε άτακτη φυγή, σαββατοκύριακα, αργίες και καλοκαίρια μαζί με το γιο του Κωνσταντίνο-Αλέξιο, παρέα με τριανταφυλλιές, γατάκια, σκυλιά και άλογά.

 

Από την Κρυσταλία Πατούλη

Για το περιοδικό Thessaloniki Confidential, Εκδ. Λυμπέρη

 

Πόσους μήνες το χρόνο ζείτε στη Θεσσαλονίκη και πόσους στην Αθήνα;

Μοιράζω το χρόνο μου ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη  και την Αθήνα, Σαββατοκύριακα και διακοπές στον Όλυμπο.

 

Ποιος είναι ο λόγος που μοιράζετε το χρόνο σας ανάμεσα στις δύο πόλεις;

Ο Ιανός έχει παρουσία και στις 2 πόλεις και χρειάζεται τη δημιουργική μου παρουσία.

 

Ποιο ήταν το κίνητρό σας για να επενδύσετε επαγγελματικά και στη Θεσσαλονίκη/ Αθήνα (αντίστοιχα);

Ένα πανελλήνιο δίκτυο χρειάζεται παρουσία και στη  Θεσσαλονίκη  και την Αθήνα

 

Πώς αποφασίσατε να δραστηριοποιηθείτε στο συγκεκριμένο αντικείμενο;

Το ονειρεύτηκα απ’ την εφηβεία μου και ακόμα δεν το έζησα ολόκληρο.

 

Πως σας έχει επηρεάσει στην καθημερινή σας ζωή αυτή η μετακίνηση;

Ζωή ανάμεσα σε 2 πόλεις και 3 σπίτια . Δύσκολο αλλά πολύ ενδιαφέρον.

 

Μόνιμος κάτοικος Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Ποιες είναι οι διαφορές και ποιες οι ομοιότητες;

Ζω στα κέντρα των πόλεων και ως πολεοδομία και ως ανθρωπογεωγραφία αυτό είναι κοινός παρονομαστής. Η Θεσσαλονίκη έχει ορίζοντα , έχει τη θάλασσα και είναι η έδρα μου.

 

Πώς καταφέρνετε και συνδυάζετε του ρυθμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης;

Τα στερεότυπα ότι η Αθήνα τρέχει και η Θεσσαλονίκη χαβαλεδιάζει, πίνοντας φραπέ, είναι παραπλανητικά . Ζω στους ίδιους ρυθμούς και στις 2 πόλεις

 

Always on the run. Ποια μαγεία κρύβεται πίσω από αυτό;

Ζω με μεγάλη ένταση και πυκνότητα χρόνου . Χρειάζομαι τη γαλήνη του Ολύμπου για να ηρεμώ και να στοχάζομαι .

 

Διπλά σπίτια, διπλά στέκια, διπλές οδοντόβουρτσες. Πώς νιώθετε παίζοντας «σε διπλό ταμπλό»;

Τριπλό: Θεσσαλονίκη , Όλυμπος, Αθήνα .Μ’ αρέσουν τα τρίγωνα.

 

Ποια είναι η σημαντικότερη δυσκολία;

Ψάχνεις , διαρκώς ένα βιβλίο , ένα δίσκο , ένα ρούχο και διαπιστώνεις ότι δεν είναι εκεί που βρίσκεσαι.

 

Πιστεύετε ότι η παρουσία σας και η δουλειά σας έπαιξε ή παίζει ρόλο στην εξέλιξη των δύο πόλεων; Σε ποιο βαθμό;

Αισθάνομαι ότι δεν είναι σωστό να απαντήσω εγώ σ’ αυτό . Σεμνύνομαι.

 

Ποιο είναι το πιο σημαντικό σας χαρακτηριστικό στο κομμάτι που αφορά τη δουλειά σας;

Δημιουργική σκέψη . Εργατικότητα. Αίσθημα ευθύνης.

 

Ποια είναι η μεγαλύτερη επαγγελματική σας επιτυχία μέχρι σήμερα;

Η διαφορετική ταυτότητα του Ιανού.

 

Αν γυρνούσατε πίσω θα κάνατε πάλι την ίδια επιλογή;

Θα έπαιζα το ίδιο έργο άλλα θα αφαιρούσα τα λάθη μου.

 

Η συμβουλή που ακολουθείται για να αντεπεξέλθετε στο δύο ταχυτήτων πρόγραμμα;

Καλή ψυχολογία, καλή φυσική κατάσταση , καλοδιάθετη προσέγγιση των πάντων.

 

Η καλύτερη συμβουλή που θα δίνατε σε ένα μελλοντικό Διπλό Πολίτη;

Η δημιουργικότητα και στη δουλειά και στην ζωή.

 

Ποιά είναι η καλύτερη εποχή στην Αθήνα και ποια στη Θεσσαλονίκη;

Η άνοιξη στην Πλάκα και γύρω απ’ την Ακρόπολη . Το φθινόπωρο στην παραλία της Θεσσαλονίκης

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος στην Αθήνα και ποιο στη Θεσσαλονίκη;

Είναι τα πατάρια του Ιανού στη Σταδίου και στην Αριστοτέλους και ως περιοχές η Πλάκα στην  Αθήνα  και η παραλία της Θεσσαλονίκης πίνοντας καφέ ή κρασί στο on the road.

 

Τι κερδίζεις και τι χάνεις ζώντας σε δύο περιοχές;

Έχω γεφυρώσει μέσα μου τα δύο αυτά αντιφατικά σύμπαντα και αισθάνομαι πλούσιος γι’ αυτό.

 

Ημέρα στην Αθήνα και νύχτα στη Θεσσαλονίκη ή το αντίθετο;

Υπάρχουν όμορφα πράγματα κι ωραίες στιγμές και τη μέρα και τη νύχτα  στις 2 πόλεις. Βέβαια η Θεσσαλονίκη ως πατρίδα , ως αίσθημα είναι κυρίαρχο.

 

Κατά τη γνώμη σας, μια ιδανική πόλη ποια στοιχεία των δύο πόλεων θα συνδύαζε;

Δυστυχώς και οι δύο πόλεις έχουν πολλά προβλήματα και δεν παράγει ο συνδυασμός τους  ιδανική πόλη. Εύχομαι οι νέοι  δήμαρχοι να αφοσιωθούν και να πετύχουν κάνοντας τες πιο φιλικές για τους πολίτες τους.

 

Η αγαπημένη σας φράση (motto):

Η ζωή είναι ωραία , αξίζει να τη ζεις .

 

Το επόμενο επιχειρηματικό σας βήμα;

Η ανάπτυξη των Ιanosartshop

 

Η Θεσ/κη με μία λέξη και η Αθήνα με άλλη μια;

Η  Θεσσαλονίκη  « μητέρα πατρίδα» . Η Αθήνα « θεία πατρίδα ».

 

 

Μοτο

Δημιουργικότητα και στη δουλειά και στην ζωή